|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 25-01-2012, 20:37 |
Reageer
|
Berichten: 6331
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Oh, dat niet. Ik bedoel in het begin. Dan komen ze 's avonds aan (toch?) en hebben ze het feestmaal. (Althans, ze gaan eten en dan denk ik gelijk aan het feestmaal.) En dan hebben ze daarna in een keer lessen. Of ik moet ergens overheen gelezen hebben, maar volgens mij sprongen jullie gelijk over op de lessen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 25-01-2012, 21:04 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Dit is waarschijnlijk een stukje van Scarlett gevolgd door een van mij of andersom nietwaar? Het klopt wél..
Maar wellicht hadden we even de tijdswisseling erbij moeten zetten. Maar dat komt omdat wij dit van te voren hebben besproken, en omdat wij de schrijvers zijn weten we dat met dat het stukje door een andere gebruiker word gepost het meestal ook een ander stukje van de dag is.. Maar ik zal het even veranderen oke? 
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yayde
|
Geplaatst op 26-01-2012, 19:09 |
Reageer
|
Berichten: 1326
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Yayde was al bij het lokaal toen Scarlett kwam aanrennen. "Geen zorgen, je bent nog op tijd." grinnikte Yayde. Scarlett rolde met haar ogen omdat ze de achterliggende vraag van haar vriendin waarschijnlijk maar al te goed begreep. Maar zoals altijd was het lastig om haar gedachten voor de volledige honderd procent goed te interpreteren vond Yayde. De lokaaldeuren zwaaiden open en Sneep kwam met kordate pas voor hen staan. Hij keek alle Griffoendors minachtend aan en liet ze toen met een knikje hun leslokaal in. Ondanks dat Sneep Griffoendors het liefste allemaal vastgenageld aan een kruis zag, haatte hij Scarlett en Yayde niet zo erg vanwege hun talent voor zijn vak. Hij had hun nog nooit beloond of dergelijke, maar behandelde hen nooit en te nimmer als de rest van hun klasgenoten uit Griffoendor. Daar waren Yayde en Scarlett maar wat blij om en dus zorgden ze ervoor dat ze die positie bij Sneep hielden. Allereerst gaf Sneep hen aantekeningen over verschillende soorten Afweerspreuken en het gebruik ervan. Nadat hij een halfuur lang had gedicteerd hoe alles precies in elkaar zat en Yayde onderhand een lamme arm had van het vele schrijven mochten ze in groepjes van vier gaan oefenen. Yayde en Scarlett besloten met Hermelien en Parvati te duelleren, omdat Hermelien een leuke uitdaging vormde en Parvati simpelweg aardig was. Sneep gaf iedereen een teken en meteen barstte het duel los. Desondanks hoorde je niemand praten, maar zag je alleen toverstokken bewegen en mensen achteruit wankelen of stand houden. Het was de opdracht geweest om hun spreuken uit te spreken zonder dat er een woord over je lippen kwam. Het lukte Yayde meteen de eerste keer al, net als Hermelien en Scarlett, maar Parvatis spreuk mislukte klaarblijkelijk waardoor ze uitgeschakeld werd door een Vloek van Scarlett. Hermelien trok arrogant haar wenkbrauwen op, maar besteedde geen aandacht aan Parvati. Yayde danste om haar heen en stuurde de ene na de andere Vloek op haar af. Het zweet parelde op Hermeliens voorhoofd terwijl Scarlett lui naast Parvati was gaan zitten en hun dans bekeek. Yayde gaf een zwiepje met haar stok en Hermeliens gezicht werd roder. Toen volgde er nog een zwiepje met Yaydes toverstok en Hermelien zakte op de grond neer. Yayde grijnsde triomfantelijk en knielde naast haar neer. Ze blies even in haar gezicht en Hermelien kwam trillerig weer bij. Ze wist er na een tijdje een vaag glimlachje uit te persen en Yayde had het vermoeden dat ze een poos niet meer met Hermelien zou duelleren. Toen Hermelien was opgestaan en Ron van kant begon te maken grijnsde Yayde naar Scarlett en die sprong op. "Na jou." zei Yayde vriendelijk. "Nee, na jou." grijnsde Scarlett. Yayde rolde met haar ogen en legde Afweerspreuken om zichzelf heen in een volmaakt ronde cirkel. Scarlett begon met 'dansen'en Yayde voelde een oplopende druk tegen haar schilden aanduwen. Het deed haar niet eens wankelen en ze glimlachte naar Scarlett. Die grijnsde ook en verhoogde de druk nog een beetje met een achttal onuitgesproken bezweringen. Zo ging het nog een tijdje door terwijl Scarlett de druk bleef opvoeren en Yayde af en toe een extra Afweerspreuk om zichzelf heen legde wanneer Scarletts magie hem had verzwakt. Het ging nog een tijdje door toen Sneep met zijn toverstok zwiepte. Yayde en Scarlett grijnsde naar elkaar en stopte allebei met waar ze mee bezig waren geweest. Parvati was inmiddels bijgekomen en overlaadde hen met complimentjes. Yayde gaf Scarlett een welgemeende knuffel toen Sneep voor hen stond. "Juffrouw Caressa.." zei zijn serene stem. Yayde liet Scarlett los en keek Sneep lichtelijk arrogant aan. De blauwe ogen keken een seconde lang in de bruine en Sneep draaide zich koel om.Yayde ging weer op haar plaats zitten en Scarlett ging naast haar zitten. Toen hoonde Sneep nog even wat over Harry - wat een vast item in zijn lessen was - en toen ging de bel. Iedereen pakte zijn of haar spullen en liep het lokaal uit. Yayde vond dat het blokuur maar verbazingwekkend snel was gegaan, maar ze besloot er niet langer over na te denken. Het enige waar ze met haar gedachten bij kon zijn was het Kerstbal dat vanavond al ging plaatsvinden! Het was haar nog steeds niet helemaal doorgedrongen besefte ze. Ze vroeg zich af hoe het ging zijn.. Op Beauxbatons was dit wel anders geweest. Daar was er geen Kerstbal, omdat de school een meisjesschool was. Wel hadden ze een high-tea met Madame Mallemour gehad en hoe goed die haar ook waren bevallen,ze wist zeker dat niks tegen dít gala op kon. Bovendien had ze enorme zin om naar het gala met Simon te gaan. Ze wist nog niet hoe zijn pak eruit zag, en hij had haar jurk ook nog helemaal niet gezien.. Maar dat vond ze juist léúk! Nu was het tenminste een complete verrassing! Al denkend liep ze naar het lokaal van Anderling terwijl Scarlett een discussie voerde met Parvati. Parvati wilde niet toegeven dat Scarlett haar al bij de eerste zwaai van haar toverstok had uitgeschakeld. Dat was wél een minpunt aan Parvati. Ze kon absoluut niet tegen haar verlies. Nog steeds in gedachten voerde Yayde een aantal opeenvolgende handelingen uit; ze liep de klas in, ging, zitten, pakte haar spullen en deed haar boeken open. Al die tijd deden haar handen het werk en was haar hoofd bij het Kerstbal. Toen kwam Ron luidruchtig binnenlopen en schrok ze op uit haar gedachten. Ron was vuurrood en had een lelijke trek om zijn mond. Hij smeet zijn tas op de grond,gromde en plofte op zijn stoel neer. Toen sloeg hij zo hard op de tafel dat hij een pijnlijk gezicht trok en zijn hand heen en weer zwaaide alsof hij in brand was gevlogen. Yayde draaide zich om naar Harry, die naast Ron neer was geploft. "Wat is er met hém aan de hand?" fluisterde ze samenzweerderig. Harry zuchtte. "Malfidus weer. Die hond vind het heerlijk om te roddelen over Rons familie." Yayde knikte. Ze snapte het al. Rons familie was niet bepaald de rijkste en Ron kon het niet hebben als mensen - maar vooral Malfidus- er opmerkingen over maakten. "Kom anders naast mij zitten, dan heb je niet te hele tijd last van hem.." stelde Yayde voor. Harry overwoog het even en besloot toen naast haar te komen zitten. Twee seconden nadat Harry zijn spullen had uitgepakt kwam Simon met een boos gezicht op hem afstampen. "Wat krijgen we nou, Harry?" vroeg hij boos. Harry keek verdwaasd naar de plek waar Simons gezicht zich ergens bevond. Yayde kuchte en Simon keek haar aan."Ik heb hem gevraagd of hij naast me kwam zitten, omdat jij al naast Scarlett zat." zei ze luchtig. Simon ontspande zich iets. "Dan is het goed.." zei hij overdreven aardig. "Luister man, als je er problemen mee hebt ga ik wel weer gewoon naast Ron zitten hoor." zei Harry rustig. "Ja.. ja, doe dat maar." zei Simon met een dreiging in zijn stem. Yayde pakte Harry's arm vast toen hij op wilde staan. "Nee, hij blijft gewoon zitten."zei ze boos tegen Simon. "Stel je niet zo aan jij, Harry en ik zijn gewoon vrienden." Simon werd rood en keek haar boos aan. Yayde trok haar wenkbrauwen op en keek arrogant terug. "Je moet leren dat ik nog steeds de baas ben over mijn eigen leven en daarmee dus mijn eigen vrienden uitkies." zei Yayde. Simon werd langzaam minder rood, maar keek nog steeds gefrustreerd. Toen draaide hij zich om en liep weer terug naar Scarlett. Harry keek haar verward aan. "Serieus Yayde, ik wil best weer naast Ron gaan zitten hoor.." zei hij. "Luister Harry, dat hóéft niet! Zeg nou zelf, wat is er nou eigenlijk verkeerd aan het feit dat je naast me zit?" Harry trok zijn schouders op. "Niks,niks..Maar ik heb gewoon geen zin in ruzie met Simon." Yayde gromde. "Ik zórg er wel voor dat hij je met rust laat. Hij moet niet zo jaloers doen!" Harry knikte zwijgend en Yayde gaf hem een glimlach. Toen kwam Anderling naar hun tafel en keek hen kwaad aan. "Juffrouw Caressa en meneer Potter! Wat is dit voor een gedoe?" Yayde gaf haar haar meest onschuldige gezicht. Anderling kneep even met haar ogen en draaide zich toen bruuks om. Harry grinnikte zachtjes. De rest van de les vloog om. Yayde lette goed op toen Anderling demonstreerde hoe je van een veer een kleine vogel maakte. Toen de bel ging was iedereen helemaal in de stemming voor het Kerstbal. De hallen waren al bijna op en top versierd voor het bal en Yayde kon alle afdelingkleuren er goed in herkennen. Ze besloot door te lopen naar de Grote Zaal voor de lunch. Vanavond zou ze nog alle tijd hebben om in Simons armen naar de versieringen te staren..-of naar zijn gezicht natuurlijk- ze glimlachte tegen niemand in het bijzonder. Toen liep ze de Grote Zaal in en ging bij Scarlett zitten die bijna op en neer stuiterde op haar stoel bij het idee dat Benno oven later aan hun tafel zou verschijnen. Yayde vroeg zich af hoe de Griffoendors zouden reageren..
Dit bericht is gewijzigd op 26-01 19:21.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"Good girls go to heaven, bad girls get sorted into Slytherin..." |
|
|
|
|
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-03-2012, 19:15 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Scarlett sloeg haar ogen ten hemel toen ze voor de zoveelste ruk aan haar arm tot stilstand werd gedwongen. ‘… en ook nog Zwadderich! Waarom geen Zwadderich? Waarom geen Ravenklauw, of Huffelpuf als het moet! ’Na Yayde en Simons kleine ruzie was ze erachter gekomen dat ze haar boek was vergeten en mocht dat nu ophalen van Anderling. Simon volgde haar met het excuus dat hij ‘even naar de wc moest’. Scarlett draaide zich om en stopte daarmee eindelijk de schijnbaar eindeloze stroom woorden die uit Simons mond kwam. ‘Vindt je Huffelpuf serieus beter?’ Eindelijk liet Simon haar pols los. Simon keek haar verbouwereerd aan, alsof hij niet kon geloven dat Zwadderich ook maar enigszins goede kwaliteiten had. ‘Natuurlijk is zelfs Huffelpuf beter!’ ‘Wat ben jij een hypocriet!’ meesmuilde Scarlett. Simon hapte dramatisch naar adem en zette zijn wat-zeg-je-nou-ik-ben-onschuldiggezicht op. ‘Trek nou maar niet zo’n gezicht! Allebei je ouders zijn puurbloed, jij bent puurbloed!’ Simon sloeg zijn armen over elkaar en zei: ‘Dit gaat allang niet meer over bloed.’ ‘Oh echt? Waarover dan?’ ‘Mijn probleem is dat Zabini een onbetrouwbare, arrogante en achterbakse leugenaar is, hij is niet te vertrouwen!’ Simon spuwde de woorden bijna uit. Scarlett’s ogen vernauwde zich en ze balde haar vuisten zodat ze geen dingen zou doen waar ze later spijt van zou krijgen. ‘Ik kan heel goed voor mezelf zorgen, Filister.’ ‘Oh, gaan we nu de achternaam-truc spelen?’ schamperde Simon. Scarlett telde in haar hoofd tot tien in een poging rustig te blijven. ‘Jij bent gewoon in een rothumeur omdat je ruzie hebt gehad met Yayde. Je kan er niet tegen dat zij zich niet door jou de les laat lezen, hè?’Simons normaal zo bleke gezicht liep tot aan zijn haar, dat zo donkerbruin was dat het bijna zwart leek, rood aan. Je weet niet waar je het over hebt!’ ‘Ik ken je langer dan vandaag! Je kan er niet tegen als je je zin niet krijgt!’ ‘Hou je mond!’ schreeuwde hij buiten zinnen. Scarlett hief haar hand alsof ze hem wilde slaan en gilde: ‘Hou zelf je mond jij- ‘ ‘Houd allebei jullie mond! ’Simon en Scarlett draaiden allebei hun hoofden naar rechtsom te zien wie het waagde hun geruzie te onderbreken. Oh, oh. Een laaiende professor Anderling stond in de gang. Haar ogen puilden uit haar hoofd en een pluk zilvergrijs haar piekte uit haar strakke knotje waardoor ze een verwilderde aanblik bood. Scarlett slikte haar weerwoord in en deinsde achteruit zodat ze naast Simon kwam te staan. ‘Hoe wagen jullie het zo’n kabaal te maken?! En dat terwijl jullie les hebben, van mij nog wel!’ ‘Eh, maar mevrouw we- ‘ ‘Stilte!’ Simons gestamel werd ruw afgekapt. ‘Strafwerk! Morgenvroeg om half zeven op mijn kantoor!’ Scarlett voelde haar mond openvallen. ‘Mevrouw het bal is vanavond! En morgen begint de vakantie en moeten we de trein halen om naar huis te gaan.’ ‘Ja, juffrouw Chambray, om twaalf uur. Waag het niet te laat te komen.’ Met die woorden draaiden Anderling zich om en marcheerde het lokaal binnen. Scarlett wierp Simon nog een nijdige blik toe en volgde de lerares Gedaanteverwisseling. Iedereen staarden haar en Simon aan toen ze het lokaal binnen kwamen en plaats namen. Schijinbaar hadden ze dus alles gehoord. Geweldig.
Anderling bleef de rest van de les in een slecht humeur dus toen de bel ging pakte iedereen snel zijn spullen in en ontvluchtten het lokaal. ‘Je hebt hem toch niet echt geslagen, hè?’ Aan Daan’s gezicht te zien moest hij moeite doen niet in lachen uit te barsten. Scarlett besloot dat ze maar beter haar mond kon houden, voordat er echt klappen gingen vallen. ‘Luister, ik weet dat Simon op dit moment niet zo’n goede combinatie vormt met jou…’ ‘Mijn wat… ?’ ‘Eh, temperament? Maar probeer je een beetje in te houden, oké? Hij bedoelt het goed.’ Scarlett zette haar handen in haar zij en keek Daan boos aan. ‘Je staat gewoon aan zijn kant, hè?’ Daan sloeg zijn ogen ten hemel en zei: ‘Ik sta aan niemand ‘kant’.’ Hij maakte aanhalingstekens in de lucht bij die laatste woorden. ‘En doe ons en jezelf een plezier en ga na de lunch even slapen, anders loop je op het bal nog steeds rond als een schuimbekkend monster.’ Daan grinnikte toen hij Scarletts uitdrukking zag en zei: ‘Ik zit maar met je toverstok te spelen, hoor’ Scarlett wierp hem een duistere blik toe. ‘Ik hoop maar dat Simon een beetje normaal doet tegen Zabini dadelijk.’ Daan haalde zijn schouders op. ‘Vast wel.’ Maar erg overtuigd klonk hij niet.
Benno kwam net de trap afgeslenterd toen Scarlett de hal binnenkwam. Zijn normaal zo koele en hooghartige uitdrukking werd iets zachter toen hij haar in het oog kreeg, en hij glimlachte zijn scheve glimlach. ‘Ben je er klaar voor?’vroeg Scarlett met een blik op Simon, die al naast Yayde aan de tafel van Griffoendor zat. ‘Ik ben altijd klaar.’ Antwoordde Benno terwijl hij haar hand pakte en haar voorging naar de tafel van Griffoendor. Onmiddellijk klonk er overal geroezemoes. Belinda Broom hapte hoorbaar naar adem en fluisterde doordringend: ‘Is dat… ?’Parvati knikte verwoed. ‘Hij is wel knap.’ Ron liet zijn bestek vallen en een paar zevendejaars keken Zabini vijandig aan. Vanaf de tafel van Zwadderich werden boze blikken op de tafel van Griffoendor geworpen en Patty Park zei: ‘Waar denkt hij wel niet dat hij mee bezig is?’ Benno keek, met een geamuseerde blik, of er nog ergens plaats was en toen hij Simon zag ging hij tegenover hem zitten. Na een paar minuten werd het wat rustiger in de zaal en concentreerde de meeste zich weer op het eten. ‘Dus, Zabini, erg gewaagd van je.’ Zei Simon met geforceerde kalmte. Benno lachte minachtend. ‘En waar zou ik bang voor moeten zijn?’ Simon’s kaak verstrakte. ‘Zeg nou zelf, het is nogal… onnatuurlijk. Griffoendor en Zwadderich?’ Zabini’s blik verduisterde. ‘Oh, maar dit betekent niet dat ik de rest van jullie soort nu opeens aardig vind.’ Dit was toch niet te geloven? Ze waren amper tien minuten binnen en zaten nu al te ruziën. Sukkels. ‘Jullie zwadderaars zijn echt vol van jezelf, nietwaar?’ Zabini trok zijn toverstok. ‘Kijk uit met wat je zegt, Filister.’ Ook Simon schoot overeind en richtte zijn stok op Zabini. Scarlett zette haar glas neer en stond op. Ze kon er echt even niet meer tegen. Het eerste wat ze nu ging doen was naar madame Plijster om een slaapdrankje te halen en daarna linea recta naar haar slaapzaal. ‘Yayde, maak me op tijd wakker alsjeblieft?’ Daarna draaide ze zich om en stormde de zaal uit.
Dit bericht is gewijzigd op 12-03 19:16.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
|
|
New Life - 4
