Berichten: 6331
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Liefde of lust?
Vanaf de eerste dag op Zweinstein had ik het idee dat ik er niet echt bij hoorde. Ik was de enige van mijn afdeling die een Dreuzel als moeder had. Dat mijn vader een grootse tovenaar was, was in de ogen van mijn afdelingsgenoten niet belangrijk. Elke keer werd ik nagewezen als ‘dat halfbloedje’.
Er kwam verandering in mijn leven toen ik Benno leerde kennen. Natuurlijk kende ik hem al, ik had alle lessen met hem, maar tot de laatste zomer was het niet meer geweest dan een klasgenoot. In de zomer had hij me verteld dat hij me erg aantrekkelijk vond en graag bij me wilde zijn.
Het was de meest geweldige zomer geweest die ik had kunnen krijgen, allemaal dankzij hem.
Toen kwam 1 september opeens wel heel snel op ons af en voor we het door hadden, was het tijd om terug te gaan naar onze levens en de voorbereidingen voor het zesde jaar op Zweinstein..
Ik stapte de trein uit, waar ik de hele reis alleen had gezeten. Dit had ik niet erg gevonden, omdat ik ook niet anders gewend was. Even had ik gehoopt om klassenoudste te worden, maar toen ik mijn schoolpapieren had gekregen, bleek dit niet het geval te zijn. Als klassenoudste word je misschien ook niet meteen gewaardeerd, maar dan zou ik wel mensen hebben gehad om bij te kunnen zitten.
Ik trok mijn hutkoffer met me mee en bracht deze naar een lege koets. Met veel moeite wist ik de hutkoffer in koets te tillen, vermoeid stapte ik toen zelf in.
Het hele plein was al leeg, omdat ik als enige had gewacht tot het redelijk rustig was. Die drukte hoefde van mij niet, ik voelde me prettiger als het rustig was.
De koets begon te rijden en ik maakte het mezelf makkelijk. De rit zou niet langer dan een kwartier duren, maar dat was ook genoeg om even te genieten van de stilte.
Bij de school aangekomen stapte ik uit en trok de hutkoffer weer achter me aan. De hutkoffer liet ik in de hal staan en zelf liep ik door naar de Grote Zaal.
Mijn hart maakte even een sprongetje toen ik Benno in de deuropening zag staan. Ik begon op hem af te lopen. Al bijna 2 weken had ik hem niet gezien en ik wilde weten waarom hij niks van zich had laten horen. Ik was bijna bij hem toen Draco opeens naast hem stond. Meteen bleef ik stil staan. Benno was heel duidelijk geweest over dit; hij wilde niet dat iemand anders wist van ons. Hij vond dat we er eerst zelf achter moesten komen wat we precies voor elkaar voelden, daarna mochten de anderen het pas weten. En hij schaamde zich voor mij, hij wilde niet met mij gezien worden, omdat ik halfbloed was. Dit laatste zal hij nooit toegeven tegenover mij, maar ik wist dat ik gelijk had, waarom zou hij anders zo moeilijk doen?
Zwijgend liep ik langs Draco en Benno, mijn ogen ontmoetten de zijne, maar hij keek vrijwel meteen weer weg. Dit zou een gezellig jaar worden, als hij me steeds zo bleef negeren..
De eerste lesdag brak aan en ik liep alleen naar de Grote Zaal voor het ontbijt. De hele nacht had ik onrustig geslapen en ik bleef het gezicht van Benno steeds voor me zien. Je kon me misschien naïef noemen, maar ik wilde weten wat er aan de hand was. Ik moest hem gewoon zien, zoals ik hem zomers ook had gezien. Nu moest ik alleen nog het goede moment afwachten..
Zwijgend nam ik plaats aan de ontbijttafel, ver bij mijn jaargenoten vandaan. Meteen zag ik Patty naar me kijken, ze zag er even arrogant uit als altijd. Patty had het ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze een hekel aan me had. Volgens Benno was dit omdat ik er beter uit zag dan haar. Mijn lange, bruine haar zat op de één of andere manier altijd goed en zelfs zonder make-up zag ik er stralend uit. Patty droeg altijd ladingen make-up, en nog zag ze er uit als een mopshond.
Professor Sneep kwam langs de tafel lopen om de roosters uit te delen. Ik pakte de mijne aan, nadat ik aan had gegeven welke vakken ik zou willen volgen.
Voor het eerste uur stond Verweer Tegen de Zwarte Kunsten op de planning, samen met Griffoendor. Ik stond meteen op van tafel om mijn tas te gaan halen in de leerlingenkamer. Langzaam liep ik naar de kerkers, langs de lege lokalen. In één van de eerste lokalen zag ik een leraar staan die gisteravond aan ons was voorgesteld; professor Slakhoorn. Hij was waarschijnlijk zijn les aan het voorbereiden voor de leerlingen er allemaal waren. Iedereen was benieuwd hoe zijn lessen zouden zijn, het zal waarschijnlijk heel anders zijn dan de lessen van Sneep..
Ik liep langs het laatste lokaal, toen ik opeens iemand aan mijn arm voelde trekken. Geschrokken keek ik om en vlak voor me stond Benno.
‘Benno, wat doe je?’ vroeg ik geschrokken en probeerde me los te trekken, maar hij hield me stevig vast.
‘Hier kunnen we even alleen zijn’ zei hij en trok me het lokaal in. Hij sloot de deur achter mij en vergrendelde deze. Mijn ogen schoten meteen naar de deur en toen naar hem.
‘Wat heeft dit te betekenen?’ bracht ik uit. Benno glimlachte en deed een stap in mijn richting.
‘Ik had je toch gezegd dat ik wel iets zou vinden om bij je te kunnen zijn? Nou, dit is mijn manier. Hier kunnen we ongestoord onze gang gaan..’ zei hij en deed een stap in mijn richting. Vrijwel meteen deed ik een stap achteruit, tot ik niet meer verder kon en met mijn rug tegen de muur stond.
‘Benno, nu niet.. We moeten naar onze les..’ fluisterde ik, maar hij luisterde niet en drukte zijn lippen hard op de mijne. Zijn handen gleden meteen over mijn lichaam..
‘En nu gaan we weer terug naar elkaar negeren?’ vroeg ik terwijl ik mijn kleding weer fatsoeneerde. Benno was absoluut een geweldige minnaar, maar ik was bang dat het hem alleen maar daar om ging. Ik wilde mee dan dit, ik wilde liefde..
‘Je weet dat het niet anders kan, ik heb een reputatie die ik hoog moet houden,’ mijn maag kneep even samen toen hij dit zei, maar ik onderbrak hem niet ‘mijn moeder zou woedend worden als ze er achter zou komen. Zij vindt dat alleen volbloed heksen goed genoeg voor me zijn. Ik weet niet waar dit eindigt, maar voor nu wil ik bij je zijn.’ Benno keek me aan en sloeg meteen zijn armen om me heen toen hij mijn blik zag. ‘Ik bedoelde het niet verkeerd. Ik vind je erg leuk, maar niemand weet wat de toekomst ons brengt’ zei hij zacht.
Ik keek even op naar hem, in zijn ogen. Ergens geloofde ik hem wel, maar het leek nu meer alsof ik de zoveelste in de rij was. Natuurlijk wist ik dat hij meerdere meisjes had gehad, dat ik niet de eerste voor hem was, maar ik hoopte gewoon dat het deze keer anders voor hem zou zijn.
Benno kuste me nog één keer zacht en liet me toen los om het lokaal te verlaten. Zwijgend keek ik hem na en verliet toen zelf ook het lokaal. Ik haalde snel mijn tas op en liep naar derde verdieping, naar het lokaal van Verweer Tegen de Zwarte Kunsten.
Verschillende hoofden draaiden om toen ik het lokaal als laatste in kwam. Mijn ogen schoten naar Benno en ik zag dat hij strak voor zich uit keek. Ik liep naar een lege plek en ging zitten. Vrijwel meteen merkte ik dat iemand naar me keek, Draco Malfidus.
Hij keek even naar mij en toen naar Benno. Ik kon mezelf wel voor mijn hoofd slaan; hij had natuurlijk gezien dat ik meteen naar Benno keek bij mijn binnenkomst! Ik raakte meteen in paniek, maar herpakte mezelf. Het hoefde natuurlijk niks te beteken, ik had net zo goed naar Draco kunnen kijken. Naar iemand kijken betekende helemaal niks.. Maar toch zei iets me dat ik nog niet van Draco af was..
Toen de les voorbij was, pakte ik snel mijn spullen bij elkaar. Gelukkig had ik nu een uur vrij, dus kon ik eerst naar de leerlingenkamer.
‘Zo, jij was dus met Benno?’ hoorde ik opeens achter me. Geschrokken draaide ik me om en zag Patty staan.
‘Wat?’ vroeg ik verbaasd
‘Je was met Benno, toch? Voordat de les begon’ zei Patty gemeen grijnzend.
‘Ik weet niet waar je het over hebt’ zei ik en liep snel weg. Patty had me al snel weer ingehaald.
‘Ontken je het? Ontken je dat je samen met hem was voor de lessen begonnen? Margriet zag Benno eerst uit het oude Toverdrank lokaal komen, en jou een paar minuten later. Dat was gewoon toeval?’
Zonder te reageren liep ik verder, hopend dat niemand had gehoord wat Patty zei. Als het echt waar was wat ze zei, dat Margriet ons gezien had, zouden de verhalen wel snel doorverteld worden..
Benno zou me dat niet in dank afnemen, maar ik was niet de enige schuldige. Hij had me dat lokaal ingetrokken, niet andersom.
‘Tracey?!’
Ik draaide me geërgerd om toen ik iemand mijn naam hoorde roepen. Ik bleef staan toen ik zag dat het Benno was.
‘Heb jij het rondgebazuind? Dat we samen waren in het lokaal?’ vroeg hij woedend, zijn ogen schoten vuur.
‘Nee, natuurlijk niet..’ zei ik stotterend ‘Margriet heeft ons gezien, zij heeft het doorverteld.. Ik heb hier niks mee te maken, Benno.’ Ik keek hem smekend aan en zijn blik verzachtte iets.
‘Ik had het kunnen weten, Margriet vertelde het aan Patty en daarna weet de hele school het!’
Benno spuugde de woorden uit alsof het vergif was. Ik legde even een hand op zijn arm, maar deze duwde hij meteen weg.
‘Als we nu samen gezien worden, zal iedereen het geloven. Niemand mag het weten van ons, Tracey, niemand!’ zei hij fel en liep toen weg.
Toen ik ’s avonds plaats nam aan de tafel van Zwadderich zag ik verschillende mensen mijn kant opkijken. Hun blikken gleden van mij naar Benno, die straks voor zich uit keek en met niemand een woord wisselde. Ergens was ik blij dat Margriet ons gezien had, zo hoefde het geen geheim meer te zijn. Maar toch baalde ik ook.. het zou me niks verbazen als Benno nu opeens besloot dat hij er klaar mee was, dat hij wel een ander zou zoeken om zijn behoeften bij kwijt te kunnen.
De verhalen over hem waren al vele malen verteld en pas nu begon ik ze te geloven. Benno had geen meisje omdat hij haar leuk vond, nee, hij had een meisje om haar te kunnen beminnen.
Na een paar happen eten te hebben gegeten, stond ik op van tafel en liep ik naar de leerlingenkamer van Zwadderich. Bij binnenkomst zag ik meteen een stel op de bank zitten. De jongen herkende ik wel, dat was Draco, maar het meisje kwam met zo één twee drie niet bekend voor. Toen ik beter keek, zag ik dat het meisje Griffoendor was.. Parvati Patil.
Zonder een woord te zeggen, liep ik door naar de slaapzaal. Draco zou woedend worden als hij me zag staan en hij zal dan zeggen dat het niks voorstelt.
In de slaapzaal aangekomen liet ik me op mijn bed vallen en knelde een kussen tegen mijn buik. Misschien was het dom, maar ik begon echt verliefd te worden op Benno. Hij zou me waarschijnlijk uitlachen als ik hem dit vertelde, maar ik zag hem als meer dan alleen mijn minnaar.
Ik sloot mijn ogen en liet mijn gedachte de vrije loop. De herinneringen aan de zomer kwamen de boven, de eerste keer dat ik met Benno naar bed was geweest. Voor hem was ik misschien de zoveelste in de rij, maar voor mij was hij de eerste geweest. De eerste keer wordt altijd beschreven als verschrikkelijk, maar zo had ik het niet ervaren. Het was een prachtig mooie dag en –
Door harde stemmen kwam ik weer terug in het heden en meteen stond ik op van bed. Ik liep terug naar de leerlingenkamer staan en een glimlach verscheen om mijn mond toen ik Benno zag staan. Benno stond tegenover Draco en vanaf hier leek het alsof ze ruzie hadden.
‘… Ik heb haar tenminste nooit gezoend in een openbare ruimte, ik ken mijn plaats en ik weet dat dat niet acceptabel zou zijn. Wij zijn volbloed, Draco. Waarom zou je onze namen zo ten schande willen maken? Het enige dat erger zou zijn dat dit, is als je met één van hen zou trouwen. We hebben verplichtingen aan onze naam en ons bloed!’
‘Benno,’ waarschuwde Draco als hij me zag staan; ik stond als versteend, alsof ik net geslagen was.
‘Hou je op, met je ‘Benno’,’ gromde Benno ‘Veel plezier met haar, als je wilt, maar hou het stil! Laat het niet je goede naam ruïneren. Het is niet alsof het zo moeilijk is om het stil te houden, weet je, en vroeg of laat ben je klaar met haar –‘
‘Benno!’ onderbrak Draco hem weer. Benno keek hem nu eindelijk wel aan en Draco wenkte richting mij. Mijn ogen stonden vol tranen en ik had mijn handen voor mijn mond geslagen, alsof ik een schreeuw tegen wilde houden.
Benno zijn blik veranderde meteen toen hij me zo zag staan. ‘Tracey..’ fluisterde hij.
Door zijn stem schrok ik op en rende richting de uitgang van de leerlingenkamer, de tranen stroomden over mijn wangen.
‘Nee!’ schreeuwde Benno, paniek was in zijn stem te horen. ‘Tracey, wacht.. je begrijpt het niet! Ik bedoelde het niet zo, ik bedoelde jou niet! Ik had het niet over –‘
‘Waar had je het dan wel over, Benno?’ onderbrak ik hem snikkend. Hij leek even naar woorden te zoeken en ik zag de paniek in zijn ogen.
‘Het is over, Benno.. Ik wil niks meer met je te maken te hebben,’ bracht ik uit en rende weg, het kasteel uit. Snikkend liet ik me in het gras zakken, de tranen gleden over mijn wangen. Het ging Benno inderdaad maar om één ding, niet om mij. Hij schaamde zich voor mij, voor wie ik was. Dat was ook de reden dat hij zo moeilijk had gedaan over onze relatie, omdat ik maar halfbloed was..
Het liefst wilde ik dat dit schooljaar nu al voorbij was, dat ik Benno niet meer hoefde te zien.
Na een half uur stond ik weer op, ik moest toch een keer terug naar het kasteel. Langzaam liep ik over het bordes, het kasteel in.
‘Wat doe je hier nog zo laat?’
Ik keek om en zag Theodoor Noot staan. Theo was één van de weinige jongens die altijd normaal had gedaan. Hij had zich niet geroepen gevoelt om zich bij Draco, Korzel, Kwast en Benno aan te sluiten.
Verder liep hij ook niet te pronken met zijn naam, zoals Draco.
‘Ik had even behoefte aan frisse lucht,’ zei ik en wilde verder lopen, maar Theo haalde me in.
‘Ik hoorde je schreeuwen.. Je had ruzie met Benno, toch?’ hij keek me vriendelijk aan toen hij dit vroeg. Ik aarzelde even, maar knikte toen.
‘Trek je niks aan van hem, hij is het niet waard.’ Ik keek Theo dankbaar aan toen hij dit zei. De rest van de weg naar de leerlingenkamer zwegen we. Bij de ingang van de leerlingenkamer draaide Theo zich naar me om.
‘Aankomende zaterdag is er weer een uitje naar Zweinsveld, om het begin van het nieuwe schooljaar te vieren. Heb je zin om met mij mee te gaan?’ vroeg hij vriendelijk.
Ik keek hem verbaasd aan, nog nooit had iemand mij meegevraagd.
‘Ja, natuurlijk, graag’ bracht ik zacht uit. Theo glimlachte naar me en samen liepen we de leerlingenkamer in.
De zaterdag brak aan en ik begon nerveus te worden, wat als het één grote grap was geweest? In de leerlingenkamer zaten Draco en Benno op de bank, van Theo was geen enkel spoor te bekennen.
Benno keek mij meteen aan toen hij me zag. Hij stond op van de bank en liep op me af.
‘Tracey, we moeten praten,’ begon hij en hij stak een hand naar me uit, maar ik negeerde deze.
‘We hebben genoeg gepraat en volgens mij was ik duidelijk; ik wil niks meer met je te maken hebben.’
Ik liep bij hem vandaan en glimlachte toen ik Theo zag, hij stond bij de uitgang van de leerlingenkamer te wachten. Glimlachend liep ik op hem af.
‘Zullen we?’ vroeg ik vriendelijk en hij knikte. Toen we samen wegliepen, voelde ik de ogen van Benno in mijn rug branden.
‘Benno leek niet blij te zijn, om ons zo te zien’ merkte Theo op, terwijl we naar de hal liepen. Nonchalant haalde ik mijn schouders op.
‘Hij kan wel meer niet leuk vinden, ik bepaal nog altijd zelf met wie ik om ga en waarom. Benno wil niks met mij te maken hebben en ik ook niet meer met hem.’
Theo reageerde niet meer en samen liepen we naar Zweinsveld.
In Zweinsveld liepen we meteen naar De Drie Bezemstelen. Theo ging me voor naar een tafeltje en schoof een stoel naar achteren, zodat ik plaats kon nemen. Zelf nam hij plaats tegenover mij en we bleven zo een lange tijd zwijgend zitten.
‘Moet ik wat te drinken voor je halen?’ vroeg Theo na een lange tijd. Mijn ogen gelden door de ruimte en ik knikte langzaam.
‘Ja, graag. Doe maar een boterbiertje.’ Theo stond op en liep naar de bar. Ik keek weer om me heen en zag nu Draco en Benno binnenkomen. Meteen sloeg ik mijn ogen neer en keek naar de tafel. Ik keek pas weer op toen Theo de drankjes op tafel zette. Ik glimlachte even naar hem.
Zwijgend nipten we van ons drinken, weer was het Theo die de stilte verbrak.
‘Je zult je wel afvragen waarom ik je mee heb gevraagd, toch?’
Ik keek hem aan en knikte toen langzaam. Theo legde voorzichtig zijn hand over de mijne.
‘Ik vind je erg leuk, Tracey. Ik heb het een lange tijd tegenover mezelf ontkent, maar toen ik merkte hoe Benno je behandelde, kwam ik er achter dat ik je echt erg leuk vind en –‘
Hij zweeg toen hij de blik in mijn ogen zag, ik keek hem geschrokken aan.
‘Laat maar, vergeet wat ik zei. Ik had er niet over moeten beginnen, sorry.’ Hij stond resoluut op en liep naar de uitgang. Vrijwel meteen stond ik ook op en liep achter hem aan. Ik was zeker niet verliefd op hem, mijn gevoelens voor Benno waren nog te sterk, maar ik kon hem zo niet laten gaan.
Ik pakte zijn arm vast en hij keek meteen om. Zo impulsief als ik was, drukte ik mijn lippen op de zijne. Ik had er geen rekening mee gehouden dat we nu vlakbij de tafel van Draco en Benno stonden en ik hoorde Benno woedend tussen zijn tanden door sissen.
Na een lange kus maakte ik me weer los van Theo en keek hem aan.
‘Ik vind jou ook leuk, Theo, echt.’ Er verscheen een glimlach om Theo zijn lippen toen ik dit zei en boog zich weer naar me toe om me te zoenen.
Vanaf dat moment ging ik verder met mijn leven, als de vriendin van Theodoor Noot.
Ik was al tien weken samen met Theo toen Benno me weer lastig begon te vallen. De reden daarvoor was dat hij jaloers was. Nu besefte hij opeens dat hij me echt helemaal kwijt was, dat hij iemand anders moest vinden om zijn behoeftes bij kwijt te kunnen.
Theo had Voorspellend Rekenen, dus zat ik alleen in de leerlingenkamer. Met een boek op schoot zat ik op de bank bij de haard. Mijn ogen gleden over de bladzijde, maar geen enkel woord drong tot me door. Het boek viel van mijn schoot toen ik iemand vlak achter me hoorde.
‘Sorry, ik wilde je niet laten schrikken’ klonk een stem achter me, een fluistering. Zonder om te kijken wist ik al wie het was.
‘Wat wil je van me?’
‘Met je praten, geef me die kans, alsjeblieft..’
‘Er valt niks te praten. Ik ben nou met Theo, dus hou op’ zei ik en stond op. Benno keek me smekend aan en mijn hart maakte een sprongetje. Mijn gevoelens voor hem waren nog altijd niet weg.
‘Ik hou –‘
‘Hou op, ik wil het niet horen!’ riep ik boos en liep weg, maar hij hield me tegen en drukte zijn lippen vurig op de mijne. Eerst bleef ik als verstijft staan, maar toen nam mijn gevoel het van me over en ik kuste hem terug. Pas veel te laat besefte ik wat ik deed en ik duwde hem van me af.
‘Ga weg, Benno’ zei ik zacht en draaide hem mijn rug toe. Ik sloot mijn ogen toen ik zijn handen op mijn schouders voelde.
‘Je moet weten dat ik jou niet bedoelde, toen ik met Draco sprak. Ik heb me nooit voor je geschaamd, echt niet’
‘Je zei anders duidelijk dat je me niet in het openbaar had gezoend, omdat dat niet acceptabel zou zijn. Maar het is oké nu, ik ben met Theo..’ Ik draaide me naar hem om en sloeg mijn ogen neer toen ik hem naar me zag kijken.
‘Je hoeft dit niet te vertellen, wat er net gebeurd is. Lieg gewoon tegen hem, dat ik je dwong, dat –‘
‘Ik ga niet liegen, Benno, ik lieg nooit.. En alsjeblieft, laat me nu met rust’
Benno knikte langzaam en liep weg. Mijn ogen volgden hem toen hij de ruimte verliet, zelf ging ik weer op de bank zitten. Theo moest het weten, hij moest weten wat er gebeurd was. Ik kon niet tegen hem liegen, maar als ik hem dit vertelde, zou ik hem zeker kwijt zijn..
‘Waar denk je aan, lieverd? Wat kijk je gespannen, wat is er?’
Een flauwe glimlach verscheen om mijn lippen toen ik Theo hoorde en ik draaide me naar hem om.
‘Niks aan de hand, we hebben het er later wel over.’ Ik stond op en liep op hem af. Vrijwel meteen sloeg hij zijn armen om me heen en kuste mijn voorhoofd. Het schuldgevoel borrelde in me op, ik kon het gewoon niet achterhouden.
‘Liefje, gaat het?’ vroeg Theo bezorgd en keek me onderzoekend aan. Ik beet op mijn lip.
‘We moeten praten.. Ik moet je wat vertellen’ zei ik zacht.
‘.. Ik kon hem niet stoppen en ergens wilde ik het ook niet. Mijn gevoelens voor hem zijn nog niet weg, Theo, ook al wil ik het wel. Ergens blijf ik van hem houden.. Het spijt me zo.’
Theo had de hele tijd gezwegen toen ik mijn verhaal deed. Toen ik klaar was keek hij me pas weer aan.
‘En nu? Wil je verder met hem?’
‘Ik weet het niet, ik wilde dat ik het wist. Echt, ik hou van je, maar ik kan mijn gevoelens voor Benno ook niet aan de kant zetten en –‘
‘Het is over tussen ons, Tracey. Ik kan niet bij je zijn als je verliefd bent op een ander, het spijt me.’ Theo stond op en liep weg, met tranen in mijn ogen keek ik hem na.
…..
Het was één dag voor de kerstvakantie begon, morgenochtend werden de mensen die met kerst naar huis wildeden, met de trein weer teruggebracht naar Londen. Ik was daar ook één van.
Die nacht sliep ik voor het eerst in tijden goed, waarschijnlijk omdat ik nu eindelijk even alleen aan mezelf hoefde te denken, het was uit met Theo en Benno deed er niet meer toe.. Natuurlijk zou ik hem na de kerstvakantie wel weer zien, maar nu had ik gewoon tijd voor mezelf.
Nadat hij me gezoend had, had ik Benno niet meer gezien. Hij leek me te ontlopen, waar ik hem dankbaar voor was. Theo had me ook genegeerd, dit deed meer pijn. Mijn gevoelens voor hem waren er echt geweest, ze waren alleen niet sterk genoeg.
Toen ik ontbeten had, liep ik terug naar de leerlingenkamer, tot iemand mijn arm vastpakte. Geschrokken keek ik op en zag Benno.
‘Laat me los, zo mis ik mijn trein!’ beet ik hem toe.
‘Je hebt tijd genoeg om je trein te halen. Wat heb je Theo verteld?’
‘Het gaat je niks aan wat ik mijn vriend heb verteld, Zabini.’
‘Echt? Ik hoorde dat het uit is tussen jullie!’
‘Natuurlijk is het uit, idioot!’ siste ik ‘Ik zoende met een andere jongen, denk je echt dat hij dat zou accepteren?’
Hij greep mijn arm beet. ‘Ik zei dat je moest liegen!’ gromde hij ‘Waarom doe je dit? Is dit een manier om terug te komen bij me? Je wilt niet bij me zijn, maar je zult ook nooit gelukkig zonder me?’
Ik trok mijn arm los. ‘Ik hoef niet alles te doen wat je mij verteld, en niet alles gaat om jou, mr. Ego. Ik weet dat het misschien lastig voor je is om het te begrijpen, maar sommige van ons willen geen relaties die gebaseerd zijn op leugens!’
‘Ik heb nooit tegen je gelogen!’
Ik keek hem geschrokken aan, alsof hij me geslagen had, maar ik herpakte mezelf al weer snel. ‘Nee dat heb je niet, ik was gewoon te dom, dom genoeg om je kussen als beloftes te zien.’
‘Tracey..’
‘Nee. Laat me met rust, stop met me volgen. Stop met je met mijn relaties te bemoeien, we zijn klaar.’
‘We zijn niet klaar!’ riep Benno. ‘Ik maakte een grote vergissing, dat weet ik, waarom kan je niet gewoon proberen me te vergeven? Ik hou –‘
“NEE!’ schreeuwde ik om hem te stoppen. ‘Waag het niet om dat uit te spreken! Als je echt om me gaf, dan zou je niet willen dat… dat we alleen een geheime affaire hadden, hopend dat je moeder er niet achter zou komen. Wat zou er gebeuren als we na volgend jaar klaar zouden zijn met school, hè?’ Tranen stonden in mijn ogen toen ik deze woorden uitsprak.
‘Koop je een klein huisje waar je me in stopt als je geheime minnares?’ vroeg ik, ik gaf hem geen tijd om te antwoorden op mijn andere vragen. ‘Terwijl je moeder een leuke volbloed zoekt waar je mee kan trouwen? Heb je er ooit over nagedacht waar dit toe zal leiden? Heb je er ooit aan gedacht dat het alleen maar erger zou worden? Dat het over een jaar of twee lastiger zou zijn om weg te lopen?’
Benno keek me bedroefd aan. ‘Ik wil je niet verliezen,’ zei hij zacht. ‘vertel me wat ik moet doen om dit tegen te houden.’
‘Je bent me al lang kwijt,’ reageerde ik ‘je laat me alleen niet los.’
‘Nee!’ hij schudde zijn hoofd ‘er moet een manier zijn!’
Ik schudde langzaam mijn hoofd. ‘Nee, Benno, die is er niet. Ik was stom genoeg om te denken dat er een manier was, maar je had gelijk om het stil te houden. Ik had niet moeten denken dat het meer was dan het werkelijk was. Ik dacht op dat moment gewoon niet verder dan dat moment. Het was echt heel, heel erg stom. Je kan het de schuld geven aan het feit dat ik gewoon een domme tienerheks ben, een tiener die denkt dat je liefde kan kopen met seks. Ik weet dat we niet samen kunnen zijn, zelfs als het meer was geweest. Je zou al je vrienden verliezen door mij en je moeder zou je leven tot een hel maken.’
‘Dan is dat maar zo, we vinden wel een manier, we kunnen vluchten en –‘
‘Nee, dat is het niet waard.’
‘Maar ik hou van je..’
Ik glimlachte verdrietig. ‘Nee, dat doe je niet.’
‘Dat doe ik wel! Ik meende niks van wat ik zei over bloedstatus en al die andere onzin.. Je weet dat ik dat niet meende. De kussen waren beloftes. Ik zal mijn gevoelens voor jou wel leren begrijpen en we zouden –‘
Ik schudde weer mijn hoofd. ‘Nee, Benno, je had je nooit over willen geven aan je gevoelens, er was niks om je aan over te geven. Je zou moe zijn geworden van het met me naar bed gaan en dan zou je me dumpen, net als je deed met alle meisjes voor mij. Je denkt dat het liefde was, omdat je nog niet klaar met me was en dat maakt je gek.’
‘Tracey..’
‘Ik moet nu echt mijn trein gaan halen.’ Ik liep weg zonder nog naar hem om te kijken, het was nu tijd om te gaan. Als ik nu om keek, zou ik het hem alles vergeven en verder met hem gaan waar we gebleven waren. Het was nu tijd om terug te gaan naar huis, naar mijn moeder.
De kerstvakantie was naar mijn idee veel te snel voorbij. Het was heerlijk geweest om even bij mijn moeder te zijn en om bij te praten. Ik had haar alles verteld over wat er gebeurd was, over Benno en Theo. Ze zei dat ik de goede keuze had gemaakt, dat het goed was geweest om Benno niet nog een kans te geven. Ze had natuurlijk gelijk, maar ik voelde helaas niet hetzelfde. Ik had spijt van mijn woorden.
Nu was ik weer terug op school, ik moest Benno dus ook weer onder ogen zien. Langzaam liep ik de trap af naar de kerkers en toen meteen door naar de leerlingenkamer. In de leerlingenkamer zat alleen Benno op de bank, hij staarde in het haardvuur.
‘Benno..’ zei ik zacht. Benno keek geschrokken op en hij stond meteen op toen hij me zag.
‘Hoe lang stond je daar al? Wanneer ben je teruggekomen? Ik wilde –‘
‘Ik ben er nog maar net.’
‘Ik heb nagedacht, Tracey, en je hebt gelijk. Ik was dom en naïef, maar het was nooit mijn bedoeling om je te dumpen. Mijn gevoelens voor je waren echt, dat meen ik.’
Ik zuchtte even en deed een stap in zijn richting. ‘Ik geloof je, maar ik wil gewoon niet weer gekwetst worden. Ik wil liefde, niet alleen lust.’
Benno keek me aan en dacht na over mijn woorden. ‘Dat kan ik je bieden, echt.’
Ik keek hem in zijn ogen en gaf me over, iedereen had recht op een tweede kans. Natuurlijk zou het niet meteen veranderen, maar zo kon ik hem misschien laten voelen wat hij met mij had gedaan. Dit zou mijn wraak kunnen zijn. Een glimlach speelde om mijn lippen en ik deed een kleine stap in zijn richting. Hij zag de verandering in mijn ogen en meteen drukte hij zijn lippen op de mijne, zo gaf hij me geen kans om terug te krabbelen.
‘Ik verlang naar je,’ fluisterde hij in mijn oor toen hij de kus onderbrak. Ik glimlachte naar hem en liep met hem mee naar zijn kamer.
In zijn kamer aangekomen bleef ik staan en keek hem aan. ‘Ik geef je nog een kans, Benno, maar wat houd dat in? Zijn we terug bij af? Houden we het geheim tot we samen kunnen vluchten, tot je me ergens weg kan stoppen?’
Benno keek me aan en schraapte zijn keel. ‘We laten het nu gewoon voor wat het is, we zien wel wat de toekomst ons brengt. Je weet wat ik voor je voel en voor nu wil ik gewoon bij je zijn.’
Ik knikte, maar reageerde niet. Dit zou niet betekenen dat ik weer helemaal zou vertrouwen, want dat deed ik niet, hij moest wel meer doen om me helemaal terug te winnen.
‘Laten we dan niet langer wachten.’ Ik maakte mijn blouse los en kleedde me langzaam uit.
Vanaf het moment dat ik toe had gezegd, waren zijn ogen alleen nog maar op mijn lichaam gericht. Nu besefte ik pas dat het niet om mij ging, maar om mijn lichaam. Hij wilde geen vriendin omdat hij van haar hield, nee, het was om aan zijn behoeftes te voldoen.
Hij duwde me op zijn bed en ik kneep mijn ogen dicht, om het over me heen te laten komen.
Al die tijd was het hem alleen om dit te doen geweest.
Zacht verliet ik de kamer, Benno alleen achterlatend. Opeens zag ik Draco voor me lopen. Ik merkte dat hij schrok, dat iemand vlak achter hem liep.
‘Oeps, sorry,’ mompelde ik en wilde langs hem lopen.
Hij schraapte zijn keel. ‘Kan je me uitleggen waar je net geweest best, Davis?’ vroeg hij.
Ik keek hem arrogant aan ‘Dat gaat je niks aan, Malfidus.’
Hij fronste en keek me aan. ‘Je was bij Benno? Ik vraag me af waarom hij me niks verteld heeft..’
Ik bloosde en keek weg. ‘We houden het nog even stil’
Draco leek even na te denken en keek me toen weer aan. ‘Je gebruikt hem.’
‘Nee, dat doe ik niet.’ De blos op mijn wangen werd erger.
Draco leunde met zijn schouders tegen de koude, stenen muur en kruiste zijn armen voor zijn borst. Fronsend keek hij me aan. ‘Denk je echt dat hij niet weet hoe dat voelt? Ik begin te denken dat je al die tijd alleen maar hebt gespeeld met zijn en je eigen gevoelens.’
Mijn mond viel open van verontwaardiging. ‘Hij –’ Ik stopte even en keek om me heen, toen deed ik een stap in zijn richting en verlaagde mijn stem. ‘Hij was degene die dit wou. Hij zei dat het oké was.. gewoon zoals het is. He wilde me niet alleen laten! Wat verwacht je dan van mij?’ Aan het einde van mijn relaas was mijn stem nog maar een zachte sis.
‘Ik verwacht van je dat je je een beetje volwassen gedraagt en je hem dit niet aan doet. Waarom doe je dit? Wraak? Je zou nu wel moeten weten dat hij spijt heeft en dat hij je meer wilt dan wie dan ook.’
‘Spijt hebben maakt het niet beter.. En hij wil mij niet, hij wil mijn lichaam, hij wil aan zijn trekken komen, dat is alles,’ mompelde ik.
‘Dus het is wraak?’
‘Nee, het..’ Ik zuchtte even en sloot mijn ogen voor een seconde. ‘Denk je nou echt dat hij het niet aan kan?’
‘Hij kan het wel aan, maar je misleidt hem als je er niet serieus over bent.’
‘Maar ik heb hem verteld – ’
‘Voor of nadat je weer met hem naar bed ging?’
Ik keek hem boos aan, mijn lippen waren een strakke lijn. ‘Ik snap je punt, Malfidus.’
‘Doe je dat? Echt?’ vroeg hij. ‘Want omdat hij makkelijk in bed te krijgen is, betekend niet dat hij geen gevoelens heeft, Davis.’
‘Het lijkt wel alsof je steeds mijn gevoelens vergeet,’ herinnerde ik hem zacht.
‘Jouw gevoelens kunnen me niks schelen, Davis, je bent geen vriendin van mij.’
Ik keek hem aan, hij had nu echt het verkeerde gezegd. Woedend sloeg ik hem in zijn gezicht voor ik wegrende.
‘Davis, wacht!’ riep Draco me achterna, maar ik reageerde niet en rende verder. Natuurlijk wist ik dat hij veel sneller was, maar het kon me even niet schelen, niks kon me schelen.
Niemand gaf hier om mijn gevoelens, Draco niet en ook zeker Benno niet.
‘Verdomme, Davis, zo bedoelde ik het helemaal niet.’ Draco had me alweer ingehaald en stond voor me.
‘Wat moet je van me, Malfidus? Je was duidelijk, het kan je niks schelen.’
‘Het kan me inderdaad niks schelen, maar het was ook niet mijn bedoeling om je te kwetsen, wat ik nu wel gedaan heb en –’
‘Bespaar me je onzin, Malfidus, ik hoef het niet te horen.’ Ik draaide hem mijn rug toe en begon weer weg te lopen.
‘Wat doet hij met je, wat je zo’n pijn doet?’ riep Draco me achterna. Abrupt draaide ik me om.
‘Dat gaat je niks aan! Het kon je niks schelen, en nu wil ik het er niet over hebben!’
‘Dan toch niet..’ Draco draaide zich om en wou weer weglopen. Ik bleef staan en keek hem na.
‘Draco?’ vroeg ik zacht en hij draaide zich meteen weer naar hem om, verbaasd omdat ik hem met zijn voornaam had aangesproken. ‘Er is inderdaad wel wat.. en het gaat over Benno.’
‘Zo iets dacht ik al. Wil je het er over hebben?’
Ik knikte langzaam en ging op de bank zitten, hij nam plaats in de stoel tegenover mij.
‘Toen ik afgelopen zomer met Benno een soort van relatie kreeg, was het geweldig. Hij stopte al zijn vrije tijd in mij en we hadden het heel erg leuk samen. Na een tijdje wilde hij met me naar bed en ik heb toegezegd. Na die ene keer kreeg ik het idee dat onze hele relatie alleen maar om seks draaide. Elk moment dat we bij elkaar waren, zat hij aan me en wilde weer met me naar bed. Ik heb hem meerdere keren gezegd dat het niet alleen maar om seks draaide en op die momenten werd hij boos. Hij zei me dat ik niet serieus genoeg was en dat het normaal was voor onze leeftijd. Ik zag het toen nog niet in, maar nu besef ik me dat het altijd alleen maar om de seks te doen was. Hij wilde mij niet, hij wilde mijn lichaam..’
Draco had de hele tijd geen woord gezegd en me alleen maar aangekeken, hier was ik erg blij mee.
‘Heb je hem dit ook verteld, hoe jij er over denkt?’
‘Al vele malen, maar het kan hem niks schelen.. Hij maakt misbruik van mijn gevoelens voor hem.. Jij zegt dat het liefde is wat hij voor me voelt, maar volgens mij is het alleen maar lust. Waarom zou hij anders alleen maar hier mee bezig zijn? Hij wil niet gezien worden met mij, omdat hij bang is voor de reactie van zijn moeder. Als hij echt van me zou houden, zou het hem niet kunnen schelen wat zijn moeder denkt.’
Draco knikte langzaam en stond op. Hij liep op de bank af waar ik op zat en hij legde even een hand op mijn schouder.
‘Misschien is het beter als je voortaan meer aan jezelf gaat denken. Natuurlijk moet hij dit ook weten, ook als het betekend dat het daarna over is tussen jullie. Het spijt me dat ik zo harteloos was, dat je geen vriendin van me bent, betekend niet dat ik zo hatelijk moet doen.’
Er verscheen een zwakke glimlach om mijn mond. ‘Dank je wel, Draco.’
Draco glimlachte nog even naar me en liep toen weg. Ik keek hem na en liep toen naar de slaapzaal, om naar bed te gaan.
De volgende morgen versliep ik me, dit betekende dus dat ik geen tijd had om na te denken over het gesprek met Draco. Snel kleedde ik me aan en liep naar de leerlingenkamer. Ik wilde net de leerlingenkamer verlaten toen ik iemand mijn naam hoorde roepen. Meteen draaide ik me om en zag Benno op me af komen.
‘Hé, waar was je gisteravond opeens? Ik was ingedut, sorry.’ Hij toverde een glimlach tevoorschijn.
‘Ik heb nu geen tijd om met je te praten, Benno. Vanmiddag ben ik vrij. Kan je na de lunch naar de bibliotheek komen?’
Benno leek even na te denken over mijn vraag, maar knikte toen. Snel liep ik verder, naar de Grote Zaal, voor het ontbijt. Snel at ik een stukje toast met marmelade en nam een slok thee. Mijn tas had ik gelukkig al meegenomen, dus kon ik meteen naar de les, Gedaanteverwisseling.
Tijdens Gedaanteverwisseling begon ik weer te twijfelen of ik Benno hetzelfde moest vertellen als ik Draco had verteld. Ergens had Draco gelijk; ik moest meer aan mezelf denken. Maar aan de andere kant vond ik het ook leuk om bij hem te zijn, al was het om de verkeerde reden.
De hele dag was ik afwezig tijdens de lessen, ik had mijn hoofd er niet bij. De hele tijd zat ik met mijn gedachte bij Benno, wat zijn reactie zou zijn. Ik wist het nu zeker, ik moest het hem vertellen.
Na de lunch liep ik naar de bibliotheek en zag Benno daar al staan. Hij leunde tegen de muur aan, maar zette zich hier van af toen hij me zag. Hij kwam op me aflopen en kuste me, zijn handen gleden meteen over mijn lichaam.
‘Benno, niet doen,’ zei ik zacht tegen hem en duwde hem een beetje van me af ‘we moeten echt praten, verpest het alsjeblieft niet.’
Benno stopte meteen zijn handen in zijn zakken en hij keek me aan.
‘Waar wil je over praten? Het gaat zo prima, toch?’
Ik zuchtte even zacht en keek hem toen recht aan. ‘Nee, dat gaat het niet. Ik hou van je, Benno, echt, ik ben alleen bang dat jij niet hetzelfde voor mij voelt en –’
‘Dat is onzin, ik geef heel veel om je, dat weet je en –’
‘Laat me alsjeblieft even uitpraten, Benno. Zoals ik zei, ik hou van je, maar ik heb het idee dat het jou alleen maar om mijn lichaam gaat. Al na twee weken gingen we met elkaar naar bed en alles wat we daarna deden, was met elkaar naar bed gaan. Natuurlijk kan dit ook bij een relatie horen, maar ik wil geen relatie die alleen maar daar om draait. Liefde vind ik belangrijker dan lust, maar voor jou geldt dit geloof ik niet.’
Benno keek weg van me toen ik klaar was met praten. Ik keek hem smekend aan, ik wou graag een reactie, wat het ook was. Aarzelend legde ik een hand op zijn arm, nu keek hij me wel aan.
‘Ik.. ik weet niet wat ik moet zeggen’ bekende hij zacht. Ik liet zijn arm los en beet op mijn lip.
‘Heb ik gelijk? Is het met elkaar naar bed gaan belangrijker voor jou?’
‘Is het erg als ik ‘ja’ zeg?’
Ik sloeg mijn ogen neer. ‘Ik denk het wel..’
Benno legde twee vingers onder mijn kin en duwde deze zacht omhoog. ‘Ik hou van je, dat meen ik.’
‘Dat alleen is niet genoeg, Benno.’
‘Wat moet ik dan doen om je er van te overtuigen dat ik verder met je wil?’ vroeg hij zacht.
Ik keek even op naar hem. ‘Het menen en –’
‘Ik meen het met heel mijn hart!’
‘… en er echt voor gaan. Laat me zien wat je voor me voelt, dat het niet alleen om seks gaat, dat het niet om mijn lichaam gaat, maar om mij als persoon.’
Benno keek me hulpeloos aan toen ik dit zei. ‘Hoe?’
‘Daar moet je zelf achter komen, daar kan ik je niet bij helpen.’ Ik liep weg toen ik dit had gezegd, Benno alleen en verward achterlatend.
Ik zou hem nu echt kwijt zijn, want hij zou nooit iets vinden om me er van te overtuigen dat het om mij als persoon ging. Zelf wist ik ook niet wat hij daarvoor precies moest doen, dus waarom zou hij het wel weten? Natuurlijk was er één manier, maar daar zou hij nooit voor kiezen..
De hele weg naar de leerlingenkamer was ik in gedachte verzonken, dus pas toen het te laat was, merkte ik dat ik tegen iemand op liep.
‘Sorry..’ mompelde ik en wilde verder lopen, maar de persoon in kwestie hield me tegen.
‘Wat is er aan de hand? Je bent er niet bij me je hoofd, dat is duidelijk.’
Ik keek even op toen ik de stem herkende, Theo.
‘Laat maar, het is niet belangrijk..’
‘Dat het over is tussen ons, betekend niet dat ik niks meer om je geef. Is er iets gebeurd? Heeft Benno er iets mee te maken?’
We waren maar heel kort samen geweest, maar toch kende Theo me door en door, veel beter dan Benno me ooit gekend had.
‘Hij heeft er iets mee te maken, maar het doet er niet meer toe. Ik red mezelf wel, echt.’ Ik deed net een stap op hem heen, toen ik zijn hand op mijn arm voelde.
‘Het schooljaar duurt nog een paar maanden, houd je het echt zo lang vol? Je bent er niet bij met je hoofd en dat komt je schoolresultaten ook niet ten goede. Wat er ook aan de hand is, je kan altijd met me praten, ik ben er voor je.’
Ik glimlachte en keek hem dankbaar aan. ‘Dank je, Theo.’ Na dit gezegd te hebben liep ik echt weg, de leerlingenkamer in. Ik bracht mijn boekentas naar boven en liep toen terug naar de leerlingenkamer. Er stond nog genoeg huiswerk op de planning, maar mijn hoofd stond daar nu absoluut niet naar. Het boek waar ik niet zo lang geleden in begonnen was, lag nog naast de bank. Ik pakte het en begon te lezen, maar de woorden drongen niet tot me door.
Hoe meer uren verstreken, hoe drukker het werd in de leerlingenkamer. De meeste leerlingen waren bezig met klagen over de leraren en het vele huiswerk dat ze hadden gekregen, andere waren bezig met hun huiswerk of een potje tovenaarsschaak. De groene gloed van het meer zorgde voor een mysterieus schouwspel in de leerlingenkamer, maar niemand leek er echt op te letten.
‘Tracey?’
Meteen keek ik om toen ik iemand mijn naam hoorde noemen. De stem klonk erg hulpeloos, alsof diegene zijn laatste woorden aan het uitspreken was. Toen ik omkeek zag ik dat het Benno was.. Dat had ik natuurlijk kunnen verwachten.
‘Benno,’ zei ik alleen maar en stond op.
‘Wacht, niet weg gaan! Ik heb nagedacht en je hebt gelijk, ik heb me als een klootzak gedragen en dat verdien je niet. Het spijt me zo, maar je moet geloven dat ik echt van je hou.’
Ik keek hem aan. ‘Je weet dat dat niet genoeg is, Benno, het spijt me.’ Weer wou ik weglopen, maar hij hield mijn arm stevig vast en hij trok me naar zich toe. Zo midden in de leerlingenkamer kuste hij me. Nog nooit had mijn me zo in het openbaar gekust..
Hij kuste me hard, maar toch ook teder. Toen hij de kus verbrak keek hij me weer aan.
‘Geloof je me nu? Het kan me niks meer schelen wat andere van ons denken, ik wil bij je zijn. Mijn andere gevoelens zullen niet meteen weg zijn, maar ik zal ze in proberen te houden. Ik hou van je, dat is alles wat telt.’
Er verscheen een grote glimlach om mijn lippen toen hij dit zei. Aan zijn gezicht zag ik dat hij een reactie verwachtte, maar de enige reactie van mijn kant was een lange en hartstochtelijke zoen.
Natuurlijk zou alles niet meteen veranderen, hij zou zijn gedrag niet meteen kunnen stoppen, maar voor nu was dit even genoeg. Voor nu kon ik tevreden zijn met wat we hadden, niemand kan de toekomst voorspellen, dus we zouden wel zien wat er voor ons in het verschiet zou liggen.
|
Verhalenwedstrijd 8 Fleur - 1
Maar goed geschreven prima kan niks anders zeggen.
