|
Secret-v
|
Geplaatst op 29-04-2011, 01:44 |
Reageer
|
Berichten: 1156
administrator
Verstuur privé bericht
|
Het was een warme zomer. Het had al enkele weken niet geregend. Als gevolg hiervan dreigden de oogsten te mislukken, waardoor de boeren nu al belachelijk hoge prijzen begonnen te vragen voor hun graan. Het volk was hier weer de dupe van en deed haar beklag bij de koning, maar dit was tevergeefs. Het volk had een hekel aan de koning en daar hadden ze een goede reden voor. De oogsten zouden vrijwel zeker mislukken als het niet snel zou gaan regenen. Uit angst voor het vrijwel onvermijdelijke voedseltekort, had de koning de belastingen voor de boeren verhoogd, wat inhield dat ze een groot deel van hun graan moesten afstaan aan de koning. Iedere boer die zich hier niet aan hield of zich ertegen verzette, werd direct opgepakt.
Het volk was dus ontevreden. In de stad was dit onder andere te merken aan de hoeveelheid zwervers en de hoge mate van criminaliteit. Mensen die geen geld meer hadden, werden uit huis gezet en begonnen te stelen om te kunnen overleven. De stemming in de stad was gespannen, ieder moment konden de wachters weer ingrijpen om een betrapte zwerver op te pakken.
Vin had het nog niet zo slecht. Hij leefde van de onrust van de mensen. Als mensen niet tevreden zijn, zoeken ze iemand om het voor ze op te lossen. Daar profiteerde Vin van, door de "vieze" klusjes van mensen op te lossen. Op dit moment was hij ingehuurd door een groep bakkers die het er niet mee eens waren dat de koning al het graan opeiste. Dat graan wilden ze terug hebben, goedschiks of kwaadschiks. Aangezien goedschiks al was mislukt, probeerde ze het nu kwaadschiks.
Daarvoor hadden ze Vin in de arm genomen. Aan de ene kant omdat hij ervaring had met sabotage. Aan de andere kant omdat ze zelf te bang waren om betrapt te worden. Ze hadden hem er nu op uitgestuurd om informatie in te winnen. Het plan was om de belastinginners te overvallen wanneer ze het graan kwamen ophalen, maar daarvoor moesten ze wel weten wanneer ze kwamen.
Zodoende zat Vin nu verborgen in een kar met hooi, op weg naar het koninklijk kasteel.
Dit bericht is gewijzigd op 30-04 20:54.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
 |
|
|
|
|
Howlingwolf
|
Geplaatst op 30-04-2011, 21:37 |
Reageer
|
Berichten: 783
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Deliah zat tegen het venster geleund en liet haar blik over het land buiten het kasteel glijden. De eens zo groene heuvels waren lichtgeel door de langdurige droogte. Als het niet snel zou gaan regenen, zou het volk vrijwel zeker in opstand komen; zeker na de verhoging van de belasting voor de boeren. Ze zuchtte diep.
Deliah bewoonde het kasteel nog niet zo heel lang. Ze had eerst een geruime tijd rondgezworven, waardoor ze vrij veel kennis had opgedaan over verscheidene planten en kruiden. De meeste mensen die ze tegengekomen was, hadden haar wel íets kunnen vertellen over de vegetatie in het gebied. Welke planten ze kon eten en welke niet.
Soms staakte ze haar zwerftocht even, omdat iemand haar aanbood een paar nachten te overnachten bij zijn of haar familie. Ze hielp dan mee in het huishouden en leerde meer over verschillende levens en daarbij dus ook de levensopvattingen die die personen erop nahielden. De meeste mensen wilden ook weten wat háár levensvisie was. Waar ze vandaan kwam, wat haar achtergrond was en waarom ze alleen door de bossen en over de velden zwierf. Ze wist er handig omheen te praten, zodat de waarheid van haar verleden haar lippen niet bereikten. Meestal vertrok ze dan nog diezelfde avond en zwierf verder.
Het was een koude, strenge tijd geweest en de winter liep op zijn eind. Deliah was verzwakt door het weinige voedsel wat ze had kunnen vinden en ze wist bijna zeker dat haar dagen geteld waren, toen ze plotseling het kasteel van koning Michael in de verte zag opdoemen. Met het laatste beetje kracht wat nog in haar restte wist ze bij de poort te komen en klopte aan. Daarna werd het zwart voor haar ogen.
Toen ze bijkwam, lag ze in een bed. Een donkerharige vrouw genaamd Areanne stond naast haar en gaf haar een kop vleesboullion. Gulzig had ze het vocht opgedronken en door snelle opname van de voedingstoffen, voelde ze zich al vlug beter.
Een aantal weken nadat ze bij het kasteel aangekomen was, riep koning Michael haar bij zich. Hij vertelde dat hij meer over haar gehoord had en vroeg haar of zij diegene was waar men over sprak. Nadat ze zei dat hij waarschijnlijk gelijk had, stond hij erop dat ze langer bleef.
Deliah bleef; de koning spreek je niet tegen..
Deliah stond op en begaf zich richting de stallen. In de periode dat ze hier verbleef, had ze verscheidene klusjes moeten doen. Momenteel was ze met een aantal stalknechten verantwoordelijk voor de paarden. Het werd langzaamaan tijd om de dieren weer te voederen. Morgen zou er gejaagd worden en moesten de paarden in goede conditie zijn.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
 I've seen Sweeney Todd more times than many therapists would consider emotionally healthy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Secret-v
|
Geplaatst op 03-05-2011, 16:45 |
Reageer
|
Berichten: 1156
administrator
Verstuur privé bericht
|
De hooikar hobbelde rustig door de straten richting het kasteel. Comfortabel was het niet voor Vin. Hij lag met zijn knieën opgetrokken tot zijn kin, omdat hij anders bang was dat zijn voeten zichtbaar zouden worden. De hobbels in de weg werden redelijk opgevangen door het hooi waarin hij lag, maar het hooi dat in zijn arm prikte iedere keer dat hij neerkwam na een hobbel, was geen prettig gevoel. "Dat zal ik nog wel even blijven voelen", dacht hij bij zichzelf.
Na een hobbelige rit kwam de kar tot stilstand. In de verte hoorde Vin de stem van de boer die op de hooiwagen zat, gevolgd door een andere, zwaardere stem. "Dat zal wel één van de wachters van het kasteel zijn, dan ben ik er dus bijna", dacht Vin, "Nu maar hopen dat ze niet besluiten om het hooi te doorzoeken, want dan heb ik een probleem." Hij kon niet horen wat er gezegd werd, dus hij kon niets anders doen dan zo rustig mogelijk afwachten.
Na een ogenblik van spanning zette de kar zich weer in beweging. Vin, die zonder dat hij het zelf doorhad zijn adem in had gehouden, liet de lucht nu voorzichtig weer uit zijn longen ontsnappen. Het eerste deel van zijn missie was geslaagd, hij was aangekomen op het terrein van het kasteel. "Nu komt het moeilijke deel."
Na een minuut of vijf begon de boer te fluiten. Het was een bekende melodie. Vin had hem gister nog door één van de reizende artiesten op het marktplein horen zingen. "Dat is het teken! Nu moet ik eruit!" Hij kroop zo goed en zo kwaad als het ging onder het hooi vandaan en liet zich op de grond vallen, zonder dat al het hooi van de kar zou vliegen door eventuele wilde bewegingen. Hij had geen idee waar hij uit zou komen, dus hij ging direct op zijn hurken zitten en kroop van het pad af, naar de dichtstbijzijnde struik om zich achter te verschuilen.
Eenmaal tot stilstand gekomen achter een struik, keek hij eerst over zijn schouders, voor het geval er misschien wachters op patrouille liepen in de tuin. Niet dat hij de boer die hem hier had gebracht niet vertrouwde, maar je kon niet voorzichtig genoeg zijn. Dit was voor het eerst dat Vin in een kasteel binnen had moeten dringen, dus hij had geen idee wat hij moest verwachten.
Achter hem was niemand te zien. "Mooi, nu uit zien te vinden hoe ik ongezien bij het kasteel zelf kan komen." Hij keek om de keurig geknipte, ovaalvormige struik heen. De dichtstbijzijnde kasteelmuur was ongeveer vijftig meter bij hem vandaan. Hij zou het stuk kunnen sprinten, waarna hij zich zou kunnen verschuilen achter de rij coniferen, die op dezelfde keurige manier bijgehouden waren als de struiken, die langs de gehele muur van het kasteel stonden.
Hij besloot het er maar op te wagen. Hij keek nog een keer over zijn schouders om zeker te weten dat daar geen wachters liepen en keek vervolgens in alle overige richtingen, voor hij het op een lopen zette.
Dit bericht is gewijzigd op 05-05 13:16.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 05-05-2011, 11:23 |
Reageer
|
Berichten: 2720
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
mooi! Ik voel die sfeer in het koninkrijk al, goed beschreven, maar V, Je enters zijn wat vreemd:
Op 03-05-2011, 16:45 Secret-v schreef:
Na een hobbelige rit kwam de kar tot stilstand. In de verte hoorde Vin de stem van de boer die op de hooiwagen zat, gevolgd door een andere, zwaardere stem.
|
En 2 keer hetzelfde woord?
Op 03-05-2011, 16:45 Secret-v schreef:
Hij zou het stuk kunnen sprinten, waarna hij zich zou kunnen verschuilen achter de rij coniferen, die op dezelfde keurige manier manier bijgehouden waren als de struiken, die langs de gehele muur van het kasteel stonden.
|
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
Howlingwolf
|
Geplaatst op 11-05-2011, 20:16 |
Reageer
|
Berichten: 783
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Eindelijk weer een volgend stukje -.- het is niet veel, maargoed xD
~~~~
Deliah liep over de binnenplaats; ze kwam net terug van de stallen. Zoals gewoonlijk volgde ze niet het gebruikelijke pad, maar liep blootvoets naast de stenen. Het vochtige gras onder haar voeten en de structuur van de aarde, maakte dat ze zich vrij voelde.
Plotseling klonk er geroep en gestamp van achter haar.
Deliah draaide zich om toen een aantal gewapende mannen met veel lawaai langs haar stormden. Ze vroeg zich af wat er nu weer aan de hand was. De bewaking moest om het minste of geringste aantreden om 'het kasteel te verdedigen'.
Een klein glimlachje speelde rond haar lippen. De muurwachters waren snel geallarmeerd, maar dat betekende niet dat er iedere keer iets aan de hand was. Een groot deel van de tijd was het loos alarm en het 'gevaar' was niet meer dan een verdwaald hert, een stervend zwijn of een van de andere dieren uit de nabijgelegen bossen.
De bewaking was in de laatste weken aangescherpt; het was wel duidelijk dat de koning minder gerust sliep nu de kans op een eventuele indringer gegroeid was, door de verhoging van de belasting. Gelukkig waren de muren van het kasteel dik en was de bewaking scherper dan ooit.
Eigenlijk zou een kleine oorlog het land goed doen. Als de kleine dorpen en boerderijen zouden worden aangevallen door een buitenstaander, dan schuilden hun bewoners in het kasteel. Ze zouden weer beseffen waarom ze op het landgoed van de koning woonden. Dankbaar zouden ze daarna terugkeren naar hun boerderijen en zonder mokken de belasting betalen. Ja, een oorlog zou nu goed zijn voor het land.
Het werd donker en de lucht koelde snel af. Deliah zou zweren dat ze haar adem in wolkjes uit haar mond zag komen. Ze keek naar de lucht, waar de hemel een oranje-rode kleur gekregen had. De maan was al te zien en het zou niet lang meer duren voor hij helemaal helemaal gevuld zou zijn. Een goede tijd om naar maanskruiden te zoeken. Deliah was als een van de weinige bewoners van het kasteel niet bang om zich met volle maan in de bossen te begeven.
De Wolfmens zou de bossen afstruinen, op zoek naar mogelijke maaltijden. Niet te vergeten dat heksen met volle maan op hun bezem vlogen en willekeurige slachtoffers doodden. Deliah grinnikte onwillekeurig en scheen niet te beseffen dat er iemand naar haar keek. Een donker gedaante school in de bosjes en scheen haar bewegingen te volgen.
Deliah rilde even en keek om zich heen en met lichte voetstappen begaf ze zich richting het kasteel.
edit: fout aangepast :$
Dit bericht is gewijzigd op 13-05 18:34.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
I've seen Sweeney Todd more times than many therapists would consider emotionally healthy |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Secret-v
|
Geplaatst op 13-05-2011, 23:22 |
Reageer
|
Berichten: 1156
administrator
Verstuur privé bericht
|
Beter laat dan nooit, maar weer een nieuw stuk.  Just tell me what you think.
Geduldig keek Vin de persoon na die over het gras naar het kasteel liep. Hij was even bang geweest dat hij ontdekt zou worden toen ze langs de bosjes was gelopen waar hij net in was geland, maar ze had blijkbaar niets gehoord. Hij had zich de hele middag op de eerste verdieping van het kasteel verscholen, ondertussen hopend om gesprekken op te vangen die hem de informatie zouden geven die hij nodig had.
Op een gegeven moment had hij twee wachters voor een deur zien staan. De deur stond in schril contrast met de rest van het kasteel. Het hele kasteel was opgebouwd uit grote, grijze stenen en de deuren waren vrijwel allemaal van onversierd hout. Deze deur was echter een uitzondering. De deur was hoger dan de rest en bestond uit twee delen, als een poort. Het donkerbruine hout leek wel te glimmen, tussen de grauwe muren van het kasteel. "Dat zal de kamer van de koning wel zijn", dacht Vin.
De wachters stonden rechtop aan weerskanten van de deur, hun blik strak vooruit een gang in die Vin niet kon zien. In hun hand aan de kant van de deur hielden ze een lans, die een kop boven hen uitstak, klaar om iedereen tegen te houden die naar de kamer wilde.
"De koning zal wel op zijn kamer zitten, daar heb ik nu dus niks aan."
Even later was Vin door een deur naar buiten gekomen. De deur kwam uit op een balkon dat volledig rond liep, boven een grote binnenplaats. De binnenplaats bestond voornamelijk uit een groot grasveld, met op iedere hoek een bloemenveld met rode en gele bloemen, de voornaamste kleuren van de vlag.
Op het moment dat hij naar buiten stapte, hoorde hij stemmen van de binnenplaats komen. Snel liet hij zich op de grond vallen en kroop naar de rand van het balkon. Hij kon de stemmen goed verstaan vanaf het balkon. Het waren vier mannen, zo te horen. De stemmen kwamen duidelijk niet van het personeel, daar waren ze te deftig voor. Toen Vin voorzichtig over de rand van het balkon keek, zag hij de vier mannen in gemakkelijke stoelen zitten. Eén van de mannen, degene met de twee wachters achter zijn stoel, herkende hij als de koning. "Dan zijn de andere drie waarschijnlijk de naburige landheren."
Ongeveer twee uur lang had Vin op het balkon gelegen. Het begon al donker te worden toen de vier mannen van adel opstonden en naar binnen liepen. Tevreden was Vin weer terug naar binnen gegaan. "Volgens mij weet ik genoeg, voor deze informatie kan ik een hoop geld vragen." Grijnzend wreef Vin in zijn handen bij de gedachte aan de gezichten van de bakkers die hem hadden ingehuurd.
Voorzichtig sloop hij nu richting een uitgang. Binnen komen was redelijk makkelijk gegaan, hij was omhoog geklommen via uitstekende stenen van de kasteelmuur en was via een smal raam naar binnen gekomen, een lange gang in.Van binnen was het echter zo groot, dat Vin geen idee had waar in het kasteel hij zich bevond. In al die tijd dat hij er rond had geslopen, was hij niet één keer een trap naar beneden tegen gekomen.
Twee keer kwam hij een groep wachters tegen die door het kasteel patrouilleerden, maar beide keren kon hij zich tijdig verschuilen achter één van de vele gordijnen die langs de muren hingen. De gordijnen hingen er puur als decoratie, want erachter bevond zich alleen maar de harde, grauwe, stenen muur.
Uiteindelijk kwam hij buiten op een klein balkon. Vanaf het balkon zag Vin heel duidelijk de maan aan de hemel staan. Het was bijna volle maan.
Vin keek over de rand van het balkon. Als hij aan de rand zou gaan hangen, zou hij zich in de bosjes onder hem kunnen laten vallen. Het probleem was echter dat hij niet om de hoek kon kijken om te zien of daar geen wachters aankwamen. Hij luisterde aandachtig, misschien dat hij voetstappen kon horen.
Toen hij helemaal niks hoorde, besloot hij het erop te wagen. Hij klom behendig over de rand van het balkon en liet zich langzaam zakken, zo laag mogelijk. Nadat hij zich er nog één keer van had verzekerd dat er beneden geen wachters liepen, liet hij zich met meer geritsel dan hij gehoopt had in de bosjes vallen.
Hij hield verschrikt zijn adem in toen hij een gedaante om de hoek zag komen. Hij had haar niet aan horen komen, doordat ze op blote voeten liep. Precies voor de bosjes waarin Vin was gevallen, bleef de gedaante staan en keek op naar de maan, voordat ze weer verder liep in de richting van het kasteel. Langzaam ademde Vin weer uit, terwijl hij zijn hart nog in zijn keel voelde kloppen.
Dit bericht is gewijzigd op 15-05 02:06.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Geruchten in het koninkrijk - 1
Zit lekke rin elkaar en leest vlug weg!
