|
jackie
|
Geplaatst op 11-09-2011, 13:49 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
heey ik zat al een tijdje te denken aan dit verhaal dus ik denk laat ik hem maar typen. eerst post ik alleen de proloog, als ik 2 stemmen heb, post ik meer.
voor je het verhaal leest, waarschuw ik je. in dit verhaal leven James en lilly nog, maar Harry staat niet achter de Orde of Perkamentus. hij staat achter voldemort, en hoe dat komt lees je in het verhaal. hou je echter niet van een Dark Harry, moet je het niet lezen.
Proloog
Een klein jongentje zat snikkend op zijn kamer in het grote huis. Al was het huis nog zo groot, zijn kamer was klein, de kleinste kamer in het huis. Zijn tweelingbroer, Christopher was volgens zijn ooms en de andere mensen de uitverkorene. Dit was de reden waarom hij meer aandacht nodig had van zijn ouders dan hem, zeiden ze. Harry begreep het niet. Wat was de uitverkorene, en waarom was hij zoveel belangrijker dan hij? In zijn ogen was Chris gewoon zijn broer. Zijn verwende broer die altijd alle aandacht kreeg, terwijl Harry altijd werd gestraft voor de fouten van zijn broer. Het jongentje rilde als hij dacht aan de straffen. De laatste keer moest hij een week leven op water en droog brood, terwijl Chris een taart kreeg voor zijn 3e verjaardag, hun 3e verjaardag. Chris werd ook overladen met cadeautjes, terwijl hij niks kreeg. Zelfs niet van zijn peetvader, ome Sirius.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 11-09-2011, 19:10 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Lieke: ja het is inderdaad lang geleden, maar ik had het de laatste tijd erg druk met school en dat soort dingen. Dus ik had niet veel tijd voor zs.nl en verhalen maarja… en wat je zei, Harry is een slim kind. Normaal kunnen ze nog niet zoveel nadenken op deze leeftijd, maar James en Lily trekken Christopher zo erg voor dat de kleine Harry dit merkt. Jij zou het toch ook merken als ze alleen je broers/zus verjaardag vieren, terwijl jullie allebei jarig zijn? Bedankt voor je reactie!
ricardovh: Ik hoop dat je het een leuk verhaal vind en hem blijft volgen. bedankt voor je reactie!
ajaxjoey9: voor Voldemort zijn er verschillende manieren om iemand aan te merken als zijn gelijke. Ik heb al een idee hoe Harry zijn krachten gaat krijgen, als hij ze gaat krijgen. Bedankt voor je reactie!
superdreuzel: Haha nu je het zegt, zie ik het ook. Voldemorts handen… ik had het eerder nog niet gezien, dus vandaar. Ik vond een plaatje van Harry, en daar stond hij dus zo op… maar goed. Ik had inderdaad vier reacties, dus kom ik met een nieuw hoofdstuk. Bedankt voor je reactie!
Okee mensen, hier is het nieuwe hoofdstuk, ik hoop dat jullie ervan houden. Owja, we krijgen Voldie hier te zien! Een klein stukje. 3 reacties nieuw hoofdstuk!
Hoofdstuk 1
Harry keek stiekem rond de hoek van de deur. Zijn ooms waren er, maar hij mocht er van zijn ouders niet bij zijn, daarom is hij vroeg naar boven gestuurd met de opdracht om te gaan slapen. Het was 4 uur in de middag, en Harry kon natuurlijk niet slapen. Daarom besloot hij om stiekem te gaan kijken.
Hij zag gelijk zijn ome Peter, ome Remus en ome Sirius zitten. Christopher zat bij zijn peetvader, Remus Lupos op schoot. Hij mocht er natuurlijk wel bij zijn, dacht Harry. Hij vond het maar oneerlijk. Voor de zoveelste keer vroeg hij zich af waarom ze liever Chris hadden van hem.
“Dus Lils, Gaffel” zei Sirius, “wat was er zo belangrijk dat we moesten komen?” zijn peetvader vroeg met een twinkeling in zijn ogen.
Zijn moeder bloosde en glimlachte. “vertel jij het ze maar James,” fluisterde ze liefdevol.
James Potter, Harry’s vader liet een lach maar richtte zich toen tot zijn vrienden.
‘We hebben geweldig nieuws sluipvoet, Wormstaart, Maanling. Maar jullie zijn de eerste die het horen, we gaan zelfs morgen pas naar de zus van Lily toe, dus je moet je mond dicht houden. Ow het is geweldig nieuws!” zei hij blij. Harry had hem nog nooit zo blij gehoord.
“Chris krijgt er een broertje of zusje bij!” flapte Lilly er uit.
Ome Sirius sprong op en tilde Lily op. Hij zwaaide haar door de kamer, en lachte zijn vrolijke, blaffende lach. “ow Geweldig!’ zei hij blij.
“Dat meen je niet Lils Gaffel, je krijgt een 2e kindje?” vroeg Peter blij.
Op het moment dat Harry deze zin hoorde liepen er tranen over zijn wangen. Het leek wel of iedereen over hem vergeten was. Zonder nog verder te luisteren en om te kijken rende hij de trap op en liet zich op zijn bed vallen, terwijl de tranen nog steeds over zijn wangen liepen.
Ondertussen beneden:
Ineens stond Sirius stil en zette Lily neer. Hij kneep zijn ogen samen op Peter en schudde zijn hoofd.
“Tweede kindje? Dat klopt niet. James, waar is Harry? Ik heb hem al heel lang niet gezien,” zei Sirius zacht.
James fronste.
“Harry?” zei hij even verward, alsof hij even niet wist wie Harry was “ow Harry, hij is boven op zijn kamer. Hij zei dat hij hoofdpijn had en naar bed ging. Rustig maar Sluipvoet, ik weet zeker dat je hem snel weer ziet,” stelde James zijn beste vriend gerust.
Sirius kneep zijn ogen even samen maar knikte toen. Hij ging weer zitten en zuchtte.
Er heerste een ongemakkelijke stilte. Zenuwachtig stond Lily op.
“Willen jullie wat drinken jongens? Vuurwisky, of toch liever een pompoensap,” vroeg ze.
Sirius haalde zijn schouders op en zuchtte.
“Lizzy!” zei Lily. Vrijwel gelijk verscheen er een kleine huiself voor haar.
“U rieps Lizzy, mevrouws Potter?” piepte het wezentje.
“haal vier glazen, de vuurwisky en een glas pompoensap.
De huiself verdween weer met een plop en na een paar minuten verscheen ze weer met de bestelling van haar meesteres.
De tijd ging snel voorbij en de jonge Harry huilde zichzelf in slaap, maar langzaam werd zijn ademhaling langzamer en stierf het gesnik weg. Het laatste wat hij dacht was hoe hij alles zou doen om zijn ‘familie’ gelukkig te maken.
Chris geeuwde op de schoot van zijn peetvader en sloot zijn ogen. James glimlachte.
“kom op kleine man, het is tijd om naar bed te gaan. Vraag maar of een van je ooms je naar bed wil brengen.”
De jongen straalde en wende zich tot Sirius. Zelfs als Remus was zijn peetvader, hij was gek op zijn ome Siri, zoals hij hem noemde.
“ome Siri?” vroeg hij met een klein, schattig stemmetje.
Sirius zuchtte en glimlachte naar Chris. “Kom op, kleine man. Laten we je eens naar bed leggen!” hij tilde de 3 jarige op en bracht hem naar boven.
Toen hij Christopher op bed had gelegd zuchtte hij. Stil liep hij naar het kleine kamertje aan het einde van de gang. Dit was het kamertje van Harry. Nog steeds kon Sirius er niet over uit hoe zijn ouders met het arme jongentje omgingen. Zachtjes deed hij de kamerdeur open en trok zijn toverstok. “Lumos,” mompelde hij. Het was de enige kamer die niet magisch verlicht was. Hij zuchtte. Hij kon er niet over uit dat James en Lily hun zoontje zo konden behandelen! Toch wist hij dat hij zelf ook schuldig was. Altijd als Chris in de buurt was, vergat hij over zijn eigen peterkind. Hij wierp nog een blik op het kleine jongentje en zuchtte. Hij gaf de jongen een kus op het voorhoofd en liep de trap weer af naar beneden.
Een paar uur later:
Een in het zwart gekleed figuur lag op zijn knieën op de grond voor zijn meester. De kamer waarin ze stonden was donker, zwart bijna.
“Dus vertel mij eens, mijn trouwe volgeling, wat heb je voor informatie voor Heer Voldemort?” zei een kille, hoge stem. De stem van Voldemort.
“Mijn heer,” zei een diepe, zware stem vanaf de grond. “De Potters gaan morgen op bezoek bij de zus van het Modderbloedje, als het goed is nemen ze hun kinderen mee, zo ook de uitverkorene, het Adres is Ligusterlaan vier in klein zanikem.”
“Heel goed Rodolphus, heel goed. Zorg dat je hier morgen op tijd ben,” met dat de man verdween uit de kamer en zijn volgeling volgde hem snel.
Dit bericht is gewijzigd op 11-09 21:16.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 12-09-2011, 09:39 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Lieke, ik ben zelf ook gek op Sirius, maar ik weet nog niet hoe de band tussen hem en Harry gaat zijn, want ja… hij is niet zo lief geweest voor Harry, zijn eigen peterkind vergeten.. foei Siri!
SD: je vind het toch niet erg dat ik je afkort? Anders heb je pech  maarja wat ik zou zeggen ik zal proberen vanmiddag een stuk te lezen, maar ik moet nu eigenlijk naar school…
ajaxjoey9 Superdreuzel lieke Hermioneweasly ajaxjoey9 bedankt voor jullie reacties!
en ik heb de fout verbeterd sorry daarvoor
Hier is het nieuwe hoofdstuk!:
Hoofdstuk 2
“Jongen wakker worden!” zei een stem naast zijn bed. Harry mompelde in zijn slaap en draaide zich om. “opstaan NU!” geschrokken ging Harry overeind zitten en keek angstig in de ogen van zijn moeder.
“Mama? Wat isser?” Vroeg hij in een onschuldig stemmetje. Lily zei niks en draaide zich om.
‘zorg dat je over 5 minuten klaar en beneden bent, we gaan zo weg.” Met die woorden verliet Lily Potter de kamer van haar zoon.
Harry zuchtte en stond op uit bed. Normaal hadden zijn ouders een huiself om hem om te kleden, maar vandaag duidelijk niet. Hij moest het zelf doen. Met moeite worstelde hij zich uit zijn pyjama en trok een shirt aan. De mooie randjes op zijn schouder zaten naar buiten en aan de voorkant zat een lusje, maar dat maakte niet uit, hij had hem aan. Daarna worstelde hij met de broek en kreeg hem omhoog.
Harry strompelde tien minuten later de trap af. Zijn ouders en Chris stonden al te wachten in de hal.
“dat duurde lang,” mompelde James.
Lily wierp een kritische blik op haar zoon en zuchtte in frustratie. Met een zwaai van haar toverstok zaten Harry’s kleren weer goed. “Kom op Harry, we zijn al laat,” zei ze geërgerd. Harry liep naar zijn moeder toe, maar zijn vader tilde hem op. Harry schrok hiervan. Sinds hij kon lopen hadden ze hem nooit meer opgetild, of zelfs maar aangeraakt. Meestal lieten ze dit aan de huiselven over. Lily tilde Christopher op en ging liefdevol door het haar van haar zoon. Ja Chris was precies een kopie van hun moeder, behalve zijn ogen. Hij had in tegenstelling tot Harry en Lily, bruine ogen, net als James. Ook was zijn haar niet rood, maar licht bruin, ene combinatie van hun vader en hun moeder.
Harry richtte zijn groene ogen op de bruine ogen van zijn vader. “Papa wat-“ maar hij werd afgesneden door een luide plop, de familie Potter was verdwijnselt.
De familie landde in een niet zo’n hele grote tuin. Harry keek met grote ogen naar het huis. Hij wist waar dit huis was. Het was het huis van zijn oom en tante, ome Herman en tante Petunia. Ze woonde hier samen met zijn neefje Dirk. Harry vond zijn oom en tante niet aardig. Ze noemde hun altijd freak, of zoiets.
Zijn moeder haalde diep adem en klopte toen op de deur van het huis. Snelle voetstappen rende van de trap af en de deur werd open gegooid. In de deuropening stond Dirk Duffeling, zijn neef.
“Hoi Dirk,” zei Lily lief. “zijn mama en papa ook thuis?”
Dirk knikte en liet zijn oom, tante en neefjes binnen.
“Dirkie schat, wie is dat?” klonk de stem van tante Petunia uit de woonkamer.
“Tante Lily en haar frk, familie,” zei hij, het woordje ‘freak’ niet kunnen uitspreken.
Weer werden er snelle voetstappen gehoord, dit keer vanuit de woonkamer.
“Potters, wat doen jullie hier,” zei Petunia Duffeling, toen ze haar zus, schoonbroer en neefjes zag. Ze pakte Dirk bij zijn arm en trok hem achter zich. “ik dacht dat we duidelijk hadden gemaakt dat jullie hier niet welkom zijn!” zei ze boos.
Lily zuchtte. “o kom op Tuuntje, je stuurt je eigen zus toch niet zomaar de straat op, nadat je haar een jaar niet hebt gezien?” Vroeg ze liefjes. “kom op vraag je ons niet binnen te komen?” voegde ze er aan toe.
Tante Petunia kneep haar ogen samen, maar stapte opzei, zodat de potters er langs konden.
Toen iedereen in de woonkamer zat zuchtte Petunia, “Dus waarom ben je hier Lily, je bent al lang niet geweest en het was net zo lekker rustig.”
Lily legde een hand over haar hart. “je wond me Petunia, dat je zo over je zus kan denken. Nu waar is Herman?” vroeg ze.
Petunia kneep haar ogen toe, “en waarom wil je dat weten?” vroeg ze giftig.
“Nu Petunia,” begon James. “Je ziet, Lils en ik moeten jullie iets vertellen, iets leuks, en het zou natuurlijk niet goed zijn als Herman er niet bij is, je man heeft er toch ook recht op om te weten dat je zus zwanger is?” zei hij zonder na te denken. Toen hij besefte wat hij had gezegd, sloeg hij zijn hand voor zijn mond, terwijl Petunia hem met grote ogen aankeek.
“w-w-WAT!” stamelde ze. “je bent zwanger?” zei ze tegen Lily.
Geschrokken zakte ze in haar stoel en schudde haar hoofd.
“dit moeten jullie zelf tegen Herman zeggen, blijf dan maar tot het eten, maar hij zal niet blij zijn! Echt niet!” fluisterde ze.
De tijd tikte langzaam voorbij, maar Herman was nog steeds niet thuis. Petunia zuchtte en draaide zich om naar Lily.
“Lily ik ga even boodschappen doen, kan ik Dirk hier bij jou laten, zonder dat hem of het huis iets gebeurd. “ vroeg ze aan haar zusje, die knikte.
Petunia stond op en liep naar de voordeur, ze trok haar jas en schoenen aan en wilde net naar buiten stappen.
“Mama waar?” klonk een stemmetje achter haar.
Petunia glimlachte en draaide zich om naar haar zoon. “Mama gaat even boodschappen doen, maar ze is zo weer terug,” zei ze terwijl ze Dirk een kus op zijn hoofd gaf.
“Dirk mee!” zei het jongentje, maar zijn moeder schudde haar hoofd.
“Mama wil dat jij op het huis past liefje, zorg er voor dat de freaks niks met het huis van papa en mama doen oké?” vroeg ze het jongentje, die hevig knikte.
Met een laatste kus op het voorhoofd van het kind stapte Petunia Duffeling het huis uit.
Ergens in een donkere kamer…
Er waren verschillende luide plops te horen. 10 gemaskerde mannen en vrouwen gingen op hun knieën en kropen zo door de kamer naar een lang, statig figuur. Voor hem stopte ze en wachtte.
“welkom mijn volgelingen, ik riep jullie hier vandaag omdat ik een belangrijke missie voor jullie heb. Jullie zijn mijn meest trouwe volgelingen, mijn inner cirkel. Daarom verwacht ik dat jullie deze missie zonder problemen kunnen uitvoeren,” de in het zwartgeklede man stopte met praten, om de dreiging over te laten komen. Een zacht “ja mijn Heer,” weerklonk door de kamer.
“mooi,” fluisterde Heer Voldemort. “jullie gaan naar Ligusterlaan 4, daar woont de zus van Modderbloed Potter en dit is de plek waar de Potters op dit moment zijn. Ik verwacht dat de tien van jullie wel 2 ordeleden aankunnen. Je weet wat ik wil… Dood Christopher Potter!” siste de heer van het duister. Gejuich klonk, gevolgd door 10 harde Ploppen, de dooddoeners waren verdwenen, op oorlogspad, klaar om de Potters te doden.
Goed bij 3 reacties een nieuw hoofdstuk en daarin zien we een stukje van het gevecht(A) benieuwd? Reageren dan
Dit bericht is gewijzigd op 14-09 19:10.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 12-09-2011, 22:05 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hermioneweasly lieke en SD bedankt voor jullie reacties
Hier is het nieuwe hoofstuk
Hoofdstuk 3
"Geschrokken keken Lily en James Potter op. Er was veel gegil buiten te horen. James pakte zijn toverstok en liep naar de deur. Harry, Chris en Dirk waren op de grond aan het spelen, en Lily besloot bij haar zoons en neefje te blijven, je weet maar nooit, misschien vielen de dooddoeners ineens aan. James kwam terug rennen naar de kamer en keek zijn vrouw met grote ogen aan. Snel Lil, krijg Chris hier weg, de dooddoeners zijn er! Je moet Chris hier weg krijgen. Als ze hem in handen krijgen, zijn we verloren!”
Verslagen knikte Lily. Ze pakte haar zoon op en verdwijnselde terug naar hun huis, helemaal vergetend dat ook haar andere zoon, Harry daar was. Want ze wist, Chris was belangrijker, Chris was de uitverkorene…
James duwde de twee overgebleven jongens achter de kast, en ging er voorstaan, met zijn toverstok getrokken. De deur knalde uit zijn scharnieren en viel een paar meter voor hem op de grond. Voor hem stond een dooddoener. Het was duidelijk een vrouw, aan haar lichaam te zien. De donkere, zwarte krullen kwamen onder haar masker vandaan. Ze lachte kil.
“ow is brillemans Potter alleen? Waar is je zielige Modderbloedvrouw?” giechelde Bellatrix van Detta kinderlijk.
James kneep zijn ogen samen en vuurde een spreuk op Bellatrix. Ze ontweek hem makkelijk. Ze richtte haar toverstok op het hart van James en keek hem kil aan.
“vertel me Potter, waar is die zoon van jou?” vroeg ze vrolijk, maar James gaf geen antwoord.
“ik vroeg je wat,” zei ze kil, maar nog steeds gaf James geen antwoord. “Crucio!” siste Bellatrix.
Op dat moment hoorde ze andere voetstappen hun kant op komen. James nam zijn kans en dook weg van de vloek. Een andere vloek raakte hem echter in zijn borst, en hij werd achterover gegooid, zo tegen de eettafel van de Duffelingen aan. Deze viel uit elkaar in stukken op de grond.
“Nee!” riep een klein jongentje dat naar voren rende. “je mama beloofd, niks met huis gebeuren!” gilde het jongentje. Hij liep boos naar James toe en stond voor hem met zijn armen in zijn zij, net als hij zijn mama weleens had zien doen.
James vloekte zachtjes en wilde de jongen pakken, zodat de dooddoeners niet bij hem in de buurt konden komen, maar een van de nieuwe dooddoeners was hem voor. Hij pakte Dirk bij zijn haar en richtte zijn toverstok op de jongen.
“nu, beantwoord de vraag van Bella, waar is de jongen!” zijn stem was hard en ruw.
Nog steeds hield James zijn mond.
“Crucio!” siste de man. Dirk lag te kronkelen op de grond. James keek weg. Hij hield er niet van om zijn neefje te zien kronkelen.
Op dat moment waren verschillende plopjes te horen in de woonkamer van de Duffelingen. De Dooddoener werd uit de buurt geblazen door een spreuk, en een bekende stem sprak hem aan.
“Echt Rabastan, gebruik maken van een weerloos kind, terwijl je schoonzus net een doodgeboren kindje heeft gehad. Wat zal mijn lieve nichtje wel niet van je denken?” spotte Sirius.
Sirius was voor Dirk gaan staan, en een Hevig gevecht brak uit.
“James, haal dat kind hier weg!” gilde Sirius boven het geluid van spreuken uit.
James knikte versuft en greep een protesterende Dirk vast. “kom mee jongen, we gaan naar een plek waar het wat veiliger is.” Fluisterde hij in het oor van de hysterische jongen. Dirk pakte James om zijn nek vast, nog na jammerend van de cruciatusvloek. Met een plop verdween James samen met zijn neefje. Hij was op weg naar huis, naar zijn vrouw en zoon…
Sirius keerde zijn gezicht terug naar het gevecht, naar zijn nicht, Bellatrix. “Zo Bella, is het waar wat ik hoorde, een miskraam?” spotte hij naar zijn nicht.
Bellatrix zei niks, maar richtte zijn toverstok op het hart van Sirius, die een blaffende lach liet horen.
“kom op Bella, je eigen neef? Ben je echt zo harteloos.”
“CRUCIO!” gilde Bellatrix woedend. De vloek raakte Sirius recht in zijn borst. Hij zette grote ogen op en viel op de grond. Zijn adem was oppervlakkig, maar hij gilde niet, dat gunde hij Bellatrix niet.
Achter het masker liepen er tranen over de wangen van Bellatrix. Hoe durfde hij. Hoe durfde die vieze bloedverrader te denken dat hij zo tegen haar mocht praten! Hoe durfde hij haar kindje hierin te betrekken! Hij zou boeten, hij zou boeten! “CRUCIO, CRUCIO, CRUCIO, CRUCIO!” Ze wierp hem over en weer onder de cruciatusvloek. Ineens verloor ze haar toverstok door een ontwapeningsspreuk. Woedend keek ze om en zag Remus Lupos naast Sirius staan. Zijn toverstaf was op haar gericht.
“oef, Bella begint nu echt haar menselijkheid te verliezen,” mompelde Sirius. Terwijl hij over zijn pijnlijke spieren wreef. Bellatrix zag dat zijn vriend hem een schittering toewierp. Boos pakte Bellatrix haar toverstok die voor haar voeten lag. Ze wierp Sirius een vernietigende blik toe en richtte haar toverstok op de andere lid van de orde van de feniks. Op dat moment werden er nog meer ploppen gehoord, de dooddoeners waren terug gekomen met versterking. Bellatrix keek om wie zich bij hun hadden gevoegd en haar ogen werden groot. De heer van het duister stond tussen zijn dooddoeners. Zijn toverstok was lui op de orde van de feniks gericht. De orde had intussen door wat er aan de hand was en deden een stap achteruit.
“Terugtrekken!” hoorde ze Sirius zeggen. “Terugtrekken! De Potters zijn veilig thuis, dit gevecht winnen we niet, we moeten gaan!” de andere knikte en met een luide PLOP, waren de leden van de orde van de feniks verdwenen.
Sirius verscheen in de woonkamer van zijn beste vriend. Hij zag dat de Duffeling-dreuzel jongen werd opgesloten in de armen van zijn tante. Het was duidelijk dat hij bang was. Zijn gezicht was begraven in de borst van Lily en de jongen trilde hevig. Sirius had medelijden met de jongen. Het was niet niks om voor het eerst met de cruciatusvloek te voelen, en vooral niet op zo’n jonge leeftijd. Sirius liep naar James toe, die Chris op zijn schoot hield.
Toch had Sirius het idee dat er iets mis was, hij kon alleen niet thuisbrengen wat het was. Toen zag hij Chris de kamer rondkijken. Hij zag de vragen in zijn jonge ogen. Toen richtte Chris zich tot zijn vader.
“Papa,” fluisterde hij. James keek hem vragend aan.
“Waar is Harry? Ik wil spelen.”
De 3reactieregel geld weer
Dit bericht is gewijzigd op 14-09 19:17.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 13-09-2011, 16:44 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Mooi, ikzag echter ook nog wat fouten:
Hij liep boos naar James toe en stond voor hem met zijn armen in zijn zij, zet als hij zijn mama weleens had zien doen.
Dit moet, zet moet net zijn.
Ze wierp Sirius een vernietigende blik toe en richtte zijn toverstok op de andere lid van de orde van de feniks
richtte haar, toch?
Verder mooi en hoe toepasselijk hoe je het brengt
Dit bericht is gewijzigd op 13-09 16:44.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 14-09-2011, 19:29 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Superdreuzel, Lieke en Ajaxjoey9 bedankt voor jullie reacties, ik heb te fouten aangepast
hoofdstuk 4
“Doorzoek het huis!” zei de duistere heer kil. Zijn rode koude ogen keken iedere dooddoener strak aan. Hij was teleurgesteld in ze, heel erg zelfs. Hij stuurde ze op een simpele missie, vier Potters doden, en alle vier waren ze nog in leven!
Snel voerde de dooddoeners de opdracht van hun heer uit en sprintte door de zalen van het huis van de Duffelingen. Op deze manier hoopte ze de straf van de heer van het Duister te ontlopen.
Snel liep Bellatrix door de woonkamer. Haar heer was boos. Ze had hem teleurgesteld, dat wist ze. Ze wou dat haar heer trots op haar zou zijn, maar hij was teleurgesteld!
Ineens hoorde ze een zacht gesnik. Nieuwsgierig volgde ze het geluid. Bij elke stap die ze nam, werd het gesnik duidelijker en harder. Toen ze bij een grote, kapotte klok aankwam en die opzei had geduwd, schrok ze. Daarachter zag ze een kindje zitten. Het was een klein kindje, van de leeftijd van haar neefje Draco. Zo te zien was het een Potter, maar dat kon haar niet schelen. Het was hier, en ze zou het beschermen. Het was een onschuldig kind, net zo onschuldig als haar eigen kind, die ze kwijt was. Ze voelde weer tranen in haar ogen opkomen toen ze aan haar kindje dacht. Voorzichtig nam ze de masker van haar gezicht en haalde diep adem.
“Hallo kleintje, wie ben jij?” vroeg ze in de vriendelijkste stem die ze op kon brengen.
Ze vond het zelf al griezelig klinken, en het jongentje duidelijk ook want hij verstijfde en zijn hoofdje schoot omhoog. Gelijk werd Bellatrix getrokken in de groene ogen. In deze ogen was duidelijk verwarring en angst te zien.
“Waar zijn papa en mama?” vroeg het jongentje in een zachte stem. “en ome Siri? Ik hoorde ome Siri hij zou me niet hier hebben achtergelaten toch? Hij zou niet!” de tranen vielen over de wangen van het jongentje maar hij bleef haar aankijken. “papa? mama? ome Siri?” vroeg het jongentje, maar er kwam geen antwoord.
Langzaam kwam Bellatrix dichterbij en nam het jongentje in haar armen. Nog steeds zei ze niets, maar met het jongentje in haar armen liep ze terug naar haar heer, opzoek naar een manier om hem van zijn lot te redden…
James keek zijn zoon met grote ogen aan. “H-Harry!” stotterde hij. Zijn gezicht werd lijkbleek en hij draaide zich om naar Lily.
“L-Lily, vertel me dat je ook Harry bij je had en hem naar bed hebt gelegd,” fluisterde hij zachtjes.
Lily keek hem verbaast aan. “Nee, hoezo, jij hebt hem toch mee genomen?” het was een antwoordt waar je uit kon halen dat ze er zeker van was, maar James schudde zijn hoofd.
Lily keek hem met grote ogen aan. “mijn zoon,” fluisterde ze. Daarna keek ze met woedende ogen naar James en Sirius.
“je wilt zeggen dat je mijn zoon vergeten bent en hem daar hebt achtergelaten bij die griezels!” de tranen stroomde over haar wangen. Het was waar dat ze niet veel aandacht aan Harry gaf, omdat Chris die aandacht nodig had, maar dat betekende niet dat ze niet om Harry gaf, hij was haar zoon.
Plotseling stond ze op en liep naar de deur. Ze pakte haar jas en was al bij de buitendeur toen een hand haar arm pakte.
“waar denk je heen te gaan?” vroeg Sirius, maar Lily schudde haar hoofd.
“Ik laat mijn zoon niet bij die monsters! Als jullie hem vergeten, dan ga ik hem zelf halen!” zei ze vastberaden.
Sirius keek haar met grote ogen aan. “dit kan je niet menen Lily. Ik wil Harry ook graag terug, maar het gaat niet, het is te gevaarlijk!” riep hij.
“Dus je wilt dat ik mijn zoon gewoon aan zijn lot overlaat en die monsters hun gang met hem laten gaan!” gilde Lily hysterisch.
“Ja,” zei een zachte stem achter Sirius en Lily. James kwam aanlopen en legde zijn armen om de middel van zijn vrouw en zijn hoofd op haar schouder. “Lils lieverd, Sirius heeft gelijk het is te gevaarlijk. Het liefst zou ik gelijk terug gaan en mijn zoon halen, want het is ook mijn zoon, maar hij leeft waarschijnlijk niet meer. De dooddoeners hebben hem waarschijnlijk al gevonden en op het moment dat ze hem vonden zullen gelijk gedood hebben, het spijt me Lils lieverd, maar er is niets wat we kunnen doen” fluisterde hij in haar oor, terwijl ze zijn tranen in haar nek voelde vallen.
Lily barste in hysterische snikken uit en begroef haar hooft in de borst van James.
“mijn kleine ventje, mijn baby!”
Bellatrix zette het kind neer en knielde voor haar meester. “meester, ik heb dit kind gevonden in de woonkamer achter een klok,” zei ze.
“Sta op Bella,” zei Voldemort koud, terwijl Bellatrix voldeed aan zijn bestelling. “nu vertel me, waarom heb je het kind niet gedood toen je hem vond? Het is duidelijk een Potter, en ik wou de Potters dood. Wat denk jij dat dit kind anders is dan de rest van de Potters?” vroeg hij koud.
Bellatrix rilde bij de kou in zijn stem en zag de jongen angstig naar achter schuiven, vanuit de hoek van haar ogen. “Meester, ik dacht gewoon, misschien hoeft de jonge Potter niet dood. Hij is een tovenaar na alles, en zijn ouders hebben hem hier achtergelaten. Ik denk ook dat hij nog oud genoeg is om zijn mening te veranderen en te zorgen dat hij ook in bloedzuiverheid gelooft. Hij zou een krachtig wapen voor u worden mijn Heer,” fluisterde ze, terwijl ze haar ogen naar de grond sloeg voor weer naar hem te kijken.
Voldemort keek haar strak aan. “Jij denkt dat het een goed idee is om dat ding op te voeden, en hem tegen zijn familie op te zetten,” fluisterde hij dreigend. Zijn stem zo zacht als fluweel.
Angstig knikte Bella met haar hoofd, en bedacht zich toen iets wat haar 3 jaar geleden was verteld. Iets waar zij, Rodolphus en Rabastan bij waren. Ze waren de enige buiten de Heer van het Duister en Sneep, die het wisten.
“En mijn Heer,” fluisterde ze toen. “Ik herinner me de tijd dat Sneep de profetie verteld-“ op dat moment werd ze afgesneden doordat ze door de cruciatusvloek werd geraakt.
“Begin niet over de profetie waar ik bij ben Bella, niet als jullie de missie hebben verpest, om de uitverkorene te doden.” Vertelde Voldemort haar, terwijl ze onder de volgende cruciatusvloek werd gelegd.
“Maar Heer!” gilde ze tussen de vloeken door. “wat als, wat als Perkamentus…. Niet gelijk…. Niet gelijk had…. Wat als het de verkeerde…. De verkeerde jongen was…!” ineens stopte de vloek en keek Voldemort Bellatrix met een koude blik aan.
“leg uit,” fluisterde hij kil, terwijl Bellatrix op adem probeerde te komen.
“ik bedoel mijn Heer,” ze keek angstig van het gezicht van haar Heer naar de toverstok van haar Heer. “ik bedoel dat, wat als de oude man fout was, wat als het niet de oudste Potter was, maar de jongste. Sneep zei: de Heer van het Duister zal hem aanmerken als zijn gelijke hoe kan Perkamentus nu weten wie u als uw gelijke aanmerkt Mijn Heer! Die man is gek” fluisterde ze angstig.
Voldemort leek na te denken.
“Als hij is wie je denkt dat hij is, is hij een bedreiging, Dood hem…”
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
The difficult decision - 1
je komt zelf ook voor
