|
havanka
|
Geplaatst op 06-09-2007, 22:28 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka vloog geschrokken overeind ze keek wild om zich heen. ‘het was maar een droom havanka het was een droom,’ sprak havanka zichzelf aan. ze streek met haar handen door haar lange donkerrode haar en keek haar donkere kamer door. ze hoorde iets bewegen in het hoekje van haar kamer. Havanka tuurde door de duisternis. ‘Hallo?’ vroeg ze een stuk dapperder dan ze zich voelde. Een luide BENG en havanka schreeuwde het uit ze viel uit haar bed en probeerde angstig het lichtknopje te zoeken. ‘Waar ben je nou?’ smeekte havanka. De deur van haar kamer werd open gesmeten. Havanka gilde nog een keer maar merkte toen dat haar moeder verwilderd riep. ‘Wat is er aan de hand havanka!?’ Yvonne klikte het lichtknopje aan, de ouders van havanka stonden in de deuropening in hun pyjama met badjas erover aangetrokken. ‘Ik… ik…’ stamelde havanka. De zus van havanka mimi kwam gapend de zoldertrap afgelopen. ‘Tisser?’ vroeg ze gapend. Havanka keek van de een naar de ander. ‘Er was iets in mijn kamer,’ zei havanka op fluistertoon. Mimi begon te grijnzen maar toen yvonne haar streng aankeek hield ze daar gauw mee op en keek ze de andere kant op. Het leek wel alsof ze iets zocht. Havanka staarde mimi aan maar die liet verder niets meer blijken. ‘Ik zweer het mam!’ riep havanka angstig. Yvonne keek haar dochter aan. ‘Ik denk dat het een droom was,’ zei ze meelevend. Havanka keek haar vader hoopvol aan. ‘Ik denk dat je moeder gelijk heeft,’ antwoordde hans op de onuitgesproken vraag. Havanka zuchtte en keek naar de hoek waar ze de luide beng hoorde. Had ze het zich echt verbeeld? Havanka schudde haar hoofd en liep naar haar bed. ‘Sorry,’ mompelde havanka. hans en yvonne deden de deur dicht en wilden net teruglopen naar hun eigen slaapkamer tot mimi zei: ‘Waarom vertellen jullie het haar niet gewoon? Wanda had zich bijna laten zien.’ yvonne snauwde iets onverstaanbaars waarop mimi een diepe zucht liet en de trap opsjokte. Havanka was allang weer uit bed gesprongen en hield haar oor tegen de deur gedrukt om iets te kunnen horen. ‘Misschien heeft mimi gelijk,’ mompelde hans. ‘Begin jij nu ook al?’ snauwde yvonne. Hans legde er meteen het zwijgen op. ‘Ik vertel het haar als ze eraan toe is!’ hans probeerde te protesteren maar yvonne was hem voor. ‘Je weet dat ze een speciale gave heeft, iets wat mimi noch wij hebben. We mogen het haar pas vertellen als perkamentus het ermee eens is. ‘We weten het nog niet eens zeker,’ antwoordde hans verontwaardigd. ‘Perkamentus denkt van wel,’ verdedigde Yvonne zichzelf. ‘Ja maar perkamentus weet het niet zeker,’ kaatste hans de bal terug. Yvonne maakte een paar verontrustende geluidjes en havanka wist dat ze haar vader streng en nijdig aankeek. ‘Perkamentus vind het nog niet nodig om het haar te vertellen. Ze krijgt vanzelf een brief en zal het leren zoals een dreuzel kind het leert. Ook weet perkamentus dat er een tweede van haar is, hij weet wie dat is alleen wil dat nog niet zeggen. Niemand weet ook dat havanka er één is.’ Havanka keek verbaasd voor zich uit. wie was perkamentus? en wat was in vredes naam een dreuzel kind? Misschien een aartsdom iemand? maar zo dom was havanka toch niet? ze haalde hele goede cijfers voor Nederlands en Engels. En wat voor één was ze nou eigenlijk? Havanka dwong zichzelf weer te luisteren naar het tafereel op de gang. ‘Ze moet die brief binnenkort krijgen,’ zei hans koppig. Yvonne zuchtte. ‘ja klopt schat, dus laten we daar nou op wachten, of we wachten op een ander teken van perkamentus.’ Hans knikte. ‘We zullen hem morgen toch wel zien bij de orde.’ Havanka hoorde voetstappen naderen, ze sprintte terug haar bed en en sloeg de dekens nog net op tijd over zich heen. haar kamerdeur werd open gedaan en haar moeder wierp een blik naar binnen. Ze slaapt zei yvonne opgelucht. Samen met haar man liep ze terug naar haar eigen kamer.
Havanka kon de slaap niet vatten. Ze draaide en woelde en keek voor de zoveelste keer naar dezelfde plek waar ze eerder op de nacht de harde klap hoorde. Ze wist nu zeker dat haar ouders sliepen en wilde het er toch op wagen. Ze sloeg haar dekens weg pakte haar duster en deed hem vlug aan. ze sloop de trap af naar beneden. Ze keerde het hele huis binnenste buiten maar ze vond niet wat de rare ruzie van haar ouders inhield. Plotseling bleef ze staan bij een deur. deze deur stond eigenlijk nooit open… volgens haar ouders hadden ze er geen sleutel van…. kwijtgeraakt hadden ze altijd gezegd. Havanka wroette in haar geheugen maar kon geen moment bedenken wanneer de deur open was, maar toch had ze het vermoeden dat de sleutel niet kwijt was. ze probeerde nu een sleutel te zoeken van een roestige oude koperen deur. Zonder succes. Havanka had voor de tweede keer het hele huis binnenste buiten gekeerd maar had niets gevonden. Boven hoorde ze een deur open gaan. havanka’s hart leek stil te staan. Ze keek angstig naar de trap. De voetstappen die onmiskenbaar van haar vader was leidde naar de douche. Havanka sloop zo zachtjes mogelijk de trap op. ze wist dat haar vader was gaan douchen dus sloop ze haar kamer in. ze had meer dan 3 uur lopen zoeken naar een sleutel of iets interessants. Havanka trok de dekens tot aan haar kin en bedacht zich dat ze het mimi wel een keer kon vragen. Met die gedachte draaide havanka zich om en sloot haar ogen om al snel in slaap te vallen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 07-09-2007, 10:13 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
een paar straaten verder zat meridith een meisje met lange donkere krullen en blauwe ogen op school. ze tikte met haar pen op een boek, ze las slaperig de tekst. hans koopt een pen van 2 euro hij heeft 10 euro wat zal hij nog meer kopen?, meridith zuchtte wat een domme vraag ik ben hans niet ik zal niet eens een pen kopen, ze keek naar de plaatjes naast de tekst er stond een schrift van 3 euro.. 3 euro ja hoor ik koop ze voor 1.50 dacht meridith geiriteerd, ze zuchtte en spreurde haar bladzij af. ja och waarom niet, meridith schreef de 2 euro in haar schrift en een schrift hmm nog 5 euro over, weer zuchtte meridith de zon brande in haar nek, het was zo broeierig, ze dwong zichzelf weer naar haar boeken terug, hmm een gum van 1.50 een puntenslijper van 1 euro en vulling van 2,50 meridith rekende precies 10 euro. ze keek naar buiten 2 vogels waren met elkaar aan het spelen, ze vlogen vlakbij het raam en toen omhoog, langs een boom. richting de grond steeds harder. meridith keek gespannen naar de vogels. haar ogen volgden elke beweging. de vogels werden vergezeld door vlinders, wel een stuk of 15, meridith kon haar ogen er niet vanaf houden, ze boog dichter naar het raam wat niet moeilijk was omdat ze ernaast zat, het was zo mooi het leek of de zon meedeed met het spel wat de dieren speelden, meridith leunde met haar kin op haar handpalm, haar oren begonnen te jeuken vooral de punt van haar oor, ze boog nog dichter naar het glas toe. ze wilde meevliegen en had het gevoel dat het kon. haar klasgenoten hadden hun pennen stevig in hun hand, sommige hadden hem neergelegd, andere begonnen te staan. terwijl meneer van den berg, op meridith af liep. hij stond vlak voor haar tafel, hij pakte een dik boek van een leerling naast meridith en sloeg zo hard hij kon op te tafel precies op hetzelfde moment dat de vogel op nog geen 10 cm van meridith verwijderd was, meridith schrok en de vogel ook waarop hij tegen het glas aanvloog, meridith keek geschrokken naar haar leraar en toen naar het glas waar een kleine streep bloed aan zat, meridith stond op en drukte haar voorhoofd tegen het glas om te kijken of ze het vogeltje zag liggen. ben je klaar mevrouw myth vroeg meneer van den berg gemeen, meridith keek hem strak aan met betraande ogen. ik voel me niet lekker, dan ga je naar de zusterpost zei meneer den berg hij draaide zich om en liep weg, meridith greep haar spulletjes en liep de klas uit. Op de gang begon ze te rennen. ze rende naar de buitendeur smeet haar tas op de grond en rende naar buiten ze bukte bij het vogeltje neer, ze was zo mooi, haar veren glansden in het zonlicht, voorzichtig pakte meridith de vogel op, geen zorgen ik maak je beter, zachtjes liep meridith weer de school binnen, direct naar de zusterspost, ze klopte op de deur, ah meridith zei janette, de schoolzuster, hoi zei meridith verlegen, ben je er weer meis, meridith knikte, thee vroeg janette uit gewoonte, 1 suiker? meridith knikte en ging zitten, luister meis, je moet wel de lessen blijven volgen, je komt elke dag langs, meridith knikte ik weet het maar ik haat die klas. het is klein en de muren komen op me af, jannette knikte ja je bent een bijzoner kind. wat heb je in je hand? meridith stond op en liet het vogeltje zien, het spijt me meis, maar ik kan geen dieren helpen, meridith zuchtte en legde het dier op de tafel, het ademde zwaar en angstig, ik moet haar helpen ze schhrok van de leraar, wie niet zei jannetta. meridith glimlachtte, ze pakte de vogel weer, ze is zo mooi zei meridith die veren zijn blauwachtig, jannette knikte het is een ekster, die brengen meestal ongeluk met zich mee, meridith schudde haar hoofd. de ekster admende steeds zwaarder, nee snikte meridith niet dood gaan ga weer spelen, meridith hield haar handen om de vogel, toen janette de kopjes ging halen keek meridith gespannen naar de ogen van de ekster, opeens begon deze te fluiten, meridith opende haar handen en de vogel vloog omhoog, luid kwetterend, jannette kwam binnenlopen met warme thee, hoe stammelde ze, meridith keek met grote ogen naar de ekster, ik weet het niet stammelde meridith ze krabbelde aan haar oren, janette zette de thee op tafel en liep op meridith af last van jeuk vroeg ze, meridith knikte jannette schoof het haar van meridith opzei, maar meis dat zijn vreemde oren, ze pakte een spiegel en meridith keek, ze zijn puntig zei meridith, nooit eerder gezien vroeg jannette, nee ik let er nooit op zei meridith en ik heb altijd lang haar gehad, ze jeuken alleen zo erg, jannette glimlachtte meis je bent een bijzonder kind, de ekster floot luid als bevestiging hij lande op meridith's schouder, ik denk dat je er een vriend bij hebt, meridith glimlachtte en dronk haar thee, ze zal wel niet zo hard tegen het raam gevlogen zijn zei jannette, meridith stopte met drinken, ik heb nooit gezegt dat dat gebeurd was. janette keek meridith aan, gokje zei ze meteen een gokje, meridith staarde jannette aan terwijl ze haar thee dronk, hoe noem je haar? vroeg janette, meridith dacht na, wisper zei meridith ze fluit zo mooi. janette knikte, de bel zei jannette wijzend op de klok.3....2...1 trrrrrrrriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii meridith stond op greep haar tas en rende de deur uit, bedankt voor de thee riep ze nog en weg was ze, terwijl whisper met haar meevloog, kreeg meridith het vreemde gevoel dat ze niet lang meer alleen zou zijn, dat er iemand was, die haar begreep, en die iemand, zou ze snel ontmoeten, meridith liep een straat in en toen nog 1 en toen de enge steeg, snel liep ze door aan het einde van de steeg hoefde ze nog maar 1 straat en dan was ze thuis, ze sloeg een hoek om en knalde tegen een paar jongens, oh sorry stammelde ze, nox sorry grijp haar, meridith gilde en rende weg. links rechts stomme dwaalsteeg mompelde meridith ze nam in paniek de verderde afslag, o wat nu snikte meridith, whisper vloog hoog en kraste luid, meridith volgde de vogel. tot een dood stuk, o nee gilde meridith ze keek omhoog, heej ik kan erover heen klimmen, ze sprong en sprong maar kwam niet bij het einde van het muurtje, andere kant dan siste meridith ze wilde weer rennen maar stond tegen over de jongens, hehe waar nu heen?? merdith stapte naar achteren, help help gilde ze hard, ze sloot haar ogen, iemand help me dacht ze hard help me dan gilde ze weer, whisper vloog weg ,nee help me snikte meridith, whisper vloog straaten over richting, een huis waar 2 tovenaars ouders woonden met 2 dochters, whisper kraste luid, ze tikte haar snavel tegen het glas, maar niemand scheen thuis te zijn, whisper vloog weer verder en zag een meisje met rood haar lopen ze kwam kennerlijk net uit school whisper dook op haar af...............
alst nie goe is verwijder ik het laatste stuk keek vank? 
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 07-09-2007, 18:00 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
De volgende dagen probeerde havanka uit te vissen hoeveel mimi wist. Maar havanka kwam niet veel verder. Of haar moeder had mimi het zwijgen opgelegd of mimi wist echt helemaal niets. Tijdens het avondeten keek havanka nijdig om zich heen ze had geprobeerd mimi voor de zoveelste keer uit te horen. mimi was er behoorlijk nijdig van geworden en had havanka overtuigd dat ze niet veel wist, of iets niet mocht vertellen. Mimi was nu zo erg uitgebarsten dat ze de boel bij elkaar hadden gescholden en zij en haar zus hadden nu straf. Havanka mocht niet naar marscha een vriendin van haar. Nijdig keek ze haar moeder aan die havanka niet aankeek. Mimi keek eerst nijdig naar havanka alsof ze wilde zeggen dat het haar schuld was en keek toen nijdig naar haar ouders alsof ze wilde zeggen dat van jullie ook. het avondeten liep daarbij ook behoorlijk stug. Yvonne had aardig gevraagd of havanka en mimi nog iets hadden gedaan vandaag waarop de zussen als 1 front antwoorden ‘Hoe kon dat? we mogen het huis niet uit!’ yvonne had stijfjes geantwoord dat ze dan alsnog wel iets konden doen wat havanka en mimi negeerde. Hans liet zich er volkomen buiten.
De volgende ochtend hees havanka haar schooltas over haar schouder. de laatste schoolweek ging in. Mimi was al klaar, ze moest naar een kostschool voor een heel jaar en was net een paar dagen geleden teruggekeerd voor een zomervakantie. Volgens mimi was de school erg leuk en leert ze er erg veel van, al was havanka er nooit bij om haar op de trein af te zetten of op te halen, helaas mocht dat niet van haar moeder. Havanka sjokte de straat door en keek nijdig om zich heen. plotseling sperde ze haar ogen wijd open en keek op een groepje meisjes dat aan kwam lopen. havanka slikte moeizaam en versnelde haar pas. Ze keek angstig achterom en keek met grote bange ogen naar het groepje wat ook sneller gingen lopen en gemeen grijnzend naar havanka keken. havanka liep de hoek van de straat om en begon te rennen, ze sprintte naar school en smeet de deur van het klaslokaal open. meneer Fransen zat al te wachten. hij keek nijdig naar havanka alsof hij had gehoopt dat ze te laat zou komen. Net toen havanka zat kwam het groepje meisjes ook binnen gelopen. het meisje met haar lange blonde haren en donkerblauwe ogen keek havanka hooghartig aan. havanka pakte even een spiegeltje uit haar tas en bekeek haar gezicht wat een beetje glom van het zweet. Opgelucht dat ze niet in de klauwen van het groepje meisjes terecht was gekomen. Vanuit de spiegel keek een pas 11 jarig geworden meisje met felblauwe ogen en donkerrood haar haar aan. ze slaakte een zucht en legde de spiegel neer. Havanka slaakte een gilletje van schrik. Havanka had niet gemerkt dat meneer Fransen naar haar toe was geslopen en voor haar had gestaan met zijn gezicht te dichtbij dat van haar. als u eindelijk klaar bent met uzelf zei meneer Fransen gemeen grijnzend. havanka slikte moeizaam en zag Soraya het meisje met het blonde haar en blauwe ogen hatelijk lachen. meneer Fransen smeet een schrift naar havanka die het net op tijd opving voordat ze het tegen haar neus aankreeg. Havanka opende het schrift en meneer Fransen richtte zich weer tot de klas.
Aan het einde van de dag hees havanka opnieuw de tas over haar schouder. Nog maar 1 week hield ze zichzelf voor. vandaag is het afgelopen nog maar vier dagen. Havanka bleef een beetje in zichzelf praten om zichzelf moed te geven. Freak mompelde Radasha een vriendin van Soraya. Havanka zuchtte en gaf het groepje een fikse voorsprong. Ze liep over de straat en keek eerst goed om zich heen zodat ze zeker wist dat ze haar eigen huis in gewone staat zou kunnen bereiken. Havanka onderdrukte een snik en hoorde in de verte schelle geluiden. Havanka versnelde haar pas en keek geschrokken achterom. boven haar hoorde ze een hard gekwetter. Havanka keek de lucht in en zag een beeldschone ekster op haar afkomen. De ekster nam een duikvlucht en vloog regelrecht op havanka af. havanka gaf een schreeuw en dook ineen de ekster vloog over haar heen draaide zich om in de lucht en zette weer een duikvlucht in. havanka gilde opnieuw en sloeg angstig met haar tas om zich heen. WAT WIL JE! blèrde havanka angstig. De ekster kraste luid en bleef in de lucht hangen strak naar havanka kijkend. Ja wat? snauwde havanka nijdig op de ekster. De ekster vloog opnieuw op haar af havanka rende gillend weg. de ekster vloog haar voorbij en liet havanka gillend de andere kant oprennen. De ekster bleef achter havanka aanvliegen die straat in en uit rende met een ekster achter zich aan. havanka hief haar handen over haar hoofd en rende gillend verder. LAAT ME MET RUST!!! gilde havanka angstig. in de verte zag ze een meisje staan met lang haar ze keek geschrokken naar een groepje jongens. Havanka merkte dat ze niet meer achtervolgd werd door de ekster en stopte met rennen. ze legde hijgend haar handen op haar knieën en keek naar het groepje jongens die dreigend naar voren kwamen. havanka dacht na op topsnelheid zo te zien had dit meisje hetzelfde probleem als havanka zelf. Ze durfde niets tegen die jongens te beginnen dat stond vast maar ze moest het meisje helpen. havanka hief haar hand op en begon enthousiast te zwaaien. Romana!! riep havanka opgewonden. Ze flapte de eerste de beste naam eruit waar ze op kwam. Ze rende naar het meisje wat verbouwereerd naar havanka keek. Romana hier!! riep havanka wild zwaaiend. Het meisje hief vertwijfelend haar hand op en zwaaide onzeker en met een vragend gezicht terug. de jongens keken havanka even nijdig aan. kom gauw! riep havanka opgewonden. Mariska wil ons iets laten zien. het meisje nam meteen haar kans ze draaide zich om en sprintte naar havanka toe. de jongens keken de meisjes aan maar ze waren te verbaasd om iets te doen. havanka en het meisje waren alweer weggerend. Een aantal straten verder stopten ze met rennen ze waren er zeker van dat de jongens hun niet gevolgd was. havanka keek het meisje hijgend aan. ik ben havanka ledger zei havanka en ze stak haar hand uit naar het meisje wat net zulke fel blauwe ogen had als zij.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 07-09-2007, 19:40 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
meridith keek naar de hand van havanka. whisper de ekster lande op meridith's schouder, havanka slaakte een gil en deinste een paar passen achteruit, meridith keek verbaast naar havanka,dit is whisper, ze achtervolgd me de hele dag al, havanka knikte, maar hield de ekster in de gaten. ik woon in deze straat zei meridith wijzend naar een straatnaambord, ohw vreemd zei havanka ik 2 straten verder, meridith en havanka bleven elkaar aankijken, ohw sorry zei meridith, mijn naam is myth, meridith myth, ze bewoog haar hand naar dat van havanka. en havanka haar hand ook, hun handpalmen raakten elkaar, op dat moment leek de tijd stil te staan, totdat een harde bries hen allebei in de rug raakten terwijl ze tegenover elkaar stonden, de meiden keken elkaar strak aan, bladeren takken en bloemen uit verschillende bomen en struiken leken naar hun toe te kruipen, de zon scheen zo fel ,dat droge takken vlam vatten, en het meertje wat 10 passen van ze verwijderd was begon te kolken, maar de twee leken niets te merken, iets in hun hoofden vertelden iets, de tweede dacht havanka onwillekeurig, wat zei meridith wat zei je, niets zei havanka, jawel zei meridith je zei de tweede! geschrokken trok havanka haar hand terug. Ik moet gaan zei havanka, ja...ik..ook zei meridith maar toch bleven ze staan, de elementen die ontwaakt waren waren weer in slaap gevallen, en niets leek erop dat er wat gebeurd was.whisper, vloog van meridith's schouder af, heb jij...puntoren? vroeg meridith havanka keek meridith aan,jij? meridith pakte haar haren en maakte haar oren zichtbaar, havanka keek met grote ogen naar de oren, ok te freak zei ze, meridith keek onzeker naar havanka...ze bleven weer staan iets in hen wilde niet weg, maar wat? HAVANKA ETEN!! yvonne liep straat in en uit totdat ze bij een boom stil stond en de twee zag staan, hava...o nee toch? heej jij laat mijn dochter met rust pestkop. meridith schrok wakker vanuit haar straaren en keek yvonnen bang aan, meteen rende ze weg, ja ren maar, maar de volgende keer...mam wat doe je vroeg havanka, dat is een vriendin, yvonne keek havanka aan. we eten stampot dus opschieten!, yvonne liep stevig door, ze liep haar huis in. hans ik moet je spreken....het is misschien...de tweede. dat laatste zei yvonne op fluistertoon. hans knikte en legde zijn krant weg. mimi eten schat zei yvonne, ze zette de pannen met een doffe dreun op tafel en schoof aan...
meridith rende meteen haar trap op en sloot haar kamerdeur. ze pakte haar schoolboeken en maakte het extra huiswerk wat ze voor zover ze kon herinneren iedere dag gekregen had. whisper lande op haar kast en keek toe hoe meridith begon. af en toe kraste ze zachtjes, terwijl ze met haar ogen zat te duffen.
Dit bericht is gewijzigd op 07-09 19:46.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 07-09-2007, 20:10 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Yvonne schepte voor iedereen op. havanka kwam net binnengelopen en keek haar moeder dodelijk aan. hoelang ken je dat meisje al havanka? vroeg yvonne op doordringende toon. Havanka slikte moeizaam en vroeg zich even af wat ze fout had gedaan. ik heb haar net ontmoet zei havanka ontzet. Ze werd gepest door een stel jongens. Hans en yvonne keken haar dochter allebei aan. en wat deed jij eraan dan? vroeg mimi schamper. Nou ik deed net alsof ik dat meisje erg goed kende en riep maar even een naam en deed net alsof we ergens heen moesten. Mimi grinnikte maar hield daar gauw mee op toen yvonne haar strak aankeek. Alsof jij het anders had aangepakt snoof havanka nijdig. ja natuurlijk zei mimi. waarmee? Je charme die niet bestaat? snauwde havanka. mimi keek havanka hooghartig aan. ik zou ze verjaagd hebben met mijn toverkra…. Yvonne wierp mimi de dodelijkste blik waartoe ze in staat was mimi hakkelde even en zei toen chtige charme? Yvonne bleef haar nijdig aanstaren en mimi zei geen woord meer zelfs niet toen havanka lachte en zei daarmee verjaag je ze? prima gezegd mimi. havanka en mimi moesten van yvonne vroeg naar bed. ze hadden geen idee waarom maar gingen toch maar omdat yvonne nijdig met haar vinger naar de trap wees.
Wat nou als dat de tweede is? vroeg yvonne op doordringende fluistertoon. Alsof het gesprek nooit onderbroken is geweest. hans liet zijn krant een beetje zakken en keek yvonne aan. dat wilde je toch aan perkamentus overlaten? vroeg hij. ja maar… we kunnen ook een handje helpen zei yvonne en ze keek haar man strak aan. hans schudde zijn hoofd. ik denk niet dat dat handig is, wie weet is het gewoon een dreuzel meisje die havanka heeft ontmoet. Laten we het nou geheel aan perkamentus over laten. Yvonne maakte een paar protesterende geluidjes en keek haar man aan. hans hief zijn hand op en zei nee yvonne we mengen ons dan in zaken waar we nog geen weet van hebben. we zien wel antwoordde yvonne nijdig en ze ging zitten op de bank.
Die nacht kon havanka weer niet slapen. ze deed ook de moeite niet om het te proberen. Ze wilde weten of het weer gebeurde in haar kamer. Haar hand zat bij het lichtknopje en havanka zou het meteen aandrukken als ze iets hoorde. Ze lag al zon 4 uur in dezelfde houding alleen had ze haar ogen dicht en was ze half aan het slapen. Toen hoorde ze het een luide beng. Havanka schrok zich weer een ongeluk en durfde het lichtknopje niet aan te doen. ze hield haar adem in en keek met grote schichtige ogen in de richting van de klap. Havanka zag iets bewegen. Het bewoog zich naar haar bed. havanka wilde schreeuwen, gillen, slaan, vechten alles om het weg te laten gaan, maar ze durfde niet. ze bleef als versteende met haar vinger op het knopje van haar nachtlampje. Ze hoorde iets heen en weer lopen en toen haar ogen een beetje gewend waren aan het duister zag ze dat het een raar soort wezen was. havanka zette haar angst aan de kant en drukte op het knopje ze keek recht in de ogen van een vreemd wezen met mega grote oren. Als jij overdag meridith bent ga ik zo gillen zei havanka versteend. Het wezen keek havanka aan en verdween met een luide beng. Havanka sprong uit haar bed. nee niet gaan! riep havanka. ik denk dat je meridith bent jij had ook van die puntoren. Kom terug meridith ik wil even praten. Havanka deed de deur naar de gang open en keek rond. Ze hoorde beneden iets breken. Havanka rende de trap af en smeet de deur van de keuken open. in de hoek zat het wezen te huilen. Slechte wanda slechte wanda. Wanda heeft zichzelf laten zien iets wat niet mocht van meesteres yvonne. Slechte wanda. Wanda heeft ook nog iets laten breken. O het was een lievelingsbord van meesteres. Jij bent niet meridith? vroeg havanka onzeker. Het wezen keek op en staarde naar havanka. ik ben wanda meesteres havanka zei het wezen met grote tennisbal vormige ogen. wanda? En… wat… ben jij? als ik vragen mag. ik ben een huiself ik dien u en uw familie zei wanda en ze boog diep. Oke… waarom heb ik je nog nooit gezien? vroeg havanka. ze wist meteen dat ze een fout had begaan. Wanda begon weer te snotteren en keek havanka aan met betraande ogen. Wanda mocht zich niet laten zien Nu vertrouwen mijn meesters mij nooit meer snikte wanda. dat zal toch wel meevallen? vroeg havanka. er klonken voetstappen op de trap. Schat wat doe je bene…. Wanda! Riep yvonne geschrokken. Ze liep meteen naar wanda duwde havanka zonder pardon opzij die met haar gezicht tegen de deurpost knalde. Havanka wreef over haar voorhoofd en snauwde iets onverstaanbaars. ik denk dat je me iets uit te leggen hebt zei havanka nijdig en ze zette haar handen in haar zij. Yvonne was neergeknield bij de elf en keek havanka aan ze beet even op haar onderlip. Wanda schat je kon er niets aan doen, dat bord is niet zo erg we kijken wel of we het nog kunnen maken. Ooit kwam het toch zo ver dat havanka je zou horen. je hebt het prima gedaan wanda zei yvonne. Wanda veegde haar ogen af. u vertrouwd mij nu nooit meer snotterde wanda. Yvonne gaf wanda een groot stuk zilver. Hier koop hier wat leuks voor, mijn vertrouwen heb je nog steeds wanda ik weet dat ik je kan vertrouwen wees maar niet bang. wanda keek op en staarde naar het stuk zilver. Maar nee mevrouw dat ik teveel zei wanda met grote ogen. pak het maar aan dan kan je iets leuks kopen herhaalde yvonne. Havanka klakte met haar tong. Wanda pakte het stuk zilver aan en liep weg ze deed een kastdeur open vlak achter havanka. havanka draaide zich abrupt om en wees met open mond en vol verbazing naar de deur die altijd dicht was en nu net voor haar neus open en dicht ging.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 08-09-2007, 20:30 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
meridith zat met opgetrokken knieen op bed, het was pikkedonker, maar ach dat was logisch om 3 uur snachts. meridith was wakker geworden van het lawaai uit de keuken. de 3 bedden naast haar kraakten stil op de beweging van de ademhaling van amanda,britany , en chantal de drie pesten haar altijd en uitgerekend die drie deelden met haar een kamer, de drie ergste meiden van het hele weeshuis. meridith ging weer liggen haar bed kraakte luid, het luidste van allemaal, en toch bleven amanda britany en chantal slapen, meridith sloot haar ogen maar slapen lukte niet, haar buik hadden enorme kribbels, whisper de ekster zat nog op haar kast verscholen de drie hadden haar nog niet gezien, wat maar goed was ook. weer ging meridith zitten en haar bed kraakte onheilspellend. en toch bleven de drie slapen. mooi fluisterde meridith ze liep naar de douch en douchte onnatuurlijk snel. ze pakte haar kleren, een zwarte rok, een bordeu rode blouse, een zwarte panty en haar instappers, ze hief haar arm op en whisper kwam aanvliegen. snel en langzaam sloop meridith de trap af, ze liep langs de post tafel, een tafel waar laden inzaten en elke la had een naam. meridith trok de hare open, een oude envelope met groene inkt lag erin. dat was het enigste post, nieuwschierig pakte meridith de envelop. snel liep ze naar de deur, trok hem open en begon te rennen, weg was ze eindelijk weg uit dat vreselijke huis, maar waar moest ze nu naartoe? meridith was de hele envelop vergeten, terwijl ze weg gerend was had ze de envelope in haar zak gedaan. meridith liep naar het lokale speeltuintje. het was inmiddels 5 uur de zon zou over 2 uur opkomen, had was nog pikdonker, maar meridith was niet bang, ooit wel maar nu niet meer...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 10-09-2007, 21:07 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka keek meteen naar haar moeder die ineens de pannen recht zette. mam zei havanka ijzig. yvonne negeerde haar en ging verder met de pannen nog rechter zetten dan dat ze al stonden. mam! snauwde havanka. yvonne slaakte een zucht en draaide zich om. wat was dat? vroeg ze en ze wees naar de kastdeur. dat is onze huiself zei yvonne langzaam. zoiets zei dat beest ook al ja.... dacht ik... maar.... wat voor soort beest is het? ik bedoel elfen bestaan niet en... is dit een grap of... havanka staarde haar moeder niet begrijpend aan. dit is zeker geen grap havanka zei een stem achter havanka. havanka draaide zich bliksemssnel om en staarde in het gezicht van een oude man. havanka schreeuwde het uit sprintte de keuken in en gritste een paar vorken en lepels van het aanrecht. WIE BEN JIJ! blerde havanka geschrokken. de oude man glimlachte breed en spreidde zijn armen. ik ben albus perkamentus zei hij. havanka stond met opgeheven vork en lepel perka...? havanka staarde de man aan en er begon een lampje te dagen. maar... havanka keek naar haar moeder die abrupt de andere kant uitkeek. ik heb die naam eerder gehoord mompelde havanka. niet bewust van het feit dat ze nog steeds met opgeheven lepel en vork in de keuken stond. yvonne kuchtte even en werd een beetje rood. ja jij en pap maakte ruzie en toen hoorde ik die naam zei havanka gretig en ze keek haar moeder aan die nog een tintje roder werd, toen keek ze naar perkamentus die nog steeds glimlachte. maar... waarom... ziet u er zo.... maf uit? vroeg havanka. HAVANKA! snauwde yvonne geschrokken. HEB RESPECT!! dat bedoelde ik niet antwoordde havanka geschokt. ik bedoel.... nou... kijk wat hij aanheeft. en ze wees verbluft naar de maffe kleding van perkamentus. yvonne was knalrood van schaamte en maakte excuses tegen perkamentus. perkamentus zijn ogen begonnen te twinkelen en hij bleef glimlachen alsof hij iets had gevonden wat hij al tijden zocht. havanka het lijkt me handig dat we even naar de woonkamer gaan zei perkamentus. havanka knikte en volgde perkamentus en haar moeder die zich dood schaamde voor het gedrag van haar dochter naar de woonkamer. perkamentus scheen zich prima te amuseren hij keek rond en vond alles erg interessant. dus... wie bent u eigenlijk? vroeg havanka. ik ben professor perkamentus zei perkamentus die nu een foto van havanka als baby bestudeerde. havanka werd een beetje rood toen ze merkte waar perkamentus naar keek. ze probeerde met wat gebaren de aandacht van perkamentus te krijgen toen hij haar aankeek stopte ze daar gauw mee en ze lachte dom. maar... professor? vroeg havanka. dat is toch een leraar ofzo? van zon hoog niveau. hoe noem je dat nou ook alweer? yvonne sloeg haar ogen ten hemel. nee niet op die manier havanka zuchtte ze. jawel zei havanka ik moet alleen op de naam komen. perkamentus glimlachte weer. ik ben het schoolhoofd van zweinstein. havanka staakte haar pogingen om te bedenken waarvoor een professor was. zweinwatte? vroeg ze met opgetrokken wenkbrauw. zweinstein dat is een tovenaarsschool zei perkamentus. hij pakte een brief uit zijn zak en gaf het aan havanka die hem ongelovig aanstaarde. havanka scheurde de brief open en las de brief haastig door. nadat ze het had gelezen keek ze grijnzend op. leuke grap mam echt waar, ik trapte er nog bijna in ook. yvonne kon haar ergernis moeilijk verbergen ze snoof luid en trok havanka die net was opgestaan weer terug op haar stoel. havanka staarde nog even naar de brief en haalde er nog een raar stuk papier uit wat ruw voelde. wat is dit? vroeg havanka. dit is de lijst met benodigdheden voor het eerste jaar zei perkamentus. havanka bekeek de lijst en staarde naar het woord gewaad. ze keek toen naar perkamentus en bestudeerde zijn kleding. havanka sperde haar ogen wijd open smeet de brief op tafel en rende de trap op. perkamentus kon zijn verbazing niet goed verbergen en keek haar nieuwschierig na. yvonne staarde haar aan alsof ze compleet gestoord was geworden. havanka smeet de kamerdeur van haar ouders open. hans vloog haast tegen het plafon aan van schrik en greep iets uit zijn nachtkastje. hoi pap! riep havanka en ze drukte het lichtknopje aan. ze staarde naar haar vader die met een houten takje in zijn handen stond en gauw het houten takje wilde verbergen. wat doe je met een takje in je bed? vroeg havanka verbouwereerd. wat? vroeg hans slaperig en afwezig. het leek wel alsof hij net helemaal niet zo alert was. havanka deed de kastdeur open en haalde er ver weggestopt een lang gewaad uit. hans sprong uit bed. dat is... begon hij geschrokken. een gewaad maakte havanka zijn zin af. nee... ik.... ja zei hans teneergeslagen. havanka smeet het gewaad op de grond en gritste de stok uit hans zijn handen. ze had hem vast en keek verbaasd naar de stok. ehm... schat leg maar trug zei hans en hij keek even benauwd naar de stok. waarom? vroeg havanka ze bekeek hem goed het was een erg mooie stok. hans trok gauw zijn duster aan en stak zijn hand uit. havanka wees op het bed en gaf een zwiepje alsof ze wist wat ze moest doen. plotseling schreeuwde havanka het uit van schrik. er kwam een lichtstraal uit dat takje en er kronkelde ineens een slang over het bed. havanka schreeuwde nog harder. GA WEG!!! blerde ze hysterisch. de slang kroop sissend dichterbij. havanka gooide hoopvol de tak naar de slang. havanka nee! riep hans. hij gritste hem nog net op tijd van bed. yvonne en perkamentus stonden in de deuropening. havanka stond met haar rug tegen de muur gedrukt. hans gaf een zwiepje en de slang verdween. ik haat slangen hakkelde havanka. dit is een toverstok havanka zei yvonne en ze wees op de toverstok van hans. havanka keek haar moeder aan en wist dat ze geen grap maakte anders was het wel een hele goede met die toverstok. waar kan ik er één krijgen dan? vroeg havanka en haar ogen begonnen te glinsteren. heb je ze ook in kleuren? want dan wil ik een gele.... nee dat hebben we niet zei mimi gedeprimeerd die ineens achter perkamentus stond. goedemorgen professor zei mimi en ze keek perkamentus aan. havanka's mond viel open van verbazing. maar... begon ze verbouwereerd. laten we maar weer even naar beneden gaan om alles uit te leggen zei perkamentus. de familie ledger knikte en ze liepen allemaal de trap af naar beneden.
Na een verhelderend gesprek wist havanka dat ze naar een tovenaarsschool ging. ze kon toveren en zou leren hoe ze dat het beste kon gebruiken. havanka keek uit naar een of andere wegisweg daar zouden ze hun spullen gaan kopen. en op 1 september zou ze de trein nemen naar zweinstein. plotseling dacht havanka aan meridith. ze kreeg er een apart gevoel over. waarom moest ze ineens zo sterk aan haar denken?
de ochtendzon was al aardig opgeklommen perkamentus had afscheid genomen en tegen havanka en mimi gezegd dat hij ze zag op 1 september. havanka zat aangekleed aan tafel en at haar boterham op. mam ik ga naar buiten zei havanka.
een paar tellen later stond havanka buiten en was ze op zoek naar meridith..... misschien bestond er wel iets meer dan dat havanka dacht.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 11-09-2007, 20:19 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
meridith schommelde zachtjes heen en weer op de schommel. whisper trok een paar wormen uit de grond, he getver mompelde meriditih die snel de andere kant opkeek, ze stond op en liep naar een bankje daar ging ze liggen ze was inneens doodop, whisper lande op de leuning en hield alles in de gaten. meridith viel snel in slaap. Ze liep met havanka op een mooie plek, een groot kasteel, een donker bos. en een kleine hut, zij en havanka hadden allebij een panty een rok een blouse en een soort van lange jas,die met rood bewerkt was, ook hadden ze een rood/goude stropdas en liepen ze met een stok in hun riem gestoken, ze liepen vlak lang het bos. het was hier ergens zei meridith dit droomde ik toen. havanka knikte. en pakte haar stok, arg gilde meridith ze werd door iets weggeblazen, o echt niet brieste havanka. protego. meriditih lag op haar buik, ze pakte haar tak en wees naar het bos, wingguardium leviosa, een dikke jongen kwam achter een paar struiken vandaan die nog net voor het bos stonden, aha zei havanka ik wist het vieze zwadderaar, jufrouw ledger...jufrouw myth...zet korzel neer nu!, meridith liet korzel vallen en keek vanaf de grond sneep aan. havanka sloop naar achteren en greep meridith's arm en hees haar omhoog, strafwerk lijkt me. de kelders, 6 uur. maar stammelde havanka, dit is dan de derde avond dat we geen avond eten krijgen. sneep grijnsde en draaide zich om,
meridith schrok wakker. het was al fel licht whisper zat op haar buik, meridith ging zitten, en whisper vloog op hehe. wakker? meridith keek geschrokken richting de schommels havanka zat heen en weer te wiegen. hoelaat is het? vroeg meridith, havanka keek op haar horloge 10 uur zei ze. WAT!!! gilde meridith, ze sprong op, het ontbijt is afgelopen iedereen weet dat ik weg ben!!. ho wacht even zei havanka. ontbijt? iedereen?, meridith ging weer zitten en begon uit te leggen, havanka luisterde geboeid, ohw ik snap het zei havanka meridith knikte, ze stak haar handen in haar zak, en voelde de brief, o ja zei meridith, ze trok de brief uit haar zak hee zei havanka, hoe kom je daar aan, dit kreeg ik per post zei meridith. heb je hem dicht gelaten? vroeg havanka geboeid. meridith knikte, ik krijg nooit post, het zal niet belangrijk zijn, havanka grijnsde en pakte haar brief uit haar broekzak, hetzelfde zei meridith, havanka knikte en er stond iets leuks in!, meridith keek naar de brief van havanka, mag ik hem lezen? waarom vroeg havanka. je hebt er zelf 1, meridith knikte weet ik wel maar,...havanka grinnikte, geloof me het is precies dezelfde brief. meridith pakte de envelop beter beet, laten we een blokje omgaan zei havanka. ze trok meridith mee, die naar de envelop bleef kijken. na een tijdje gelopen te hebben plofte havanka bij een meertje neer, meridith ging naast haar zitten, maak die envelop nou open zei havanka benauwd, meridith knikte langzaam opende ze hem, ze trok de brief eruit, en haar mond viel open maar maar stammelde ze, havanka knikte, nooit iets vreemds meegemaakt? nee ik..nee zei meridith verbaast, whisper lande voor haar en kraste luid, ja..nou...whisper was tegen het raam aangevlogen van mijn school. er was bloed. ze bewoog niet, ik had haar in mijn handen en toen,. vloog ze weer, havanka glimlachte. je genas haar wow, wat vroeg meridith, ik weet er niet alles van zei havanka, maar als ze dodelijk gewond was en nu vliegt ze weer dan heb je haar genezen! meridith glimlachte, de meiden bleven een tijd aan de waterkant zitten de zon was heerlijk!
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 12-09-2007, 21:08 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
havanka keek naar de lucht het was helderblauw er dreef een wolk voorbij. meridith slaakte een zucht en ook zij keek naar de lucht, whisper vloog naar de waterkant en zat op een takje. in de verte kwam iemand aangesjokt het was een man, hij liep erg raar. havanka keek even op het leek wel alsof hij een gebroken been had maar toen havanka beter keek zag ze dat de man iets achter zich aan sleepte. havanka stootte meridith aan. moet je kijken wat zou er in die zak zitten? meridith kwam ook een beetje overeind. geen idee mompelde ze. de man gaf de zak een schop en er bewoog iets in. havanka en meridith kropen naar het hogere gras zodat ze niet meer te zien waren. is hij zijn vuilnis aan het loodsen in de rivier? vroeg havanka. geen idee mompelde meridith en ze tuurde naar de man die een grote steen in de zak legde. havanka en meridith snakte tegelijk naar adem, ze hadden net een paars/witte staart gezien. nee toch? vroeg havanka. ik... weet het niet mompelde meridith. ze keken elkaar aan. jij zal nooit meer mijn vis stelen mopperde de man en hij gaf nog een schop tegen de zak. havanka snakte naar adem meridith hield gauw haar hand voor de mond van havanka. de man keek schichtig om zich heen. hij gooide de zak in het water en rende gauw weg. we moeten iets doen! riep havanka paniekerig. nog niet die man is nog niet ver genoeg siste meridith. straks komt hij terug als hij je ziet. maar havanka luisterde niet ze trok haar jas uit en sprintte naar de rivier waar ze achter de zak aandook. meridith sprong ook de bosjes uit toen ze de man zag stoppen met rennen en zich omdraaide. havanka zwom verder de diepte in ze kon niets zien omdat de rivier te troebel was. ze greep een paar keer gewoon op de tast maar kreeg niets te pakken. ze zwom dieper en dieper ze raakte met haar hoofd de grond. havanka taste over de bodem en voelde iets plastics er bewoog iets in. havanka greep het vast en zwom zo snel als ze kon naar boven. ze snakte naar adem toen ze boven kwam en keek rond. meridith was verdwenen. mer? vroeg havanka angstig. havanka hees de zak aan de kans en klom zelf het water uit. whisper vloog op en verdween. meridith? vroeg havanka geschrokken. havanka knoopte de zak los en haalde er een doorweekte kat uit. o, nee piepte havanka en ze liet het dier geschrokken vallen wat op de grond viel. het ademde moeilijk en het leek erop alsof haar laatste dagen geteld waren. de tranen rolde over de wangen van havanka. plotseling kwam er iemand aangerend havanka draaide zich om veegde wat tranen van haar gezicht en staarde naar meridith die hijgend neerviel. waar was je? snikte havanka. die man probeerde je eruit te halen hijgde meridith. ik moest ervoor zorgen dat je voldoende tijd had.... meridith's blik viel op de kat. ze slikte moeizaam en keek havanka aan. ze is zo mooi piepte havanka en ze streelde de drijfnatte vacht van de spierwitte kat met paarse oortjes en staart. ze had een litteken op haar voorpoot. meridith strekte haar armen uit en pakte de kat aan van havanka. wat ga je doen? vroeg havanka ze veegde voor de tweede keer haar tranen weg. meridith sloot haar ogen en boog zich over de kat. havanka keek naar whisper die op de knie van meridith zat en strak naar de kat keek. plotseling begon de staart van de kat weer te bewegen. havanka hapte naar adem. mer... bracht ze moeizaam uit. meridith legde de kat voor havanka neer. de kat opende haar ogen en keek bedachtzaam naar havanka en meridith. ze sprong overeind en deinsde geschrokken terug. wie zijn jullie? vroeg de kat geschrokken. ik ben havanka en dit is meridith en haar vogel whisper. meridith staarde havanka verbouwereerd aan de kat keek ook even raar maar keek toen raar naar meridith. hoe... wat.... he? vroeg meridith verbouwereerd. tisser? vroeg havanka. je praatte... maar... verstond jij die kat? vroeg meridith. jij niet dan? vroeg havanka. meridith schudde langzaam haar hoofd. havanka bekeek de kat eens goed ze was prachtig en had mooie ogen die nu flets en angstig stonden. jullie... begon de kat. jullie hebben mij gered. de kat keek naar de rivier en toen naar de zak waar ze net in had gezeten. ik ben jullie eeuwige dank verschuldigd zei de kat. hoe heet je? vroeg havanka. Gatomon zei de kat en ze keek havanka aan met haar paars/witte ogen. ze heet Gatomon zei havanka tegen meridith die haar met opgetrokken wenkbrauwen aankeek. meridith slaakte een o van begrip. plotseling hoorde ze woedende voetstappen achter zich. JULLIE!!! snauwde de man en hij wees naar havanka en meridith. WIE HEEFT HAAR UIT HET WATER GEHAALD! snauwde de man. ik zei havanka en ze stapte naar voren. ZE HAD DOOD MOETEN ZIJN!!! blerde de man. nee hoor want ik genas haar zei meridith en ze stapte ook naar voren. de man stapte dreigend naar voren, plotseling schoten Whisper en Gatomon naar voren ze vielen de man aan. de man schreeuwde en schopte in het wild maar de nagels van gatomon streken over zijn benen als messen. Whisper pikte hem overal waar ze hem raken kon. de man zwaaide in de lucht en schopte in het rond maar gaf het uiteindelijk op en rende weg. gatomon knikte goedkeurend en keek naar havanka. havanka keek naar gatomon en had het gevoel dat ze bij elkaar hoorde havanka zakte door haar knieen en strekte haar armen uit. gatomon rende naar havanka toe en samen omhelsde ze elkaar.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 13-09-2007, 17:26 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
meridith en whisper keken benauwd om zich heen. wat is er vroeg havanka, nou zei meridith ik weet het niet maar...iets, meridith draaide rond, maar zag niets, nee laat maar zei meridith, ze wilde net naar havanka toelopen toen de vieze man die gatomon wilde laten verdrinken haar vastgreep, laat me los gilde meridith, nee niets daarvan, jullie met die vieze dieren, jullie gaan boeten. jij mag kiezen meid, of je vriendin of die smerige kat, wat gilde havanka, ze wist niet wat te doen,de man bond een oud touw rond meridith's polsen. meridith wilde in tranen uitbarsten maar dat gebeurde niet, eigenlijk was ze totaal niet bang, havanka zag meridith's blik, en keek naar gatomon, nee havanka niet doen, dacht meridith diep. wat vroeg havanka, meridith keek haar aan, verstond je me zei meridith ja zei havanka, maar ik zei niets ik dacht wat, havanka keek meridith aan, ok zei havanka, als ik denk dat jij dacht, dat ik doen moest dan denk ik dat dit goed gaat, de man keek havanka aan. wat vroeg hij. niet tegen jou zei meridith en ze zuchtte diep. oh zei de man weer, en hij bond het touw verder, havanka keek gatomon aan. ren..ren weg gatomon. maar gatomon bleef zitten, ok dan blijf je zei havanka sarcasties, een harde wind blies door havanka en meridith's haar, het water in de sloot borrelde omhoog, een tak vatte vlam, en de bladeren en bloemen kropen richting de meiden, weer ontwaakten de elementen, en dit keek bleven ze ontwaakt, havanka keek naar het water, het vuur, voelde de lucht en keek naar de aarde, ze greep de tak en liep op de man af. en nu ga je weg gilde ze, ze hief de tak op, de man liep naar achteren dat doe je niet krijste de man ga weg ga weg, nee zei havanka jij gaat weg, ze brande het touw los. meridith keek naar het water, ze liep erop af, en smeet een plons naar de man toe, de man schrok enorm en rende weg, havanka en meridith gaven elkaar een high five, mooi zei meridith die zien we niet meer terug, havanka knikte laten we het hopen, dus daar zijn jullie riep mimi, weet je iedereen zoekt jullie, meridith keek het in te fel roze geklede meisje aan, havanka keke deprimerend voor zich uit, mimi meridith meridith mimi, meridith knikte. zus vroeg ze, havanka knikte, iedereen zoekt jullie herhaalde mimi, mij ook vroeg meridith, ja zei mimi nu opschieten we moeten naar perkamentus hij heeft nieuws, wat vroeg meridith ze haalde het envelop uit haar zak en havanka knikte. het gaat beginnen zei havanka, whisper en gatomon keken tevreden, en gingen met hun baasjes mee, ik snap het niet zei meridith hoe wist mimi dat ze mij moest hebben, geen idee zei havanka, ik hoop dat mijn mam je niet aanvalt, meridith knikte benauwd, laten we snel gaan zei meridith des te eerder weten we wat er aan de hand is, havanka knikte en begon te rennen meridith volgde haar en samen haalden ze mimi in die hee wacht riep.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 13-09-2007, 21:22 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Mimi rende achter havanka en meridith aan die lachend achterom keek. Stop nou even met rennen! straks worden mijn schoenen vies! Meridith stopte acuut met rennen en keek mimi aan. weet je.. mompelde meridith. havanka kwam hijgend teruggelopen. Wat? vroeg ze verbaasd. jullie lijken totaal niet op elkaar. meridith zette haar handen in haar zij en keek hoe mimi aan kwam rennen. nu gaan we lopen snauwde mimi. je meent het mompelde havanka tegen meridith die giechelde. Gatomon en Whisper waren met elkaar aan het spelen. Meridith keek met grote ogen toe hoe gatomon haar nagels uitzette en naar Whisper uithaalde. GATOMON! riep havanka geschrokken. Gatomon keek havanka aan. sorry piepte ze. ik…. ik… gatomon keek angstig naar meridith en whisper. Whisper lande op de schouders van meridith. ik heb gewoon zon honger… ik wilde niet mompelde gatomon. geeft niet maar… probeer whipser niet op te eten mompelde havanka zodat mimi niet zou merken dat ze tegen een kat praatte. Je krijgt wat te eten als we bij mij thuis zijn. gatomon knikte en liep achter havanka aan. whisper bleef uit veiligheid op de schouder van meridith zitten.
Wat voor nieuws heeft perkamentus? vroeg havanka. en wie is perkamentus eigenlijk? ik bedoel… hij stond niet als afzender op de brief maar ene anderling. Anderling is een lerares antwoordde mimi en perkamentus is het schoolhoofd. Hij wil met jullie praten en weet ik veel waarom. mimi praatte op een toon wat havanka niet echt beviel. Doet hij dat altijd? vroeg havanka. mimi snoof luid en beende ineens een stuk harder door. blijkbaar niet mompelde havanka bij het zien van de reactie van haar zus. Eenmaal thuis aangekomen stak gatomon haar neus in de lucht. vis! riep ze blij. Nou… ik denk niet dat je dat mag eten mompelde havanka. waarom niet? vroeg gatomon en ze keek havanka aan met grote en zielige ogen. omdat dat het eten is voor vanavond ik geef je dan wel een stukje. Gatomon knikte. havanka dook eerst even in de voorraadkast en haalde er iets uit voor Gatomon die er blij mee in een hoekje ging zitten. Whisper lande op de trap en keek meridith na die de huiskamer in liep. JIJ! blèrde yvonne ineens en ze wees naar meridith die geschrokken achteruit deinsde. Jij pestte mijn dochter! Nee mam antwoordde havanka gedeprimeerd. Meridith is een vriendin op de dag dat jij schreeuwde naar haar hadden we elkaar net ontmoet. Yvonne keek naar havanka en toen naar meridith. o zei ze zacht. o… dat… yvonne zakte weer in elkaar op de bank. O… zei ze weer. meridith slaakte even een zucht en keek toen naar een oude man met een baard. Die baard is erg lang mompelde meridith. havanka giechelde. Ze namen plaats op de twee overige plaatsen en keken perkamentus aan.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 14-09-2007, 17:51 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
perkamentus zuchtte lang en diep, hij sloot zijn ogen meridith keek nieuwschierig naar de oude man, hij had zijn ogen nog altijd dicht, havanka en meridith keken elkaar aan, slaaptie nou dacht havanka, ik denk het zei meridith de meiden keken elkaar aan, zullen we hem wakker maken dacht meridith, nee joh zei havanka, meridith keek perkamentus weer aan, ja maar dacht ze, nee dacht havanka terug meridith doe nou niet, maar meridith stond al op en sloop op de oude man af, yvonne begon te wapperen met haar handen, mimi sloeg haar handen voor haar mond en schudde haar hoofd, havanka stond ook op, mer...mer siste ze. meridith schudde haar hoofd, en sloop dichterbij. ze was nu 1 pas verwijderd en ze stond practies in perkamentus, aha gilde meridith inneens ik wist het, perkamentus opende zijn ogen, geen twijfel mogelijk gilde meridith weer ik wist het, die baard.. duh mij hou je niet voor de gek, leuke grap, die brief enzo, magie, die dieren, ze greep whisper getraint natuurlijk, en gatomon. lief beest eerlijk waar, maar leuk gedaan,iedereen keek meridith verbaast aan, havanka's mond was opengevallen, en deed geen moeite om hem dicht te doen. leuk die takies, meridith wees op de toverstokken van hans yvonne en perkamentus, maar kijk,meridith liep naar de tuin, nu heb ik er ook een, en die baard is niet zo orgioneel, ken je sinterklaas en de kerstman, zelfde baard, meridith stond met haar handen in haar zei trots op haar ontdekking, hans en yvonne konden geen word uitbreken, mimi bleef met haar handen voor haar mond haar hoofd schudden, nee meridith myth, ik ben albus perkamentus, hoofd van zweinstein, hekserij en hocus pocus, en dit meridith, perkamentus zwiepte met zijn toverstok, is 1 van je lievelings jurkjes, meridith keek in het rond maar zag haar jurk niet, havanka wees met haar hand voor haar ogen naar meridith, meridith bekeek zichzelf gilde luid en viel flauw, ja die is overtuigt zei havanka droog, perkamentus glimlachtte, ik ben hier om te vertellen dat jullie een steen moeten vinden, op geheel eigen kracht, niemand mag jullie helpen. jullie mogen wel elkaar helpen en jullie dieren mogen ook een rol spelen. dit word een gevaarlijke reis, en moet voor dat de school begint voltooit zijn, wat gilde havanka, maar dat is, ze telde op haar vingers. 5 weken, perkamentus knikte, hij stond op groete yvonne hans en mimi en verdween in het niets.meridith lag nog laveloos op de grond.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 15-09-2007, 17:55 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith werd langzaam wakker. Hehe dat duurde lang zuchtte havanka. yvonne kwam aanlopen met een glas cola. Je moet dit drinken zei yvonne en ze drukte de cola in haar hand. ik heb niet zon dorst antwoordde meridith. yvonne hoefde meridith alleen maar streng aan te kijken en ze nam de glas aan en dronk hem meteen leeg. Meridith bekeek haar kleding en zag dat ze weer haar gewone kleding aan had. Dat was echt he? mompelde ze. havanka knikte. en straks kunnen wij het ook! riep ze enthousiast. Dat duurt nog wel even zei yvonne pinnig. Ze was het duidelijk niet met perkamentus eens. Havanka had het meteen door. tisser? vroeg ze. niets hoor antwoordde yvonne nijdig. havanka trok haar wenkbrauw op. kom op mam, het is echt een tijd geleden dat je zo nijdig was. yvonne wierp havanka een boze blik toe en mopperde luid, wie laat nou 2 kleine meisjes op zoek gaan naar iets van wat hij helemaal niet zeker weet of het wel zo is. nijdig pakte ze het lege glas van meridith aan en bracht het naar de keuken. Zijn we dan geen heksen? vroeg havanka met een pruillipje. Jawel antwoordde hans. Maar we moeten gewoon even kijken hoe alles verloopt. Tot nu toe hebben jullie een opdracht en moeten jullie die eerst voltooien. Jullie hebben er voldoende tijd voor neem ik aan. hans keek even bedenkelijk maar verdween toen weer achter de krant. Dus wanneer gaan we? vroeg meridith die meteen overeind sprong. Morgen ochtend snauwde yvonne. Niet vanavond? vroegen havanka en meridith tegelijk met een zielig stemmetje. Nee antwoordde yvonne abrupt. Ze smeet de pan met warme soep op tafel. Blijf je eten? vroeg yvonne. Meridith keek yvonne met grote ogen aan. ze knikte langzaam, dit was een van de eerste keren dat ze door een moeder was uitgenodigd om te blijven eten.
Na het eten liepen havanka en meridith naar de kamer van havanka. hoe vind je het? vroeg havanka en ze beet op haar onderlip. Meridith dacht even na en keek rond. Geel antwoordde ze tenslotte. Havanka grijnsde en werd een beetje rood. Ach ja mompelde ze. maar verder wel cool zei meridith. je zit tenminste niet op een kamer met een stel gekken die je de hele dag pesten zei meridith en ze liet haar hoofd hangen. Havanka ging naast meridith op haar bed zitten. Wat doen ze allemaal? vroeg havanka die haar eigen pijnlijke herinneringen verdrong en alleen aandacht had voor meridith. het aardigste wat ze deden was kakkerlakken in mijn bed stoppen zodat ik de volgende ochtend wakker werd en… meridith slaakte een zucht en keek verstrooid uit het raam. Havanka wist even niet wat ze moest zeggen, ze werd zelf ook gepest en wist wat meridith doormaakte, maar gelukkig had zij nog nooit kakkerlakken in haar bed gevonden als ze wakker werd. tenminste… zolang mimi dit gesprek niet had gehoord. Meridith ging weer naast havanka op bed zitten. Zullen we een strategie maken? Voor morgen? Havanka knikte pakte pen en papier en samen begonnen ze te bedenken waar ze naar op zoek waren. Ik ben blij dat Gatomon mee mag zei havanka en ze keek naar de slapende kat. En whisper zei meridith en ze keek naar Whisper die op de kast zat en zachtjes kraste.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 20-09-2007, 22:28 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
de meiden zaten vredig te schrijven toen een koude harde wind opstak midden in de kamer van havanka, de wind werd een draaikolk en in de draaikolk zat een man.
havanka en meridith legden hun pennen neer. wat stammelde meridith de draaikolk stopte, jullie zullen mij niet dwarsbomen, de man greep havanka tilde haar op en smeet haar tegen de muur aan, havanka viel slap neer op haar bed, vanka gilde meridith ze viel de man aan, ze krabde en sloeg, maar de man sloeg haar met 1 armbeweging opzij, meridith knalde met haar rug tegen de spiegel van havanka, en viel op de grond,why wont you burn in hell schreeuwde havanka, ze maakte een armbeweging alsof ze een pijl gooide, de man vloog in de fik en loste in het niets op, wow mer zag je dat vroeg havanka. meridith keek havanka aan en liet toen haar hoofd op de grond vallen. havanka zag 3 scherven in haar rug steken, mer...mer... nee mer....kom op...mer havanka kroop op meridith af, MAM gilde havanka met tranen..MAM....PAP... help me mam pap kom nou alsjeblieft, yvonne en hans stonden voor de dichte kamerdeur van havanka, o hans snikte yvonne mogen we ook niet een kleinbeetje helpen, hans schude zijn hoofd, anders komen de meiden nooit achter hun krachten,
havanka begon te huilen
what's yours is mijn
and whats mijn is yours
share me your powers
so you can shar mine
havanka en meridith gaven licht, ok dat was freaky zei havanka. ze keek naar whisper die zacht kraste, havanka pakte de scherven en trok ze uit meridith, toen genas ze haar rug. zei de spreuk weer en hielp meridith opstaan, ik weet waar de eerste steen is zei meridith, havanka's mond viel open, je was bijna dood door die vent, die ik in de fik stak en nu zeg je dat je de eerste steen hebt gevonden, meridith knikte ik droomde het, droomde vroeg havanka, ja of een visioen...ik weet het niet maar zegt de kleur geel iets, havanka begon te stralen, meridith glimlachte, kom mee voordat er meer demonen komen die ons doodwillen, havanka opende haar deur hans en yvonne vielen naar binnen en zagen havanka's gele vloerkleed wel heel erg dichtbij, mam? vroeg havanka yvonne stond op ruim je kamer eens op moet je zien wat een zooi, ja maar stammelde havanka wind, man, brand. geen smoesjes havanka doe wat je moeder je zegt, hans en yvonne liepen trots weg maar lieten dat niet zien aan de meiden. havanka en meridith keken elkaar aan, trokken hun schouders op en ruimden snel de kamer op, toen renden ze de trap af grepen hun tas en renden de deur uit op zoek naar de steen.
Dit bericht is gewijzigd op 20-09 22:34.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 23-09-2007, 16:30 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Hoe moeten we de steen vinden? vroeg havanka. meridith stond stil en beet op haar onderlip. ik heb geen idee maar ik denk dat we ons gevoel moeten volgen. havanka knikte vastberaden en begon weer te lopen. Gatomon en Whisper volgde de meiden en speelde met elkaar. plotseling stond havanka stil. tisser? vroeg meridith. ik denk dat we deze bus moeten nemen mompelde havanka. meridith keek haar aan. hoezo? vroeg ze. ik weet niet waar hij naartoe gaat. havanka keek meridith aan. ik heb ook geen idee maar toch... laten we het doen zei meridith. ze stapte op de bus die net aan kwam rijden. weet je ook wanneer we eruit moeten? vroeg gatomon. havanka keek de kat aan. geen idee mompelde ze. zei je iets? vroeg meridith die haar blik losscheurde van het raampje. ik had het tegen gatomon zei havanka. meridith trok even een raar gezicht en wenkte naar de mensen die havanka aan staarde. havanka stopte meteen met praten tegen gatomon en was een beetje rood toen ze zich tot meridith keerde. we moeten blijven zitten tot het eindpunt mompelde ze beschaamd. oke zei meridith en ze kon een grijns niet onderdrukken.
Na een erg lange rit kwamen ze bij het eindpunt. ze waren allang niet meer in de stad. havanka en meridith keken om zich heen en bleven naar de bus staren tot hij verdwenen was op weg terug naar de stad. wat nu? vroeg meridith. geen idee mompelde havanka. meridith sperde haar ogen wijd open en voelde zich niet lekker worden. wat is er? vroeg havanka verbaasd. meridith viel op de grond en was bewusteloos. havanka keek om zich heen en toen naar meridith. ehm... meridith? vroeg havanka verbaasd. ze keek naar het bewusteloze lichaam. havanka haalde haar tas van haar schouder en zocht naar haar flesje water. ze maakte hem open en nam het een slokje van. oke tijd om wakker te worden zei havanka en ze goot water in het gezicht van meridith. meridith gilde en schoot overeind. wie wat waar! riep ze terwijl het water over haar rug liep. je viel flauw zei havanka alsof het haar elke dag overkwam. ik weet waar we heen moeten mompelde meridith. havanka keek haar verbaasd aan. waar dan? vroeg ze. ik weet niet precies hoe we er moeten komen maar... meridith stak haar wijsvinger op en wees in de richting van het noorden. daar moeten we heen. als we een heel eind lopen komen we in een vallei terecht. ergens nog verder dan dat, ik heb geen idee waar we dan door moeten gaan maar dan moeten we ergens bij een vochtige grot komen. havanka keek in de richting van het noorden en haalde even diep adem. oke mompelde ze. ik denk dat we wel veel dingen op ons pad krijgen, ben benieuwd hoelang we over onze reis doen. als het goed is ligt daar ook een stad in de buurt mompelde havanka. hoe weet je dat? vroeg meridith verbaasd. ik heb een keertje opgelet bij aardrijkskunde grijnsde havanka. meridith giechelde en ze keek naar whisper die een worm uit de grond trok. oke we gaan! riep ze meteen. havanka grinnikte en ze gingen weer op pad.
-----------------------------------------------------------------------
die stad is belangrijk mer!!
xxx vanka
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 26-09-2007, 09:41 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
are whe there jet? meridith zuchte nee vank nog niet, havanka slofte over de misvormde stenen, are whe there jet? meridith plofte op de grond nee we zijn er nog lang niet, ik zie niets wat ik in mijn visioen zag en ik zie dingen die ik niet in mijn visioen zag, havanka stak haar vinger in de lucht ten hoogte van haar ogen, ze opende haar mond en zei...watte, meridith zuchtte we zijn verdwaald denk ik, whisper vloog van meridith's schouder af en vloog weg, hee whisper wacht. waar ga je heen?? meridith keek haar ekster na, tja zei havanka konden wij maar vliegen, ja zei meridith wij zijn heksen zijn er geen bezems? havanka dacht na, mijn moeder is een heks en mijn zus is dat letterlijk en figuurlijk maar, ik heb ze nooit op een bezem zien vliegen, meridith zuchtte, er moet toch een manier zijn om ergens te komen wat weg is van hier?,kan het nog erger, havanka keek naar de lucht, ja heel veel erger,
donkere wolken zochten elkaar op, en verstopten de mooie zon, binnen enkele seconden regende en onweerde het enorm hard, rennen gilde gatomon, havanka knikte, meridith keek de twee na, hee wacht op mij waarom knik je naar die kat, en waar gaan we heen, geen idee zei havanka ik volg mijn kat, wat gilde meridith boven het onweer uit, havanka wees naar een boom, nee gilde meridith ze haalde havanka met moeite in greep haar arm en trok haar naar de grond, de meiden lagen net in het natte gras toen de bliksem in de boom sloeg, wow mer je redde me, ja zei meridith logisch toch? hoe wist je dat die boom, havanka maakte wat handgebaren en zei poef, nou zei meridith ik heb ook een keer opgelet maar dan bij natuurkunde, havanka keek meridith aan, en toen naar de boom die zwart was en narookte, de meiden bleven in het natte gras zitten, gatomon was verdwenen, na een paar uur klaarde het weer op, warme zonnestralen raakten de twee ijskoude meiden, kijk zei havanka daar is whisper, meridith stond op en gatomon zei ze, de twee dieren probeerden zo snel mogelijk naar hun baasjes te komen, de stad havanka de stad riepen de twee, waar dan vroeg havanka, meridith ging met haar armen over elkaar staan, daar daar zei gatomon, in het oosten zei whisper, ok zei havanka kom mer, euh zou je mij even kunnen informeren, havanka vertelde wat de dieren vertelden aha zei meridith waar wachten we dan op dit had je mij ook lopend kunnen vertellen, havanka keek met open mond naar meridith, meridith schoot in de lag greep havanka's pols en zo liepen ze weer verder op weg naar de stad
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 26-09-2007, 15:21 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Na een hele lange tijd lopen sjokte de meiden nog steeds door. Ik heb pijn in mijn poten mopperde gatomon. Whisper streek neer op de rug van gatomon. Ik heb pijn in mijn vleugels. Het is dat ik geen poten en vleugels heb maar anders was ik ermee eens mompelde havanka. Watte? vroeg meridith verbaasd. Ik had het tegen gatomon en whisper zei havanka grijnzend. Ze vond het nog steeds raar dat meridith het niet kon verstaan. Ze klagen over pijn in hun pootjes en vleugels zei havanka. Meridith grinnikte het is dat ik het niet heb anders was ik het ermee eens grijnsde meridith. Havanka begon te lachen dat is precies wat ik ook net zei lachte ze. Na nog eens een lange tijd lopen zagen ze in de verte een stadje opdoemen. Het begon al te schemeren en de meiden begonnen sneller te lopen. Kom rennen! riep gatomon die er opgewonden van werd. Havanka begon te rennen en meridith volgde haar voorbeeld. Na vijf minuten rennen kwamen ze aan bij een verlaten stad. Waarom is het zo stil? vroeg meridith. Geen idee mompelde havanka. Ik vind dit niet goed mompelde gatomon ik voel me er niet goed bij. Waarom niet? vroeg havanka. Mijn snorharen gaan ervan trillen er is hier iets niet goed pluis. Gatomon ging zitten en keek schichtig om zich heen. Whisper streek neer op de schouder van meridith. Fijn mompelde havanka we zijn ergens in gek land zonder mensen. Meridith liep naar de deur en begon erop te kloppen. WAT DOE JE! riep havanka geschrokken. Ze sleurde meridith weg bij de deur. Kloppen zei meridith met een air alsof ze het tegen een gek had. Maar maar maar stotterde havanka. We weten niet eens waar we zijn straks… ergens… je weet wel fluisterde havanka. Meridith keek naar de deur. Hoe moeten we er anders achter komen? vroeg ze. Kweenie mompelde havanka. Meridith liep weer naar de deur en havanka bleef op een afstandje wachten. Ik voel me er niet goed bij mompelde gatomon. Ik ook niet mompelde havanka. Meridith klopte weer op de deur maar nu iets harder. Er kwamen voetstappen vanuit het huis naar beneden gesjokt. Ze hoorde een vreemd geluid wat ze nog nooit eerder hadden gehoord. Plotseling smeet een persoon de deur open met zon harde klap dat meridith de bosjes in vloog. WIE WAS DAT! snauwde de vent en hij hief zijn geweer richting havanka die midden op de straat stond. Ik niet piepte havanka en ze hief haar handen voor zich alsof ze een schild vormde. De man stapte dreigend naar voren. Jij tracht de wetten te overschrijden? Snauwde de vent. De watte te watte? vroeg havanka verbouwereerd. Ze stapte langzaam naar achteren. En wie ben jij! Jij hoort hier niet in deze stad. Havanka hakkelde iets onverstaanbaars en hoopte dat ze ineens weer vuur kon oproepen voor een barrière van veiligheid. Niet doen zei gatomon en ze stond voor havanka. dit is een dreuzel het kan hem kwaad doen. Een wat? vroeg havanka die er steeds minder van begreep. Meridith kwam kreunend overeind en wreef over haar voorhoofd waar een grote bult op zat. Auw mompelde ze en ze wreef weer over haar voorhoofd. De man draaide zich abrupt om en keek recht in het gezicht van meridith. Jullie komen in de gevangenis de torenklok heeft al geslagen iedereen hoort binnen te zijn! snauwde hij. Hoe moeten wij dat weten? Vroeg havanka. ik woon hier niet! SCHOREM!!! snauwde de man en het kwijl vloog over naar meridith die haastig achteruit deinsde. SCHEER JE HIER UIT! snauwde de man nijdig en hij zwaaide gevaarlijk met zijn geweer in het rond. Havanka en meridith hoorde in de verte sirenes luiden. De meiden keken elkaar aan en begonnen te rennen. Gatomon en whisper volgde hen op de voet.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 28-09-2007, 21:50 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
hierheen siste meridith ze greep havanka's arm en trok haar een steegje in gatomon en whisper volgden op de voet, snel achter de container, de meiden bukten, ze zagen een jongen voorbij rennen, meridith stond op we moeten helpen zei ze nee wacht zei havanka ze trok haar naar de grond, net op tijd want een groep agenten in blauw groene uniformen renden voorbij, in de verte hoorden ze nee alsjeblieft, en een aaarrggg, havanka en meridith keken elkaar bang aan, ze verzamelden moet om over de container heen te kijken ze zagen hoe de jongen zo mak als een lammetje mee liep, snel gingen de meiden weet zitten, zag je zijn ogen ? vroeg meridith zielloos, havanka keek haar aan, ze schudde haar hoofd, zo koud zei meridith wat zouden ze gedaan hebben? geen idee zei havanka maar daar komen we zo achter, voor hen stond en agent im blauw groene uniform,euh hoi, wij zijn niet van hier dus, euh dag?, havanka en meridith kropen naar achteren,op handen en billen, wat nu fluisterde meridith, dit zei havanka ze kreeg meridith bij de kraag en rende ervandoor, wacht kokhalste meridith, ze trok aan de andere kant van haar kraag, ik stik vank ik stik, een grote scheur, liet meridith weer ademen havanka liet los, je trui sorry, mijn strot hakkelde meridith je stikte me bijna, ja sorry maar havanka kreeg meridith's pols en begon weer te rennen, snel hierheen siste iemand, de meiden aarzelden even maar renden toen toch naar de stem, opeens werden ze van achteren gegrepen meridith weer bij haar kraag, ik stik hakkelde ze weer, het was pikke donker sssst siste iemand len egde een hand op meridith's neus en mond, die nu onderand paars aanliep, ze hoorde voetstappen en toen was het stil de hand verdween en een lichtje ging aan, meridith keek in het gezicht van,, een jongen, ik stikte siste ze, ja sorry fluisterde de jongen, mijn naam is wilier, ik ben leider van het verzet, watte stammelde havanka, dat waren geen mensen zei wilier, maar aliens, havanka en meridith keken elkaar aan aliens? ben je wel lekker?, ze hadden groene licht en magie zei wilier,dat is bewijs voor mij. meridith keek havanka aan, tovenaars? ik denk het zei havanka, laten we hem denken dat het aliens zijn? meridith knikte. kom verder zei wilier, een vijand van de alliens is een vriend van mij
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 30-09-2007, 14:38 |
Reageer
|
Berichten: 3769
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka en meridith volgde de jongen richting een huis. Waren we hier net niet? vroeg havanka gespannen. Wilier schudde zijn hoofd. Alle huizen lijken gewoon op elkaar mompelde hij duister. Hoe hou je ze dan uit elkaar? vroeg meridith met opgetrokken wenkbrauwen. Wilier wierp even een blik op havanka en keek toen naar meridith. Dat leer je vanzelf mompelde hij. Ik zou niet weten hoe antwoordde havanka sarcastisch. Die huizen zijn identiek. Meridith keek wilier aan en merkte dat hij een beetje anders deed dan daarnet. Havanka scheen zich er niet bewust van te zijn en ratelde maar verder over de huizen die zoveel op elkaar leken. We zijn er onderbrak wilier havanka’s geklaag. Havanka kapte haar zin af en keek een beetje gepikeerd naar wilier. Maar wij moeten eigenlijk wel weer verder mompelde meridith. Havanka knikte. Waarom? Dat kan niet zei wilier plotseling. Havanka en meridith trokken hun wenkbrauwen op. Waarom niet? We moeten op zoek naar… havanka keek meridith aan. Naar iets mompelde meridith. Havanka knikte heftig. Dat kan niet jullie zijn de uitverkorene jullie zijn hier beland in de stad die niemand anders kent en de stad die helemaal van de kaart is weggehaald. Waarom? Vroeg havanka. Dit gaat al tijden zo mompelde wilier. Met deze vreemde mensen? vroeg meridith. Wilier knikte. Na de voorgeschreven tijd moet je binnen zijn anders word je opgepakt. Nou moeten sommige mensen later dan die tijd over straat lopen of zoals jullie vreemdelingen. Havanka en meridith staarde hem aan. Maar je vertelde net dat wij de enige waren ofzo mompelde havanka. Wilier keek haar aan. Een soort van mompelde hij. Ik snap er niets meer van zei gatomon gedeprimeerd. Ik ook niet fluisterde havanka zodat alleen gatomon haar hoorde. Kom ik zal jullie iets laten zien mompelde wilier. Ze volgde de jongen richting de duisternis. Na een hele tijd lopen kwamen ze bij een gang met 5 deuren. Jullie kunnen hier logeren voordat jullie een taak gaan verrichten. Havanka en meridith staarde elkaar aan. Hij wees op de eerste deur rechts. Dat is dan jullie kamer. Verwachte jullie ons? vroeg meridith onzeker. Wilier knikte. Natuurlijk jullie zijn de uitverkorene. Dat zei je al ja zei havanka droog. Ze liepen verder. Wilier antwoordde niet op havanka en deed de achterste deur open. Havanka en meridith stapte de duistere kamer binnen en keken rond. Nadat hun ogen gewend waren aan het duister zagen ze een vrouw zitten achter een glazen bol. Nee toch zei havanka dramatisch. Een waarzegster? vroeg meridith geïnteresseerd. Wilier knikte trots. Deze wijze oude vrouw heeft voorspeld dat twee meiden kwamen om onze taken over te nemen en ons te verlichten. Hallo je bent ouder dan ik! snauwde havanka. Meridith knikte en keek wilier aan. Taken verlichten zei havanka uit de hoogte. Alsof wij niets te doen hebben. Meridith kon een lach niet onderdrukken maar was het wel eens met havanka. Wat zijn die taken dan? vroeg gatomon zacht. Whisper streek neer op de schouder van meridith. Die dieren zijn speciaal zei wilier. Hij wees op gatomon en whisper. En dat zijn jullie ook! Havanka en meridith gaapte hem aan. Juist zei meridith. De vrouw keek de meiden aan. De uitverkorene fluisterde ze. Straks haat ik dat woord mompelde havanka. Meridith knikte en staarde nieuwsgierig naar de vrouw.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
The power of the elements - 1
spannend !
