|
so0fjuh
|
Geplaatst op 08-06-2007, 21:18 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
This is a story about a girl, Scattlyn, comments are welcome, but.. do not post stupid things which has got nothing to do with the story!
-een-
Scatt liep naar haar kamer, en opende haar deur.
Liep rechtstreeks naar haar bed, en liet zich met een luid gekraak vallen op haar bed.
Ze keek naar haar plafond, ze zag een poster van Justin Timberlake, en stond gelijk weer op.
‘*** man, ik moet mijn huiswerk maken,’dacht ze.
Ze liep naar haar bureau, wat maar 1 stap verder stond, en keek nog eens naar de ruimte die haar bed in beslag nam, het was een gigantisch bed, gemaakt door haar vader..voordat hij overleed…
Ze pakte haar agenda van Nolita (North Little Italia), en keek er nog eens in wat haar huiswerk was. Ze zat op een saaie middelbare school in Schotland, in een klas voor de slimme kids, zoiets als wat ze in Amerika ‘the Gymnasium’ noemden.
Ze dacht nog eens na, over hoe haar leven drastisch was verandert na haar vaders overlijden.
Ze verlieten hun grote huis in Texas, en vertrokken haar het kleine huisje van haar oma Seléne in Schotland, het land waar haar moeder vandaan kwam.
Op zich was er niets mis met het huis, het was net groot genoeg voor hun drieën, want haar opa, Ciaran was overleden toen ze 9 was.
Dus ze woonde er met haar oma Seléne, haar moeder Samarya, (iedereen noemt haar Sam, omdat dat gewoon veel makkelijker is om te onthouden) en natuurlijk haarzelf, Scattlyn, oftewel Scatt.
Ze keek naar haar huiswerk, en herinnerde zich dat ze een schrijfopdracht hadden opgekregen voor Engels, hier in Schotland spreken ze allemaal met een heel raar accent, en daar moest ze nog heel erg aan wennen, soms kon ze niet eens verstaan wat de leraren zeiden.
Ze zat hier nou 3 dagen op school, en ze verstond nog steeds niets!
Dat was nog eens een dikke blunder, ze herinnerde zich haar eerste dag op school, ze liep door de saaie gele gangen, en zag opeens een leraar door de gangen lopen, die haar aansprak en vroeg in welke klas ze zat.. In het begin verstond ze het helemaal niet, maar naar maarliefst 3 keer vragen wat hij zei, verstond ze het eindelijk.
Maar terug naar het huiswerk,
’Damned, ik moet egt een keer afleren om te gaan dagdromen tijdens de les..’
Ze las het papiertje waar de schrijfopdracht op stond voor, ‘Maak een profiel over jezelf, waarin staat waar je geboren bent, je naam, je ouders, maak als het kan een familiestamboom, en print een foto uit van jezelf op een vakantie’.
***, hier had ze totaal geen zin in.. Maar het moest maar..
Ze wilde net beginnen toen ze de stem van haar oma hoorde,
‘ Scattlyn Forciélla er is bezoek voor je, iemand van school!’
Wat, dacht ze bij zichzelf, ik ken nog niemand op school..Wie zou er nou hierheen komen?
Dit bericht is gewijzigd op 08-06 23:31.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 08-06-2007, 22:49 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
vervolg
Ze liep de smalle trap af die haar bracht naar de woonkamer, en waardoor ze naar de deur kon lopen.
Ze keek haar oma aan, en wilde vragen wie het was, maar ze deed dat maar toch niet.
Scatt liep naar de deur, en keek in de ogen van een lange blonde jongen, die ze een paar keer door de gangen van haar school Rainfall High had zien lopen.
Ze knipperde even, want al dat groen/blauw/grijze licht dat uit zijn ogen kwam daar moest ze even van bijkomen.
'Euh, hey Scatt' zij de jongen, 'Ik ben Ian, ik zit ook op Rainfall High, en zit samen met jou in de 'Art-classes',
Scatt dacht na, oohja!! hij zat een paar tafels achter haar bij Art, en volgde ook wiskunde met haar.
'Oh yeah, euh,, ik had je nog niet zo opgemerkt bij Art',,, ze dacht snel na, hoe zou ze in godsnaam met zo een halfgod moeten praten? waarom bestaat er niet 'Boyologie-classes'?
'Ja, nou, misschien heb je het al gehoord van Bunkelface, ik bedoel daarmee de lerares Bunkelframe, we moeten dus een paar schetsen maken van de natuur, en ik vroeg me af of jij samen met mij zou willen..' zei Ian.
Hij keek heel snel naar de grond, maar keek toen weer in haar ogen, er stond een rozige blos op zijn gezicht.
Scatt dacht even na, hoe kon ze hem zo makkelijk verstaan? hij had helemaal geen accent!
'Yeah, graag' zei ze, 'Wil je binnenkomen?' ze keek even naar zn rugtas, het leek alsof hij voorbereid was om voor school te werken, maar het is zaterdag!
'Euh,,' en hij keek weer naar de grond, 'ik vroeg me af of je mee zou willen, omdat je nieuw bent enzo, ik dacht dat ik je wel wat zou kunnen laten zien'
Ze keek even naar binnen,,'Ik,,Ik vraag even hoe laat ik thuis moet zijn, wacht je hier?'
Hij knikte. Scatt liep weer naar binnen, en keek naar haar oma die op de bank zat.
'Granny Seléne, ik ga even met Ian, een jongen waarmee ik samen een 'Art-class project' doe, de omgeving verkennen, hoe laat moet ik thuis zijn?'
Oma keek haar met haar hazelnootbruine ogen aan.
' I'd like you to be back at ten o'clock..hoogstens'
'Great,' Scatt liep naar haar oma,
en gaf haar een zoen op haar wang 'tot tien uur dan!'
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 09-06-2007, 12:20 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
-twee-
Ze vloog de trap op, en bekeek zichzelf in haar spiegel, ze had een jeans aan, en een rood topje erboven.
Ze pakte een jas en trok die aan, stopte een kauwgompje in haar mond, en vloog weer de trap af. Ze stond al beneden toen ze erachter kwam dat ze natuurlijk geld moest meenemen!!
Scatt liep even naar buiten, en keek of Ian er nog zat...Hij zat op het bankje voor hun huis, te staren naar een bloem..
Ze liep op hem af, bekeek even zijn rug, zo breed en gespierd, dat zag je door zijn witte T-shirt, en tikte hem op zijn schouder.
‘Euh, Ian, ik moet nog even binnen wat halen, maar kom je mee naar binnen, of wacht je nog hierzo, ik ben in 3 minuten terug…’ Hij staarde nog steeds naar de bloem, maar antwoordde
‘ Ik wacht hier wel op je Scatt, ik ga die mooie bloem tekenen,‘ oké great, ben er zo!’. Ze vloog de trap weer op, smeet haar kamer deur open, en graaide naar haar portemonnee en keek wat erin zat..
’*** man, ze had nog Amerikaanse dollars!!’, ze vloog de trap weer af, en liep naar de woonkamer waar haar oma nog steeds op de bank zat,’Granny Seléne, ik heb nog steeds Amerikaanse dollars, kan je daarmee hierzo betalen of niet?’
Oma keek haar aan, en dacht waarschijnlijk na, want ze kreeg een diepe denkrimpel in haar gezicht.
‘Scattlyn, hier in het dorp hoef je meestal niet meteen te betalen, je kan meteen zeggen het op de rekening te zetten van Granny Seléne, en dan betaal ik het later wel’. Haar oma keek Scatt aan,
‘Je doet wel voorzichtig hé?’ ‘Sure!!’, Scatt herinnerde zich dat Ian nog steeds buiten zat, en gaf oma weer een zoen, en ging toen naar buiten.
Ze keek weer naar Ian’s rug, liep naar voren, en zag hoe zijn handen over papier raasden, hij tekende met een donker potlood.
Ze ging naast hem zitten op het bankje, en bekeek zijn tekening, hij was nog lang niet klaar, maar het zag er al waanzinnig uit,, hij maakte de bloem meer sprookjesachtig, alsof het een en al magie was.
'Ian,, wauw,,hoe doe je dat?' vroeg ze verbaasd
'Ik kijk, sluit mn ogen, probeer het weer voor mn gezichtsveld te halen, en voeg er een paar dingen toe,' hij keek in Scatt's ogen
' Maar,, kunnen we gaan?' vroeg hij. 'Yeah, we kunnen, wat gaan we eigenlijk doen?' vroeg Scatt.
'Dat zien we zo wel' zei Ian mysterieus...
Hij keek naar de grond, en toen pakte hij zn spullen, en stak zn hand uit om Scatt omhoog te helpen..
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 09-06-2007, 13:58 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
vervolg
Ze liepen de tuin door, en Ian liep alvast wat door. Toen ze wilde kijken wat hij was gaan doen, zag ze dat hij met de fiets was gekomen.
‘Zoals je misschien al gemerkt hebt, hebben we veel platteland, en geen trams of bussen, dus iedereen hierzo heeft een fiets,’ zei hij.
‘Vertel eens Ian, hoe komt het dat jij niet zo een Schots accent hebt?’ vroeg Scatt. ‘Mijn ouders en ik hebben een tijdje in Amerika gewoond, dicht bij het plaatsje Salem, daardoor ben ik opgegroeid zonder dat accent, en sowieso ik vind dat heel lelijk klinken, dat accent dan’
Scatt knikte, ‘Ik vroeg me al af hoe het kwam dat ik jou zo makkelijk verstond’, grapte ze. Ian lachte, en ze zag schattige kuiltjes in zijn wangen.
‘Spring achterop Scatt, dan zal ik je mijn huis laten zien, misschien heb je ervan gehoord, we wonen in ‘Ciserus Sgath’s Palace’ een groot huis vernoemd naar een oud-familielid van ons’.
Op de een of andere manier huiverde Scatt bij die naam.
Op de heenweg vertelde Scatt over haar oude huis in Texas, waarom ze verhuisden naar Rainfall-village, en Ian luisterde en zweeg.
‘We zijn er bijna Scatt, ik ga even wat harder fietsen, want waarschijnlijk begin het zo weer te regenen..’
Hij trapte aardig door, en Scatt wist soms even niet hoe ze moest zitten, en waar ze zich aan vast moest houden.. Hij maakte een scherpe bocht, en Scatt zette snel haar handen op zijn heupen.. ‘Grijp hier maar vast,’zei Ian lachend, en hij legde haar handen rond zijn middel. Scatt bloosde,
Ze moest nog echt wennen aan dat fietsen, ze had het wel een keertje gedaan, maar in Texas ging je overal heen met de auto..
‘Zo’ zei Ian,’we zijn er!’, maar Scatt zag niets anders dan bosjes, totdat ze weer een bocht maakten, en stilstonden voor een immense poort die toegang gaf naar een.. wat was het,, een villa, of een kasteel of een landhuis?
Ian opende de poort door op een knopje te drukken op zijn fiets en Scatt stapte af, ze liepen verder over de verharde oprijlaan naar de ingang van ‘Ciserus Sgath’s Palace’.
Ian vertelde over Ciserus Sgath een over-over-over groot opa van hem, een geweldadige duistere man, daarom ook zijn Gealische naam Sgath dat Duister betekende.
'Hij bouwde dit huis om een imposante indruk achter te laten bij de dorpbewoners, dat lukte iedereen hoorde van dit grote landhuis en kwamen kijken wie er woonde, ze wisten natuurlijk allang dat er iemand al 5 jaar bezig was met het bouwen van een huis, maar ze wisten niet wíé.' vertelde Ian.
' En volgens de verhalen, heeft Ciserus ze toen betoverd en al hun geld aan hem laten geven, maar dat las ik uit een dagboek van een van zijn kleinkinderen, dat kan ook een verzonnen verhaal zijn.'
Ze kwamen aan bij de deur, en Ian deed de deur voor Scatt open, toen er een oude man met een snor, in een zwart pak met een witte stropdas naar hun toe kwam lopen.
'Jongheer Ian, u heeft zo te zien bezoek meegebracht,mag ik vragen of deze schone dame ook blijft eten?' vroeg de man beleefd.
'Dat hangt er vanaf of zij dat wilt Geoffrey, maar als ze wilt kunnen wij ook ergens anders eten?' Ian keek Scatt vragen aan.
'Dat kan wel, als ik er maar voor zorg dat ik om tien uur thuis ben, dat was de afspraak' Scatt glimlachte onschuldig.
'Nou we zien wel, toch Scatt?' Ian lachte, Geoffrey keek naar Scatt 'Mag ik uw jas aan nemen juffrouw Scatt?' vroeg hij weer beleefd
'Ja graag,' Geoffrey hielp haar uit haar jas, en nam die van Ian ook aan.
'Oke, ' zij Ian,'Klaar om een tour rond het huis te krijgen?' Hij glimlachte.
'Yeah, super waar beginnen we?'
Ian lachte samenzweerderig.
'In mijn slaapkamer...'
Dit bericht is gewijzigd op 09-06 14:36.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 10-06-2007, 17:47 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
-drie-
Scatt lachte, en keek verder, oh my gosh wat een groot huis zeg!
‘Kom’, zei Ian, en hij nam haar bij de hand, en trok haar mee naar de trap, het was een donker bruine trap, met in de zijkanten rare tekens gegraveerd..
Ian zag dat ze er naar keek, en trok haar snel de trap op..
Scatt wilde net een stap zetten, toen ze opeens een luid gekraak hoorde boven haar hoofd, ze keek naar boven, toen opeens de grote ronde lamp uiteenbarstte….
Ian kneep in haar hand, op hetzelfde moment dat Scatt keihard gilde.
‘AAHH,’ Ian gilde naast haar, en liet haar hand los,
‘Ian, Ian’ Scatt probeerde zijn hand weer te grijpen, maar ze zag niets. Ian zocht op de tast naar Scatt’s hand, en trok haar de trap op..
ze waren bijna boven totdat ze een hard geluid hoorde het klonk als een mechanische klik, Scatt wilde net vragen wat voor geluid dat was,
toen ze door de trap naar beneden vielen!!!
Ze kwamen hard neer op de vloer, en zagen niets om zich heen, het was er veel te donker!
‘Damned’ zei Ian, ‘what the fuck gebeurde daar nou?!?!’,
Ian greep Scatt bij haar hand,,
’Ik hoorde al een klik, en ik wilde net vragen wat er gebeurde,, toen we vielen..’
---------------------------
klein stuk,, maarja..
---------------------------
Dit bericht is gewijzigd op 10-06 17:47.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 11-06-2007, 22:57 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Vervolg
Scatt keek naar boven, het gat waar ze waarschijnlijk door vielen was dicht, want ze zag niets boven haar, niet eens een klein sprankeltje licht.
Ze voelde in haar zakken of ze haar mobiel bij zich had, maar voelde niets, ooh ***!!
Dat heb ik meegegeven bij Geoffrey, het zit in mn jas!
‘Ian, heb je een mobieltje ofzo?’
Ze hoorde Ian’s stem naast zich, ‘Nee,, Damned!! Het zat in mn jas!!’,
‘ja, bij mij ook al,’zei Scatt,
Ze hoorde een ritsend geluid uit Ian’s richting komen..
‘Ian, wat doe je?’, vroeg Scatt,
‘Ik zoek naar mn Ipod, dat geeft tenminste een beetje licht..’ Scatt dacht na,
Ja, ze had nog wel haar pieper in haar zak zitten..
Ze klikte hem aan, en keek naar het scherm : Hi Scatt, Low Battery!!
‘Damned!!’gilde ze half uit, dat was de enige manier waarmee ze contact zou kunnen hebben!
Ondertussen had Ian zijn Ipod al aangezet, en ze hoorde meteen een of andere luidruchtige rockband..
‘ Oke,’zei Ian, en hij klikte het licht aan , ze zag zijn gezicht, en zag ook weer zijn schattige blonde krulletjes..
‘We hebben nu licht,’ en hij scheen in alle richtingen,
‘waarschijnlijk zijn we ergens beneden in een van de kelders…,
maar ik zou niet weten welke, en of er een uitgang is..’ zei Ian..
Hij scheen in haar gezicht,’weetje..dit zou de ultieme mogelijkheid zijn om je te zoenen,’en ze keek in zijn mooie ogen..
’maar dat doe ik niet, dat zou te cliché zijn’
Scatt zag zijn mond vervormen naar een schattige glimlach..
Ze wilde net zeggen, dat dat haar hélémaaal niet uit maakt ofzo,
toen ze een zware mannen stem hoorde gillen
‘jongheer Ian, bent u daar?? Juffrouw Scatt?? Zijn jullie ongedeerd??’
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 14-06-2007, 20:18 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
-vier-
Ian draaide zich om een keek naar boven, ‘Geoffrey, ben je daar boven?!?
‘Nee jongheer Ian, ik zit in de kelder hiernaast, hoe zijn u en juffrouw Scatt hier gekomen?’
‘We vielen op de een of andere manier door de trap!’ gilde Ian.
‘Maar Geoffrey, hoe wist u dat we hier waren?’ vroeg Scatt gillend..
’Ik wist het niet juffrouw Scatt, ik wilde wat wijn uit de kelder halen voor het avond eten, toen ik u en jongheer Ian hoorde gillen!’gilde Geoffrey..
‘Maar wacht even, ik heb de sleutel naar uw kelder!, ze hoorden wat gerommel, en toen scheen er opeens fel licht in hun ogen, en daar stond Geoffrey!
‘Oh my god, ik was echt bang dat we hier zouden moeten blijven!!’ jammerde Scatt, en Ian knikte mee,,..
Scatt pakte Ian’s hand en samen liepen ze naar Geoffrey.
Ze liepen de kelder uit, de trap op en stonden weer in de gang.
Ze keek op de grote opa klok die in de gang stond. ***! Het is al half 10!!
En ze moest nog naar huis!! Ian zag haar al kijken naar de klok,
‘Zal ik je naar huis brengen?’ vroeg hij, ‘Het regent namelijk heel erg, en dat zou je niet willen lopen’..
‘Ja graag’, zei Scatt. Ian vroeg Geoffrey om hun jassen te pakken, en ze liepen naar de deur.
‘Ian, hoe kwam het nou eigenlijk dat we vielen?’vroeg Scatt,
‘Ik zou het niet weten, ik vertel het wel aan mn moeder, en zij zal het laten onderzoeken’.
Toen ze naar de fiets liepen, kwam er een meisje de oprijlaan opfietsen.
‘Hej, Ian, waar ga je heen?’ vroeg ze.
‘Ik ga Scatt hier even naar huis brengen’ zei hij, toen keek het meisje haar aan.
Ze had net als Ian blond haar, maar dan langer, met mooie krullen, en de zelfde grijze/blauwe/groene ogen als hem..
‘Ooh sorry Scatt, dit is mijn tweelingzusje,, eh ik bedoel ,’ toen ze hem boos aankeek ‘ mijn tweelingzus Nonna’.
‘Nonna, dit is Scatt, we volgen een paar vakken, en doen dus een Artproject samen’.
‘Oke,’ zei Nonna met een verrassend zachte stem, ‘volgens mij volg ik ook Science samen met je’ en ze keek Scatt glimlachend aan.
‘Njah, zie je zo thuis Non,’ zei Ian, en ze liepen verder.
Hij pakte de fiets en ze sprong achterop.
Ze fietsten heel snel naar Scatt’s huis, door de plenzende regen.
En toen ze aangekomen waren, sprong Scatt van de fiets af, en Ian keek haar aan.
‘Sorry, over dat wat er gebeurd is, dit is me nooit overkomen, ons huis heeft rare dingen, maar zoiets.. had ik nooit kunnen bedenken..’ zei Ian met een zachte stem,
‘Ik had je veel liever ons huis laten zien en mijn kamer en de bibliotheek dan een muffige kelder..’,.
’ Het is niet erg hoor, dan laat je het me gewoon een andere keer zien, als je wilt dan..’ zei Scatt, en ze voelde een rode blos opkomen, gelukkig was het donker!
‘Maar bedankt dat je me wilde meenemen tenminste.. ‘zei Scatt vlug.
‘Ik ga naar binnen, het is een beetje koud, ik zie je maandag!’ ,
‘Ja, zie je maandag, dan kijken we bij Art nog wel over wat we gaan tekenen!’ zei Ian blij.
Ze liep naar de deur, deed hem open, groette haar oma, rende snel naar boven, en liet zich weer met een luid gekraak keihard op haar bed vallen….
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
|
|
so0fjuh
|
Geplaatst op 16-06-2007, 14:34 |
|
Berichten: 429
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
-vervolg-
Ze lag net lekker op haar bed, toen ze aan haar huiswerk dacht..
Ach who cares, ik kan het morgen nog maken,, Ze sloot haar ogen weer, en viel als een blok in slaap..
Scatt werd wakker, toen ze een getik hoorde, dat uit de richting van haar deur kwam.. Ze keek op de wekker, Oh tis pas acht uur,
‘Binnen!’gilde ze naar diegene die op haar deur stond te bonken. Het was haar moeder.
’Hé schat, ik hoorde dat je gister weg was?’, vroeg haar moeder. ‘Jah, ik was met een jongen uit mn Art-class weg gegaan, we gaan samen werken aan een project, en hij liet me zn huis zien.’ Zei Scatt.
‘Oh, wie was het dan?’ vroeg haar moeder .’Ian Sgath, die van dat grote landhuis Ciserus Sgath’s Palace.. je weet wel.. dat grote huis waar we steeds langsrijden als we naar Greenvillage gaan om boodschappen te doen..’
Haar moeder bleef stil. Ze keek ongerust.. ‘Wat is er mam?’ ,
‘Nou, ik, ik kende Ian’s moeder we zaten samen op school, en ik zeg een ding schat, blijf bij haar uit de buurt..
’ Ze is verandert, en ik heb dingen over haar gehoord, dingen van haar gezien, dingen die te veel verband houden met het duister,’
ze was even stil,
‘blijf bij haar uit de buurt Scattlyn Forciélla, en als het kan ook bij dat duivelskind van een Ian….’
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
love is the slowest form of suicide.. |
|
|
|
|
Scatt - 1
