|
Yayde
|
Geplaatst op 25-08-2011, 09:56 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hee Allemaal.
Ik ben al een tijdje een verhaal aan het schrijven, gewoon voor mezelf..
Het is inmiddels 30 pagina's lang, en ik blijf maar doorschrijven.
Het leek me wel een goed idee om het hier te plaatsen.
Commentaar is welkom, maar afkraken hoeft nou ook weer niet. 
De hoofdpersonage in het verhaal heet Yayde,
en aangezien ik dit verhaal al schreef vóór ik op ZS kwam..
Weet iedereen nu dus meteen waar mijn gebruikersnaam vandaan komt.(a)
Het is een verhaal over vampiers, gebaseerd op Twillight.
Dus als iets je bekend voorkomt ..
Enjoy.
Dit bericht is gewijzigd op 25-08 10:10.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 25-08-2011, 09:57 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
The Sun Secret
Proloog:
Als je zo door haar kamer keek , haar huis bekeek en alles in je opnam zou je zeggen dat er niets vreemds aan was..
Alles was precies zoals menselijk was , de gordijnen die half openstonden.
De wasmachine die beneden ronkte.
De kachel die aanstond , en zorgde voor een huiselijke sfeer..
Ze leefde ook in een normaal wit huis aan de rand van het bos.
Ze gedroeg zich volgens de normen en waarden, en leefde zoals iedere Canadese scholier een druk leven.
Maar als je naar het meisje zelf keek zag je dat ze helemaal niet zo normaal was.
Ze was langer dan de meeste meisjes van haar leeftijd..
En ze liep met een pas die het hart van een ballerina zou breken, heel lichtvoetig, snel, en ongelofelijk sierlijk. Haar bouw was werkelijk gracieus..
Ze had de perfecte vormen en gelaatstrekken waar ieder model opslag jaloers op zou worden. Ze had lang steil ravenzwart haar dat ze los droeg en tot onder haar schouderbladen kwam, volle lippen die rozerood op haar huid afstaken, en een fijne niet te grote neus. Haar huid was licht olijfkleurig maar had een krijtwitte ondertoon wat haar huid een mysterieus mooie kleur gaf.
En haar ogen, haar ogen hadden een diepe goudgele kleur die in het zonlicht soms wel vloeibaar leek.
Er waren nog een paar dingen aan haar die niet helemaal normaal waren aan haar volgens het menselijke handboekje.
Ze is namelijk permanent achttien ,al eeuwen, verandert nooit van uiterlijk , en haar hart klopt niet.. Het ligt ijzingwekkend stil in haar borstkas.
Ze heeft ook een geweldig mooie stem, bijna perfect, tinkelend als ze lacht..
En ze is supersterk, snel en heeft uitermate bovennatuurlijk ontwikkelde zintuigen. Dit meisje is meer dan alleen een scholier..
De naam van deze vampier, want dat is wat ze werkelijk is, is Yayde Lune Carressa.
Dit bericht is gewijzigd op 25-08 10:29.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
|
|
|
|
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 27-08-2011, 12:02 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hoofdstuk 1: Ontmoeting
Gracieus liep ze naar de overkant van haar kamer en staarde naar de donkergekleurde bossen.
Het was donker en de maan stond hoog aan de inktzwarte hemel.
De sterren waren niet zichtbaar vanavond.
Ze snoof lichtjes de geur op van de koele nachtlucht en deed haar ogen dicht.
Ze had iets geroken.
Voor normale mensen was dit te ver, te licht en een verboden geur.
Maar haar topaaskleurige ogen vlogen open terwijl ze lichtelijk nerveus om zich heen keek. Niemand mocht haar zien, niemand mocht haar horen, want niemand mocht weten wat ze was.
Ze opende met een korte klik de deur van de sèrre en liep door haar tuin naar de bosrand toe.
Toen ze er blijkbaar zeker van was dat er geen gevaar dreigde begon ze door het bos te rennen op een snelheid die niet zichtbaar is voor normale mensenogen.
Al haar concentratie was op de geur gericht.
Ze bleef heel lichtjes ademen om de geur die ze had geroken te kunnen blijven achtervolgen. De weeïge warme lucht die ze rook was niet erg lekker maar ze moest, want het was haar levensmiddel.
Toen ze eenmaal op de plek was die ze zocht hield ze stil.
Ze sloop zachtjes onder de stenen brug door die naar het meer leidde om het wezen dat vlakbij was niet te laten schrikken.
Daar zag ze hem staan, de huid van de poema glansde in het maanlicht .
Geruisloos kwam ze dichterbij, klaar voor de aanval. Ze dook in een en sprong.
Haar sprong was gewaagd, gracieus en haar volle lippen weken uiteen voor twee rijen hagelwitte tanden.
De poema stribbelde tegen en kraste met zijn klauwen over de huid van Yayde,
toen ze haar tanden in zijn nek zette.
Ze voelde niets ,voor haar waren het slechts strelende veertjes op haar granieten huid. Ze dronk en voelde de nieuwe kracht door zich heen stromen .
Toen ze klaar was duwde ze het lijfje van zich af, ze had genoeg gehad voor vanavond.
Geruisloos liep ze naar het nabije meer toe, het was een mooi meer vond ze.
Het leek eeuwig zwart in het kille maanlicht. En de nevel kolkte aan de randen van het water .
Ze ging op een oude boomstronk zitten en draaide lichtjes met haar vinger cirkels in het water, zodat het water mysterieus golfde onder haar aanrakingen.
Zo zat ze daar nog een tijdje, denkend, peinzend en vol van het poemabloed.
Dit bericht is gewijzigd op 27-08 12:04.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 28-08-2011, 13:57 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Toen de eerste stralen van de zon achter de bergen vandaan kwamen stond ze langzaam op, ondanks het lange zitten ,nog altijd even soepel als normaal.
Ze keek om zich heen en voelde de eerste zonnestralen kriebelen op haar huid.
Ze bleef even staan om het effect ervan te bekijken maar herinnerde zichzelf eraan dat ze weg moest , voordat de mensen in het bos kwamen om hun alledaagse bezigheden te doen.
Het was nooit helemaal veilig in het bos, hoe diep ze ook ging.
Terwijl het licht in duizenden fonkelden regenboogjes van haar huid weerkaatste rende ze naar haar huis toe.
Vandaag zou het te zonnig zijn voor haar om naar buiten te kunnen gaan.
Eenmaal thuis schoof ze voor de zekerheid alleen haar grote witte gordijnen voor de ramen van de voorkamer.
Niemand wist toch waar ze woonde, dus ze kon gelukkig helemaal haarzelf zijn in het grote huis.
Toen ze hier was komen wonen en ze de huizen had bekeken was ze meteen gevallen voor het prachtige Canadese landschap met de uitgestrekte bossen met daarin, helemaal in het noorden ,dit grote statige huis.
Het had drie verdiepingen.
De eerste had zoals alle huizen een lange gang ,die uitmondde op een plaats waar de gasten hun schoenen uit konden doen en hun jassen op konden hangen.
Als je dan door de deur ging kwam je uit in de grote huiskamer met een knusse witte sofa , kristallen vazen vol roze rozen en haar pronkstuk : een echte vleugel.
Voor de rest stond er een grote kast vol boeken die ze door de eeuwen heen had verzameld, een tv, twee luie stoelen en een voetenbankje.
Liep je dan door naar de volgende deur kwam je uit in de luxe designkeuken met eettafel voor acht personen.
Dit alles was er om de schijn op te houden voor de menselijke gasten die ze heel af en toe kreeg.
Als je dan weer terug zou lopen naar de gang en daar de wenteltrap op zou lopen kwam je uit op de tweede verdieping waar haar kamers lagen .
Ze had twee kamers, een voor de gasten met een badkamer, en de tweede was haar kamer.
De rest van de verdieping bestond uit haar inloopkast en badkamer.
Haar kamer was groot, mooi en vol licht.
Ze had hem ingericht zoals ze dat zelf het liefste wilde.
Haar kamer bevatte een lichthouten kingsize bed, een boekenkast, een bureau met computer erop, een grote televisie en een lange balletspiegel met een barre om te dansen, één muur was helemaal van glas zodat het licht iedere morgen in haar kamer viel.
Ook waren er aan de achterkant twee houten deuren.
Achter de eerste zat haar inloopkast met haar kaptafel.
Achter de tweede zat de badkamer met bad, douche en twee wasbakken.
Ook stond er een kastje vol met shampoos die ze verzameld had in elk land dat ze had bezocht.
De derde verdieping was de grote zolder waar ze een klein atelier had gemaakt om te teken ,te lezen of om sieraden te maken.
Een muur was helemaal boekenkast en er bevond zich behalve alle schilderbenodigdheden ook nog een bank vol met zachte kussens waarboven een plank hing met een stereo-installatie. Op een bijzettafeltje stond haar laptop.
Dit huis was werkelijk perfect voor een wezen zoals haar.
Ze kon er alles doen, alles laten en bovendien zichzelf zijn.
Ze was de enige die er woonde, want haar familie was lange tijd geleden gestorven. Zij was als enige van ze allemaal anders geworden, dodelijk geworden ,doordat haar vroegere geliefde een vampier was.
Zijn naam was Jodi.
Het was een liefde met een tragisch einde geweest, want voordat ze samen ook maar plannen konden maken voor een huwelijk, of een verdere toekomst werd hij verbrand wegens verraad.
Van welk verraad hij beschuldigt werd wist ze niet, hoe vaak ze ook onderzoek had gedaan naar zijn geschiedenis en die van zijn familie in de hoop daar iets wijzer uit te worden.
Inmiddels was ze er overheen, ze had het weggestopt en probeerde nu ergens anders haar nieuwe wederhelft te vinden.
Canada met zijn donkere streken, zoals deze ,bleek hier perfect voor.
Niemand wist namelijk ook maar iets van dit huis en van Yayde.
De eigenaar was al lange tijd doodgegaan maar het huis stond nog steeds op de naam van zijn familie en sindsdien had niemand er ook nog maar naar omgekeken. Het beviel Yayde allemaal prima, want de overheid bemoeide zich er ook niet mee. Zij wisten niet beter dan dat het huis oud en vervallen was, en bekommerde zich ook niet om de staat van het huis of wat er mee gedaan werd.
Sinds die tijd woonde Yayde er.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 04-09-2011, 17:18 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Mooi 
Ben het met Ginny eens dat ze wat ondhandig leest, en je hebt afentoe wat vreemde enters, maar dat komt wss omdat je dit evrhaal (denk ik) in word typt.
Mooie beschrijving, al vind ik de witregels af en toe overbodig (ik denk dat dat ook door word komt).
Jeej veel boeken  (al is eht wat vreemd dat er beneden een boekenkast staat emt alle boeken die ze ooit evrzameld had en boven dan nog 2 boekenkasten)
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 19-09-2011, 16:20 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
@ lieke
Ja, die twee boekenkasten boven ..
Tja daar zouden eventueel ook ander dingen in kunne staan , haha.
Ik zal de witregels proberen weg te laten.
Als dat ook niks is, dan laat ik het de volgende keer weer zoals op word.
Glimlachend legde ze het boek dat ze gepakt had terug.
Het was nog niet zo gemakkelijk geweest om het huis op te knappen ,toen ze het voor het eerst zag ,maar het resultaat was werkelijk geweldig.
Ze liep naar de tweede verdieping, door haar kamer naar haar inloopkast.
Daar ging ze voor het rek met haar favoriete jurkjes staan en bekeek ze eens. Vanavond was er een dansfeest op het ROCCARRÉ College. Ze vond het een leuke naam voor een college, het was tenminste niet zo afgezaagd als het “Rydell High” uit de Grease-film die ze ooit eens had gezien. Ze pakte een zwart jurkje van satijn uit het rek en hield het zichzelf voor in de passpiegel, keurend, kijkend of het haar goed stond. Maar het was niet wat ze zocht, ze wilde iets dat nog eleganter om haar slanke lijf zou vallen als normaal.
Na uren zoeken in haar enorme garderobe, naar allerlei verschillende jurkjes passen, zag ze hem. Het was het crèmekleurige jurkje dat ze van haar geliefde Jodi had gekregen en sindsdien nooit meer had gedragen.
Ze aaide over het zachte zijde en wapperde even met de ruches voor ze hem aantrok.
Hij was werkelijk beeldig, en hij stond haar nog net zo mooi als toen ze hem aanhad aan zíjn zijde. Glimlachend zwierde ze een rondje en bekeek hoe het nauwsluitende lijfje van de jurk haar vormen op zijn voordeligst liet uitkomen. Toen liep ze naar haar schoenenkast en haalde er een paar zwarte hakken uit met suède roosjes aan de zijkant een klein tasje in precies dezelfde stijl. Tevreden met haar kleding deed ze alles weer uit en trok een joggingspak aan. Toen vloog ze als het ware naar de derde verdieping waar ze ging lezen in haar boeken en niet meer uit haar sofa kwam totdat het tijd werd om zich voor te bereiden en naar het feest te gaan
.
Zwijgend kleedde ze zich aan en maakte zich lichtjes op, ze smeerde wat lichte lipgloss op en bewerkte haar toch al sprekende ogen.
Toen liep ze naar de garage en stapte in haar zilverkleurige Porsche cabrio, die ze een jaartje geleden had gekocht. Ze reed in een rustig tempo naar een van de bossen vlak bij de school, trok daar haar mooie hakken uit, gooide ze in de auto, deed die op slot en ging jagen. Geruisloos rende ze over de lemen bodem. Ze hield pas stil bij een klein ven waar een groepje herten wat stond te drinken .
Zuchtend rende ze snel op ze af, doodde de grootste twee , en dronk de herten leeg. Dat moest maar genoeg zijn voor vanavond vond ze. Ze rende weer terug naar de auto , veegde de laatste paar blaadjes van haar voeten ,deed haar hakken aan en reed zonder een vlekje of ook maar een haar die verkeerd zat van het jagen naar haar school. Eenmaal aangekomen gaf ze haar autosleutels aan een blonde verlegen jongen van de parkeerplaats ,die verbijsterd door haar schoonheid , snel haar auto wegzette en haar toen de sleutels weer kwam brengen.
Ze liep de school binnen kocht een felgekleurd vrolijk kaartje, hing haar grijze trenchcoat op een van de kapstokhaakjes en liep de grote schoolaula binnen. Meteen kwamen haar menselijke vriendinnen naar haar toe. “Yayde!” riepen ze uitbundig terwijl ze naar haar toe liepen.
Yayde beantwoorde hun groet met een glimlach en voegde zich toen bij hen. Tevreden constateerde ze dat ze absoluut de mooiste was. “ Hoe is alles?” vroeg Leila, het meisje dat ze als haar beste menselijke vriendin beschouwde, vragend. Leila was absoluut de mooiste van al haar menselijke vriendinnen.
Ze had lang blond krullend haar, met een ietwat rossige teint erin , en hazelnootbruine ogen. Ze had ook een licht zongebruinde huid, maar niet zo overweldigend dat het zou opvallen. “Goed “ antwoorde Yayde net zo terloops, op haar vraag. “Zullen we gaan dansen?” stelde Leila voor.
Yayde stemde toe en ze liepen samen naar de dansvloer.
Er kwamen twee jongens aanlopen, de twee sterspelers van hun verwaande ROC voetbalteam. Dat zo was geworden nadat ze de studenten wedstrijd voor voetbal hadden gewonnen. “Willen jullie dansen?” vroeg Bryson, van hun twee degene met de grootste mond . “Nee dank je” zei Yayde hooghartig, ze mocht ze niet, hoe vaak zij ook probeerden om haar te laten zien dat ze de mooiste was. Hoe ze ook hun vriendinnetjes in de steek lieten voor haar , Yayde vond ze helemaal nul komma niets, en ze was niet van plan aardig tegen ze te gaan doen.
Zelfs niet op een schoolfeest. “Graag” antwoordde Leila op bijna hetzelfde moment. Yayde wist dat ze Bryson leuk vond dus ze glimlachte naar Leila terwijl die rood aanliep. “Kom, er zijn nog genoeg andere dames die op een dans staan te wachtten “zei ze tegen de andere jongen ,die nu niemand had en Gaston heette .
Hij knikte onzeker en koos een van de andere meisjes aan de rand van de dansvloer , die volgens Yayde veel te zwaar was opgemaakt, uit.
Glimlachend ging Yayde aan de bar staan en bestelde een fruitcocktail.
Dit bericht is gewijzigd op 19-09 16:24.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
The Sun Secret - 1
Ik vind dat je alles erg mooi beschreven hebt. En ja, mij komen inderdaad een paar zinnetjes bekend voor 