|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Howlingwolf
|
Geplaatst op 03-07-2011, 08:38 |
Reageer
|
Berichten: 783
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Als in slow motion (of is het echt slow motion? -> de spreuk suist al bijna 5 dagen op de Voldemort af  ) okee.. dus..
-ok sorry voor dit doelloze geheel, maar ik kan het niet laten het tòch zo te posten  -
Als in slow motion duwt Howlingwolf Patty, Manon en Superdreuzel opzij. Haar mond geeft vorm aan een geluidloze gil van afschuw als ze ziet dat de spreuk langzaam maar zeker de afstand met de Heer van het Duister verkleind. Achter Howlingwolf staat Evilwitch, haar eerst grijnzende gezicht is veranderd in een geschokte uitdrukking, waarbij ze met haar vingertoppen haar opengevallen mond afschermt van het publiek. (of tegen de net binnengevlogen vlieg. Ik was niet zeker ).
Howlingwolf heeft intussen in de enkele honderdste van een seconde de kraag van een naamloze Schouwer beetgegrepen en uit alle macht gooit ze de persoon richting de Heer van het Duister. Deze werpt haar een dankbare blik en een kushandje toe en valt dan flauw.
De Schouwer valt geraakt door de dodelijke spreuk neer, zijn rode haar zichtbaar als de kap van zijn hoofd glijdt. Een ijselijke gil weerklinkt en een van de Schouwers rent naar zijn gevallen metgezel. Dramatisch zakt hij luid snikkend over het roerloze lichaam, terwijl hij wordt uitgejoeld door de dooddoeners. Howlingwolf lacht op haar beurt honend, tot haar oog op de Heer van het Duister valt, die nog altijd op zijn rug voor het café ligt. Met een klein gilletje staat ze op en snelt zich naar hem toe.
Evilwitch heeft nog steeds de meeste lol van iedereen en imiteert op een overdreven manier de Schouwer, die langzaam is opgestaan en zich naar haar omdraait. Evilwitch die niet doorheeft dat het helemaal stil geworden is voor het café, brult nu dramatisch terwijl ze met haar vingertoppen de nep-tranen uit haar ogen veegt.
De schouwer schraapt zijn keel waardoor Evilwitch opkijkt. Zijn perfecte wenkbrauwen zijn tot een frons samengetrokken als hij woedend roept: "Niet mijn zoon, B/W-itch!"
Dit bericht is gewijzigd op 03-07 17:34.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
 I've seen Sweeney Todd more times than many therapists would consider emotionally healthy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Evilwitch
|
Geplaatst op 27-07-2011, 19:15 |
Reageer
|
Berichten: 1122
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Evilwitch, die alle posts na die van Howlingwolf totaal negeerde omdat die geen enkel verband hielden met de rest van de verhaallijn, schrok eindelijk op uit haar solo-performance en zag de Schouwer dreigend op haar aflopen, toverstok op haar hart gericht. 'Muh-muh-muh-mmmaar-'
'PARALITIS!' brulde de Schouwer.
'FINITE INCANTATEM!'
'LEVICORPUS!' brulde de Schouwer opnieuw.
'FINITE INCANTATEM!'
'IMPEDIMENTA!' brulde de nu schor wordende Schouwer geïrriteerd.
'FINITE INCANTATEM!'
'Zeg, wil je alsjeblieft eens ophouden mijn spreuken ongedaan te maken?!?!' de Schouwer verloor zijn geduld.
Howlingwolf keek onschuldig achterom. 'Ìk? Crucio! Crucio! Crucio!'
'WHAAAAAAAAH!' schreeuwde de Schouwer van de pijn.
'AAAAAAAAH!' gilde het restje overgebleven Schouwers uit angst.
'HAHAHA!' krijste Howlingwolf maniakaal terwijl ze lukraak Schouwers, leerlingen en toevallige passanten vervloekte.
Evilwitch zat met grote ogen te kijken, bewonderde de meedogenloosheid van haar bondgenoot en seinde naar Manon, Patty, Superdreuzel en Simonsisseling dat ze moesten helpen. De vermeend Dooddoeners stormden eensgezind op de gepikeerde Schouwers af terwijl Howlingwolf zich van haar intentionele slachtoffer afwendde, een druppel zweet van haar voorhoofd wegvegend.
'AVADA!'
Een krachtige, groene lichtstraal verblindde alle aanwezigen toen de heks zich met een ruk omdraaide en haar prooi dodelijk trof met de Onvergefelijke Vloek.
Nog nahijgend van de enorme inspanning keek ze op naar de rest van het schouwspel waar her en der Schouwers werden gemarteld, verjaagd en gevierendeeld. Midden in de waanzin viel nog net Evilwitch te onderscheiden die over een in zwart gehulde gedaante gebogen zat, haar schouders schokten.
'Witch! Wat?-'
Evilwitch kwam langzaam overeind en liet haar handen van het hoofd van het lichaam glijden.
'NEE!'
Voldemorts nietsziende ogen staarde roerloos in de hemel, een ongelovige uitdrukking was nog steeds op zijn gelaat gegrift.
'NEEEEEEEE!' Wolf zakte op haar knieën en huilde tranen van woede en leed. Evilwitch keek de aanrichter van dit kwaad na, die verwoed probeerde te ontkomen door onder de mantel van Superdreuzel te duiken, die nog druk duelleerde met iets van zes Schouwers.
'Mij ontkom je niet, gedrocht dat je bent!' krijste ze met overslaande stem. 'Wees een vent en kom de straf halen die je toebehoord of hij zal je tegemoetkomen; ALS EEN LAFAARD!'
Er leek iets te bibberen onder de mantel van Superdreuzel maar deze verhulde nog steeds de gevluchte Schouwer.
'Ook goed..' mompelde Witch in haarzelf. 'O sneu, bang, klein tovenaartje... Kom dan! O poes, poes, poes...' Superdreuzel keek even achterom toen hij haar half zingende stem hoorde. 'Iemand thui-huis?'
Verlekkerd keek ze naar de boven de grond hangende zoom.
'Boe!' Vlug zwaaide ze de mantel omhoog. 'HA!' spetterde ze in het bange gezicht van niemand minder dan...
'POTTER?!?!'
'AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!' gilde Potter en hij duwde Witch ruw aan de kant en zette een sprintje in.
'Mooi niet, smerig onderkruipsel!' Ze draaide zich op haar buik en vuurde een welgemikte spreuk af op het wegrennende Modderbloedje, die hem recht in de rug had geraakt als hij stil had gestaan, maar in plaats daarvan Verlamde hij Ginny die door het raam had staan gluren.
'Wel Potjandoosies...' Na één keer op haar gewaad te zijn gaan staan en één keer omver te zijn gelopen door een tot waanzin gedreven Howlingwolf, wist ze bij poging drie overeind te komen en de achtervolging in te zetten. Harry Potter sprong en huppelde, overtuigd van zijn voorsprong, al zingend door de Wegisweg.
'And ow I like this magic spell, I send my enimies straight to hell! It's such a bless, I do it every day! OKAY! Avada Kedavra! *tum tum* A-'
'AVADA KEDAVR-UH!'
'Although I admire your bloodlust Cissy, I'm afraid it is Voldemort who'd have to kill Harry Potter.'
'Ahhh...' zuchtte Witch, die languit op de grond lag door een staaltje goed tackelwerk van haar vriendin. 'Jij quote echt àlles hè?'
'Hmm hmm,' knikte Howlingwolf geanimeerd. De twee Dooddoeners keken op en zagen nog net hoe Harry Potter lief naar hen lachte voor hij met een zweepslag Verdwijnselde.
'Oké, wat nu?'
Howlingwolf keek haar aan alsof ze teveel Fisteldistelpus had gedronken. 'Wat nu? WAT NU?!?! VOLDEMORT REANIMEREN, WAT NU!'
Dit bericht is gewijzigd op 04-10 21:23.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Blue Caterpillar: "Who are you?" Alice Kingsley: "Absolem?" Blue Caterpillar: "You're not Absolem. I'm Absolem. Stupid girl." |
|
|
patty-p
|
Geplaatst op 30-07-2011, 19:34 |
Reageer
|
Berichten: 67
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
zodra evilwitch achter potter aan gesprint is wil patty er gelijk achter aan rennen maar inplaats daarvan knielt ze naast het levenloze lichaam van haar meester .nee meester neee zucht ze wanhopig hij kan toch niet zo maar dood zijn.
potter is maar een tiener die kan zo groote macht niet dood maken.
met een woedende ruk tilt patty haar hoofd op en roept AVADA KEDAVRA.
alle wegvluchtende schouwers vallen dood neer op de grond dat is mijn wraak sist patty woedend terwijll ze weer neerzakt bij haar meester.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ben een dooddoener kijk uit MORSMORDRE |
|
|
Evilwitch
|
Geplaatst op 04-10-2011, 22:09 |
Reageer
|
Berichten: 1122
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Evilwitch en Howlingwolf kwamen haastig aanrennen en hoorden Patty haar wraakzuchtige woorden schreeuwen.
"Whoohoo!" juichte Evilwitch, "Wij Dooddoeners zijn onverslaanbaar!"
Howlingwolf echter, duwde Patty aan de kant en knielde neer naast haar meester. Met een verwrongen gezicht keek ze op hem neer en haar mond vertrok. Traag boog ze voorover, keek nog eens goed naar het beoogde gebied en wierp toen een vertwijfelde blik op haar zusje.
"Weet jij nog hoe dat reanimeren werkte? Niet via de-"
"De mond ja." Witch genoot zichtbaar en ging er eens goed voor zitten. Patty krabbelde versuft overeind, wilde le moment suprême niet missen. Walgend wendde Wolf zich weer tot haar grote liefde en boog voorover. Lippen raakten elkaar bijna toen ze abrupt overeind kwam.
"Ik kan het niet, dat ding is zeker al twee maanden dood... Meer zelfs."
Beschaamd, bang en een tikkeltje misselijk zat ze op haar knieën en keek met glinsterende puppy-ogen omhoog. Het was hartverscheurend. Hoewel Evilwitch haar graag nog meer had willen kwellen, zag ze de ellendige blik van haar vriendin en besloot dat het tactischer zou zijn haar commentaar voor zich te houden... Voor deze keer.
"Kom maar mee, Wolf," zei ze toen maar meelevend, "we zullen eens een lekker kopje thee voor je zetten en een kaarsje voor onze Meester branden."
De Dooddoener keek op en veegde een verdwaalde traan van haar wang.
"Hmja..." mompelde ze pruilend.
Witch sloeg een arm om haar schouders en begeleidde haar naar de ingang van het Dooddoenerscafé.
"Wacht!" klonk het achter hen. "Wat doen we met De Heer Van Het Duister?"
Superdreuzel, Simonsisseling, Manon en Patty keken hen vertwijfeld aan. Bloed droop van hun gezichten en hun gewaden waren gescheurd in de hevige strijd.
"Ehh..." Alle ogen waren op Evilwitch gericht terwijl ze verwoed naar woorden zocht. "Nou, reanimeren heeft niet echt zin meer... Ik bedoel, het enige levende in dat lichaam zijn de maden die het aanvreten, maar-"
"EW!" klonk het in koor.
"Zeg!" riep Evilwitch verontwaardigd uit. "Willen jullie het wel eens laten mijn naam ten schande te maken?"
Door haar tranen heen grinnikte Howlingwolf in haar vuistje, helaas niet onopgemerkt door haar beledigde vriendin. Twee roosterende ogen verpulverden haar tot as toen zij haar een van haar dodelijke blikken toewierp.
"Ik zal maar doen alsof ik dat niet hoorde," zei Witch hooghartig. "Nou, hebben jullie dan suggesties?" Ze wendde zich tot de andere Dooddoeners.
"Braden aan het spit!" gilde Patty
"Opzetten en boven de haard hangen!" opperde Manon.
"Betoveren en verkleed als Valentijnsengel harpmuziek laten spelen voor de gasten."
Iedereen keek wat geschrokken om naar Superdreuzel en blikken vol afgrijzen vielen van hun gezichten te lezen.
"Wat?! Het zou veel publiek trekken!" bracht hij ter verdediging.
Evilwitch was het echter zat. "We horen het wel als jullie eruit zijn, Wolf en ik gaan ondertussen een lekker kopje thee drinken."
De twee heksen wilden net het café betreden toen Evilwitch een briljant idee te binnen schoot. Ze stond stil en dacht na hoe ze dit het beste aan kon pakken. Ze kon het beter niet aan iedereen vertellen, zodat zij met alle eer zou kunnen strijken. Toch had ze een partner in crime nodig... Snel duwde ze Howlingwolf naar binnen en trok haar een donkere hoek van de ruimte in.
"Wolf, ik heb de uitkomst! Ik weet hoe we de Heer Van Het Duister weer tot leven kunnen wekken!" fluisterde ze opgewonden. "Zo vergeeft hij ons dat we hem hebben laten sterven en zal hij ons rijkelijk belonen! Het enige wat we moeten doen is het houden van een herrijzenisceremonie met bloed van de vijand, het bot van de vader en vlees van de dienaar!"
Haar glinsterende ogen keken in afwachting naar Howlingwolf.
"Als ik je goed begrijp," begon ze vertwijfeld, "wil je dat ik je daarbij help. Met dat verre reizen-gebeuren ofzo..."
Enigszins teleurgesteld keek Evilwitch naar haar vriendin. Ze had het kunnen weten, Wolf was geen strateeg, ze dééd gewoon en zag dan wel hoe dat uitpakte. Waarom moest zíj nu altijd de wijste zijn? Toch leek ze zich te herpakken.
"Als je mij het denkwerk nou eens laat doen, dan laat ik het martelen-"
"Martelen?!" onderbrak Howlingwolf haar, door interesse gewekt.
"Dat ja, laat ik dan aan jou over en-"
Howlingwolf had geen bedenktijd nodig. "Deal!"
"Maar op één voorwaarde-" probeerde Witch er tussendoor te komen.
"Deal!"
"Luister nou Potterdomme eens!" krijste ze met overslaande stem en ze trapte woest op Wolfs voet.
"AUW! Kreng!"
"Ja, dat krijg je er nou van!" brieste ze in Howlingwolfs gezicht. "Als je mensjes wil martelen moet je me beloven dat je níémand hierover verteld! Begrepen?"
Howlingwolf hinkte al scheldend heen en weer en wreef over haar zere voet. "Wat zit er in die schoenen van jou? Staal?"
Evilwitch pakte Wolf stevig bij haar arm en trok haar dreigend naar zich toe. "Ik stelde je zojuist een vraag..."
Met grote ogen staarde de Dooddoener naar haar vriendin. Ze had iets maniakaals over zich... Het leek menens te zijn.
"Oké, oké, maak je niet dik. Je wilt dat ik niks zeg."
"Niets, aan niemand niet." Haar ogen boorden zich in die van Wolf. "Beloof het!"
Howlingwolf slikte en hing angstvallig achterover. "Ik beloof dat ik niemand iets zal zeggen. Niets en ook echt niets meer. Vooral niet over hoe WIJ VOLDIE'S LEVEN REDDEN!!"
Het hele café viel stil. Tientallen nieuwsgierige hoofden keken achterom toen zij de heks zo heldhaftig hadden horen schreeuwen. De net binnengekomen andere Dooddoeners keken hen geschokt aan.
"Oeps..."
Verontschuldigend zette ze haar liefste glimlach op toen het effect van haar enthousiasme-uitbarsting waarnam. Evilwitch keek haar met toegeknepen ogen aan en liet haar arm los. Ze inhaleerde een aantal keer diep en mompelde dingen als: "Moet weerstaan...", "Krijg haar nog wel..." en "Hebt nog geen strafblad..."
Dit bericht is gewijzigd op 04-10 22:14.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Blue Caterpillar: "Who are you?" Alice Kingsley: "Absolem?" Blue Caterpillar: "You're not Absolem. I'm Absolem. Stupid girl." |
|
|
Howlingwolf
|
Geplaatst op 19-10-2011, 18:42 |
Reageer
|
Berichten: 783
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Howlingwolf voelde zich een beetje ongemakkelijk, toen ze zag dat iedereen in het café in hun richting staarde. Vlug herstelde ze zich en keek de mensen om zich heen hooghartig aan.
“Zeg! Hebben we soms wat van jullie aan?” gilde ze.
Een van de dooddoeners stak haar hand op, maar liet deze vlug zakken toen Howlingwolf haar vernietigend aankeek.
“Zeg,” begon een dooddoener die zich op zo’n drie meter links van Howlingwolf bevond. “Hoe dachten jullie..?”
“Amnesia Completa!” krijste Howlingwolf, terwijl ze haar toverstok op de dooddoener gericht hield. Deze laatste staarde uitdrukkingsloos voor zich uit. Gevaarlijk keek Howlingwolf om zich heen, alsof ze de menigte uitdaagde om nog iets te zeggen.
“Waar was dat..”begon een tovenaar recht naast haar tegen zijn buurman.
“Crucio!” gilde de heks, terwijl ze haar zich tot de arme man richtte. Gillend en stuiptrekkend viel deze op de grond. Verbijsterd keken de andere Dooddoeners haar aan. Howlingwolf wachtte tot het gegil ophield en liep toen dreigend op haar slachtoffer af.
“Je hebt niks gezien of gehoord, klopt dat?” zei de heks zachtjes. Langzaam naderde ze de tovenaar. Deze piepte angstig en kroop snel bij haar vandaan.
“Klopt dat?” vroeg ze harder, terwijl ze zich tot de toeschouwers wendde. Uitdagend keek ze om zich heen en glimlachte tevreden, toen ze zag dat de mensen om zich heen ineens dringende andere zaken te bespreken hadden.
“Zo,” zei ze zachtjes. Haar aandacht was weer bij Evilwitch, wiens gezicht alleen voor de helft nog zichtbaar was. Ze had haar ogen verborgen achter haar hand terwijl ze in haar gedachten wel 20 keer tot tien geteld had.
“Jij stuk ongeluk!” wist ze zwaar ademend uit te brengen. “Jij achterlijk achterste van een bergtrol!”
Howlingwolf glimlachte liefjes. “Er is toch niks gebeurd?” vroeg ze poeslief.
“Niks gebeurd?! NIKS GEBEURD??!” krijste Evilwitch kwaad, terwijl niemand in het café naar hen keek. (lees: durfde)
“Mag.. mag ik nog steeds martelen?” vroeg Howlingwolf, de uitbarsting van haar vriendin negerend. Evilwitch keek haar vernietigend aan en in haar hoofd telde ze nog een keer tot tien.
“We zullen zien,” zei ze bitter.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
I've seen Sweeney Todd more times than many therapists would consider emotionally healthy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Het Dood Doeners Café - 4
" border="0"> 