|
havanka
|
Geplaatst op 21-11-2008, 19:57 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka en meridith liepen de wenteltrap af naar beneden. Ze waren op weg naar de eetzaal. Meridith rekte zich uit en geeuwde uitgebreid. Een meisje liep langs en keek meridith storend aan. Even keek meridith het meisje beledigd na en wierp toen een nieuwsgierige blik op havanka. ‘Ik ben benieuwd hoe we worden opgeroepen,’ siste ze. ‘Ik ook,’ zei havanka knikkend. Ze namen plaats in de grote zaal en keken even naar de borden die beladen waren met eten. Meridith greep een krentenbol en propte die in haar mond. Havanka keek haar even grijnzend aan. ‘Wat?’ vroeg ze met volle mond. ‘Ik heb honger hoor.’ Havanka pakte wat plakjes fricandeau en legde die op een wit bolletje. Mimi kwam aangelopen met veel meisjes achter haar aangehold. Een meisje sprintte langs mimi en maakte de plek school waar mimi ging zitten. Het meisje knielde neer alsof het haar koningin was en mimi nam plaats. ‘Dit is gewoon freaky,’ mompelde havanka. Meridith knikte heftig. Mimi wees op een bruin bolletje en Tamara pakte een bolletje en belegde die met kaas. Mimi knikte en pakte die aan. ‘Valt me nog mee dat ze niet gevoerd word,’ mopperde havanka. Meridith knikte heftig en slaakte een zucht. Ze legde haar krentenbol neer en keek even sikkeneurig voor zich uit. ‘Waarom zijn wij niet populair? Ik bedoel wat zijn wij nou anders dan mimi?’ havanka dacht even na. ‘Misschien moet ik mijn haar geel verven…. Misschien dat dat helpt.’ Meridith grinnikte. ‘Niet doen straks word je zon freak.’ Havanka keek even gedeprimeerd voor zich uit. ‘Zijn we dat dan nog niet?’ meridith stopte met grinniken en knikte humeurig. ‘Hm,’ antwoordde ze nog. Hun honger was volledig verdwenen. Ze stonden op en wilden weglopen totdat Tamara voor hun ging staan. ‘Ik erger me kapot aan dat jong,’ siste havanka nijdig. ‘Hier nog één, ik krijg de neiging om mijn elementen tegen haar te gebruiken.’ Tamara had een stuk perkament voor zich en een veer. ‘Mimi heeft vanmiddag tussen één en twee een gaatje voor je vrij,’ zei ze tegen havanka. ‘Moet ik een afspraak hebben om met mijn zus te praten?’ vroeg havanka verbouwereerd. Meridith staarde tamara aan met open mond. Tamara keek even walgend naar meridith en knikte toen kortaf naar havanka. ‘Dan zoekt ze het toch lekker uit,’ snauwde havanka. Ze liep weg en sleurde meridith achter zich aan. Tamara trok haar wenkbrauwen op en liep direct naar mimi toe. Ze liepen de grote zaal uit het vanuit het niets kwamen gatomon en whisper aangerend. ‘Wat doen jullie hier,’ siste havanka geschrokken. ‘Er is iets aan de hand!’ riep whisper. ‘Wat dan?’ vroeg havanka. Meridith keek even verbaasd naar havanka. Havanka vertelde wat Whisper haar vertelde. Er bleek een man te zijn in de dreuzelwereld die geen dreuzel was maar dat dacht hij wel. Zonder dat hij er besef van had gebruikte hij zijn magie om mensen te vermoorden. In de verte kwam Angus aangelopen. ‘Angus we hebben je nodig, wij moeten weg!’ siste meridith. Angus knikte. ‘Ik regel alles vertrouw me maar. ‘Wees voorbereid!’ riep gatomon. ‘Deze man is zeer gevaarlijk.’ Havanka knikte. Met zijn vieren rende ze naar de deur. Angus alleen achterlatend. ‘Ik wil jullie iets laten zien,’ zei gatomon trots. Whisper snoof luid. ‘Ik wilde het eerst laten zien,’ siste ze. Havanka sloeg haar ogen ten hemel. ‘Kunnen jullie het niet allebei laten zien?’ vroeg ze. Meridith keek even gefrustreerd voor zich uit. ‘wat zeg whisper?’ vroeg ze. Havanka herhaalde wat ze zei en meridith knikte goedkeurend. ‘Jullie moeten alleen in guardian veranderen,’ grijnsde gatomon en whisper tegelijk. Havanka knikte en samen met meridith veranderde ze in een guardian. ‘Oké,’ zei gatomon. ‘Zeg nu allebei dat je een rit nodig hebt.’ Havanka en meridith keken elkaar even verbouwereerd aan. ‘We hebben een rit nodig?’ vroegen ze verbaasd. Plotseling begonnen Whisper en Gatomon te veranderen. Ze werden alsmaar groter en groter. Enkele tellen later stonden er twee prachtige eenhoorns voor zich. Gatomon was spierwit met gele manen en staart. Whisper was gitzwart met rode manen en staart. Havanka en meridith hadden met open mond toegekeken. ‘Zijn jullie er klaar voor?’ vroeg Whisper trots. ‘Ik kan verstaan wat je zegt!’ riep meridith vol enthousiasme. Whisper knikte. ‘Wij zijn nu hogere wezens, vandaar dat iedereen kan horen wat wij zeggen. Net zoals Gatomon in haar eigen gedaante. Ik zal die gedaante ook ooit treffen. Alleen nu is dat nog niet haalbaar.’ Meridith liep naar Whisper. ‘Dat geeft niet,’ fluisterde meridith. ‘ik hou toch wel van je!’ whisper knikte en voelde zich ongemakkelijk. ‘Weten jullie waar wij wezen moeten?’ vroeg havanka. Whisper en gatomon knikte. ‘Wij kunnen niet altijd mee, in sommige gevallen moeten jullie alleen gaan. Dat is eigenlijk best wel vaak. Maar nu niet. Nu zijn wij in staat om mee te gaan en jullie te brengen,’ zei gatomon. Havanka en meridith stapte op hun eenhoorns en ze voelde hoe ze opstegen. Meridith sloot angstig haar ogen en havanka keek naar de open lucht voor zich. ‘Nu hoeven wij niet te vliegen!’ riep havanka grijnzend. ‘De terugweg wel,’ zei Whisper. ‘Dan zijn wij te moe om te vliegen. Dit vergt veel energie.’ Havanka en meridith keken elkaar aan en waren benieuwd hoe ze de man moesten bestrijden. En met die gedachte vlogen ze de opkomende zon tegemoet.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 04-12-2008, 23:26 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
angus rende naar de jongens wc, hij zuchtte en hoe moet ik dit nou weer doen mopperde hij, hij zuchtte op dat moment vloog er een uil door het raampje hij liet een brief vallen voor angus, nieuwschierig pakte hij de brief op en opende deze, hij keek er aandachtig naar, he wat stammelde hij, anexio? wat is dit nou weer voor grap, net toen hij de brief wilde weg gooien riep meridith wacht, angus viel bijna om van verbazing, wat...maar...jullie...de jongens wc bracht hij uiteindelijk uit, zeg wat we moeten doen zei havanka, ehm watte stammelde angus, we weten niet wat we moeten doen, wij zijn verplaatsingen van de echte, oh zuchtte angus nou ehm, jullie zijn vriendinnen en we moeten naar de les, doe wat ik doe ok?, de meiden knikten en liepen angus achterna.
Meridith wees niet bang, zei whisper, ben niet bang piepte meridith, ok fijn, kan je dan misschien niet zo aan mijn manen trekken? oh sorry piepte meridith weer maar het is ook zo hoog, ja sorry maar we zijn er bijna, meridith knikte en dacht aan wat havanka haar vertelde, een man in de dreuzelwereld die geen dreuzel was maar dat zelf niet wist, en zonder dat hij er besef van had gebruikte hij zijn magie om mensen te vermoorden. moeten ze de man dan vermoorden of gewoon gevangen nemen? en zo ja hoe, wat voor magie gebruikte hij, was hij sterk? sterker dan ons...meridith opende haar ogen, wat nou als hij ons wilt vermoorden fluisterde ze zacht zodat niemand het hoorde.
Meridith en Havanka liepen Angus achterna, hij hees zijn tas op. en de meiden deden hem na, hij liep de klas in en ging zitten, de meiden keken elkaar aan en gingen aan beide kanten van angus zitten, en pakten een boek want angus had dat ook gedaan. de rest van de les volgden de meiden elke beweging van angus.
we zijn er riep gatomon, de eenhoornen landen soepel op het natte gras, meteen sprong meridith van whisper af, en nog geen seconde later veranderde whisper in een zwarte kat, zo vind ik je toch fijner zei meridith terwijl ze whisper oppakte en aaide, havanka stapte van gatomon af en ook gatomon veranderde weer, dit is de plek zei gatomon, havanka keek om zich heen waar is de man dan?
--------------------------------
lekker puh
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 09-12-2008, 19:28 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
‘Wij moeten gaan,’ fluisterde Whisper. Gatomon knikte heftig. ‘Voor ons is het niet veilig, jullie zien ons op zweinstein.’
‘Wees voorbereid op alles!’ riep Gatomon. ‘Ik voel een hoop onheil!’
Zonder te zeggen hoe ze weer terug kwamen op zweinstein renden gatomon en whisper weg.
‘Wat nu?’ vroeg havanka. ‘Ik weet niet eens wat ik moet doen!’ meridith knikte heftig. ‘Of wat we zoeken,’ mompelde ze.
In de verte hoorde havanka en meridith gegil. Ze draaide zich met een ruk om en rende erheen. Plotseling gleed meridith uit. Havanka knalde tegen haar op en tegelijk vielen ze op de grond.
‘Wat is dit nou weer,’ snauwde meridith. ‘Hoe kom ik nou weer aan deze kleding?’ vroeg ze verbouwereerd.
‘En waar zijn we?’ vroeg havanka.
Havanka en meridith bekeken elkaars kleding en kwamen tot de ontdekking dat ze op het strand waren.
‘We zijn geen guardians meer,’ mompelde havanka.
‘Gatomon zei al dat we voorbereid moesten zijn.’
Havanka knikte en liep op haar open schoenen door het zware zand. ‘Ik haat zand,’ mopperde havanka. ‘het zit straks tussen mijn tenen en jak!’
‘Ik vind het strand wel lekker. Het zonnetje, heerlijk,’ glimlachte meridith. Ze sloot even haar ogen en zodra ze hen weer opende slaakte ze een gil.
‘Wat!’ riep havanka geschrokken.
‘Daar,’ siste meridith. Ze wees naar iets achter havanka.
Havanka draaide zich om en keek verbouwereerd naar een zwart gat. ‘Vreemd,’ mompelde havanka. ‘Ik voel het gewoon kouder worden.’
Meridith knikte. ‘Ik haat kou,’ snauwde ze.
‘Als ik maar iets warmers aan heb vind ik het niet zon probleem,’ mompelde havanka. Vanuit het donkere gat klonk een hoop gegil. ‘Ik denk dat we er achteraan moeten,’ mompelde havanka.
‘Waarom?’ vroeg meridith angstig.
‘Wij zijn guardians! We moeten!’ riep havanka.
‘We zijn niet echt guardian… althans… op dit moment niet.’
Havanka bekeek haar kleding. Haar korte rode rok leek te glitteren in de zon. Meridith hield haar rok vast tegen het opwaaien van de wind.
‘Laten we proberen guardian te worden,’ zei havanka.
Meridith knikte. Ze sloten hun ogen en veranderde in guardians. ‘Mooi!’ riep meridith. ‘We zijn weer guardian! Kom maar op donker gat!’
Havanka grijnsde breed, in de verte klonk weer een ijselijke gil. Nog voordat ze er erg in hadden werden ze het donkere gat ingezogen.
Met een gil landde havanka en meridith op de grond. ‘KOUD!’ gilde meridith. Kippenvel stond tot hoog aan op haar armen. Havanka trok haar oranjekleurige jasje steviger om zich heen. ‘Waarom zijn we geen guardian meer!’ riep havanka kwaad. Ze begon er genoeg van te krijgen om te veranderen.
‘Waarom kan ik die man niet vinden,’ snauwde havanka. Ze ging op een steen zitten en bekeek de koude en kille omgeving die vooral uit rotsen bestond.
‘Hoe kregen we het voor elkaar om überhaupt op het strand te komen? En nu ergens in the middle of nowere.’
Meridith nam plaats naast havanka. ‘Ik weet het niet vanka, maar er is hier iets goed fout! We moeten die man zien te vinden, voordat hij meerdere mensen kwelt en misschien wel vermoord!’
Havanka knikte. ‘ik weet alleen niet hoe.’
‘Laten we kijken of we dat dorp terug kunnen vinden,’ mompelde meridith. Havanka knikte en kwam overeind ze begonnen te lopen al wisten ze niet waarheen. Alles leek zoveel op elkaar. Stenen na stenen en donkere paden na donkere paden.
‘Mer, ik weet het niet meer hoor,’ fluisterde havanka. ‘Dit kan nooit goed zijn. Ik hoor niemand meer en het is echt niet goed.’
Meridith knikte. ‘Ik weet het,’ mompelde ze. ‘Zullen we weer proberen om guardian te worden?’ havanka knikte en samen sloten ze hun ogen en veranderde nogmaals in een guardian. Zodra ze veranderd waren verdween de kille omgeving. Direct werd het warmer en scheen het zonnetje zo fel dat havanka en meridith hun ogen sloten tegen de zon. Zodra ze er een beetje aan gewend waren keken ze voor zich uit tot onder de veronderstelling te komen dat ze weer andere kleding aanhadden.
‘NU BEN IK HET ZAT!’ gilde havanka. Ze bekeek haar kleding en keek woedend naar meridith. ‘EERST DIT GEZIJK MET DIE WERELDEN OF WAT DAN OOK. EN NU DIT!’ ze wees naar het erg korte rokje van haarzelf.
Meridith knikte medelevend en probeerde haar rokje langer te laten worden door eraan te trekken. Waardoor ze hem vlug weer omhoog trok omdat hij wel erg afzakte.
‘Mer ik krijg het te warm. Ik voel me niet goed,’ mompelde havanka. Ze zakte op de grond en ging met haar nagels over haar keel.
‘Wat doe je!’ riep meridith geschrokken, zodra ze merkte dat rode striemen haar nek markeerde.
‘te warm, krijg geen lucht,’ mompelde havanka.
Meridith wilde havanka aanraken maar vanaf een afstandje voelde meridith de hitte die havanka uitstraalde.
‘Wat moeten we hieraan doen?’ het lijkt wel alsof we iedere keer ergens anders heengaan als we veranderen in guardian. We moeten die vent zien te vinden, maar hoe?’
‘Havanka hapte nogmaals naar adem en begon te ijsberen. ‘Ik heb het te warm, ik kan hier niet tegen.’
‘Zit dan stil,’ zei meridith. ‘Nu krijg je het alleen maar warmer.’
‘Kan ik niet,’ mompelde havanka.
‘We kunnen niet meer veranderen in guardian,’ zei meridith meer tegen zichzelf dan tegen havanka.
‘Als dat de enige kans is om ons hier weg te krijgen doe ik dat!’ riep havanka. Ze sloot haar ogen en nog voordat meridith haar kon stoppen was havanka al veranderd.
‘NEE!’ riep meridith toen havanka voor haar ogen werd weggezogen.
Havanka lande op de grond en keek verwilderd om zich heen.
‘Goh wat een verassing nieuwe kleding,’ mompelde ze nijdig. ‘Maar… wow…. Prachtig!’ riep ze uit toen ze beter keek wat ze droeg.
‘Heej mer moet je kijken!...mer?’ vroeg havanka angstig.
Meridith was nergens te bekennen. Ergens in de verte hoorde ze een kakelende lach. Havanka keek even angstig om zich heen. Waar was meridith? Havanka liep de richting op van het gelach. Ze moest meridith zien te vinden. Ze was blij om weg te zijn uit die vreemde wereld. Het was er veel te warm en hier was het lekker koel.
‘Havanka stop,’ riep een hese stem. Havanka stopte met lopen en draaide zich om. ze stond oog in oog met een jongen iets ouder dan haar. Zijn donkere haren stonden recht overeind en hij keek havanka aan met zijn heldere blauwe ogen.
‘Wie ben jij?’ vroeg havanka verbaasd.
‘Doet er niet toe,’ zei de jongen. Hij meed de blik van havanka en graaide vluchtig in zijn zak. ‘Hier,’ zei hij. ‘Dit heb je nodig om uit deze werelden te komen. De man heeft jullie behekst zonder het te weten. Doe voorzichtig met hem. Hij weet niet wat hij aanricht! Ik haal meridith zodat jullie samen kunnen vechten. Maar vergeet niet, jullie mogen GEEN guardian worden.’
‘Komt dit doordat we guardian worden?’ vroeg havanka verbaasd. De jongen knikt even snel en keek naar de schouders van havanka. Ze begon zich eraan te ergeren maar geloofde hem wel.
‘Ga maar alvast, je bent sterk genoeg om hem bezig te houden. ik haal meridith zodat jullie samen kunnen strijden.’
‘Maar ik mag geen guardian worden, dus ik kan helemaal niets!’ riep havanka voordat hij wegging.
‘Dat wel, de man heeft zon vreemde wereld ontworpen dat jullie wel je elementen beheersen.’
‘Hoe weet jij…,’ vroeg havanka met samengeknepen ogen, maar nog voordat ze was uitgesproken sprak de jongen haar tegen.
‘GA! Je hebt niet veel tijd meer!’
Havanka knikte en wist dat ze hem moest geloven. Ze begon te rennen en zodra ze even omkeek zag ze de jongen verdwijnen. havanka bekeek het ding dat ze had gekregen. ze stopte met rennen en klinkte op het knopje van het vreemde ding. direct voelde ze de wereld om zich veranderen en werd ze weggezogen.
Eindelijk was ze terug in het dorp. In de verte klonk gegil en nu was eindelijk zichtbaar waar het gegil vandaan kwam. Havanka rende op de mensen af. ‘Wat gebeurd er?’ vroeg ze. ‘HIJ!’ gilde een vrouw in havanka’s oor.
‘Bedankt,’ mompelde ze nijdig. Ben gelijk half doof.’
De mensen rende in paniek verder en helemaal achteraan doemde een man op. Havanka slikte moeizaam en balde even haar vuisten. Direct omringde die met vuur. Havanka glimlachte, de jongen had gelijk. De elementen waren intact, maar havanka bezat nog niet alle elementen. Ze mistte nog steeds lucht. wat nou als precies dat element nodig was?
De man kwam dichterbij en zijn maniakale glimlach werd breder en breder. Een lichtstraal raakte havanka vliegensvlug in haar borst. Ze vloog achterover en klapte tegen een stenen muur. Havanka hapte naar adem en geloofde het amper. Ze had niets gezien! Deze man was bijzonder sterk en leek totaal niet bang. Havanka vond het vreemd dat dit de man was die niet wist dat hij kon toveren. Of was dit inmiddels veranderd? Wist de man nu wel dat hij kon toveren en maakte hij er misbruik van? Havanka balde haar vuisten, ze was klaar voor het gevecht.
‘KOM MAAR OP!’ gilde ze nijdig. Havanka werd omringt door vuur. De man kwam langzaam op haar afgelopen. Ineens stond hij voor haar neus. Havanka keek verbouwereerd voor zich uit. Direct kreeg ze een klap in haar gezicht waardoor ze tegen een muur aanklapte. Wazig keek ze om zich heen. ‘Ik mag je niet,’ mompelde havanka. ‘Ze maakte een vuurbal en smeet die naar de man. Hij was raak, de man was woedend. Hij draaide zich woest om en rende met een noodgang op havanka af. Havanka keek geschrokken naar de man en liet een aardemuur verschijnen. De man klapte ertegen op en stuiterde terug.
‘Meridith schiet op!’ riep havanka woest.
ze keek de man woedend aan en sloeg hem op zijn kaak. 'Net goed,' snauwde havanka nijdig. 'IK MAG JE NIET!' bij ieder woordje sloeg ze hem in zijn gezicht. de man keek haar aan en begon als een maniak te lachen.
'En jij weet niet wat je aanricht?' vroeg havanka verbaasd. 'Ik vraag het me af....'
Dit bericht is gewijzigd op 09-12 19:43.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 16-12-2008, 19:25 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith keek om zich heen, waar ben ik? Hoe kom ik hier weg? en waarom heb ik zo’n achterlijk kort rokje? Ze trok weer aan het rokje, ik durf amper te lopen mopperde ze, ik haat korte rokjes, zodra ik uit deze wereld kom trek ik een broek aan en een sweater. Meridith stampte op de grond, op dat moment stond er een jongen voor haar wat een kop groter was, hij taste naar zijn jaszak, Meridith gilde en veranderde in guardian, NEE gilde de jongen wacht, maar Meridith verdween. En zij is een teamgenote van Havanka? Waar moet het heen met deze wereld? Meridith gilde nog terwijl ze in een andere wereld terecht gekomen was, ze keek om zich heen, ehm ok bomen…heel veel….bomen, ze keek snel naar haar rok, die tot haar opluchting langer was dan dat mini ding. Haar opluchting was echter voor korte duur. Ze had een lange rok aan maar een truitje ontbrak, Meridith begon weer te gillen wat is dit een bikini top?
Wat is dit voor freak gedoe, ik vind het niet leuk meer, ik wil een trui. Als je nu niet gaat gillen, Meridith keek geschrokken achterom en sloeg haar armen voor haar buik, ga weg siste ze ik….ik ben sterk en….ik….ben niet alleen….de jongen zuchtte ik wil alleen helpen kijk, ik pak iets uit mijn jaszak…niet freaken, Meridith hield de jongen strak in de gaten, kijk zei de jongen weer hij hield iets tussen duim en wijsvinger, wat is dat vroeg Meridith, de weg uit deze wereld legde de jongen uit druk op de knop en weg ben je, ok…wacht veranderd mijn kleding dan weer? De jonge schudde zijn hoofd nee wees niet bang, zodra je op de knop drukt ben je bij Havanka en kunnen jullie samen vechten. Meridith keek verbaast naar de jongen, vechten stammelde ze, in deze outfit? Wat is er mis mee Meridith keek woest naar de jongen, ben je blind ofzo? Meridith liep naar de jonge toe en greep het ding uit zijn handen, ze veranderde in guardian, bekijk het maar mopperde Meridith toen ze in de andere wereld aankwam, ze bekeek haar kleding kijk dat is beter zei ze tevreden, meteen drukte ze op het knopje
Havanka rende op de man af, kom op hoe kan jij zo sterk zijn mompelde ze, de man grijnsde vreemd hij greep Havanka’s keel en begon te knijpen, krijg….geen….lucht jammerde Havanka benauwd, nee zo kan ik niet doodgaan, Havanka greep de handen van de man waarmee hij haar vasthield, ze probeerde zijn grip los te krijgen, maar hij was sterk en Havanka werd zwakker en zwakker, ze liet haar armen vallen, slap hing ze terwijl ze de man wazig aankeek, langzaam werd het donker Mer….waar….ben…meer kwam er niet Havanka was bewusteloos….. LAAT LOS…..Havanka viel op de grond en de man sprong naar achteren terwijl hij zijn ene hand onder steunde met de andere, Meridith lande naast Havanka en tilde haar op meteen rende ze naar een muurtje toe, Vank wakker worden, kom op. Havanka opende haar ogen en begon te hoesten…Mer hoe…ik gaf een ninja kick, Havanka ging zitten, en wreef over haar keel, wow je keel is blauw, zei Meridith Havanka knikte, Mer we moeten hem verslaan hij is bewust van wat hij doet, moet je die grijns zien, Meridith huiverde ik vind hem eng, ze bood Havanka haar hand aan en Havanka pakte die aan zo stond ze op en wankelde even, ben je er klaar voor vroeg Meridith Havanka knikte, lets do this
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 18-12-2008, 00:43 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Ze stonden oog in oog met de man die als een maniak aan het lachen was.
‘Hoe moeten we hem verslaan?’ vroeg Havanka angstig. ‘Ergens is hij een mens en we kunnen hem niet van zijn leven beroven.’
‘Zeiden Gatomon en Whisper maar wat we met hem aanmoesten,’ mompelde meridith. ‘Volgens hun wist hij niet wat hij deed, maar als je hem zo ziet weet hij het duvelsgoed.’ Havanka knikte heftig en was het volledig met meridith eens. De man hief zijn handen op en overal flitsen felle lichtstralen in het rond. Havanka en meridith doken weg en zochten dekking. Ze keken even omhoog en zagen verscheidene lichtstralen boven hun hoofden heen en weer gaan. Sommigen ketsen af tegen de muren van de huizen.
‘Ik hoop maar dat er geen mensen buiten komen,’ mompelde havanka.
‘Ik vraag me af of er wel mensen zijn,’ mompelde meridith. ‘De dimensies zijn zo vaak veranderd.’
‘Ik had ze wel gezien…. Dacht ik,’ mompelde havanka.
Ze wierpen weer even een blik omhoog en zagen dat de lichtstralenshow voorbij was. ‘Ik weet niet wat we met hem aanmoeten,’ zei meridith dramatisch. ‘Hij is voor reden vatbaar hij doet waar hij zin in heeft en weet duvelsgoed wat hij doet.’ Havanka knikte heftig. ‘Dan gaan we er tegenaan en zorgen we dat hij bewusteloos raakt.’
Meridith knikte ze gaven elkaar een high five en sprongen achter het muurtje vandaan.
‘Tijd voor wraak,’ siste de meiden tegelijk. Ze keken de man woest aan die nog steeds lachte als een maniak. De meiden balden hun vuisten en rende op de man af. De vuurballen vlogen in het rond en havanka keek hem woest aan. Meridith smeet met aardkluiten en grijnsde breed toen ze de man verblindde. Even leek het alsof de man geen schijn van kans had, maar toen begon hij een fel licht uit te stralen. Havanka en Meridith stopten met vechten en sloten hun ogen voor het felle licht.
‘Kan niets zien,’ piepte havanka.
‘Ik ook niet,’ mompelde Meridith.
Het felle licht leek een soort krachtveld uit te zetten alles wat in de weg stond werd weg of opgeblazen. Havanka en meridith werden met een noodgang weggeblazen door het krachtveld. Havanka stuiterde op de grond als een stuiterbal en meridith knalde tegen een muurtje. Even lagen ze slap op de grond met nog steeds gesloten ogen. Het felle licht werd minder en een maniakale lach kwam boven het geruis van de wind uit.
‘Ik haat die vent,’ mompelde havanka. Ze kwam moeizaam overeind en voelde zich gesloopt. Ze wierp meridith een blik toe en zag dat ze buiten bewustzijn was.
‘Mer,’ piepte havanka. Ze strompelde naar meridith toe en pakte haar hand vast. ‘Kom op we moeten hem verslaan, we hebben geen keus. Hij is een gevaar voor iedereen.’
Meridith kwam langzaam bij ze keek havanka aan en glimlachte pijnlijk. Maar toen verdween haar glimlach en maakte plaats voor angst. ‘Achter je,’ fluisterde ze.
Havanka draaide zich met een ruk om en werd al weggeslingerd voordat ze er erg in had. Havanka knalde op de grond en keek toe hoe de man naar meridith toe schreed. ‘Meridith!’ riep havanka woest. Havanka spreidde haar armen en dacht met al haar kracht aan meridith. Een gele lichtstraal vloog op meridith af en raakte haar in haar borst. Meridith sperde haar ogen wijd open en net voordat de man haar wilde grijpen trapte ze hem volop in zijn maag. Havanka keek toe en glimlachte breed. Ze hadden allebei niet veel kracht meer over maar met dit moest het voldoende zijn. Havanka maakte een vuurbal zo krachtig als ze nog in zich had en vuurde die op de man af. Ze keek even naar meridith die hetzelfde deed. De man werd bestookt met twee prachtige en machtige vuurballen. Het gegil klonk tot op het bot en toen de meiden geen kracht meer over hadden vielen ze slap op de grond. De man klapte neer en leek bewusteloos. Havanka en meridith keken elkaar even aan en verloren toen allebei hun bewustzijn.
De omgeving was wazig. Havanka had geen idee waar ze was. Ze opende haar ogen en keek even rond. Het leek wel de ziekenzaal van zweinstein. Meridith lag naast haar in bed en ook zij keek verbouwereerd om. Havanka voelde zich al beter dan ze in het gevecht had gevoeld, maar hoe kwam ze hier? Langzaam kwamen de meiden overeind.
‘Gelukkig jullie zijn wakker,’ zei Angus opgelucht.
‘Hoe komen we hier?’ vroeg Havanka verbaasd.
‘Ik heb het hele verhaal gehoord,’ zei Angus. ‘Een jongen kwam jullie brengen en hij wist schijnbaar wie ik was. Hij vertelde wat er was gebeurd, jullie hebben al je krachten opgemaakt om de man te verslaan. Even was ik bang dat jullie er niet uit zouden komen.’
‘Hoelang liggen we hier dan al?’ vroeg havanka.
‘Twee weken,’ zei Angus. Gatomon en Whisper kwamen aangerend en begonnen te spinnen. ‘Gelukkig zijn jullie wakker,’ zei Whisper opgelucht.
‘Het was gelukt… toch?’ vroeg Meridith. ‘We hadden de man verslagen is het niet?’
Angus knikte. ‘Op het nippertje,’ glimlachte hij.
‘Maar waar is de man nu?’ vroeg havanka nieuwsgierig.
Angus haalde zijn schouders op. ‘Die jongen vertelde mij dat daar voor werd gezorgd.’
‘Dat is mooi, ik zou niet weten wat we ermee moesten doen,’ glimlachte meridith.
‘Ik ook niet,’ fluisterde havanka. ‘Misschien brengen ze hem naar een plek waar hij met al die magie leert om te gaan.’
Professor perkamentus kwam binnen gelopen en keek de meiden aan met twinkelende ogen.
‘Jullie hebben een prima gevecht geleverd. Dit duidt erop dat jullie sterker worden. Ik ben blij om te zien dat jullie bij zijn.’
Havanka en meridith keken even verbaasd op. Hoe kon hij nou weer weten van het gevecht?
‘Professor?’ vroeg havanka. ‘Kent u de jongen die ons hielp?’ vroeg ze.
‘Ik heb werkelijk geen flauw idee waar u het over heeft juffrouw Ledger,’ antwoordde Professor perkamentus luchtig. Na dat gezegd te hebben wenste hij de meiden en Angus een fijne dag en verliet hij de ziekenzaal.
‘Dus….,’ mompelde havanka. ‘Jep,’ antwoordde meridith. ‘Dacht ik ook,’ zei Angus.
Een paar dagen later mochten ze de ziekenzaal verlaten.
‘Wat ik wel jammer vind,’ mompelde havanka. ‘Is dat ik die kleding niet kon houden. Dat geel stond mij erg goed vond je niet?’
Meridith grinnikte. ‘Ik had anders ook wel iets cools aan.’
‘Hoe bedoelen jullie?’ vroeg Angus die achter hen liep. ‘Veranderde jullie steeds van kleding dan?’
Havanka en meridith knikte. Angus keek even nieuwsgierig naar de meiden maar toen die hun hoofd schudde wist hij dat het ijdele hoop was en dat hij nooit te horen zou krijgen wat voor kleding de meiden allemaal aan hadden die dag.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 15-02-2009, 22:38 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka en Meridith liepen door de gang. Angus bleef maar zeuren om de kleding die de meiden droegen tijdens het gevecht, “echt Angus wanneer stop je nou, vroeg Meridith geïrriteerd, Angus haalde zijn schouders op, gommiballen zei hij en het schilderij zwiepte open, hebben we veel gemist vroeg Havanka, alleen wat huiswerk zei Angus, de meiden zuchten, ik haat huiswerk klaagde Havanka, ligt eraan zei Meridith eerlijk, ik heb liever magie dan wiskunde, Havanka dacht na, klopt zei ze, ze liepen naar de tafel en gingen zitten, oké wat voor huiswerk vroeg Meridith, o simpel, we leerden een veer zweven, en we moeten de groei van een bijzondere plant bekijken, maakt niet uit wat voor een, Meridith en Havanka knikten, oké klinkt simpel, Angus gaf de meiden een veer, hij leerde de meiden de beweging en de spreuk, en dat is alles zei hij, Havanka en Meridith concentreerden zich op de veer, winguardium leviosa zeiden ze tegelijk, Havanna’s veer zweefde vrijwel meteen, maar die van Meridith trilde alleen maar, Havanka oefende nog drie keer, het was duidelijk dat ze de spreuk onder de knie had, terwijl die van Meridith getrild en gerold had. Havanka stond op, ehm stammelde ze, Meridith keek haar aan, ga maar vast naar de bibliotheek ik kom er zo aan, Havanka knikte en liep weg. Meridith zuchtte, iets blokkeerde haar toverkracht. Die Avond kwam Havanka terug met 3 boeken. Ze keek om zich heen, wat is hier gebeurd vroeg ze, Angus die onder een stoel tevoorschijn kwam keek Havanka geschrokken aan, nou, begon hij, Meridith kwam aangelopen, haar gezicht zwart van de roet, ze hoestte, Vank….mijn magie is…bagger, Havanka liet haar boeken vallen, wat is er dan gebeurd, Angus zuchtte, ze probeerde de spreuk keer op keer, Meridith knikte en iedere keer leek het beter te gaan, Angus sloeg zijn handen voor zijn gezicht, ze werd steeds ijveriger, en op ten deur, Meridith keek naar de grond ik zei de spreuk achterstevoren asoivel muidraugniw wat stammelde Havanka, Meridith zakte op de grond ik weet ook niet hoe dat kwam snikte ze, het floepte eruit, en toen…Angus en Meridith keken om zich heen. Havanka trok Meridith overeind je moet rust hebben zei ze, Meridith keek verbaast naar Havanka, we komen net uit coma, Havanka keek Meridith aan ja…maar….toch. Meridith gaapte je hebt gelijk zei ze, ze liep naar de slaapkamers, ze kleedde zich om en viel vrijwel direct in slaap.
‘NU BEN IK HET ZAT!’ gilde Havanka. Ze bekeek haar kleding en keek woedend naar Meridith. ‘EERST DIT GEZIJK MET DIE WERELDEN OF WAT DAN OOK. EN NU DIT!’ ze wees naar het erg korte rokje van haarzelf.
We kunnen niet meer veranderen in guardian,’ zei Meridith meer tegen zichzelf dan tegen Havanka. ‘Als dat de enige kans is om ons hier weg te krijgen doe ik dat!’ riep Havanka. Ze sloot haar ogen en nog voordat Meridith haar kon stoppen was Havanka al veranderd. ‘NEE!’ riep Meridith toen Havanka voor haar ogen werd weggezogen.
Vrijwel meteen werd het donker, angstig keek Meridith om zich heen, vank stammelde ze bang, eindelijk heb ik je gevonden, Elyon, het is van grote waarde om dit te doen, snap het alsjeblieft, Elyon? stammelde Meridith, de duisternis verdween en Meridith keek naar een man met….elfenoren zijn ogen waren blauw wit, wat stotterde meridith de man knielde vergeef me zei hij, hij tikte tegen het voorhoofd van meridith en ze viel flauw, voordat ze de grond raakte ving de man haar op met zijn linkerarm, met zijn rechter hand tikte hij Meridith’s voorhoofd op 5 plaatsen aan, ze gaf een vreemde gloed ze opende haar ogen, ze irriteerde zich aan haar rokje,
Meridith stampte op de grond, op dat moment stond er een jongen voor haar wat een kop groter was, hij taste naar zijn jaszak, Meridith gilde en veranderde in guardian, en verdween.
Geschrokken werd Meridith wakker, Havanka lag al in bed, hoe laat was het? Ze keek op haar wekker, 4 uur, ze zuchtte wat was dat voor droom, ze stapte uit bed en liep naar de badkamer ze keek in de spiegel en smeet water in haar gezicht slaapdronken liep ze weer naar haar bed maar ze kon niet slapen, toch bleef ze liggen tot 7 uur, haar wekker ging af en gelijk die van Havanka.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
|
|
The power of the elements - 5
