|
appel
|
Geplaatst op 14-08-2011, 14:49 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ik ben bezig aan een verhaal en mijn omgeving is erg enthousiast. Als alles lukt wil ik het heel misschien gaan uitgeven ( mijn moeder werkt bij een uitgeverij) maar dat is natuurlijk helemaal niet zeker.
Één van de belangrijke dingen is wat mensen er van vinden dus, laat ik jullie een stukje lezen en mogen jullie reacties geven erop. (verbeteringen, complimenten) ik sta er voor open  .
Hoop dat jullie het wat vinden. (het kan zijn dat er misschien een spelfout tussen staat. Ik moet het verhaal vaak terug lezen maar af en toe zie ik misschien wat over het hoofd.)
Titel: Bloedverwanten (nog niet volledige titel).
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
appel
|
Geplaatst op 14-08-2011, 14:51 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
ACHTERKANT BOEK:
‘Leonard!’ Schreeuwde Melissa. De stroming trok haar in razend tempo naar beneden. Leonard kwam meteen in actie. Ze mochten Melissa niet ook nog eens verliezen. Dat kon hij niet laten gebeuren. Demi kwijtraken was al erg genoeg. Hij sloeg een arm om haar middel en trok haar uit de sterke stroming de kant op.
Als vijf mensen opgesloten zitten in een grot doordat ze een geheimzinnige brief gekregen hebben waarin stond dat ze moesten vluchten, begint een avontuur van nieuwe vriendschappen, mysterie, onuitgesproken liefdes en gevaar. Ze komen erachter dat ze een heel gevaarlijk bestaan leven.
Er gebeuren allemaal onverklaarbare dingen.
Als Demi ontvoerd wordt moet Lotte toch wel vertellen wat er gaande is. Lukt het ze erachter te komen waarom dit gebeurt?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
appel
|
Geplaatst op 14-08-2011, 14:54 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Blz 1:
Ik roep bijeen, de krachten.
Die ik ieder zal schenken die in mijn ogen er een meester over is.
Ik roep bijeen, de tekens.
Die ik ieder zal geven als de tijd rijp is, kostbaarheden, lichamelijk en geestelijk.
Ik roep bijeen, de gezegende.
De vier die het waard zijn om zich aan te sluiten en waarvan de nabestaande officieel belangrijke bloedverwanten zullen zijn.
Ik roep bijeen,
Hebrita Enarta Hovano,
Dorosa Helma Kadessa ,
Riberto Toranes Devalo ,
Angelo Boverlo Korales.
Hoogachtend , Marvela Beta Horones.
Blz 2:
Donderdag 6 juli 23.36 uur.
Het was een koele avond en er was geen wolkje aan de lucht. Niets gaf een teken dat het leven van vier mensen drastisch zou gaan veranderen. Als je door het raam naar buiten zou kijken, misschien kon je dan een silhouet onderscheiden in de duisternis. De persoon was een meisje met gerafelde kleren en een donkerbruine mantel. Ze sjouwde met vol bepakte tassen op weg naar een veilige schuilplaats. Niemand wist wat ze van plan was. Haastig liep ze de bergen in op weg naar veiligheid. Opeens was ze tussen de rotsen verdwenen. Waarom was ze daarheen gegaan? Wat moest ze met al die tassen?
Vrijdag 7 Juli 06.38 uur.
Het was al licht. Een jongen liep richting het oranje gekleurde flatgebouw op de hoek van de straat. Zo te zien had hij heel wat achterover geslagen want hij kon bijna niet overeind blijven. Hij droeg zijn witte pet achterstevoren en had een zwart leren jack aan. Verder had hij een donkerblauwe spijkerbroek aan met daaronder afgetrapte sportschoenen.
Hij strompelde naar de ingang en zocht verwoed in de zakken van zijn jack naar de sleutel van het portier.
‘Verdomme..’ sleutel vergeten…
Hij drukte op de bel van nummer vijftien.
‘Met Henk’ zei de slaperige stem die de telefoon op nam.
‘Met Leonard, ik sta buiten gozer’.
‘Geen sleutel?’ Bromde Henk slaperig.
Leonard liet een keiharde boer. ‘Nee vergeten’.
De zoemer ging en met veel gesteun en de leuning wist Leonard zich naar boven te hijsen. De deur met de gouden nummer vijftien vloog al open en een stevige, kale jongen met een wenkbrauw piercing en in een grijze joggingbroek kwam de gang in lopen. Hij droeg geen shirt dus je zag een grote tattoo van een motor op zijn borst. Ze sloegen elkaar op de schouder. Leonard twee keer want de eerste keer miste hij. ‘Leo, waar kom jij nou vandaan man?’.
Leonard moest diep nadenken en zei toen met een dubbele tong ‘Feesie van Timo, waarom was jij er niet?’.
‘Zaken..’ bromde Henk. ‘Pa heeft weer es ruzie met ons concurrentje’.
Ze liepen de flat binnen. Het rook er ontzettend naar bier en het bruine tapijt was bezaaid met rommel. Leonard struikelde over een paar schoenen bij de ingang en plofte daarna in de grijze zitzak vlak naast de gifgroene tweepersoonsbank. Henk hielt Leonard een pakje sigaretten voor die hij dankbaar aanpakte. Ze zette de tv aan en zapte levenloos langs de kanalen.
‘ik ga maar pitten’ mompelde Leonard.
Hij stond op en liep terug naar de gang waar hij de eerste deur links nam. De kamer was klein. Er stond een tweepersoonsbed in met daarnaast een houten kledingkast. Niet meer, niet minder. Dankbaar plofte Leonard op bed en viel als een blok in slaap.
Rond negen uur werd Leonard weer wakker. Nog steeds slaperig liep hij naar de keuken en vulde een glas met water dat hij in één keer leeg dronk. Zijn blik viel op de koelkast waar een briefje hing van Henk.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
lieke
|
Geplaatst op 14-08-2011, 16:52 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Mooi, geen spellingsfout gezien (maar dat kan aan mij liggen xD) en je schrijft interresant, echter bij de achterkant boek:
'Melissa' Schreeuwde ....
Dat 'Schreeuwde', moet zonder hoofdletter (en persoonlijke doe ik het altijd met komma)
zo:
'Melissa', schreeuwde ....
Hoop dat je er wat aan hebt, ik zou graag meer lezen
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
|
|
appel
|
Geplaatst op 14-08-2011, 16:58 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Slaapkop,
Die ouwe pa van ons heeft weer hulp nodig, ik neem bier mee op de terugweg. Haal jij even de post?
Henk.
Leonard slaakte een zucht. Hij liep langs de oude lift naar beneden. De bewoners van de flat waren er ondertussen wel aan gewend dat je de lift niet moest gebruiken. De politie werd een paar weken geleden gemiddeld drie keer per dag gebeld dat de lift weer vast hing en er mensen uit gehaald moesten worden. Er was geen geld om hem te maken, nou ja, iemand had naar de gemeente gebeld en die hadden gezegd dat er iemand langs zou komen om de lift te repareren, maar er is nooit iemand gekomen. Daarom hadden de bewoners maar een bordje met ‘Defect’ neergezet. Leonard maakte de rode brievenbus open en haalde de kranten en brieven van de afgelopen drie dagen uit de bus. Henk en Leonard leken eigenlijk elke dag te vergeten dat er ook nog zoiets als post bestond en zo eens in de paar dagen ging één van hen naar beneden om de post te halen.
Anderhalf uur later verscheen Henk met twee kratten bier. Leonard pakte een biertje en zocht de krant van 7 juli. De brieven gooide hij richting Henk. Zijn oudere broer was van de rekeningen en andere onzin. Henk keek ze even door.
‘Rekening.., rekening.., reclame.., hé een brief voor jou Leo, rekening..’
‘Muuhh?’ was Leonard z’n antwoord vanachter de krant.
‘Hier’ Henk worp de brief in Leonard z’n schoot. Het was een hele officiële brief, tenminste zo zag hij er wel uit. Een mosterdkleurige envelop met het adres keurig netjes genoteerd. Boven aan de brief stond een kruis getekend. Er was geen postzegel.
Leonard maakte de brief open. Uit de envelop stak een blaadje met krullerige tekst. Het blaadje had de zelfde kleur als de envelop.
Ga weg voor het onheil nu het nog kan.
Ik waarschuw maar één keer.
Vertrek vanavond nog richting de bergen.
Ga naar de grootste grot ten Zuid-Oosten van de Hakamakatuku vulkaan. Laat niemand deze brief lezen,
Anders heb je een probleem..
Leonard was even in een soort van trans. Waar in hemelsnaam ging deze brief over? Werd hij nu bedreigd? Henk begon stukken uit de krant voor te lezen.
‘Wetenschappers maken zich zorgen, Dieren vertonen onrustig gedrag’. Henk grinnikte. ‘Mensen maken zich veel te druk, waarschijnlijk krijgen die beesies gewoon te weinig aandacht’. Hij legde de krant weg.
Leonard luisterde niet echt naar wat Henk allemaal vertelde. Hij zat nog teveel met die brief in z’n hoofd. Was dit een grap, of echt bedoeld om hem te waarschuwen?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
lieke
|
Geplaatst op 14-08-2011, 17:41 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Mooi, interessant en leuk geschreven één opmerking.
Persoonlijk vind ik het fijner om brieven of iets dergelijks cursief te doen zo bv:
Op 14-08-2011, 16:58 appel schreef:
Ga weg voor het onheil nu het nog kan.
Ik waarschuw maar één keer.
Vertrek vanavond nog richting de bergen.
Ga naar de grootste grot ten Zuid-Oosten van de Hakamakatuku vulkaan. Laat niemand deze brief lezen,
Anders heb je een probleem..
|
Dan is het duidelijker dat het bv. een brief is
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
appel
|
Geplaatst op 14-08-2011, 18:02 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Vrijdag 7 Juli 08.20 uur
‘Yes, studiedag!’ dit was de dag waar Erwin zo naar had uit gekeken. Hij had hem helemaal vol gepland. Hij zou zich eerst even opfrissen en daarna meteen doorgaan naar Daniël en samen met hem de hele dag computerspelletjes spelen.
Erwin liep naar zijn kast en haalde er een paarsgeblokte blouse uit, een schone spijkerbroek en ondergoed. Hij liep naar de badkamer en zetten de douche aan.
Twintig minuten later was hij klaar om te vertrekken.
Hij liep naar de deur die de huiskamer scheidde van de keuken.
‘Pap, ik ga!’ riep Erwin de huiskamer in.
Zijn vader zat op de bank en keek tv.
‘Wat ga jij doen dan?’.
‘Naar Daniël..’ prevelde Erwin.
‘Nee dat ga jij niet’ bromde zijn vader. ‘Jij gaat iets nuttigs doen, je doet de hele dag niets anders dan computeren. Eigenlijk moet je gewoon een baantje hebben’.
‘Wat moet ik dan doen?’ zuchtte Erwin. Zijn vader zeurde altijd dat hij teveel computerde.
‘Nou ga eerst maar eens Hilmar naar de peuterspeelzaal brengen, daarna kan je wel even wat boodschappen doen, en de buren zijn op vakantie, zorg jij maar dat hun planten er netjes bij staan en de hond moet ook even uitgelaten worden.’
Erwin vond die eerste drie dingen niet zo erg maar de hond uitlaten van de buren?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 15-08-2011, 11:39 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ik ook niet  , volgens mij is dat helemaal niet fout hoor want:
1 peuterspeel zaal 2 boodschappen doen 3 planten watergeven van buren 4 hond van buren uitlaten, dus "die eerste 3(als is drie mooier) dingen waren niet zo erg, maar de hond uitlaten van de buren?"
Dat is gewoon het 4de ding, dus het klopt wel
Mooi hoor, echt
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
appel
|
Geplaatst op 15-08-2011, 12:18 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
@lieke bedankt voor reactie 
Hij was absoluut geen dierenvriend en die hond was zo vals als maar kon.
‘Oké dan’. Antwoordde Erwin. Hij liep naar de speelhoek van de huiskamer. Daar zat een klein meisje van drie jaar, zijn zusje Hilmar. Ze had dezelfde rode haren als Erwin, dat hadden ze van hun moeder.
‘Kom dan Hil, we gaan weer gezellig naar de peuterspeelzaal, naar je beste vriendin Anouk ‘. Erwin voelde zich ontzettend stom. Alsof hij een kat probeerde te lokken met een stukje vis.
Hij tilde Hilmar op en liep de tuin in naar de schuur, pakte de fiets van zijn vader en zette Haar in het kinderzitje.
‘En daar hebben we Hilmar’ zei de Peuterspeelzaal juf. Ze stond nog in de deur opening van het kleine rode gebouwtje. Erwin tilde Hilmar uit het zitje en zette haar op de grond.
‘Kom maar Hilmar’ zei de juf. Ze pakte haar kleine handje en ze liepen samen het gebouw in. De deur viel met een klik in het slot. Erwin zuchtte.
Hij kwam steeds dichterbij het ‘hondklusje’.
Na de boodschappen deed Erwin nog een poging om naar Daniël te mogen, maar z’n vader hield voet bij stuk en zei dat Erwin nu gewoon die hond uit moest laten.
Erwin pakte de sleutel van het haakje en liep naar het huis van de buren.
Het was donker binnen. Alle gordijnen hingen naar beneden. Op de deurmat lagen allemaal brieven en kranten, die Erwin meenam en op de tafel legde.
‘Gieter’ mompelde Erwin. Hij deed de kast in de hal open maar tussen de stofzuiger en de sponzen kon hij geen gieter vinden. Dan maar een glas.
Hij vulde een glas met water en liep naar de grote kamerplant naast de tv.
Daarna deed hij de drie kleine plantjes op de vensterbank, de hangplant, en andere kamerplant naast de bank. Hij wilde net het glas vullen voor de plant op de eettafel toen hij gegrom hoorde. Van schrik liet Erwin het glas vallen op de tegelvloer. Stukken glas vlogen in het rond.
‘Verdorie’.
Hij draaide zich om en keek recht in de ogen van de hond. Het was geen grote hond, het was maar een kleine bruine teckel met een roze halsband waaronder een naamplaatje met ‘Snoes’ hing. Desondanks vond Erwin hem eng. Snoes begon te snuffelen aan het glas.
‘Nee Snoes’. Zei Erwin vastberaden. Toch hoorde je een trilling in z’n stem.
Hij liep naar de kast en pakte de stofzuiger om glassplinters op te zuigen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
appel
|
Geplaatst op 29-08-2011, 17:33 |
Reageer
|
Berichten: 101
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Toen dat was gedaan zocht hij naar de hondenriem. Hij vond het roze stukje leer aan de kapstok. Hij lijnde Snoes aan en liep de straat uit. Snoes trok heel hard aan de riem. Erwin die absoluut niet sterk was, liep op een gegeven moment in een sukkeldrafje achter Snoes aan. Hij kwam bij een splitsing en Erwin wilde naar links. Hij gaf een klein rukje aan de riem. Snoes gromde en rende keihard rechtdoor.
‘SNOEEEES!’ gilde Erwin.
Hij probeerde de kleine teckel bij te houden maar dat beest ging als een malle. Snoes stopte uit het niets, begon te snuffelen, draaide zich om en keek langs Erwin de straat in. Erwin dacht dat Snoes hém aankeek.
‘Snoes?’ het klonk bijna alsof hij huilde.
Snoes gromde en zetten het weer op een rennen.
Erwin ook.
‘AAHHHH, EEN HONSDOLLE TECKEL!’ Gilde Erwin terwijl hij wanhopig probeerde Snoes voor te blijven. Snoes rende gewoon achter een muisje aan maar Erwin dacht dat ze het op hém had gemunt.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
do not pitting to dead, pity the living and all those who live without love |
|
|
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 29-08-2011, 19:00 |
Reageer
|
Berichten: 2721
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
mooi Al is eht mss beter om wanneer ze bv. naar de peruterspeelzaal gaan geen witregel te doen maar gewoon een zinejte als 'snel fietste hij er heen, daar aangekomen stapte hij af en haalde .... uit het zitje' Dat is mooier dan zo'n witregel voor zo'n klein stukje.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
|
|
|
|
Bloedverwanten - 1
