|
Meridith
|
Geplaatst op 23-12-2006, 23:26 |
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Bless the child and the nimftear
Hoofdstuk 1: De bespreking
Het was een warme dag de zon scheen over de hoge bomen een zacht briesje kon zijn weg net vinden door het dichte bos. Whispering Flower een meisje van 15 jaar zat in een hoge boom. Ze speelde met haar lange donkere krullen dat gebonden was in een vlecht ''Whisper'' riep Vinony Navuel een nimf met helder paarse ogen en licht paars haar dat kort en wild geknipt was, ''er is bespreking de ouderen zijn gekomen”, Whisper keek Vinony aan met haar grote bruine ogen ze sprong van de tak af en zweefde lichtjes naar Vinony toe. Je leert het steeds beter zei Vinony, Whisper knikte
‘‘ja je kan het echt geweldig’’ Riep Ninor Navuel een mannelijke nimf die lang wit haar had en blauwe ogen ‘’ echt waar’’ vroeg Whisper met grote en verbaasde ogen
’’ ja zei Ninor ‘’voor een halfje doe je het goed’’
Whisper keek Ninor beteuterd aan, ‘‘je bent echt hard’’ zei Vinony,
‘’Je weet dat ik het niet zo bedoel’’ zei hij nors en met zijn armen over elkaar,
Whisper zakte op een steen “ik kan er toch niets aan doen” zei ze “mijn vader is mens nou en ik heb hem nog nooit gezien, dus voor zover ik weet ben ik een hele nimf!” zo mag ik het horen zei Vinony. Whisper keek Vinony vragend aan,
“er was een bespreking” vroeg Whisper “o ja zei Vinony zoals je weet mogen wij jongeren er nooit bij zijn maar er is een uitzondering iedereen moet aanwezig zijn”
Ninor keek zijn zusje aan hij spitste zijn oren “de trommels” zei hij geheimzinnig
“de vergadering begint” riep Whisper de drie vrienden keken elkaar 2 seconden aan en toen zweef renden ze naar het dorp. Bij het dorp aangekomen liep Arianne Slervy wiens bruine haar dof was geworden met de tijd der ouderdom , Arianne was de moeder van Whisper en ze liep net door de deuren van het ouderenhuis “kom op” riep Vinony ze rende naar de deuren en hield die open zodat Whisper en Ninor naar binnen konden.
Whisper keek om zich heen alle nimfen van het dorp zaten om een grote tafel die de vorm had van een traan. De vijf ouderen zaten aan de punt en de dorpelingen aan het ronde gedeelte. Ninor, Vinony, en Whisper bleven bij de deur staan, er was immers geen plek meer aan de tafel en ze wilden niet opvallen. Ze keken naar een hoek waar meerdere nimfen van hun leeftijd op de grond stonden of op elkaar’s schouders balanceerden.
de vijf ouderen vroegen om stilte, Iceglow Hoviel, die in het midden stond ging staan. Hij had de langste baard van de vijf en bleek de hoofdoudere te zijn. “Er is een crisis” zei Iceglow “de nimftraan is bijna op” meteen begonnen alle nimfen met elkaar te praten behalve de jongeren die keken elkaar niet begrijpend aan “STILTE” brulde Naenic Elffly. “maar dat betekend niet het einde” zei Iceglow “er is iemand die ongehinderd naar de nimftraan toe kan gaan, iemand die niet zijn leven dankt aan deze traan dus ook niet afhankelijk is”.
“bedoelt u dat wij onze levens danken aan de nimftraan” vroeg Jevyan Stoors
Iceglow knikte “gaan we dood als de traan op is?” vroeg Vinony. Iceglow zuchtte “de nimftraan is onze levenselixer onze onuitputtelijke levensbron” zei hij bijna vermoeid hij ging zitten de andere ouderen ondersteunden hem “jullie zullen binnenkort merken dat” Iceglow haalde zwaar adem sloot zijn ogen en ging verder “dat jullie moe worden. Maar zoals ik al eerder zei” Iceglow zuchtte weer “ er is iemand in ons midden die niet afhankelijk is van deze levensbron die zelfs zonder deze bron kan”.
De nimfen keken elkaar aan in de hoop iemand te kunnen zien die zonder de bron zou kunnen. “Whispering Flower kom naar voren” zei Iceglow, Whisper keek naar Vinony en Ninor, die keken bemoedigend terug. Whisper ademde diep in en stapte naar voren. Iceglow ging weer staan en pakte Whisper bij de schouders.
Wat is hij van plan dacht Whisper benauwd, moet ik een nieuwe traan maken of gaan ze me offeren. Ze keek Ninor aan hij vertelde altijd van die vreemde verhalen. “Whispering ik vraag jou om onze levens te redden, ik vraag je om je vader te zoeken en samen met hem de traan nieuw leven te schenken” zei Iceglow. Whisper keek de oudere aan die nu veel ouder leek . Ze keek om zich heen, ook haar eigen moeder zag er ouder uit ze had grijze lokken gekregen die ze, zover Whisper zich herinnerd eerder nog niet had.
Whisper sloot haar ogen “ik weet niet hoe mijn vader eruit ziet” zei ze. Iceglow keek verdrietig uit zijn ogen “ik had nooit je moeder mogen straffen voor het feit dat ze verliefd werd op een mens” Whisper keek Iceglow met grote ogen aan, Iceglow keek naar de vloer en reikte zijn hand naar Arianne die opstond en zijn hand vastpakte. Met zijn drieën liepen ze naar een aparte kamer die rond was, er branden een aantal kaarsen en er was geen raam te bekennen. Precies in het midden van het kamertje stonden drie stoelen Iceglow wees met zijn hand naar de stoelen Whisper en Arianne begrepen de hint en gingen zitten. Toen Iceglow ook ging zitten viel er een onaangename stilte. De ogen van Arianne waren vochtig, Iceglow keek naar zijn handen, en Whisper zwaaide met haar benen heen en weer. “Jouw moeder was een tijd lang verbannen” begon Iceglow “verbannen omdat ze met een mens ging en zijn kind in haar droeg” Whisper kreeg een onaangenaam gevoel “ jou moeder mocht niet langer in ons dorp zijn maar ze kon ook niet naar haar geliefde dus leefde ze 9 maanden in een grot” Whisper keek haar moeder aan ze kon niet geloven dat de nimfen, de stam, de vrienden van haar moeder haar naar een grot verbannen hadden. “ ze mocht terug komen op één voorwaarde” zei Iceglow
Whisper keek Iceglow met grote ogen aan “en dat was” vroeg ze op onzekere toon
Iceglow keek Whisper aan met vochtige blauwe ogen “haar kind moest meer nimf zijn dan mens” Whisper keek de oudere aan “haar kind moest meer nimf zijn dan mens” herhaalde ze “maar ik was dat kind…ik ben dat kind…waarom?”hakkelde Whisper
“Omdat ik de ede verbroken had” zei Arianne wij nimfen mogen niets te maken hebben met mensen”Whisper keek haar moeder niet begrijpend aan” omdat er eeuwen geleden een oorlog was” legde Iceglow uit “ dus nu moet ik mijn vader zoeken die mij niet kent…weet hij wel dat je zwanger was?”vroeg Whisper Iceglow knikte “we hebben hem een elf gestuurd met de boodschap dat je moeder bevallen was van een dochter genaamd Whispering Flower maar dat hij je niet mocht zoeken” Whisper keek kwaad naar Iceglow ze was alle respect voor de ouderen kwijt “dus je bedoelt dat als ik meer mens was ik hier niet eens was, dat mijn vader mij niet mocht opzoeken, mijn moeder was 9 maanden verbannen, moest in een grot van mij in de sneeuw want ik ben in december geboren bevallen, en nu verwacht jij dat ik mijn vader ga zoeken en dat we samen even dit nimfendorp gaan redden”schreeuwde Whisper Iceglow keek Whisper aan “het was niet mijn keuze zei hij ik wilde mijn dochter niet wegsturen daarom was ik 9 maanden van mijn taak als oudere verheven” Whisper keek met open mond naar de oudere “dus nu zegt u ook nog dat u mijn opa bent” hakkelde Whisper, Iceglow knikte.
Whisper zuchtte ze keek naar haar moeder die bemoedigend knikte, “goed” zei Whisper “maar op één voorwaarde”, Iceglow keek Whisper verbaast aan, “en dat is” vroeg hij
“Ninor en Vinony Navuel gaan mee” zei Whisper vastberaden. Iceglow knikte hij liep naar de deur opende deze en twee nimfen vielen naar binnen
“Ik hoop dat jullie alles hebben gevolgd” vroeg Iceglow Vinony en Ninor knikten. “Ik ga mee” zei Ninor hij keek strak naar Whisper “ik ook”zei Vinony “we doen alles met zijn drieën dus waarom dit niet?”
Ninor knikte vastberaden “we zoeken je vader geven de nimftraan nieuw leven en gaan terug naar het dorp” zei hij met zijn handen in zijn zei
Hoofdstuk 2: de reis
De volgende dag werd Whisper vroeg wakker ze stapte uit haar bed trok haar panty en haar kleren aan en vlocht haar bos haren in een vlecht.
Even keek ze naar haar moeders kamer zuchtte en rende het huisje uit
“Waar bleef je?” vroeg Vinony “wij staan hier al een tijdje” Whisper veegde snel een traan weg “sorry” mompelde ze “gaan we” vroeg Ninor Whisper knikte “nog niet” zei Iceglow die achter een boom vandaan kwam. “Wat doet u hier” vroeg Ninor maar Iceglow knikte tevreden en toen kwamen de rest van de nimfen het hele dorp was er om de drie uit te zwaaien een gevoel te geven dat ze er niet alleen voor stonden plöir en Clyrka de ouders van Vinony en Ninor liepen naar hun kinderen en kroelden ze stevig “Whisper” riep Arianne die achter een boom vandaan kwam , “kijk alsjeblieft uit” zei Arianne bezorgt Whisper knikte
ze pakte met haar hand een medaillon en trok hem van haar nek “dit is een foto van je vader” zei Arianne terwijl ze de medaillon om Whisper’s nek bond “zo kan je hem makkelijker vinden” zei Arianne Whisper keek naar het medaillon ‘maar mama” stammelde Whisper, Arianne wuifde met haar hand Whisper’s tegen gestribbel weg“zo kan je bewijzen dat jij mijn dochter bent, hij draagt dezelfde medaillon maar dan met mijn foto” zei Arianne op scherpe toon. Whisper knikte “ik kom terug”zei ze Arianne kroelde haar dochter zoende haar op haar voorhoofd en ging bij Iceglow staan de ouders van Vinony en Ninor liepen ook terug naar de rest van de Nimfen Iceglow keek de drie kinderen aan hij pakte drie in elkaar gevlochten rugtassen “hier zitten eten ,drinken en dekens in” zei hij terwijl hij de tassen uitdeelde
“gaat alles goed” vroeg Ninor “u ziet er zo…zo oud uit” besloot hij “dat komt door de traan iedereen in het dorp ziet er ouder uit dan normaal” zei Iceglow “Waarom wij dan niet?” vroeg Vinony Whisper keek naar Iceglow “ omdat jullie bij mij zijn” zei Whisper Vinony en Ninor keken Whisper “aan wat bedoel je?” vroeg Vinony Iceglow keek de nimfen aan “omdat zij half is” legde Iceglow uit “ zij deelt op dit moment haar jongheid met jullie” Ninor keek Whisper aan “nou bedankt”zei hij terwijl hij naar een jongetje van twaalf keek die er nu uit zag als een man van veertig. Vinony legde haar hand op de schouder van haar broer, ze zuchtte en draaide zich om Whisper en Ninor volgden haar.
De nimfen zwaaiden naar de drie kinderen totdat ze stippen werden en op ten duur uit zicht verdwenen.
“Whisper weet je wel waar je heen moet?” vroeg Ninor, Whisper keek hem aan
“niet echt” antwoordde ze “dus…we lopen rechtdoor totdat we tegen je vader aanlopen?” vroeg Ninor weer Vinony keek haar broer aan en trok hem aan zijn puntige oren
“AUW” piepte Ninor “laat me los Vinony!” Whisper kon het niet laten en barste in lachen uit.
Na wel drie uur gelopen te hebben plofte Whisper op haar knieën “we lopen al drie uur en we zijn nog steeds in Donegal” snikte Whisper
Ninor keek Vinony aan langzaam liep hij naar Whisper toe hij rekte zijn hand uit plots hoorden ze een geritsel Whisper keek geschrokken om zich heen Vinony Ninor kom snel
Ninor rende naar Whisper “waar is mijn zusje” schreeuwde Ninor Whisper keek naar een rugzak die aan Vinony behoorde.
“VINONY” blèrde Ninor “Vinony waar ben je?”riep Whisper
Ninor keek naar een punt in de bosjes verbeelde hij het nou of zag hij ogen
Whisper keek Ninor aan “wat een stank” piepte Whisper ze kneep haar neus dicht en wuifde met haar hand Ninor luisterde echter niet hij bleef kijken naar de bosjes hij pakte zijn mes en stond klaar om aan te vallen. Whisper keek Ninor benauwd aan.
“Ninor wat is er?” vroeg Whisper aarzelend Ninor bleef strak naar de bosjes kijken
Het zweet liep langs zijn slaap naar beneden
Whisper volgde de blik van Ninor ze zag in de bosjes twee ogen zo groot als knikkers. ze sloot haar ogen de wind streek langs haar wang Whisper volgde met haar gedachten de wind de wind ritselde aan de bladeren van het bosje waar Ninor op gefocust was. plots zag ze het, grote groene ogen een klein zwart neusje,enorme oren die van een baby konijn konden zijn zaten vast aan een blond gekleurd klein lichaampje . “Ninor laat je mes zakken het is een Inwë”zei Whisper Ninor haalde opgelucht adem Whisper liep naar de bosjes en pakte de Inwë die meteen op haar schouder ging zitten “hij is wel klein voor een Inwë” zei Ninor
“ik weet het” zei Whisper.
Ninor keek naar de rugtas van zijn zusje “we moeten haar vinden” zei hij
Whisper knikte terwijl ze de Inwë aaide Ninor pakte de rugtas “hoe noemen we onze nieuwste lid” vroeg Ninor Whisper keek Ninor aan Milo zei ze Ninor knikte “is een goede naam”zei hij Whisper sloot haar ogen “We moeten Vinony zoeken” zei ze
Ninor keek naar Milo “kunnen Inwë’s geen spoor zoeken?” vroeg hij onzeker
Whisper keek naar Milo “een volwassen Inwë wel maar Milo is nog maar een kleintje”legde Whisper uit. Ninor pakte de rugtas van Vinony “ruik hieraan” zei hij tegen de Inwë. Milo keek naar de rugtas hij snoof eraan en sprong van Whisper’s schouder hij schoot de bosjes in en verdween. “VOLG HEM” schreeuwde Ninor
Whisper en Ninor zetten de achtervolging in Milo sprong in bomen dook in bosjes en rende onder wortels van de bomen door net zo lang totdat hij op een laaghangende tak bleef zitten, Ninor en Whisper leunden tegen een boom en hijgden van het rennen.
Milo wees naar een open plek waar Vinony met haar handen op haar rug gebonden zat.
“Vinony!” siste Ninor hij wilde naar zijn zusje toe lopen maar Whisper greep zijn pols “ben je hellemaal van nimf getikt?” vroeg Whisper Ninor keek haar niet begrijpend aan
“wat bedoel je dan?” vroeg hij geërgerd Whisper zuchtte en wees naar een boomstronk waar drie trollen omheen zaten “oh juist”zei Ninor lichtelijk beschaamd hij ging weer naast Whisper op zijn hurken zitten.”we moeten een plan bedenken” zei Whisper
Ninor knikte hij pakte een tak en tekende een cirkel in de aarde “dit is deze plek”zei hij terwijl hij met zijn linkerhand de cirkel aanwees en met zijn rechterhand het bos, in de cirkel tekende hij nog een cirkel “dit zijn die trollen om de boomstronk en hier zit mijn zusje” zei Ninor terwijl hij een kruis tekende Whisper keek naar de cirkel
“oké “zei ze “dus Vinony zit links en de trollen rechts” Ninor knikte en wij zijn hier hij wees op de plek net buiten de ring. Whisper keek Ninor sarcastisch aan “dus wat is je grote plan?”vroeg ze toen ze haar armen over elkaar sloeg
Ninor keek haar verbijsterd aan “ ik leid de trollen af en jij pakt Vinony”zei Ninor
Whisper keek naar de tekening van Ninor “als je maar oppast voor die knotsen van ze”zei ze onzeker Ninor knikte “komt goed zorg jij nu maar dat je Vinony redt voordat ze besluiten haar op te eten”zei Ninor vastberaden Whisper slikte moeizaam “goed” zei ze tenslotte Ninor knikte hij sloop om de bosjes heen richting de trollen terwijl Whisper met Milo op haar schouder naar Vinony kroop
Arrg onderkruipsel” schreeuwde Vna-kry één van de trollen “kom terug jij vuile nimf”
Krijste nja-urg een vrouwelijke trol Whisper kroop op handen en knieën dichter naar Vinony pakte haar dolk en sneed de touwen door, samen met Vinony kroop ze weer terug waar zij eerder met Ninor was.”waar is mijn broer?”vroeg Vinony bezorgt
Whisper wees op de groep trollen
“hier is ie!”brulde Bju-gra hij hield een kleine nimf in de lucht met spier withaar en bruine ogen “o nee” fluisterde Whisper ze keek naar Ninor die bij zijn keel werd vastgehouden door Bju-gra “jij hebt onze avondeten laten ontsnappen”zei Nja-urg
“dat geeft niet dan wordt hij onze nieuwe avondeten”zei Vna-kry
Vinony en Whisper keken elkaar verschrikt aan “wat moeten we doen?” fluisterde Vinony Whisper knipoogde pakte een stok en smeet die naar Nja-urg
De stok raakte Bju-gra tegen zijn achterhoofd Vinony giechelde ze sloop richting de trollen pakte een steen en gooide die richting Vna-kry de steen miste zijn doel niet en Vna-kry stond met zijn handen in zijn gezicht te brullen van de pijn.
Ninor keek verschrikt naar de twee trollen plots zag hij een bekende hand die een eikel gooide en toen zag hij nog een hand die dennenappels lanceerde de trollen renden heen en weer toen ze een regen van takken stenen eikels en dennenappels op hun afkwam
Milo gooide appels die hij uit de boom pakte Vinony pakte steen en eikels
En Whisper had haar armen vol met takken en dennenappels.
Bju-gra liet Ninor vallen die meteen naar Whisper en Vinony rende Milo liet zich op Whisper’s schouder vallen “rennen!” riep Ninor toen hij langs Whisper en Vinony kwam
Whisper en Vinony keken naar de drie woeste trollen die achter Ninor aankwamen
De meiden twijfelden geen minuut ze renden Ninor achterna
“Kom op zweefrennen”gilde Vinony meteen zweefden de drie nimfen hoog de lucht in landen elk op een tak en lanceerden zichzelf weer steeds hoger en dan weer lager
Steeds sneller en sneller totdat Whisper missprong en een heuvel afrolde
“Whisper hou vol!” riep Ninor hij zweefrende Whisper achterna gevolgd door Vinony .De trollen stopten de achtervolging ze waren immers niet gewend om hun eten achterna te rennen.
Whisper rolde de heuvel af takken en bladeren kwamen langs haar wangen en armen gillend sloeg Whisper haar armen voor haar gezicht om haar ogen te beschermen
“pas op!”riep Ninor “ze knalt tegen hem op!”schreeuwde Vinony de twee nimfen zweefrenden harder en harder totdat Vinony met haar voet bleef haken aan een wortel van de boom Vinony viel languit in de modder en rolde Whisper achter na
“Vinony”riep Ninor geschrokken hij stopte met rennen en keek zijn zusje na die in een bramenstruik belande woedend ging Vinony rechtop zitten, in haar lichtpaarse haren zaten nu rode en zwarte bramen ook haar gezicht was niet gespaard gebleven en zat onder ze zwarte bramen vlekken. Ninor hielp Vinony omhoog
“Whisper?”vroeg hij onzeker Vinony keek in de bramenstruik “ik ben de enige die in die struik beland is”zei Vinony. Ninor speurde de heuvel af, “ik zie haar nergens”zei hij met lichte paniek “kijk daar is Milo!”zei Vinony ze wees op een blond hoopje
Ninor pakte de staart van de Inwë “Milo?…alles goed?” vroeg hij
Milo wreef zijn handjes samen en begon te knagen aan een nootje
Vinony keek naar de Inwë “is dat een nieuwe lid?” vroeg ze verbaast Ninor knikte “hij hielp ons jou te vinden” Vinony glimlachte en pakte een brood uit haar tas scheurde er een stuk van af en gaf deze aan Milo de Inwë pakte het brood dankbaar aan en propte dat in zijn mond.
“HEEJ IK BEN HIER” schreeuwde Whisper ze klom weer de heuvel op terwijl ze haar vlecht losmaakte en de bladeren takken en rozen uit haar haren plukte.
“Waar ben jij in beland?”vroeg Whisper toen ze de vlekken op Vinony’s gezicht zag,
“bramenstruik” zei Vinony dof Ninor keek naar de rozen”jij in een rozenstruik?”vroeg Ninor
Whisper keek Ninor aan ja zei ze met tranen in haar ogen toen Vinony een aantal doornen uit haar handen en armen trok.
“Laten we maar meteen een pauze nemen” zei Ninor Vinony en Whisper knikte
Ninor keek de meiden aan hij had nooit goed op kunnen schieten met Whisper hij was altijd zo tegen haar omdat ze een halfje is Ninor zuchtte “wat zouden zijn vrienden wel niet van hem denken als ze erachter komen dat…nee zo mag ik niet denken” hield Ninor zichzelf voor
Hij keek nog een keer naar Whisper haar mooie bruine ogen stonden vol met tranen.
“kom op doe normaal” zei Ninor boos tegen zichzelf hij smeet zijn tas op de grond en pakte een brood scheurde een stuk af en begon boos te kauwen.
“zo dat was de laatste doorn”zei Vinony toen ze een flinke doorn uit Whisper’s nek trok
Whisper zuchtte pakte haar tas en ging naast Ninor zitten
“Stomme struik” mopperde ze Milo sprong op Whisper’s schouder en gaf haar een nootje
Whisper glimlachte en pelde hem open
Hoofdstuk 3: Wexford Ulster
Hador Limyr een man van één meter vijfentachtig en woeste bruine baard liep met een hert over zijn schouders door zijn dorp in Ulster hij hield zijn boog in zijn hand geklemd en had 3 pijlen in zijn kokertje die hij op zijn rug droeg hij kwam bij een klein huisje aan hij gooide de deur open legde het hert op tafel en hij zette zijn pijl en boog neer bij de haard
Hij stookte het vuur op en liep naar het hert hij trok zijn pijlen uit het dode beest en begon het te villen.
“kijk” riep Vinony “we zijn in Wexford!” Whisper ging naast Vinony staan “eindelijk”verzuchtte ze “mooi dorpje” zei Ninor, hij hees zijn tas over zijn schouder
“kom op” zei hij terwijl hij het pad opliep dat naar het dorpje Ulster leidde
Vinony en Whisper keken elkaar aan en renden toen Ninor achterna.
Toen ze bij de poorten aankwamen deden ze hun kappen over hun hoofd om hun puntige oren te verbergen ze keken naar de grond zodat hun opvallende ogen minder op zouden vallen
De poortwachter keek naar het groepje Whisper had Milo in haar tas verborgen
“wat is uw bedoeling hier!” schreeuwde de poortwachter
“familiebezoek” schreeuwde Ninor met een zo zwaar mogelijke stem
de poortwachter wreef over zijn sik hij knikte naar zijn collega’s en die openden de poort.
Whisper, Vinony en Ninor liepen zo snel mogelijk naar binnen.
Het dorp was prachtig, de huisjes waren schoon en de vensterbanken waren versiert met bloemen de straten waren geveegd en er lagen stenen in de grond.
Een stukje verderop was er markt Whisper en Vinony pakten hun geldbuideltjes en kochten appels,bananen en druiven Ninor kocht een stuk touw en een nieuwe dolk zijn trouwe mes was oud en bot en onbruikbaar voor zelfbescherming, dat had hij laatst ondervonden met die vreselijke trollen.
Hij pakte zijn geldbuidel en betaalde 2 zilverstukken voor het touw en 1 goudstuk voor de nieuwe dolk.
Whisper reikte met haar vingers naar het medaillon net toen het sieraad in haar vuist wilde klemmen kwam er een oud vrouwtje die Whisper bij haar pols greep
“hoe kom je daaraan meisje?” vroeg de eng uitziende vrouw
Vinony en Ninor tasten naar hun dolken, Whisper keek de vrouw bang aan
“v..van mijn…moeder” wist Whisper over haar lippen te krijgen
De vrouw boog zich naar Whisper’s oor “een nimf” fluisterde de vrouw zo zacht dat Whisper haar oren moest spitsen om het verstaanbaar te horen.
Ninor en Vinony lieten hun handen zakken ze waren zo verbaast dat die vrouw dat weten kon, Whisper keek de vrouw in de ogen “ja” zei ze uiteindelijk
Meteen greep de vrouw de polsen van Ninor en Vinony in één hand en liep met de drie nimfen de markt af
“heej laat ons los”snikte Whisper
“wij hebben jou niets gedaan”zei Ninor benauwd
“wat gaat u met ons doen” vroeg Vinony aarzelend
De vrouw draaide zich om “ssst”en ze liep weer verder.
Whisper keek Ninor en Vinony angstig aan, plots stopte de vrouw bij een huisje
“Hador Limyr!....ik heb verassend nieuws voor je!” riep de vrouw
Whisper, Vinony, en Ninor keken elkaar benauwd aan
“Milo verstop je!” siste Whisper tegen haar tas.
Meteen begon de tas te bewegen en kwamen er twee grote oren uit gevolgd door twee paar groene ogen en een lief klein neusje “schiet op!” snauwde Ninor zo zacht mogelijk
Milo bleef Ninor aankijken “wat ben je aan het doen?”fluisterde Whisper tegen de Inwë
“ik ben het zat” zei Vinony lichtelijk geïrriteerd ze greep met haar vrije hand de oren van de Inwë en smeet hem net op tijd de dichtstbijzijnde boom in want de deur waar de drie nimfen onder dwang voor stonden ging open.
“Wat is er moeder Wenda?” vroeg Hador lichtelijk sacherijnig de oude vrouw grijnsde “oh lief kind van me..ik heb je dochter in mijn handen” zei Wenda enthousiast ze liep langs haar zoon naar binnen terwijl ze de nimfen nog steeds stevig vast had. Hador keek zijn moeder verbaast aan en keek toen naar de Nimf met het donkere haar die een medaillon om haar nek had “Arianne?” vroeg hij met trilling in zijn stem Wenda had eindelijk de nimfen losgelaten Whisper zuchtte en ging zitten
“Mijn naam is Whispering Flower dochter van Arianne Slervy, ik ben een nimf” zei Whisper alsof ze ondervraagt werd voor een belangrijke toets.
Hador keek Whisper aan hij trok zijn medaillon van zijn nek, “ik ben je vader” zei Hador
Whisper sloeg haar armen over elkaar “dat weet ik” zei ze nijdig
Hador keek Wenda aan “jou moeder is niet de enige die offers moest maken” zei Wenda
Whisper kneep haar ogen dicht
Ninor en Vinony keken elkaar aan, ze hadden het onaangename gevoel dat ze ergens bij waren waar ze beter niet bij hadden kunnen zijn.
“Mijn kleinzoon was ooit erfgenaam van zijn vader, de koning”
Whisper weigerde haar ogen te openen, Ninor en Vinony liepen langzaam naar achteren
“toen zijn vader erachter kwam dat zijn zoon…de prins…de troonopvolger verliefd was op een nimf” zei Wenda met nadruk op nimf
Ninor en Vinony keken woedend naar Wenda ‘hoe durft ze zo neerbuigend over een nimf te praten, Ninor balde zijn vuisten en Vinony spreidde haar vingers kleine energie flitsten kwamen tevoorschijn. maar Wenda negeerde de twee boze nimfen en ging verder met haar verhaal
“mijn kleinzoon werd verbannen van zijn thuis hij moest leven als een boer hij mocht negen maanden lang de poort niet uit hij werd dag en nacht in de gaten gehouden en als hij maar iets deed wat de wachters niet bevielen belande hij in de kerker ”
Whisper opende eindelijk haar ogen
“Dus negen maanden lang kon je nergens heen, en na die negen maanden mocht mijn moeder weer terug in ons dorp dat onvindbaar is voor mensen”maakte Whisper het verhaal van Wenda af. “ik heb zo lang gezocht” zei Hador “ik vond een grot maar daar lagen twee skeletten ik was bang dat het mijn geliefde en haar kind waren, dus ik stopte mijn zoektocht naar haar en mijn kind, ik dacht dat jullie beiden dood waren”.
Whisper veegde de tranen weg, “dat moeten de ouderen gedaan hebben. Ninor en Vinony ontspanden hun handen “Ik ben Vinony Navuel dochter van plöir en Clyrka Navuel” zei Vinony terwijl ze sierlijk boog
Ninor zuchtte “ik ben Ninor Navuel broer van Vinony Navuel en zoon van plöir en Clyrka Navuel” Hij klopte met zijn vuist op zijn borst.
Wenda glimlachte “oké” zei ze “jullie mogen niet opvallen,want dan pakt heer Limyr jullie en gooit jullie in de kerkers…en geloof mij als ik zeg dat hij geen medelij heeft met nimfen vooral niet voor jou Whispering jij bent zijn kleindochter”
Whisper bloosde “u mag me Whisper noemen” zei ze
Ninor keek strak naar Hador “ik ben niet bang voor een koning dat zijn eigen zoon heeft verbannen” zei hij vastberaden. Vinony keek haar broer aan “ik ook niet” zei ze en ze balde haar vuisten “kom op dan!”zei Whisper ze pakte haar bos haren en vlocht het weer zodat haar puntoren zichtbaar werden Vinony haalde haar haren door de war en Ninor streek zijn vingers door zijn witte haar en ook zijn puntoren kwamen tevoorschijn
Meteen kwam Milo door het kleine raampje naar binnen hij sprong op Whisper’s schouder “ dat is een Inwë” zei Wenda verbaast Whisper knikte
“Maar die waren uitgestorven!” zei Wenda onthutst Vinony glimlachte
“Ze zijn in de mensen wereld uitgestorven maar in het Nimfenrijk zijn er honderden.
Van deze beestjes” legde ze uit Wenda knikte en glimlachte “mooi” zei ze.
Hador keek Whisper aan “jij hebt mijn ogen” zei hij Whisper knikte “ik lijk veel op mijn moeder van postuur maar ze zegt dat mijn karakter echt van jou afkomt” zei Whisper bescheiden.
Ninor keek Whisper aan “ we zijn hier met een reden” zei hij
Vinony knikte “ons dorp loopt gevaar”
Whisper knikte ”De nimftraan is op en iedereen wordt ouder met de minuut als dit zo doorgaat sterven de nimfen uit” Wenda keek geschrokken naar Hador
“maar waarom zijn jullie dan nog jong?” vroeg Hador
“Omdat ik half nimf ben, en deze twee nimfen zijn zo vaak bij me dat ik mijn jongheid met hen deel” zei Whisper Hador keek naar Vinony en Ninor “ik begrijp het iedereen word nu dus ouder en ouder en nu hebben ze ons mensen nodig” zei hij met een lichtelijke woede in zijn stem. Whisper knikte “ik was ook kwaad, ze hebben mama negen maanden lang in een grot opgesloten daar moest ze van mij bevallen en…”
Hador keek met grote ogen naar Whisper “maar ze werd in april zwanger” Whisper knikte Wenda sloot haar ogen en telde de maanden “ dus je bent in december geboren?” vroeg ze. Whisper knikte mijn moeder beviel in een koude grot van mij en moest in de sneeuw teruglopen naar het dorp
Plots hoorden ze een harde knal geschrokken grepen Ninor Vinony en Whisper hun dolken “sorry” zei Hador hij haalde zijn handen van de tafel af waar nu twee diepe deuken in zaten.
“ik doe het voor je moeder, meer niet…de anderen kunnen me niets schelen, het spijt me Ninor en Vinony maar voor meer doe ik het niet!”zei Hador met nu duidelijke woede in zijn stem “hoe hard het ook te bevatten valt ik begrijp je en…ik zou hetzelfde gedaan hebben” zei Ninor Hador keek Ninor aan “jij bent meer dan een nimf, jij bent beter dan een nimf” zei hij “Wenda keek de twee aan “nou dan is dat geregeld” zei ze handwrijvend “ik pak wat brood voor jullie onderweg” Wenda liep tevreden naar de keuken Hador keek de drie nimfen aan “kunnen met pijl en boog overweg” vroeg hij trots
Ninor Whisper en Ninor keken naar het hert dat inmiddels geen vacht meer had
“o ja” zei Ninor zijn ogen knepen samen en er was duidelijk in zijn gezicht te zien dat hij zin had in dit avontuur Whisper knikte en Vinony knipoogde veelbetekenend
“mooi” zei Hador hij greep het huid van de hert die hij schoongemaakt had en laten drogen boven het vuur, hij deed het om zijn schouders pakte zijn pijl en boog en liep de deur uit, “blijf hier ik ben zo terug” zei hij en hij knalde de deur dicht.
Met haastige passen liep hij naar zijn scheurtje die naast het huisje stond
Hij maakte gespannen het slot open en opende het deurtje.
Meteen liep hij naar binnen pakte een groot laken van de grond en gooide deze weg.
Onder het grote laken lagen 3 bogen en 3 kokers, Hador pakte ze en liep meteen terug naar zijn huis.”Wow had je die al die tijd?” vroeg Ninor
Hador knikte bruusk “een ziener voorspelde mij dat er 3 nimfen zouden komen waarvan 1 mijn kind zou zijn, dus heb ik deze lang geleden gemaakt”
Vinony pakte haar boog aan “dank u” zei ze terwijl ze de spanning checkte
“ze zijn ongelofelijk sterk !“ zei Ninor die met zijn boog op de grond tikte
Whisper bestudeerde die van haar aandachtig
“Dit is elfenhout” zei ze “en de snaar is van een eenhoornhaar” Hador glimlachte “goed gezien je moeder leerde mij waar ik het houd kon vinden en waar eenhoornhaar te krijgen viel”
Wenda keek geschrokken uit het raam “o nee de wachters” riep ze in paniek
“Jullie moeten gezien zijn door dorpelingen” zei Hador terwijl hij haastig zijn pijlen in zijn koker stopte en zijn boog goed vastpakte
Ninor knakte zijn vuisten greep zijn pijlen en stopte ze ook in de koker, hij controleerde zijn dolk en spande zijn boog “laat maar komen”zei hij
Whisper en Vinony knikten naar elkaar grepen de laatste pijlen stopten het in hun kokers en grepen hun bogen” wij zijn er klaar voor!” zeiden ze gelijk
“mooi” zei Hador “iedereen klaar?”
Meteen greep iedereen zijn of haar boog en koker en deed die op hun ruggen
Wenda opende de achterdeur en de vier renden naar buiten.
“ren naar het bos zoek een grot daar staan 3 paarden ik heb ze daar sinds dat ze veulens waren!”riep Wenda hen na Hador stak zijn duim op en rende richting het bos gevolgd door 3 gespannen nimfen
“waarom haat koning Limyr ons nimfen zo erg?” vroeg Whisper
Hador stopte met rennen maar hij keek de nimfen niet aan hij stond met zijn rug naar hen toe. “ik weet het niet zeker” zei Hador “maar hij hield van een nimf hij wilde alles opgeven voor haar, maar die nimf had hem verraden ze bedroog hem met een andere nimf, dat was natuurlijk voordat hij mijn moeder vond”
Whisper keek haar vader aan “dan begrijp ik het denk ik” zei ze
Hador liep door en trok af en toe bosjes opzei op zoek naar de grot
Na een tijd zoeken hoorde Whisper“heej” en toen”whaaa” Vinony keek Whisper aan
“ik hoorde het ook” zei Vinony. De meiden keken angstig achterom
“Milo verstop je nu!” fluisterde Whisper, de Inwë sprong van Whisper’s schouder en klom in een boom Vinony sloot haar ogen en liet zich door de wind mee voeren met haar gedachten ze keek door bosjes en langs bomen, plots deed ze haar ogen geschrokken open ze keek Whisper benauwd aan” het zijn de soldaten, we zijn omsingeld en ze hebben…Ninor” zei Vinony angstig
Whisper knikte laten we ons maar overgeven zei ze, ze keek haar vader aan
“Kom je ons halen?” Vroeg ze Hador keek zijn dochter aan. “die belofte maakte ik al toen ik de brief van de elf kreeg” zei hij
Hoofdstuk 4: Koning Limyr
Whisper en Vinony liepen door de bosjes naar de soldaten. Ze zagen Ninor met zijn handen gekneveld op de grond zitten Vinony wilde naar haar broer toe rennen maar ze kreeg ze kans niet, ze kreeg een klap tegen haar hoofd en werd meteen vastgebonden.
Woedend keek Whisper naar de soldaat die haar vriendin geslagen had. De soldaat merkte dat en keek Whisper ook aan hij grijnsde en ontblote zijn gele en gehavende tanden Vinony en Ninor trokken een vies gezicht, die actie moesten ze echter verkopen met een klap tegen het hoofd. Toen Whisper ook vastgebonden was werden de nimfen met één lange touw met elkaar verbonden en liepen in een kleine rij de soldaten achterna
Milo keek vanuit een boom zijn oren hingen laag en zijn oogjes waren waterig.
Hador liet zich op een steen zakken hij zat met zijn handen in het haar, ‘hoe kon hij zo’n stommeling zijn,’ dacht hij ‘had hij zijn dochter eindelijk na al die jaren liet hij haar meenemen door die brute soldaten!’
Plots stond Whisper voor Hador”pap geef niet op” zei ze met geëchode stem alsof ze vanuit een grot praatte. Geschrokken keek Hador op, “Whisper?” vroeg hij verbaast
“je was meegenomen door de soldaten ik zag het met mijn eigen ogen!”
Whisper knikte “ik ben een astrale projectie Ninor en Vinony helpen me met lopen omdat ik hier het meest geconcentreerd ben. Op dit moment word ik meegenomen naar Koning Limyr” Hador sprong op “ mijn vader haat nimfen hij zal je pijnigen tot jij zegt waar het dorp is en dan….” Hador slikte zijn worden in hij kon het niet over zijn lippen brengen dat het dorp van Whisper dan gevaar zou lopen
“je moet ons helpen” zei Whisper “je mag niet opgeven vannacht is er een kans
Ik moet nu terug anders merken de soldaten iets”
“Wacht” riep Hador maar Whisper vervaagde langzaam totdat ze weg was.
Hador ging weer op de steen zitten hij staarde voor zich uit en toen zag hij een stuk fijngesneden hout, Hador stond op en liep er naartoe
Daar lagen 3 kokers en 3 bogen “ze hadden de soldaten weten te misleiden!” zei Hador trots hij pakte de bogen en kokers “ik ga die paarden maar eens zoeken” zei hij en net toen hij weg wilde lopen sprong er een kleine Inwë op Hador’s schouder Hador aaide Milo en liep verder op zoek naar de paarden.
Whisper kwam weer bij ze keek in de bezorgde gezichten van Ninor en Vinony
“gaat het?” vroeg Ninor “ja je was een behoorlijke tijd weg!” ze Vinony
Whisper keek naar haar cel waar weinig licht was het kleine beetje licht kwam van een klein gat niet groter dan een meloen Whisper sloot haar ogen en nam alles in zich op
, haar arm deed ineens zo’n pijn ze wreef erover
“ja eh de soldaten sloegen je vaak omdat jij je vreemd gedroeg” zei Ninor
Whisper keek hem aan ze probeerde haar arm te bewegen maar op het moment dat ze haar arm bewoog kreeg Whisper een pijnscheut ze kneep haar ogen dicht.
“Ninor en ik hebben gezocht naar breuken maar we hebben niets kunnen vinden” zei Vinony bezorgt Whisper knikte
Ze ging staan en keek naar het kleine gat “Milo kan erdoor met onze pijl en bogen” zei Whisper Ninor en Vinony knikten “daar dachten wij ook al aan” zei Ninor
“ik heb tegen papa gezegd dat hij de moet niet mag opgeven ik denk dat hij nu de paarden zoekt en dan ons komt halen” zei Whisper
Ninor keek Whisper aan, “waarom hebben Vinony en jij eigenlijk overgeven?” vroeg hij
“Omdat de soldaten wisten dat er drie nimfen waren, als we weggebleven waren hadden ze het bos doorzocht en dan hadden ze ons gevonden met Hador” zei Vinony
Ninor knikte “goed punt” zei hij
“tegen de muur staan stelletje smerige honden” schreeuwde een dikke soldaat.
Whisper Ninor en Vinony liepen snel naar de beschimmelde muur
De soldaat opende de traliedeur en kwam met twee soldaten de cel binnen
De dikke soldaat greep Whisper bij haar pijnlijke arm en kneep er extra hard in Whisper kneep haar ogen dicht met moeite wist ze haar schreeuw te onderdrukken.
Ninor wilde de soldaat aanvallen maar hij werd gegrepen door de tweede soldaat die lang en mager was de soldaat draaide de arm van Ninor op zijn rug en volgde zijn maat
Vinony keek angstig naar de derde soldaad die er onverzorgd uitzag zijn haren waren ongekamd zijn tanden nog geler dan een bananen schil en hij had vieze lange nagels
De soldaat greep Vinony om haar middel en tilde haar over zijn schouder
“zet me neer” schreeuwde Vinony “laat me los” riep Ninor
“AAHH “hou op alsjeblieft mijn arm”gilde Whisper de tranen stroomde over haar wangen maar de eerste soldaat lachte alleen maar en draaide de arm van Whisper op haar rug en weer kon Whisper een schreeuw niet onderdrukken.
“Stilte” zij de tweede soldaat hij draaide de arm van Ninor een stukje verder en liep naar een grote deur de derde soldaat bonkte met zijn vrijde hand op de deur
Niet veel later ging de deur open en de drie soldaten liepen naar binnen.
De zaal was gigantisch er lagen kleden met hun wapen, twee zwaarden en een kelk erop geborduurd. Er hingen schilderijen van de voorvaderen van Limyr en Whisper zag een geborduurd kleed met een stamboom erop
Ook zag Whisper lange gordijnen voor de open ramen en aan het eind van de zaal zat een dikke koning hij legde zijn druiven en een stuk kip weg toen hij de soldaten aan zag komen met de gevangen nimfen
“zoals u vroeg hebben wij de weg een beetje ‘gemakkelijk’ gemaakt” zei de derde soldaat die Vinony op de grond gooide de tweede soldaat lachte hij draaide de arm van Ninor nog een stuk verder. Ninor onderdrukte een schreeuw maar een pijnlijke kreun ontvloog zijn mond de soldaat lachte hard en gooide Ninor naast zijn zusje
“Deze had pijn in haar arm” zei de eerste soldaat hij greep de arm van Whisper en trok eraan Whisper hield haar lippen stijf op elkaar ze weigerde een nar te zijn die de koning zou vermaken. De koning wuifde met zijn hand de soldaat knikte en smeet Whisper naast Ninor Meteen greep Whisper haar arm “doet het pijn meisje? Vroeg de koning
Whisper keek Ninor en Vinony vragend aan “Nee” zei Whisper arrogant de koning lachte “daar kan wat aan gedaan worden hoor!” zei hij op een valse toon
Whisper sloot kwaad haar ogen” de pijn is ondragelijk” zei ze met tanden op elkaar
De koning klapte in zijn handen van vermaak” zo mag ik het horen” zei hij bazig
Ninor balde zijn vuisten ‘die valse koning hij haalde hun gewoon naar beneden voor zijn eigen plezier’ dacht hij woedend
De koning stond op hij wees naar Vinony meteen greep de derde soldaat het meisje en trok haar mee richting de koning de koning stapte dichterbij en hij greep Vinony’s hoofd
“Die oren van jullie zijn zo puntig” zei de koning walgelijk hij trok aan de oren van Vinony “die van ons mensen zijn mooi rond, jullie lijken veel op mensen het enige is die oren.”
De koning lachte vals “ daardoor zijn jullie gesnapt jullie oren kwamen onder jullie haar vandaan toen mijn vervelende vrouw jullie meenam naar die verbannen zoon van me”
Vinony keek Ninor angstig aan ‘ hij gaat toch niet doen wat ze dacht dat hij gaat doen’ dacht Vinony benauwd
“als jullie oren nou rond waren, zoals ons mensen dan vallen jullie niet meer op!”
Vinony gilde en trok zich los van de koning ze rende naar haar broer
“u bent gek” riep Whisper “aha toch opvoeding gehad” zei de koning
Whisper begon te trillen van woede “ik weet waarom u nimfen haat ik weet waarom u uw zoon verbannen heeft” hakkelde whisper woedend Ninor en Vinony schudden van nee
Maar Whisper van verblind van woede iets wat Ninor en Vinony niet kenden, ze konden kwaad worden maar nooit zo erg als Whisper nu was Ninor keek naar Whisper haar ogen stonden open en ze was niet meer in hand te houden ‘Is dit één van haar menselijke dingen’ dacht Ninor Whisper begon te schreeuwen tegen de koning
“u bent in de steek gelaten door een ‘nimf’ en toen u merkte dat Hador een vrouw had dat ook een nimf was kookte u van woede, alleen weet u niet dat Arianne en Hador een dochter hadden!” Ninor schudde zijn hoofd “Whisper doe het niet”zei hij
Maar whisper hoorde het niet “die dochter ben ik! Ik ben uw kleinkind en ik ben een halve nimf!” schreeuwde Whisper. Vinony sloeg haar handen voor haar mond en keek met geschrokken ogen naar de koning. De koning keek naar Whisper “dat wist ik wel zei hij ik wist dat mijn zoon getrouwd was met Arianne en ik wist ook dat ze zwanger was
Dat zijn de redenen dat ik mijn zoon verbannen had, en nu naar de cel met jullie morgen ochtend wacht de strop voor jullie!”
Whisper keek met open mond naar de koning ‘ze had gehoopt dat als de koning wist dat zij haar bloed deelde met hem dat hij dan enigszins bij zinnen was, maar ze had het mis,’
Ze liet zich zonder moeite meevoeren naar de cel Ninor en Vinony vochten echter voor hun leven maar dat had geen zin, de soldaten waren vele malen groter en sterker.
Toen de drie nimfen weer opgesloten zaten sloot Whisper haar ogen, “ik moet contact maken met mijn vader we moeten nu een plan maken” zei ze vastbesloten
Ninor en Vinony knikten.
Hador zadelde de paarden “ik weet nu waar de grot is” zei hij tegen Milo, “maak je geen zorgen beestje we halen ze terug alle drie!” de Inwë wreef in zijn handjes
“fijn om te horen” zei Whisper
Hador draaide zich om “ de koning heeft met ons gesproken” zei Whisper
“en?” vroeg Hador “ Whisper keek naar de grond morgen trotseren we de galg” zei ze
Hador sloeg met zijn vuist op de muur “maak je geen zorgen!” zei Whisper
“Milo is sterk genoeg om 3 dolken te dragen hij moet gewoon de cel binnen komen”
Hador keek Whisper aan”hoe dan?” Whisper glimlachte” in onze cel is een gat ten grote van een meloen daar past Milo in en als hij de dolken meedraagt kunnen wij die in onze kleding verstoppen, als we dan bij de galg staan kunnen we onze boeien doorsnijden en ontsnappen” zei Whisper “geweldig zei Hador ik verstop de paarden bij de rivier van de koning en sta paraad met mijn pijl en boog zodat jullie ongehinderd ontsnappen” Whisper knikte precies wat ik dacht zei ze Hador knikte morgen ochtend als de haan kraait sta ik paraat!” Whisper stak haar duim op en verdween.
Hoofdstuk 5: de ontsnapping
Whisper legde meteen alles uit wat zei met haar vader had besproken
Ninor knikte “goed idee” zei hij “maar wanneer komen de dolken” whisper hield haar wijsvinger omhoog ze hoorde geritsel en toen platte voetjes en handjes door een gat trippelen “ nu “ zei ze en Whisper had gelijk een kleine Inwë kroop door het gat hij liet zich in de armen van Vinony vallen hij had drie dolken op zijn rug gebonden
“Whisper ik wist niet dat mensen zo slim konden zijn” zei Ninor
Whisper glimlachte “ik neem aan dat het een compliment is?” vroeg ze pesterig
Ninor keek Whisper aan hij kon niet ontkennen dat ze knap was hellemaal als ze vuur in haar ogen had van enthousiasme. De drie nimfen verstopten hun dolken achter in hun broek “ga Milo” zei Whisper de Inwë liet zich in het gat stoppen en rende zo snel mogelijk naar Hador.
“ we kunnen beter rusten” zei Ninor Vinony knikte “ we moeten kracht hebben als we ontsnappen” zei ze
Whisper glimlachte ze zocht een plekje op en ging liggen. Ninor en Vinony volgden haar voorbeeld alle drie sloten hun ogen “slaap lekker” fluisterden ze tegelijk
De drie nimfen sliepen onrustig ieder hadden ze een nachtmerrie
Vinony was droomde dat ze haar dolk zou laten vallen en dat ze alsnog aan een strop zou eindigen, Ninor droomde dat hij het kasteel niet kon ontvluchten en dat hij opnieuw gevangen genomen werd en Whisper droomde dat haar vader niet zou op komen dagen.
Plots schrokken ze alledrie wakker door een luid gekrijs afkomstig van een haan
Whisper wreef in haar ogen ze voelde dat er iets op haar schoot zat toen ze beter zien kon zag ze dat het Milo was. “Milo!” riep Ninor als jij hier bent dan betekend dat…” Ninor deed het er zwijgen toe hij had bijna hun hele plan verraden.
“Milo ga terug straks ziet de wacht je nog” zei Whisper benauwd
De Inwë kroop weer door het gat Ninor stond op “controleer je dolk” fluisterde hij
Vinony en Whisper voelden aan hun rug en voelde de dolk zitten
“Check” zeiden ze tegelijk “ mooi zo” zei Ninor “want ik hoor de soldaten”
Ninor had gelijk de deur werd opengedaan en 3 soldaten kwamen naar binnen
Het waren de zelfde soldaten die de nimfen eerder vervoerd hadden naar de koning
De drie nimfen werden gekneveld en meegevoerd naar het buitenplein
Waar een galg stond met 3 touwen de beul controleerde de touwen en hing ze wat lager zodat ze makkelijk over de nekken van de bange nimfen konden glijden.
Whisper keek naar de muur ze zag haar vader zitten ze keek Vinony en Ninor aan en knikte ongemerkt. De soldaten duwden de nimfen het trappetje op en zette ze ieder voor een touw de beul lachte terwijl hij de stroppen om hun nek deed en het een beetje aantrok
Whisper keek naar de menigte en zag Wenda staan ze snotterde in haar zakdoek
‘O nee dacht Whisper als wij straks ontsnappen kunnen ze haar de schuld geven ‘
De keek benauwd naar Ninor die knikte kennelijk had hij hetzelfde gedacht
“Doe het”fluisterde Vinony die Wenda ook zag staan
Whisper sloot haar ogen haar geest verliet haar lichaam en plots stond ze voor Wenda
“Ga weg” siste Whisper “we gaan ontsnappen en dadelijk pakken ze u op” Wenda knikte ze droogte haar tranen en verliet het plein Whisper keek achterom de beul porde in haar zij “blijf van mijn lichaam af” mompelde Whisper en ze keerde terug naar haar lichaam
“blijf van me af” schreeuwde ze de beul schrok zo dat hij van het podium viel, haastig krabbelde hij overeind en kuchte een beetje hij controleerde zijn kap en ging bij een hendel staan. Meteen kwam een pastor “willen jullie biechten?” vroeg hij
Vinony trok een wenkbrauw op “wij geloven in de heer der levens en Moeder natuur!” zei ze tegen de pastoor “jij dan?” vroeg de pastoor aan Ninor “Ninor keek de pastoor aan
Mijn zusje zei volgens mij ‘wij’!” zei Ninor en hij wende zijn hoofd weg van de verbaasde pastoor. De pastoor draaide zich om en wilde weglopen
“heej en ik dan?” vroeg Whisper de pastoor duwde verbaast zijn brilletje weer op zijn neus en kwam bijna blij met zijn bijbel naar Whisper “geloof jij wel?” vroeg hij
“ja ik geloof” zei Whisper de pastor knikte “zeg maar kind biecht alles maar op”
Whisper haalde diep adem Ninor en Vinony keken haar verbaast aan
“het spijt me dat ik mij dorp niet kan redden. En het spijt mij dat ik de kleinkind van de ‘koning’ ben Whisper keek naar Ninor die begreep de hint hij knipoogde naar Vinony en meteen grepen de drie nimfen hun dolken en begonnen met moeite het touw door te snijden waarmee hun handen gebonden waren
“ga door mijn kind” ze de pastoor terwijl hij de bijbel aaide”
“het spijt mij ook dat ik half nimf ben en dan ik in een nimfenbos ben opgegroeid
Maar het spijt mij vooral dat ik….”Whisper, Ninor, en Vinony hadden hun handen eindelijk vrij. “ dat ik niet blijven kan” gilde Whisper als einde van haar biecht
De nimfen renden naar de beul en als één man duwden ze hem om en renden het trappetje af ze ontweken de soldaten en renden door de menigte naar de poort
“grijp ze” Koning Limyr woest
Meteen kwamen er meer soldaten en een pijlen regen achtervolgde de gehaaste nimfen
Meteen kwam Hador in actie hij spande zijn boog en vuurde drie pijlen tegelijk af
Die ieder een soldaat raakten
Whisper rende langs een verbaasde varkenshouder en Ninor kon het niet helpen dat hij een vrouw omverliep Vinony struikelde over een geit snel krabbelde ze overeind en rende verder. Toen ze bij de poort aankwamen zagen ze Wenda op één van de paarden zitten Whisper Ninor en Vinony bestegen een paard en keken naar Hador die handig van de muur klom hij besteeg het paard waar Wenda op zat en met z’n vijven reden ze weg.
Toen ze bij de schuilplaats aan kwamen waar Wenda de paarden had verzorgt stegen ze af en rusten uit. “dat scheelde echt…niets” hakkelde Vinony, Ninor knikte hij bekeek zijn dolk “ik ben blij dat ze zo scherp zijn” zei hij “ja “zei Whisper “de touwen waren zo door” plots begon Vinony te giechelen “wat is er” vroeg Whisper
Vinony veegde de tranen weg “ jij en je biecht hakkelde Vinony
Ninor grijnsde hij ging staan en hield zijn hand op zijn hart
“het spijt me dat ik mij dorp niet kan redden. En het spijt mij dat ik de kleinkind van de ‘koning’ ben, het spijt mij ook dat ik half nimf ben en dan ik in een nimfenbos ben opgegroeid, maar het spijt mij vooral dat ik niet blijven kan” Piepte Ninor want hij kon zijn lachen niet inhouden Whisper hield het niet meer en begon ook te lachen
Wenda en Hador werden ook aangestoken door het gierende gelach van de nimfen
Na een tijdje gelachen te hebben stond Hador op” we moeten jullie dorp redden” zei hij
Ninor voelde zich plotseling schuldig hij keek Hador aan “ wij hebben zojuist jullie dorp ontnomen” zei hij Vinony en Whisper keken naar de grond
“ nee” zei Wenda “dat heeft mijn man 15 jaar geleden gedaan toen hij zijn zoon en mij verbannen had” Whisper keek naar haar vader
“Misschien kunnen jullie bij ons blijven?” vroeg ze
“ja” riep Vinony “ dat moet wel na wat jullie voor ons gedaan hebben”
Ninor knikte en anders ga ik niet meer terug
Whisper stak haar vuist voor zich uit Ninor sloot zijn hand om Whisper’s vuist
Vinony glimlachte en bracht haar hand op die van Ninor “dat mogen wij niet van jullie vragen” zei ze “jullie vragen ons niets dit is ons besluit” zei Whisper
Hador keek Whisper aan “je doet me denken aan je moeder” zei hij
Whisper bloosde dat was nog iets wat Ninor en Vinony niet konden ze keken verbaast naar de rode wangen van Whisper maar voelde opeens een zwaar gewicht op hun handen
Hador had zijn grote hand op de hand van Vinony gelegd “ kom op ma” zei hij en Wenda had geen andere keus ze legde haar hand op die van Hador
“zo mag ik het zien” zei Ninor “WIJ ZIJN ÉÉN” riep het groepje en ze lanceerden hun handen in de lucht.
“goed” zei Hador “we zijn nu vogelvrij” Ninor Vinony en Whisper keken Hador vragend aan “ dat betekend voortvluchtig” zei hij de nimfen knikten
“ we kunnen het beste s’nachts rijden en overdag rusten”
Wenda knikte “en dorpjes ontwijken” zei ze “Milo ruste op de schouder van Whisper
Laat het eten maar aan ons over zei Ninor wij zijn dit soort situaties gewend
Hador knikte hij gaf de bogen en kokers aan de nimfen en ging liggen op een hoop hooi
“Laten we maar gaan slapen zei hij
Wenda knikte ze zocht ook een plekje en ging liggen
Ninor Vinony en Whisper haalden hun schouders op “wij kunnen vierentwintig uur zonder slaap!” zei Vinony maar de twee mensen hoorden hun niet ze lagen al te slapen. Na een tijdje wachten liep Ninor naar buiten “het is donker” zei hij
“laten we voedsel gaan zoeken!” zei Vinony
“goed idee ik zoek bessen en noten” zei Whisper
“dan ga ik jagen” zei Ninor en hij pakte zijn boog en koker
“ik ga wortels zoeken op het platteland” zei Vinony de drie nimfen gaven alledrie een high five en verdwenen in het donker
Whisper en Milo plukten besjes en verzamelden noten en gooiden dit alles in de tas van Whisper toen ze na een tijdje alles verzameld hadden vond Whisper het te donker worden snel keerde ze terug naar haar schuilplaats
Vinony kroop onder het hek door en taste in het donker naar de kruin van de wortels
Ze plukte er een stuk of twintig en propte het in haar tas snel kroop ze weer onder het hek door ze keek naar de volle maan ze huiverde sloeg haar armen om zich heen en liep zo snel mogelijk terug naar de anderen
Ze zag Whisper zitten toen ze de grot binnen kwam” wat heb je?” vroeg Whisper
Vinony liet de inhoud van haar tas zien “mooi!” zei Whisper terwijl ze haar inhoud op de grond gooide “dat is lekker veel!” zei Vinony tevreden Whisper wees naar Milo
Hij vond ze veel sneller dan ik zei ze Vinony lachte ze keek om zich heen Wenda en Hador lagen nog steeds te slapen. “Waar is Ninor eigenlijk” vroeg ze
Whisper haalde haar schouders op” geen idee” zei ze “maar ik kan hem zoeken met astrake projectie” Vinony knikte als je zou willen zei ze “natuurlijk” zei Whisper “maar alsjeblieft “ Whisper trok een pruillip en wees op haar pijnlijke arm
Vinony lachte “kom maar” zei ze en ze legde haar handen op de arm van Whisper een paarse gloed kwam vanuit de handen van Vinony en genas de arm van Whisper
Nadat Vinony de arm van Whisper genezen had viel ze op haar knieën
“gaat het?” vroeg Whisper bezorgt “ja prima zei Vinony “het is alleen…het trekt heel veel energie weg als je iemand moet genezen”Whisper legde haar hand op de schouder van Vinony “rust maar uit dat heb je nu wel nodig jou vierentwintig uur is voorbij” zei Whisper. Vinony keek op glimlachte zwak en ging liggen ze viel vrijwel meteen in slaap
“goed” zei Whisper ze sloot haar ogen en zocht Ninor via haar gedachten “aha daar ben je” zei ze en Whisper liet haar ziel naar Ninor gaan
“heb je al wat?” vroeg ze Ninor spring bijna een meter de lucht in
“wat die jij nou hier?” siste hij “ik ben er niet” zei Whisper
“Ik en Vinony zitten al lang in de grot we wachten op jou!” Ninor bracht zijn vinger naar zijn lippen hij wees op een eenhoorn “prachtig” zei Whisper haar ogen begonnen te schitteren “ik denk dat hij verdwaald is” zei Ninor Whisper keek nog eens goed naar de eenhoorn, en toen zag ze het “niet verdwaald maar gestuurd” zei Whisper
Kijk om zijn hoorn zit een perkament” Ninor kneep zijn ogen samen
“je hebt gelijk!” zei hij. Rustig stond hij op en met diepe kalmte liep hij naar de eenhoorn
“Tjie ma no ka pri so” fluisterde hij geheimzinnig zijn gefluister leek overal vandaan te komen, Whisper kreeg kippenvel wat hoogst ongebruikelijk was omdat ze maar een astrale projectie was “Nio pe rani la ni ohjo” fluisterde Ninor weer terwijl hij dichter bij de eenhoorn kwam “pi nej zo mi na” fluisterde Ninor weer en aaide toen de eenhoorn met zijn linkerhand en pakte met zijn rechter het perkament
Hij boog naar de eenhoorn “so mo nipra diënsa “ zei hij en toen liep hij naar Whisper
“kom” zei hij ik jaag wel een keer met Hador dit is belangrijker, het heeft de zegel van de ouderen!”Whisper knikte en meteen vervaagde ze
Terug in de schuilplaats keek Whisper om zich heen ze wankelde op haar benen
“mijn vierentwintig uur zijn ook voorbij” zei ze en ze ging liggen
Na een tijdje voelde ze iemand tegen haar rug tikken Whisper draaide zich om.
“Ninor je bent er” zei ze Ninor knikte hij liep naar Vinony en maakte haar ook wakker
“sst” siste hij “dit is van de ouderen”. Ninor rolde het perkament uit hij kuchte en las voor
Beste Nimfen
Het is nu een tijd geleden dat jullie vanuit ons dorp vertrokken zijn.
Wij zijn benieuwd naar jullie vooruitgang, ook willen wij
weten waar jullie nu zijn, zodat wij de dorpelingen gerust kunnen
stellen. Wij ouderen hopen dat jullie onderweg niets gebeurd is.
Iceglow
Whisper pakte het perkament draaide het om en zocht naar een veer
“Hier neem dit” zei Vinony ze pakte een tak en sneed met haar dolk een punt
Ninor pakte wat modder en vermengde het met water
Geliefde ouderen
Wij zijn ‘Wexford Ulster’ zojuist gepasseerd.
Ook mogen wij u vertellen dat de vader van Whispering
Gevonden is, en hij heeft de reis geaccepteerd
Gelukkig is ons niets overkomen
Whisper,Ninor, en Vinony
Hoofdstuk 6: Beginning of the end
Whisper rolde het perkament op liep naar buiten en floot lang en hard
Meteen kwam een elf aanvliegen Whisper gaf het elfje de perkament
“Geadresseerd aan Iceglow” zei Whisper het kleine elfje knikte en vloog weg
“is het gelukt?” vroeg Ninor die ook naar buiten kwam
Whisper knikte ze keek Ninor aan en begon te blozen
“ik vind het zo mooi als je dat doet!” zei Ninor
“als ik wat doe?” vroeg Whisper
“je wangen rood maken” zei Ninor Whisper bloosde nog erger
Ninor keek vanuit een ooghoek naar Whisper hij reikte zijn hand naar de hare
En sloot zijn vingers om Whisper’s hand Whisper schrok en keek Ninor aan
“je weet dat alles goed komt hé?” vroeg Ninor Whisper knikte
De twee nimfen bleven elkaar aanstaren Ninor liet Whisper’s hand los en sloeg zijn arm om haar heen hij keek haar recht in haar grote bruine ogen aan
Whisper kon er niets aan doen ze bleef Ninor aankijken het viel Whisper op dat Ninor van die mooie blauwe ogen had Ninor en Whisper kwamen dichter naar elkaar
Ze sloten hun ogen en zoenden zonder erbij na te denken.
Toen Whisper en Ninor de volgende dag wakker werden zagen ze Hador hun paarden opzadelen “he he eindelijk wakker?” vroeg Vinony Whisper keek Ninor aan
“Eh” stamelde ze “kom op we moeten gaan” zei Wenda “het is nu nog donker”
Meteen sprongen Whisper en Ninor op en renden naar hun paard bedankten Hador en bestegen ze. Kom op zei Vinony ze begeleide haar paard naar buiten Ninor en Whisper volgden haar. Hador glimlachte die twee nimfen doen me denken aan Arianne en mij zei Hador Wenda lachte en besteeg het paard Hador ging achter haar zitten en greep de teugels en zo verlieten ze hun trouwe schuilplaats.
“he he waar bleven jullie?” zei Vinony “we moeten zo snel mogelijk naar
Het heilige bos om de nimftraan nieuw leven te schenken” Whisper en Ninor schrokken op uit hun trance “kom op dan!” zei Ninor en hij galoppeerde weg
“heej wacht op ons!” riep Vinony en ze zette de achtervolging in
“niet zonder mij gaan!” schreeuwde Whisper en ze volgde haar vriendin
Wenda keek haar zoon aan”kinderen” zei ze hoofdschuddend
Hador lachte “hajaa” riep hij en hij spoorde het paard aan
De paarden galoppeerden door het bos ze galoppeerden tot het licht werd en zelfs toen galoppeerde de paarden moeiteloos
Pas toen het middag werd stopte het groepje ze lieten de paarden drinken uit het meer en zelf namen ze wortels en noten. Toen ze uitgegeten waren en de paarden hun kracht herwonnen hadden bestegen ze de dieren weer en gingen in draf verder op hun reis naar het heilige bos.
Na weer een tijd rijden bekeek Ninor het bos goed het was veranderd; de bladeren glansden meer en de rivier was rustiger dan ooit tevoren de vogels zongen hun longetjes uit hun lijfje maar dat was niet het enige er klonk muziek
Kijk zei Whisper ze wees op een groep kleine Pixies ze dansten vrolijk in het rond en zongen in de maat op het muziek van de boomgeesten “we zijn in het heilige bos” zei Vinony Hador keek rond zich hij voelde zich niet op zijn gemak tussen al die mystieke wezens hij hoorde gespetter en hij keek naar het meer daar zag hij waternimfen
Vrolijk in het water spelen met elkaar
“Kom op!” zei Vinony “de nimf tear moet in de buurt zijn” Whisper en Ninor knikten
“kom op dan” zei Hador en hij spoorde zijn paard aan hij galoppeerde langs Vinony, Whisper en Ninor die hem verbaast nakeken
“Laten jullie hem winnen?” vroeg een Pixie met groene kleertjes aan, hij was niet groter dan een eekhoorn Vinony keek de Pixie aan “nee natuurlijk niet” zei ze en met Whisper en Ninor galoppeerden ze in de hoefsporen van Hador
Plots begonnen de paarden te steigeren “wat is er met die beesten!” vroeg Hador woedend “het zijn geen beesten!” zei Wenda ze probeerde het paard te kalmeren
Ninor viel van zijn paard af
Meteen greep hij de teugels “ni kli me na dör tsa joh mi ne rién” fluisterde Ninor geheimzinnig meteen bleef zijn paard stil staan
Ninor wende zich tot de andere paarden die maar bleven steigeren Whisper en Vinony hielden het niet langer en landen op hun ruggen Milo sprong snel weer op Whisper’s schouder voordat hij vertrappend zou worden door het paard
Ninor keek de paarden aan hij spreidde zijn armen “ni kli me na dör tsa joh mi ne rién” zei hij fluisterend de paarden bleven steigeren Vinony pakte snel het paar van Ninor voordat hij ook mee zou doen
Ninor keek strak naar de angstige dieren zijn ogen gaven een witte gloed
“ni kli me na dör tsa joh mi ne rién” zei hij weer dit keer was het gefluister doordringender de paarden werden rustiger en stonden stil
Snel stapten Hador en Wenda af
“we moeten te voet” zei Ninor “er is iets wat de paarden afschrikt”
Hador bond de paarden vast aan een boom “dat merkte ik” zei hij
Whisper keek naar een pad dat een onbeschrijfbaar mooi licht gaf
Het was zo mooi Whisper kon er geen woorden voor vinden om het te beschrijven
De kleuren zo onaantastbaar en vredevol
Ninor en Vinony waren hellemaal in trance van het licht net zoals Whisper
De drie nimfen liepen als door een magneet getrokken het pad op Hador en Wenda volgden hen ze konden geen word over hun lippen krijgen bang dat ze het licht weg zouden jagen
Zo liepen ze een poos totdat Whisper stilstond Ninor en Vinony botsten tegen haar op
In de lucht zweefde een energie bol, hij werd gedragen door het licht die de nimfen in hun trance gevolgd waren.
De bol was niet groot en veel licht gaf hij niet meer hij flikkerde als een kaars gepest door de wind Whisper opende haar mond van verbazing, het was hen gelukt ze hadden hem gevonden na al die tijd, De Nimftear Ninor en Vinony begrepen nu waarom hun dorpelingen er zo oud uitzagen de tear had net genoeg energie om zichzelf in de lucht te houden laat staan een hele dorp nimfen hun levensenergie te geven.
Hador en Wenda knielden bij het zien van de energie bol
“kom op!” zei Whisper “we moeten het nieuw leven schenken”
“Hoe dan?” vroeg Vinony
Whisper keek Ninor aan “door het nieuw leven te geven” zei ze
“Daarom moest jij het doen” zei Ninor die Whisper begreep
Whisper knikte ik wist het toen de ouderen mij vertelden dat ik zonder de traan kon
En dat ik mijn jongheid jullie deelde. Als ik geen traan nodig heb om mezelf in leven te houden dan ben ik de nieuwe traan Hador stond op 2wat is dit voor lariekoek” vroeg hij kwaad Wenda greep haar zoon bij zijn arm “dit is iets wat ze moet doen voor haar dorp Hador dit is haar bestemming!”
Vinony omhelsde Whisper “ik ga je missen zei ze terwijl de tranen over haar wangen stroomden” Whisper sloeg haar armen om Vinony “Ik jou ook, je was mijn beste vriendin, mijn enigste vriendin en ik zal nooit vergeten hoe sterk je in mij geloofde ondanks dat ik een halve nimf ben de meiden pakten elkaar nog eens stevig vast en toen rende Vinony naar Wenda de tranen stroomden over haar wangen
Whisper keek Ninor aan “het is niet eerlijk” zij hij al die jaren heb ik je gepest en nu we…nu moet jij je leven geven om een nieuwe tear te worden” Whisper bleef Ninor aankijken Ninor veegde zijn tranen weg hij omhelsde Whisper en zoende haar weer
“ik vergeet je nooit!” zei Ninor toen hij haar weer losliet “zorg voor Milo en zeg tegen mijn moeder dat ik er altijd zal zijn” zei Whisper Ninor knikte en hij liep naar zijn zusje hij omhelde haar en de twee nimfen konden hun overvloed van tranen niet tegen houden
Hador tilde zijn dochter op en omhelsde haar stevig “jij bent de beste dochter die een vader zich kan voorstellen, je bent zo dapper o je eigen leven te geven voor het dorp
Hij zette Whisper weer op de grond toen hoorden ze meer gesnik alle mystieke wezens stonden achter Wenda Ninor en Vinony ook zij stonden te huilen
Whisper kuste haar vader op zijn voorhoofd en liep naar de tear
“ik hou van jullie!” zei ze terwijl de tranen over haar wangen stroomden
Ze ging onder de tear staan ze begon hetzelfde licht uit te stralen en werd één met de Nimftear Hador Ninor en Vinony lieten zich op handen en knieën vallen de tranen stroomden over hun wangen en vielen op het verlichte pad
Ook de andere mystieke wezens bleven huilen en al hun tranen werd opgevangen door het verlichte pad de Pixies krijste er ook nog bij de waternimfen huilden zangerig
de boomtrullen wiegden heen en weer, zelfs de trollen brulden om het hardst
Plots gaf De Nimftear fel licht zo fel dat iedereen zij blik moest afwenden een ijzige kou kwam vanuit het niets Hador voelde hoe sneeuw zijn lichaam bedekte
Alle mystieke wezens renden weg op zoek naar een schuilplaats
Maar Ninor Vinony Wenda en Hador bleven waar ze waren.
Toen de sneeuwstorm weg was schudde Hador het sneeuw van zijn kleren hij taste in het diepe sneeuw en trok er twee nimfen uit
“Gaat het?” vroeg Hador maar de Nimfen antwoorden niet ze begonnen te lachen van blijdschap daar in het sneeuw precies onder De Nimftear lag een meisje met donkere haren gebonden in een vlecht Ninor en Vinony renden naar Whisper toe klopte het sneeuw weg en konden niet blijer kijken Hador kwam aansnellen met Wenda op zijn hielen hij tilde Whisper op “Whispering Flower wakker worden” zei hij
Whisper opende langzaam haar ogen “ze had alleen oprechte tranen nodig” zei Whisper
“dan heeft ze die gekregen!” zei Wenda glimlachend
Whisper knikte “ik ben moe” zei ze Ninor lachte “niet zo vreemd” zei hij
Hador wenda Vinony Whisper en Ninor keken elkaar aan
“zullen we maar terug gaan naar het dorp?” vroeg Vinony Hador knikte ik wil wel zien hoe het met Arianne gaat zei hij. Ninor besteeg zijn paard net zoals Vinony Hador tilde Whisper op zijn paard en ging achter haar zitten ze was te zwak om zelf te rijden
Wenda besteeg Whisper’s paard Milo sprong van Hador’s schouder op Whisper’s schoot
En zo reden te terug naar het nimfendorp.
Dit bericht is gewijzigd op 25-03 22:26.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 25-03-2007, 22:18 |
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
ja sorry....
ik heb school
ik heb stage
ik heb rijlessen
en toch schrijf ik bij tph the perfect harmony en dg (dodelijke gangen)
ik heb wel al een verhaal in mijn hoofd hoor
iets met die ene koning en dat nimfendorp
meer zeg ik niet lekker puh 
Dit bericht is gewijzigd op 25-03 22:19.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 04-04-2007, 18:04 |
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
rennen gilde een nimf terwijl hij met zijn armen zwaaide, de soldaten hebben ons dorp gevonden, ren voor je leven, milosovic rende zwaaiend met zijn armen door het dorp hij rende naar iceglow die van het zonnetje genoot, ohw heer riep milosovic, de soldaten komen eraan, ze hebben puntige stokken en zwaaien met messen zo goot als een klater, een klater was voor een nimf een kleuter. iceglow stond op, weet je dat heel zeker milosovic? ja ja heer ik zou hier niet om liegen, ze hebben stokken met punten, en gekke dingen om hun lichaam gebonden. Iceglow legde zijn hand op het hoofd van milosovic, hij sloot zijn ogen en zag wat milosovic zojuist gezien had, stoken met punten zei Iceglow...speren. grote messen...zwaarden....en harnassen. iceglow opende zijn ogen milosvic ga naar de grote bel en luid het 3 maal, zorg dan dat je vader moeder en zusje in veiligheid worden gebracht, ga naar de geheime schuilplaats, daar zullen de rest van de nimfen ook zijn. Milosovic knikte en rende weg, niet veel later luide de bel en renden alle nimfen naar de schuilplaats. Ploir Clyrka en Arianne liepen naar Iceglow toe, Iceglow schudde met zijn hoofd, hij had nog geen bericht gekregen van Whisper of de andere, ze wisten dat hun missie geslaagd was, omdat iedereen er abrubt jonger uitzag, jonger zelfs dan voordat de traan stopte met het geven van levenselixer, maar nu kwam koning lymir naar hun dorp en zou alles voor niets zijn geweest.
Dit bericht is gewijzigd op 07-04 12:33.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Bless The Child - 1
Tis heel goed
