|
so0fjuh
|
Geplaatst op 07-10-2007, 13:13 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Snow vluchtte door de nacht, ze hoorde voetstappen achter haar.
Ze keek over haar schouder en zag hem , hij achtervolgde haar weer, al een paar keer merkte ze dat hij achter haar aan liep.
Eerst dacht ze dat hij haar misschien leuk vond, maar toen ze zijn gezicht had gezien, schrok ze.
Hij keek heel gespannen, zijn lippen zo hard op elkaar gedrukt dat delen ervan wit zagen, zijn ogen turend naar haar alsof hij een havik was die zijn prooi net gevonden had.
Ze rende door een steegje, ze wist niet meer waar ze was, het enige waar ze aan dacht was hem,
ze wist niet zeker wat er met hem was, ze vond hem aantrekkelijk en afstotelijk tegelijkertijd.
Zijn donkere haren half over zijn gezicht, met die felgroene ogen die de kleur hadden van groene gifkikkers.
Wacht, dacht ze bij zichzelf, als ik zo door ga, zal ik altijd voor hem blijven vluchtten,, ze stopte met snellopen, en draaide zich om, in een tiende seconden stond hij voor haar, met zijn gezicht heel dichtbij de hare.
'Je geeft het eindelijk op', hoorde Snow hem zeggen, met een donkere rauwe stem.
'Wie ben jij, en waarom volg je me elke keer?' ze vroeg het op een duidelijk snauwende manier.
'Shoun is de naam, mademoiselle', ze keek hem aan
er voor ze het wist, hield hij haar in een strakke greep, zijn armen om haar lichaam en nek.
'Aaah wat doe je?!?!'schreeuwde ze toen ze twee harde dingen in haar nek voelde boren.
Hij draaide haar om, en ze zag een stroompje bloed langs zijn tanden en mond.
Ze raakte in paniek, en wilde hem weg duwen, toen ze in zijn ogen keek, de groene gifkikker ogen, die haar vol wellust aankeken..
AAaaaaaaaaaaaaaaaahhhh
Haar gil werg gestopt, en voelde een hand om haar mond. Shoun stond in het donker woedend naar haar te kijken.
'Wat doe je!?!?' gromde hij.
'Sorry, ik.. ik had een nachtmerrie.. over de beet'. Ze keek hem beschuldigend aan
'Oh, oke'. Hij sloeg zijn ogen neer,' maar, herinner je je de beet?' hij vroeg het omdat de meeste vampieren hun beet en het leven ervoor helemaal niet konden herinneren.
'Ja, natuurlijk, je hebt me zo bang gemaakt dat ik het nooit zou kunnen vergeten, ookal zou ik het willen!'
'weetje wat? ik ga me niet eens verontschuldigen, want het heeft geen nut, nog na een maand in de clan, kan je het me nog niet vergeven!' hij keek boos.
'Nee ik kan het je niet vergeven Shoun, ookal kom je steeds met verontschuldigingen, want ik weet dat je het net zo goed bij iemand anders zou doen als ik je gestopt zou kunnen hebben'.
Hij zweeg, 'Ga slapen Snow, we moeten vroeg wakker worden om de wacht te houden vannacht, de rest gaat bloed aftappen'.
Bloed aftappen was dé manier voor een vampier om te kunnen leven, zonder een mens te doden én ervoor te zorgen dat de mens geen vampier word, er word een naald in een deel van het lichaam geplaatst,
(meestal het been omdat dat veel bloed bevat),
die uitloopt op een buisje, dat loopt naar een van de flacons die worden meegenomen.
Ze knikte. Ze sloot haar ogen en viel al snel in slaap.
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of adminstrator op 12-10 20:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 07-10-2007, 20:09 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Het was rond 12 uur s’nachts. 2 meiden liepen over straat. Ze waren kwamen net terug van een feestje. Nu zal je moeder horen, mopperde Angelique. Ja ik weet nu al dat ze door het lint gaat we zijn een uur te laat, zei haar zus Jacqueline. Ja we kri… Angelique kon haar zin niet afmaken. Jacqueline legde haar hand op haar mond. Stil siste ze angstig. Wat is er vroeg Angelique verbaast. Ik hoor iets, ik weet niet wat het is. Is het dat ene weer, wat je nu al een paar dagen hoort, vroeg haar zus angstig. Jacqueline knikte. En keek bang om zich heen. Ze zag niks. Maar er was iets wat er niet hoorde. Iets vreemds.. Weer hoorde ze het. RENNEN AN HET IS ERGENS ACHTER ONS!! Gilde Jacqueline. De 2 meiden sprintte er vandoor. Zo snel morgelijk naar huis. Jacqueline ging langzamer lopen. H-het i-is w-w-weg, zei ze nog nahijgend. Ze liepen verder. Wel sneller, en keken angstig om zich heen. Ineens stond Jacqueline weer stil en keek angstig om zich heen. Wat.. maar Jacqueline keek angstig naar iets achter hun… RENNEN ER LOOPT IETS ACHTER ONS AAN. WE MOETEN HIER WEG. En voor de 2e keer die avond renden ze weg. W-w-wat i-i-is d-d-dat vroeg Angelique buiten adem omdat ze rende. NIET PRATEN RENNEN. IK LEG HET THUIS WEL UIT MAAR WEGWEZEN HIER!!!! Angelique keek haar zus vragend aan maar die rende door. Eindelijk waren bij hun huis. Met trillerige vingers draaide Angelique de sluetel om. Jacqueline keek angstig achter om. Ze hoorde voedstappen en zag iemand dichterbij komen.. Maar voor ze hem goed kon zien trok Angelique haar mee naar binnen en deed de deur dicht…
EN WAAR WAREN JULLIE!!! Snel keken de 2 meiden achterom. Het was hun moeder. Nou um… IK ZEI DAT JULLIE OM 11 UUR TEURG MOESTEN ZIJN. EN HET IS NU KWART OVER TWAALF!! WETEN JULLIE DAN NIET HOE ONGERUST IK WAS. ER HAD WEL IETS ERGS KUNNEN GEBEUREN!! Maar mam er is toch niks gebeurd? NEE DIT KEER NIET MAAR WIE ZEI DAT VAN TE VOREN. GEEN VAN BIJDE HEEFT EEN MOBIEL. OF HIJ STAAT UIT. EN EEN UUR EN KWARTIER TELAAT THUIS. JULLIE HADDEN EEN ONGELUK KUNNEN HEBBEN GEHAD OF ONDVOERD KUNNEN ZIJN. DE EERSTE WEEK GAAN JULLIE SAVONDS NIET NAAR HUIS EN NA SCHOOL KOMEN JULLIE GELIJK NAAR HUIS. Maar maar mam… GEEN GEMAAR EN NU NAAR JULLIE KAMERS!! Jacqueline wou protesteren maar, toen ze nog eens naar haar moeders dreigende gezicht keek, deed ze dat toch maar niet. Mokkend liepen de 2 zussen naar boven. EN GELIJK HET LICHT UIT EN SLAPEN riep hun moeder hun nog na. Zuchtend liepen ze allebei naar hun eigen kamer.
Jacqueline deed de deur van haar kamer dicht en liep naar het raam. Ze keek naar buiten en dacht na. Wat volgt haar nou al dagen. Ze moest er gewoon achter komen. Er klopte iets niet. Waarom hoorde Angelique het nou niet? Vergiste ze zich dan? Nee dat kon niet. Is het dan iets dat speciaal voor haar komt dat alleen zij het hoorde? Maar toch dan wist ze het toch al. LICHT UIT JACQUELINE!! Riep haar moeder. Ze deed de gordijnen dicht. Ze stapte in bed en deed het licht uit. Ze keek naar het plafon. Ze hoorde de wind langs het raam waaien en dacht na over het vreemde geluid. Ze moest het uitzoeken. Het moest gewoon. Ze zou het morgen avond doen. Als haar ouders op bed liggen ging ze buiten kijken. Met die gedachten viel ze in slaap. Niet wetend wat voor gevaar ze zou lopen. En niet wetend dat ze in de gaten werd gehouden...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
morgain
|
Geplaatst op 07-10-2007, 20:57 |
|
Berichten: 132
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Weer was drusilla wakker geworden van haar nare droom over haar dood. Ze kon nog steeds niet geloven dat de weerwolven en vampiers aanvielen op de trouwdag van haar zus....haar enigste familie lid.. de rest was al eerder vermoord door vampiers en dat was de reden waarom ze een vampier doder werd.. Elke nacht had ze die droom.Iedereen die ze ooit lief heeft gehad was vermoord door beesten,, en nu was ze er zelf een.. Ze greep nog een fles wodka naast haar bed en keek na de half volle fles...Dit was nog het enige wat ze kon proeven...ooit was ze gek op de kleinste dingen maar nu is alles bitter en krijgt ze niks doorgeslikt.. Alleen haar wodka ,, dat haar een lekker gevoel gaf,,ze voelde dan niks meer,, geen pijn,geen haat,geen verdriet. De laatste slok wodka ging naar binnen, ze kroop haar bed uit en struikelde over een tweede fles wodka. Ze keek in haar spiegel,veegde een druppel bloed van haar wang af en liep naar de bad kamer. Ze liet het bad vollopen, kleedde zich uit en klom het bad in. Ze gleed met haar lichaam onderwater en al snel kreeg ze weer de neiging om zichzelf te verdrinken. Na een kwartier onder water te liggen, sprong ze boos het bad uit, gaf een trap en het bad viel in twee stukken. Voordat ze weer in haar zelfmedelijden kon duiken hoorde ze een gegil op straat. Ze sprong in haar kleding en vloog het raam uit. Ze rende naar het kerkhof waar het gegil vandaan kwam. Ze rende er op af en zag een weerwolf. Het was een groot eng beest met enorm grote tanden. Zulke grote had ze nog nooit gezien. Zijn haren stonden rechtovereind en zijn scherpe klauwen waren enorm. Onder zijn enorm grote en gevaarlijke lichaam lag een jonge vrouw met diepe snijwonden die van zijn klauwen af kwamen. Drusilla zag de beelden terug van de trouwdag, hoe iedereen daar afgeslacht werd en ging door het lint. Ze vloog erop af en gooide de weerwolf tegen een grafsteen aan. Ze keek de vrouw aan, tilde haarop bij haar nek en keek naar haar wonden. Niet meer te redde zei ze hard op. Met haar andere hand greep ze de vrouw bij haar hoofd en brak haar nek. Voordat Drusilla het levenloze lichaam weg kon gooien, sprong de enorme weerwolf op haar af. Met zijn enorme klauwen kraste hij haar gezicht open.
Drusilla duwde het beest van haar af. Ze keek naar de volle maan, Grijp iemand van je eige soort. zei ze arrogant. drusilla begon te veranderen,Haar ogen werden paar met zwart,haar haren werden lang tot over haar billen met volle krullen, Haar tanden werden iets groter en haar nagels begonnen te groeien. De rest van haar lichaam werd ook zwart en haar kleding begon een beetje te scheuren.
Ze keek het beest aan, en weer zag ze de beelden van de trouwdag terug komen.Snel rende ze op elkaar af. De weerwolf ging op twee poten staan zodat hij twee keer zo groot als Drussila was. Terwijl hij bezig was zijn grotte lichaam nog groter te maken.Maakte drusilla haar nagels nog groter en voordat het beest het wist zat er een hand in zijn lichaam. Ze trok haar hand eruit en het beest viel op de grond. In haar handen had ze het hart, ze keek er even naar en gooide het op zijn lichaam.snel verliet ze het kerkhof en rende richting huis.
Dit bericht is gewijzigd op 07-10 21:06.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
... |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 08-10-2007, 16:14 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
De volgende ochtend was Jacqueline vroeg wakker. Ze vond het toch wel spannend wat ze vanavond ging doen. Stil liep ze de kamer uit. De kamer van Angelique was open. Zou ze naar beneden zijn? Haar ouders sliepen nog. In gedachten verzonken liep ze naar beneden. Ineens hoorde toen ze in de keuken was de trap kraken. Snel keek ze op, het was Angelique. Liet ik je schrikken? Vroeg ze verbaast. O nee ik was gewoon in gedachten en ik hoorde iets. Ow okee ik dacht al. Waar dacht je aan? Gewoon dat vreemde geluid. Ik wil weten waarom alleen ik het hoor. Angelique keek haar twijfelend aan. Je gaat toch niet kijken wat het is he vanavond? Nee tuurlijk niet loog ze. Okee dan is het goed, wand het kan nooit goed zijn en aast gebeurd je wat. En dat wil ik echt niet! Dat weet je. Ja ik weet het zus. Maar ik ga echt niet. Jacqueline keek er zo serieus bij dat Angelique het geloofde. Maar An als je er over door gaat dan ga ik wel. Snel hield ze er over op. Ze wou echt niet dat haar zus ging. Jacqueline was bij dat ze er over op hield. Ze loog niet graag tegen Angelique. Heey An vandaag word het warm. Denk je dat we mam kunnen overhalen, dat we naar het strand mogen? Ik weet niet, maar we proberen het zo gewoon. En dan gaan we lekker naar het strand. Zo zaten ze nog een tijdje te praten. Het gesprek kwam niet meer uit op die avond. Dat vonden ze allebei wel goed.
Rond 10 uur kwamen hun ouders naar beneden. Ze konden het, het best nu vragen. Wand nu was hun moeder nog in een goede bui. Zeg mam, begon Angelique. Wat is er sgat? Nou vandaag is het zo heet dat je in huis zou koken van de hitte, ging Jacqueline verder. Dus zouden we vanmiddag naar het strand mogen? Ze keken hun moeder smekend aan. Daar hebben we het na het eten nog wel over zei ze lachend. Dekken jullie eerst de tafel maar. De meiden knikte braaf en liepen naar de keuken om de tafel te dekken. Onder het eten waren ze stil. Hopend dat ze van hun moeder straks weg mochten. Als ze weg mochten zou de dag voor Jacqueline snel gaan. En hoe sneller de dag ging, hoe eerder ze op onderzoek uit kon. Eindelijk waren ze klaar met eten. Na afgeruimd te hebben keken ze hun moeder smekend aan. Nou vooruit dan maar. Ga je maar klaar maken. Dan mogen jullie gaan. Ze keken elkaar aan en sprinte naar boven. En al snel kwamen ze weer terug en gingen naar het strand…
Toen ze een paar uur later thuis kwamen gingen ze gelijk douchen. Die avond ging Jacqueline vroeg naar bed. Ze pakte verschillende dingen in en legde alvast kleren klaar. “ik kan beter nog een paar uur slapen” dacht ze. Ze deed haar pyjama aan en kroop in bed. Zodat ze over een paar uur fit zou zijn om weg te kunnen. Op zoek…
Een paar uur later werd ze weer wakker. Het was al donker en er brande geen licht op de overloop. Snel schreef ze een briefje.
Lieve Angelique.
Ik ben even weg.
Maak je geen zorgen.
Er gebeurd me nx.
Je hoeft me niet te zoeken.
Met een beetje geluk ben ik tegen de ochtend weer terug.
Ik zie je dan weer
Xxxxxxx hvj Jacqueline.
Dit briefje legde ze op haar bureau. Haar voor ze ging keek ze voor de zekerheid of haar ouders echt sliepen.
Stil deed ze de deur open. Snel keek ze naar haar ouders kamer. Die was dicht en het licht was uit. Ze sliepen. Gelukkig. Stil deed ze de deur weer dicht, pakte haar spullen en vertrok. Ze liet het raam open.
Angelique schrok wakker. Ze hoorde een deur dicht slaan. Snel stapte ze uit bed en deed haar duster aan. Ze deed de deur open en liep naar haar ouders kamer. Nee haar ouders sliepen. Zou het dan Jacqueline zijn? Nee toch, of wel? Voor de zekerheid zou ze toch maar kijken. Zachtjes deed ze de deur op een kier. Het bed was leeg en opgemaakt. Zou ze weg zijn? Toen zag ze het open raam. Nee ze zou toch niet? Nee ze had gezegd dat ze dat niet zou doen. Ze liep verder haar kamer in. Er klopte iets niet. Toen zag ze het briefje. Snel las ze het door. Dus toch! Snel schreef ze er onder:
Lieve ouders,
Ik ben achter Jacqueline aan.
Je hoef ons niet te zoeken we komen vanzelf terug.
Tot snel Angelique.
Ze liep terug naar haar kamer en pakte wat spullen. Daarna liep ze terug naar de kamer van haar zus. Ze klom door het raam en verdween in de nacht…
Jacqueline dacht dat ze uren had gelopen, toen ze voor het eerst weer een geluid hoorde. Verschrikt keek ze om. Er was niks te zien. “had ik Angelique nu maar meegenomen”dacht ze bang. Maar daar was het nu te laat voor. Ze moest en zou weten wat dat geluid is. Daar was het weer. Nu hoorde ze duidelijk waar het vandaan kwam. Ze keek in die richting maar zag niks. Er zat niks anders op dan die kant op te lopen…
Na ongeveer een kwartier te hebben gelopen kwam ze in een doodlopend straatje. Nu kan het geen kant meer op dacht ze. Voorzichtig liep ze het straatje in. Maar er was niks te zien. Toen hoorde ze het. Het geluid was er weer. Maar nu vlak achter haar. Met een ruk draaide ze zich om. Ze stond oog in oog met iemand. Maar ze wist niet wie het was. Ze zag alleen dat het een meisje was. Ze was spierwit. Eindelijk fluisterde ze. Langzaam kwam ze dichterbij. Jacqueline wou achteruit lopen. Maar ze stond al tegen de muur. Het meisje kwam steeds dichterbij..
w-w-wie b-b-ben j-j-jij. Het meisje gaf geen antwoord. Ze keek alleen maar glimlachend naar Jacqueline. Door die glimlach werd Jacqueline alleen maar banger. Ze was nog geen meter van Jacqueline verwijdert. En boog voorover. Jacqueline keek haar met grote ogen aan. Ze hoorde nog net Angelique haar naam roepen. Toen werd alles zwart voor haar ogen…
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 09-10-2007, 21:56 |
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
"danielle....danielle. nu doe je die krant weg, of staat er zo iets belangrijks in dat je de therapie maar overslaat vandaag? "Danielle keek mevrouw hustel aan, "nee" zei danielle snel ze legde de krant naast zich neer, snel keek ze nog op de opslag, 'meisje vermist,' en een titel ernaast 'bloederig einde op kerkhof!'
"mooi" zei mevrouw hustel "vandaag gaan we het hebben over jou...kledingstyle,je weet dat je moeder dit niet goedkeurt." danielle keek naar haar kapotte spijkerbroer, en haar sweatshirt wat 5 maten de groot was, danielle speelde met een plukje haar, "ik wil niet met een rokje lopen en een blouse dat ben ik niet" danielle ergerde zich aan haar moeder en aan haar therapeute die 100% achter haar moeder stond, eindelijk ging de wekker af,danielle had niet echt geluisterd, ze vond het verhaal over het kerkhof interesanter, ze zou er straks een kijkje nemen, het was toch op de weg terug naar huis. ze pakte haar tas, hees hem over haar schouder en greep de krant, al lezend liep ze naar buiten. de vrouw had allerlei krassen en diepe sneeen in haar lichaam, ook was er een vreemde hond gevonden, en sporen van een gevecht, danielle vouwde haar krant op, ze liep naar de hekken van het kerkhof ze pakte met bijde handen het hek beet, 1 grafsteen was beschadigt, verder lag er veelbloed, danielle kreeg er de koude rillingen van en snel liep ze door, ze trapte haar deur open van de flat,liep 3 trappen op en stak haar sleutel in het sleutelgat, snel deed ze de deur dicht, "danielle?...danielle lieverd hoe ging het?" danielle smeet haar tas neer "best" antwoorde ze afwezig,ze sloeg de krant weer open en las over het vermiste meisje, 'ik had niet zo streng moeten zijn'...'ik wist dat ze zoeken zou'...danielle was zo geintereseerd in het verhaal dat ze haar moeder niet hoorde roepen, "danielle voor de laatste keer, wat wil je eten?" ohw brood ofzo niet zo'n honger, antwoorde danieke vaag. ze legde de krant neer, liep naar haar kast, trok een la open en haalde een oude doos tevoorschijn, ze haalde de deksel eraf en trok een paar oude krantenknipsels uit de doos, 'vreemde wond in de nek', bloed verlies, lijken vermist uit lijkenhuis, graven leeg,..en zo gingen de krantenknipsels verder, danielle knipte het bloederige kerkhof en het vermiste meisje uit, en legde ze in de doos, toen pakte danielle een oud boek, wat haar opa zelf geschreven had, een boek over vampieren en weerwolven, het heette 'bloody ritual' omdat zowel weerwolven als vampiers bloed vergieten, danielle las een paar regels, vampiers bijten in de nek,maar weerwolven houden van het openscheuren van hun slachtoffers. danielle sloot haar ogen, het is dus waar, alles is waar wat opa mij vertelde, maar wat moet ik nu doen?ik moet iemand vinden die mij gelooft en iemand die mij helpen kan.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
Mrs-griffel
|
Geplaatst op 09-10-2007, 22:37 |
|
Berichten: 1081
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Raveena ! riep haar moeder. NU OPSTAAN JE MOET ZO NAAR SCHOOL ! Raveena werd met slaperige ogen wakker ze keek op de klok. 'mam het is nog maar half 7 en waarom is het hier zo donker?' zei ze geririteert. Liefert ga jij nou maar gauw onder de douche en klaar maken voor school dan maak ik wel even je brood voor je zei haar moeder gerustellend. Nee, Ik wil eerst weten waarom het hier zo donker is! er leven toch hier geen vampiers ofzo? Haar moeder schrok van raveena's opmerking,
WEET JIJ HET ? & WAT WEET JE ERVAN. maar raveena had geen enkele idee waar haar moeder het over had. dus vroeg ze kortaf 'wat moet ik weten?' , Och niks kind ga maar snel omkleden en klaar maken en eten. 'okej' antwoorde raveena vaag.
slapperig ging raveena weer naar boven om haar handdoek te pakken en de badkamer in. opeens zag ze iets een bloedpop vol met bloed. Raveena schrok zich dood en dacht dat er iemand overleden was dus riep ze keihard 'MAMA HELP' haar moeder kwam zo snel als een tierelier naar boven en keek niet zo verbaast als haar kind. och niks hebben ze laten slingeren zei der moeder en pakte het op en nam het mee. raveena vroeg aan haar moeder wat er aan de hand was en wat der moeder voor haar verzweeg maar haar moeder keek met angstige ogen aan en liep de trap af zonder maar een woordje te zeggen. Al gauw ging raveena van huis om naar school te gaan. Gek dacht ze in haar zelf ze had haar vader niet gezien terwijl hij altijd wel ergens stil bezig was beneden maar dacht niet verder en wou er ook niet op ingaan. even later had iedereen het over de krant maar raveena las nooit de krant en wist dus niet waar het over ging. Maar even later zag ze een krant op de grond ze rapte het op en las wat over het stukje van het vermiste meisje. raveena was geschokt maar dacht er niet veel aan want ja, haar familie is nog nooit in contact gekomen met vampiers had raveena even geluk. Lekker het was pauze. raveena kreeg een sms van haar moeder :
Hee, Raveena mama hier :
wil jij aan de docent vragen of jij lesuitval kan krijgen want papa&ik moeten even met je praten.
Groetjes,Mama
ze vroeg de leraar om uitval en ging direct naar huis. het was pikdonker alsof het middennacht was. haar vader kwam in het niets te voorschijn. hij zag er onverzorgt uit en helemaal bleek raveena vroeg zachtjes ' papa, ben je ziek?' nee mijn dochter je moeder en ik moeten hoog nodig praten.
.......
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of adminstrator op 12-10 20:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~ Draco's True Nature (*) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 11-10-2007, 09:17 |
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
"ja je opa had gelijk" danielle draaide zich met een ruk om, in haar raamkozijn zat een jonge, gehult in zwart leer, zijn huid was spierwit, zijn ogen zwart, en zijn lippen waren iets wat rood. danielle keek snel naar haar deur,'tut tut tut' zei de jonge, vluchten heeft geen zien, daaanielll, de jonge siste haar naam lang en spookachtig, danielle kreeg er kippenvel van, de jongen likte zijn tanden af en toen zag danielle het, 'je bent een vampier!' de vampier sprong het kozijn uit en stond vlak voor danielle, 'ik zou zeggen in levende lijve maar ach ik leef niet meer' danielle stapte naar achteren 'maar dood ben je ook niet' zei ze snel en bijdehand en ze hoopte hard genoeg dat haar moeder haar zou horen. 'je probeerd hulp te krijgen?' hellaas ben ik eerst in de woonkamer geweest daaaniell,' danielle keek de vampier aan,'mijn naam is danielle, en wat heb je met mijn moeder gedaan vieze bloedzuiger!' de vampier keek danielle aan, in zijn donkere ogen leken 2 kleine lichtjes aan te gaan, net zoals bij een kat die in het donker kijkt, 'danielle jou temperament steekt mijn dode hart in vlammen!' de vampier boog voor danielle, 'lestat is mijn ondode naam' danielle nam haar kans en rende naar de deur, de vampier glimlachte toen danielle in plaats tegen de deur aanliep tegen de vampier opknalde, danielle viel bijna achterover door de klap, de vampier bewoog snel en langzaam tegelijk en danielle lag in zijn armen, 'jou moeder word leeggetapt door mijn medevrienden, ik daarentegen maak van jou de mijne,' lestat boog over danielle heen ontbloote zijn tanden en boorde die in danielle's nek, danielle gilde zo hard ze kon ze sloeg lestat en schopte, ze probeerde zich los te rukken, lestat vond het alleen maar geweldig, hijn keek vanuit zijn ooghoek naar danielle, terwijl hij haar leegdronk, danielle keek terug, met een mengeling van woede en angst. ze voelde het leven wegvloeien, haar armen werden slap, ze wilde nog 1 laatste klap geven op zijn rug, maar het enige wat er gebeurde was dat haar hand op lestat's rug ruste, haar andere arm hing slap naar de grond, haar benen leken wel spagettie. lestat,hief zijn hoofd op, leen streep bloed liep langs zijn mond, voorzichtig alsof danielle van glas was legde hij haar neer, danielle keek glazig voor zich uit en volgde lestat met haar ogen terwijl hij naar de doos toeliep, 'we zijn flink actief vind je niet?, alhoewel dat bloederige kerkhof is niet van onze clan, dat was een weerwolf, wees blij dat ik je beet,een weerwolven beet word meestal niet overleeft. alleen de sterksten worden een van hen." lestat pakte een lucifer en stak de doos in de fik, 'kijk danielle, wij wisten van jou...' lestat dacht na..'ontdekkingen' besloot hij,' je werd dag en nacht geschaduwd, overdag door, de daywalkers, slaven van de vampieren verslaaft aan alles wat je je bedenken kan, zelfs vampierbeten, en snachts door...mij' danielle, ademde diepn en zwaar, '' wat..gebeurd...er...met me?' lestat hurkte bij haar neer 'ik maak je 1 van ons' zei hij alsof het iets geweldigs was. het vuur bereikte de kast van danielle, en sprong over naar 1 van haar gordijnen, lestat pakte danielle voorzichtig op liep naar het raam en srong naar buiten, danielle keek lestat aan, ergens was hij superknap, danielle schrok van zichzelf, ze viel nooit op knappe jongens, ze hatte ze,stomme mooi boys noemde ze hen altijd, was dit een invloed van de beet? veranderde danielle in een ander persoon, ze hoorde van alles, ze hoorde haar moeder schreeuwden terwijl de vlammen huis maakten in de woonkamer, 'mam' bracht danielle uit, lestat keek danielle aan, 'je moeder is dood we hadden genoeg bloed en nu brand ze' danielle begon te huilen terwijl lestat met haar over de daken sprong, uiteindelijk kwamen ze bij een oud huis terecht wat op instorten stond, lestat liep naar binnen, 'een nieuweling'zei hij en hij liep naar binnen,
in de woonkamer zatten vampiers en aan het plafon hingen vleermuizen, danielle keek naar een bloedmooie vampier, 'snow,ik heb de ontdekker der vampieren' lestat keek naar danielle en glimlachte, ze vocht tijdens de beet, snow knikte, breng haar maar naar boven, ze leek woest, en keek naar de vampier die haar beet. lestat legde danielle op een bed,met bodeux rode lakens, 'rust' zei lestat 'morgen wordt je een echte vampier' en hij liep weg, danielle, voelde zich enorm slap, maar sterk tegelijkertijd, ze ging zitten, en schoof naar het einde van haar bed,'een telefoon, ik moet mam redden, ' ze kroop op handen en voeten naar het raam en viel toen slap neer.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 11-10-2007, 13:56 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Snow werd wakker door de stem van Shoun,
'kom op Snow, word nou eens wakker,' Shoun klonk geïrriteerd.
'HmmmmGrmmm' Snow kreunde en draaide zich om.
'Oké, nu ben ik het zat, ik heb het geprobeerd, maar je laat me geen andere mogelijkheid over'. Ze wilde net omdraaien en Shoun uit te schelden, toen ze opeens vingers over haar lichaam voelde.
' Aaahhhh,, Shouuunnn nieeett doen!! Aaahhh', Snow gilde, en probeerde Shoun's kietelende vingers van haar lichaam af te halen. 'Nee, pas als je opstaat' gromde Shoun.
'OOOkeeeejjjjjj!!!!' Snow hijgde nog na, toen Shoun alweer opstond.
Ze stond zelf ook op,'was dat nou egt nodig Shoun, je weet dat ik totaaalll niet tegen kietelen kan!'
Shoun glimlachte ondeugend.
'Je weet dat ik ervan houd om jou te irriteren',ging hij plagend verder.
Ze keek hem aan, en haar hart bonsde toen de gedachten door haar hersenen raasden. 'ik vind hem leuk. nee. dat..dat kan niet..' Ze schoof onrustig heen en weer, 'oke Shoun, zullen we gaan?' 'Nee nee miss snowwhite, change of plans, we gaan een nieuweling infiltreren'. Snow keek geschokt.
'Nee. Nee Shoun, ik ga niet mee, je weet het'.
Shoun keek haar aan,'Snow, je móét mee' zijn stem werd zachter,'ik hoop dat je hierna, mij...mij kunt vergeven, je weet dat we nieuwelingen nodig hebben, er zijn veel te weinig vampieren op deze wereld'. Snow zweeg en dacht na.
Misschien kon ze hierna wel gewoon verliefd worden op Shoun zonder boos te zijn.
Die gedachten brachten haar in beweging.
'Oke Shoun, ik kom mee'.
Eenmaal voor de voordeur, hield ze stil, ze waren met ze vieren, Shoun,Snow, Lestat en Svetlana. Het plan was alsvolgt, Lestat ging naar boven om het meisje (die een vampierenjager aan het worden was) vast te houden, ondertussen zouden de rest haar moeder's bloed aftappen, maar deze keer zou de aftapping fataal zijn...
Het was al donker, dus Lestat kon makkelijk via de muur omhoog klimmen, en ondertussen forceerde Svetlana met haar nagels het slot van de voordeur.
Snow raakte Shouns hand aan, en keek naar hem, hij glimlachte bemoedigend.
'Kom op, je kan het'fluisterde hij in haar oor.
Ze liepen door de verlichtte gang, gingen naar rechts en vonden de moeder slapend op de bank. Shoun knikte, hij wilde beginnen toen Snow zich bewoog,'wacht,' fluisterde ze.
Ze ging op haar kniën zitten en kroop naar de vrouw. ze kuste haar eigen vingers, en drukten die op de voorhoofd van de vrouw, en draaide haar hoofd naar het oor van de vrouw. 'Mogen de vampiergoden bij u zijn' fluisterde ze.
Ze stond op, en knikte verdrietig naar Shoun.
Shoun liep terug naar de vrouw, drukte zijn vinger op de keel van de vrouw, om haar ader te pakken, hij drukte zijn lange pinknagel door de keel van de vrouw, Snow zag net de ogen open gaan van de vrouw, toen ze die weer sloot. Ze was dood.
Snow ademde uit, ongemerkt had ze de hele tijd haar adem ingehouden.
Het was voorbij.
Toen hoorde ze een gil, Lestat beet het meisje nu vast.
Ze draaide zich om toen ze zag dat Shoun en Svetlana begonnen met het aftappen.
Het duurde niet lang, ze hadden 8 flacons aan haar lichaam vastgezet, en het bloed stroomde er snel uit.
Toen ze klaar waren, staken ze de woonkamer in de fik, en liepen het huis uit.
Ze kwam aan bij hun clanhuis, daar sliep en woonde de hele clan.
Ze liepen naar binnen, en Snow plofte neer op de bank.
Shoun kwam naast haar zitten, ze keek naar hem, hij zag er moe en verward uit.
Dit kan nooit fijn zijn, dacht Snow, ze doen wel alsof ze het leuk vinden, maar dat is niet zo.
Ze legde haar hoofd neer op Shoun's schouder, en voelde zijn hand over haar haar heen gaan.
'Oh Shoun, is dit waarom wij leven? Is ons leven vooraltijd verdoemd?'
Shoun zweeg.
Ze hoorde de deur open gaan, en zag Lestat's verschijning door de deur lopen, met een meisje in zijn armen.
' Een nieuweling' zij hij.
Ze keek hem boos aan, op de een of andere manier, had ze een hekel aan hem.
Hij was zeer sexy, maar had een hart van steen, waarvan ze wist dat geen enkele vrouw het tot nu toe had kunnen verzachten.
Hij liep de trap op en later kwam hij weer terug.
'Ze is een sterk meisje, ze zal goed zijn voor de clan'.
Snow keek hem aan, 'Ik zal over 10 minuten naar haar toe gaan, en haar verzorgen, ik weet zékér dat jij dat niet gedaan hebt!' ze keek hem vuil aan.
Ze liep naar haar eigen kamer, en pakte een grote kom met warm water en een handdoek, een banaan en een vruchtendrankje en toen liep ze naar de zolderkamer waarin alle nieuwelingen een week verbleven voordat ze bij de rest mochten slapen. Tijdens hun transformatie naar een vampier, kunnen ze erge nachtmerries hebben, waarna ze iedereen die ze tegenkomen vermoorden.
Ze deed de deur open, en keek naar het bed, er lag niemand in!
snel zette ze de kom neer, en liep rond, opeens zag ze de voeten van het meisje, ze lag op de grond.
Ze was mooi, zag ze.
Snow tilde het meisje op en legde haar in het bed. Het meisje deed haar ogen open.
'Zoals ik kan zien heeft Lestat je wonden niet verzorgd'. Het meisje bleef stil.
Snow zag de beet in haar nek, en boende de bloedsporen van haar nek weg.
'Ik ben Snow, hier wat eten, slaap veel oke, je zult je over 2 uurtjes niet veel meer herinneren van je vorige leven, dus eet en denk na en bid voor diegenen die je hebt achtergelaten'. Eindelijk knikte het meisje.
Snow stond op en liep weg. Ze liep naar haar kamer, en vond Shoun slapend in haar bed. Waarschijnlijk had hij geen zin om bij de rest te blijven met zo een begravenis stemming.
Ze kroop onder de dekens, en legde haar hoofd op zijn borst. Dit is best wel comfortabel, dacht ze.
Ze viel al snel in slaap me het kloppende lichaam van Shoun onder haar hoofd.
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of adminstrator op 12-10 20:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
Mrs-griffel
|
Geplaatst op 11-10-2007, 22:25 |
|
Berichten: 1081
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Raveena' zei haar vader. 'het is schokkend nieuws maar je moet het maar geloven & accepteren.' 'Okej is goed' zei zachtjes Raveena . Haar moeder moeder kwam naar beneden net zo eng & lijkbleek als haar vader. Raveena deinste achteruit. 'rustig maar het voelt zo anders' zei der moeder.. Raveena gilde en vroeg wat er aan de hand was tot haar vader zn hand op haar mond drukte. Raveena veroerde zich niet en was meteen doodstil. haar vader haalde rustig zijn hand over haar mond weg en begon te praten 'Raveena dit was een moeilijke beslissing' zei hij je moeder & ik hebben toch maar voor het beste gekozen.' ja & dat is' antwoorde raveena brutaal. 'Raveena niet zo'n grote mond ik heb het beste voor je over & je weet nieteens waar het over gaat' zei der moeder. 'oke' zei der vader 'je moeder & ik zijn vampiers. en we hebben ervoor gekozen omdat wij vinden dat vampiers snel uitsterfen en in onze familie zitten ook veel vampiers.' WAT! ZEKER EEN GRAP' nee mn dochter het is geen grap haar vader haalde een kaart tevoorschijn en liet een soort van een stamboom zien. Raveena zag dat er ook vampierjagers in de familie zaten. Maar haar vader haalde de zogenaamde stamboomkaart weg. en zei tegen Raveena : 'Nu sluit je aan bij een van ons.! & worden we samen 1 en moorden we de mensheid uit en dan komen de vampiers aan de macht' . Raveena Protesteerde en zei : ' niks macht niks vampier laat me weg van mij part zoek ik een eigen huis want dit laat ik niet toe.! als jullie dat soms denken! Raveena begon haar moeder : ' je sluit je bij ons aan klaar. je hebt geen rechten om zelf dingen te bepalen.' op dat moment werd het helemaal zwart. Raveena zag niks meer en hoorde geluiden. ze ving heel vaag iets op 'binnen 2uur is ze net als ons' & ' Breng haar naarboven'&'ze moet goed uitrusten voor vanavond want dan is het vollemaan.' Raveena sprong overeind en vluchte zo snel als ze kon de voordeur uit . Van achter hoorde ze ' Waar is ze? ik dacht dat ze nu bewusteloos was' zei der moeder. 'Daar is ze oo, ze rent weg het heeft geen nut meer ze komt vanavond toch wel thuis want dan is ze net als ons' antwoorde haar vader. Ja maar...,, ' Zei der moeder. Geen gemaar schat ze merkt het vanzelf wel zei der vader met een glimlach op zijn gezicht.
'ze zijn krankzinnig die ouders van me' zei Raveena in haar zelf. Ze was doodmoe & kon niks meer. Ah, dacht ze een bankje waar ze eidelijk kon zitten. ze hoorde een schim. en wreef in haar nek waar haar vader der had gebeten. pijn angst van alles voelde ze. ze wist niet meer of ze gelukkig wou zijn of niet ze had plotseling geen gevoel meer en zakte diep in het zwarte gat.
Hallo, ben je dood of zie ik dat verkeerd? vroeg het meisje met het lijkbleke gezicht.
Raveena viel bijna van het bankje af. ze schrok zich dood en er kwamen pijnlijke herinderingen naar boven. 'Gaat het?' vroeg het lijkbleke meisje. 'Ja,ik zie het gebeten door een vampier? Ja, Door mn vader' antwoorde Raveena zachtjes. Het meisje ging naast Raveena zitten. 'Tsja, je mag blij zijn dat ik ook geen echte mens ben en geen vampiersjager maar ook een vampier..'antwoorde ze angstig. 'Wist je al dat het vanafond gaat veranderen tot een echte vampier & heb je al kleren?' zei ze.
Raveena dacht dat ze gek was geworden en liet haar mooi doorpraten totdat ze stil was en haar voorstelde. 'trouwens ik ben Jacqueline' antwoorde ze haastig. ' & ik ben Raveena' 'leuk kennis te maken' zei Raveena. Raveena begon te trillen & te beven. ze keek angstig naar Jacqueline die deed het zelfde beide beetwonden werden roder alleen keek Jacqueline lang niet zo angstig als Raveena juist meer gewender. Ze werden wat groter en hun hoektanden werden zichbaar. Opeens verlangde Raveena naar bloed & Jacqueline keek ook verlangend toe. Raveena voelde ogen van een schim in haar lichaam en keek in een seconde naar achteren en hoorde de bosjes. 'Hoorde jij dat ook Jacqueline?Zei Raveena vals. 'Nee hoezo?' Antwoorde ze. 'Nou, volgens mij zit iemand ons te bespioneren en ik ruik bloed verse bloed.' Antwoorde Raveena terug. en keek diepverlangend terug in de bosjes.
'AUW' zei de schim 'Jep, ik zei dat ik toch gelijk had' zei Raveena die naar Jacqueline keek en ook vers bloed rook. 'Hmm ik ga kijken of er iemand is daar tussen de bosjes' antwoorde Raveena 'Ik ga natuurlijk mee' antwoorde Jacqueline er meteen achterna. En ze doken samen de donkere bosjes in. 'Wie is daar ?' riep Raveena met een gruwlijke stem. & Jacqueline stond vol te lachen van walging. Toen kwam de schim te voor schijn. 'Jacqueline wat hebben ze gedaan met je ik ben je gaan volgen en moet je kijken je loopt gewoon mee met een vampier?!' Zei het meisje.
'OchOch wie hebben we daar? een meisje zoals jij hoort hier niet en ik wil een einde aan de mensheid maken dus maak snel dat je weg komt ander loop het niet geod met je af' Riep Raveena pure walging kwam uit haar mond. Jacqueline begon te trillen en wou al het woede van haar afschreeuwen maar hield haar mond ze keek toe hoe Raveena bezig was met het meisje (de schim) af te katten. 'JE WEET NIET WIE IK BEN DUS BEPAAL NIET OVER ME' zei het meisje (de schim). 'Nou vertel maar wie ben jij en wat doe je hier?' riep raveena met ijzerige kreten naar haar toe.
'Ik ben Angelique de zus van Jacqueline en ik ben tegen vampiers! Antwoorde ze luidruchtig.' is dat waar Jacqueline? Is dat echt je zus & vampierjager? Vroeg Raveena bijna onverstaanbaar aan Jacqueline. Ja knikte ze aan haar ogen ze zien schaamde zich ervoor. maar ging toe kijken hoe die 2 elkaar bijna afmaakten. 'Dus jij bent vampierjager he.' zei Raveena lacherig. 'Dan is dit je laatste moment om de wereld te bekijken want ik maak je dood' zei Raveena gemeen. Raveena ging in snelle bewegingen naar Angelique toe en stond net op het punt om haar te vermoorden totdat Jacqueline schreeuwde. 'NEE JE KAN HAAR NIET DODEN . ZE IS EEN DEEL VAN MIJ. LAAT HAAR GAAN ALSJEBLIEFT' zei Jacqueline huilerig en smeekte Raveena dat ze van Angelique afbleef. Ze smeet Angelique een meter verder op en keek kwaad naar Jacqueline ' Hoe durf je ? je maakt je eigen soort zwart. deze mensen hebben een hekel aan ons en willen ons doden en deze wil je op vrije voeten laten zetten? Nadat ze mij helemaal heeft afgezeikt? zei Raveena en keek vol woede en doodsneigingen naar Angelique. 'Het is mn zus. ik zorg dat ze naar huis gaat en niks zegt echt waar. tenminste zo zijn vrienden toch? zei Jacqueline huilend&snikkend. ' Mooi haal haar nu weg als ik haar nog 1x betrap ofzo dan heeft ze een groot probleem met de clan. zei Raveena. Jacqueline wou haar zus wegbrengen maar keek rond en zag Angelique niet meer. Maar Raveena deed het niks meer ze had zin in bloed ze voelde zich uitgeput&hongerig tegelijk. Ook zag ze dat Jacqueline heel hongerg was . Jacqueline's gezicht zat vol tranen en modder. en veegte het af met haar mouw. Jacqueline zei dat vampier's in vleermuizen kunnen veranderen. en deden dat dus. Na heel lang oefenen heeft het uiteindelijk geholpen. Ze gingen naar een boerderij. Raveena vroeg zich af wat ze gingen doen maar Jacqueline bleek genoeg te weten dus Raveena volgde haar maar. ze zagen koeien&varkens&kippen. 'Genoeg bloed dus ', zei Jacqueline. Raveena's ogen stonden vol geluk. en begon met het drinken van bloed. even later vroeg Jacqueline aan Raveena of raveena nog wel terug wou naar haar ouders. Raveena antwoorde eerst niet. maar daarna wel ' Ik zal wel moeten nu ben ik ook 1 van hen & het zijn mn ouders dus ik kan ze niet laten zitten.' antwoorde Raveena vol verwarring 'en jij ?' vroeg Raveena aan Jacqueline. 'Ik denk het ook maar geen van mijn ouders zijn vampiers & mijn zus weet het dus alleen ik hoop dat ze haar mond houd' antwoorde Jacqueline. ze zaten nu rustig te praten over allerlei dingen. Het werd al langzaam lichter en Jacqueline&Raveena veranderde haastig in een vleermuis en vlogen naar het parkje hun tanden werden minder zichtbaar & ze werden wat kleiner.' Jacqueline, zullen we elkaar vaker zien?' vroeg Raveena onverwachts.
'Ja natuurlijk, we spreken gewoon 's avonds af hier in het parkje en gaan we weer z'n tochtje maken ' zei Jacqueline vol verbazing maar ook trotsheid.
'Eindelijk iemand die mij begrijpt & mij accepteert' dacht Raveena in haar hooft.
'Bedankt voor deze leerzame avond Jacqueline' zei Raveena verlegen.
'Ach geen dank ik vond het ook leuk' zei Jacqueline. ze namen afscheid. Jacqueline ging de rechterkant op & Raveena de linkerkant. Raveena zwaaide Jacqueline nog uit en riep 'DOEI' riep ze hoorde en Jacqueline keek haar nog na. en Raveena liep naar haar huis. alles was dichtgespijkert en Raveena deed de deur open. Er lag een broodje klaar en een briefje 'voor Raveena' ze liep naar boven en zag 3 kisten met ingekerfde namen. Raveena stond er ook bij. ze wist niet wat het was maar kreeg hele erge buikpijn nare herinderingen van vanacht kwamen boven. dat Raveena ooit zo gemeen heeft gedaan tegen de zus van Jacqueline. want zo ben ik niet het lijkt net alsof een boze geest in me zit die wraak op de mensheid neemt. Raveena pakte een kopje water en dronk het op de deed de andere 2 kisten open en schrok want daar zaten de lichamen van haar ouders in. haar vader zag er onverzorgt uit en hij snurkte en haar moeder zag er lijkbleek uit en sliep stil. 'He, gelukkig maar ik dacht dat ze dood waren..' zei ze inhaarzelf. ze deed de kist open waar haar naam op stond en zette er een kussen in en begon erin te slapen.Ze kon er niks maar aan doen. Nu was ze een vampier en neemt ze ook de gevolgen in der op.
...........
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of adminstrator op 12-10 20:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~ Draco's True Nature (*) |
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 12-10-2007, 10:28 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
coowl, maar ffies
zullen we et zo doen dat er 2 soorten clans zijn?
een soort -(de mijne), die wil niet dat alle mensen dood gaan, maar willen gewoon verder kunnen leven, zonder te worden achtervolgd door mensen, of opgevreten door wolven
en andere soort (die van Raveena), die haten alle mensen, en willen ze uitlaten sterven enzo?
want Snow is helemaal niet zo mens-hatend...
xxx
so0f
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
morgain
|
Geplaatst op 12-10-2007, 11:20 |
|
Berichten: 132
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Drusilla liep op straat, ze was sacherijnig voor de zoveelste keer.
Ze kon alles nog herinneren van haar vorige leven en dat was de reden waarom ze zichzelf zo verschrikkelijk haatte. Ze liep door een donkere steeg en hoorde een zacht geluid. Drusilla stopte..keek om zich heen en liep weer verder. Weer horode ze rare geluid,maar dit keer dichterbij, Wie is daar! Zei Drusilla. Ze keek om zich heen, ze horode niks..Totdat..! Drusillaaaaaaa…… Drusillaaaaaa… werd er gefluisterd. Wie ben jij zei Drusilla kwaad.
Hetzelfde als jij, zei de stem. Kom tevoorschijn zei Drusilla dit keer angstig. Weer begon de stem weer: ``Nog maar 17 en 2 weken een vampier en weerwolf. Knap hoor, na mij ben jij de enige die dat overleefd heeft.” De stem leek dichterbij te komen. Drusilla keek een beetje angstig om haar heen. Ze hoorde voetstappen achter haar,ze draaide zich om,, niemand, Totdat… Uit het niets stond hij achter haar. Ze voelde zijn adem in haar nek .Zijn hand strelend over har nek. Met een ruk draaide Drusilla zich om. Ze keek hem recht in zijn zwarte ogen aan. Zijn lichaam was als een 23 jarige maar aan zijn stem kon je horen dat tie van voor de middeleeuwen kwam. Vanwaar die angst” begon de man. `` Jij bent net als mij, het verschil is alleen dat jij je nog alles herinnerd, weet je waarom? ” zijn vingers gleden over haar hals. Drusilla wilde een stap achteruit lopen maar zijn andere hand duwde haar in der rug naar voren. Drusilla wist niet waarom, maar door een bepaalde rede kon ze hem niet slaan, niet schoppen, of proberen loskomen. Ze bleef hem maar aanstaren.``Met 1 beet kan ik je leven weer waarde geven”.Drusilla keek hem aan. Uit het niets sloeg ze hem weg. Blijf van me af schreeuwde ze. Drusilla begon te veranderen, Haar lichaam werd langzaam zwart, haar nagels iets langer, en haar tanden. Ze keek hem aan maar voor ze het wist was hij ook zoals haar. Hij had een zwarte broek aan , geen T-shirt, wat hem wel een beetje aantrekkelijk maakte omdat je zijn spieren goed kon zien. Hij was iets langer dan haar, zijn lichaam nu ook zwart. En zijn haar half lang tot zijn kaaklijn. Hij begon weer te praten, `` Ben je het niet zat om je alles te herinneren?Met 1 beet heb je een heel nieuw leven, jij en ik.” Weer pakte hij haar beet. Voor Drusilla het wist had hij zijn tanden in haar nek geplant.Haar lichaam werd zwak,, voordat ze het wist was ze bewusteloos.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
... |
|
|
A Bloody Ritual - 1
