alice Geplaatst op 10-01-2011, 02:45 Reageer
user icon
Berichten: 3205
moderator
Verstuur privé bericht

Omdat ik me op 1 of andere manier weer eens verveel ben ik begonnen met een verhaal. Is al een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven dus straf me niet. Van de week zal ik proberen om nog een stuk neer te zetten Suggesties en richtlijnen zijn van harte welkom!



Kom op zeg dat kan niet. Ik keek om me heen zag het vreemde taffereel voor mijn ogen afspelen, Patries, een klein meisje met blond kort haar dat overal heen piekte, had de verkiezingen op school gewonnen en was nu vice president van de studentenraad. Nee dit kon niet hoe kon zij nou van alle leerlingen op Fredrick High klassenpresident zijn. Ik schudde mijn hoofd terwijl ik Patries op het podium zag zwaaien naar haar vrienden die vlak ervoor zaten. Mijn stem was niet naar Patries gegaan het is een meisje die denkt dat ze alles is en heeft de meeste stemmen gekocht als je het mij vraagt, wij als leerlingen waren beter af geweest als ze op Kelly hadden gestemt. Kelly is al jaren een goede vriendin van me en nu zat ze naast me met een zielig gezicht. “Kom op Kel.” Ik porde haar even met mijn elleboog.”Je hebt je best gedaan niemand kan op tegen die muts.” Ik wees met een vies gezicht naar Patries die inmiddels een bos bloemen had gekregen.”Ik weet het maar ik heb hier zo lang naar uitgegeken ik wil dit al zo en lang.” Ik wist het wel Kelly was al vorig jaar bezig geweest met deze verkiezing ze had zelfs een zomer baantje genomen om de verkiezing te betalen. “Kel, ik weet dat je dit wil, je bent toch nog vice- president dan heb je toch wel wat zeggenschap over wat er gaat gebeuren.” Er zat een twijfel in mijn stem die ze zeker wel had gehoort. “Nou Joan dat klinkt niet echt overtuigend.”Kwaad keek ze me aan, ik kon haar tranen in de ogen zien. “Toe nou ik bedoel het allemaal goed dat weet je toch?” Als blikken konden doden had ik dood op de grond gelegen, Kelly keek me boos aan pakte kwaad haar tas. “Dat zeg je altijd en weet je Joan.” Ze stopte haar laatste flyers die op de grond lagen in de tas.”Ik heb er nu even geen zin meer in ik ga.” Ze stormde tussen de leerlingen naar de deur van de hal. Voor ik ook maar wat kon zeggen was ze al weg. Soms snapte ik Kelly niet ze veranderde zo snel van gedachten. Ach laat ook maar, ik pakte mijn spullen van de vloer en stopte het in mijn rugtas. Ik wou zo snel mogelijk naar huis weg van die rot school, op de parkeerplaats liep ik snel naar mijn Volvo die ik die ochtend dicht bij school had neergezet. Zo snel ik als ik kon reed ik naar achteren. Een kleine plof kwam tegen mijn achterruit met een schok zette ik de auto stil en vloog de auto uit. Achter mijn auto lag een jongen en een fiets, o mijn god ik heb iemand aangereden. De paniek begon me omhoog te borrelen. “Gaat het?” Kon ik alleen maar uitbrengen terwijl ik knielde bij de jongen, wauw het was ook nog best een leuke jongen om te zien.”Nee mijn arm.” De jonge kreunde ik zag dat zijn arm op een vreemde manier stond. Wat moet ik nu doen! Om me heen zag ik mensen aan komen lopen. “Stap in ik breng je naar het ziekenhuis.” Ik trok de jongen overeind aan zijn goede arm en zette heb op de passagiers stoel. Liep om de auto heen en zette de kapotte fiets tegen het muurtje aan. Eenmaal weer in de auto had de jongen een wit gezicht gekregen. “Ik uhm sorry daarvoor ik had even mijn dag niet.”Hij keek me vreemt aan. “Ik ben Tim, vandaag voor het eerst.” Ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan had ik die arme jongen op zijn eerste dag aangereden.”Ik dacht al dat ik je nog nooit had gezien op school ik ben Joan.” Ik stak mijn hand niet uit ik moest mijn hoofd bij de weg houden, in mijn ooghoeken zag ik Tim naar me kijken. Ik racede als een gek over de hoofdweg op weg naar het ziekenhuis.

Dit bericht is gewijzigd op 16-01 18:06.


meld dit bericht aan een moderator

 
manon56 Geplaatst op 11-01-2011, 16:12 Reageer
user icon
Berichten: 961
gebruiker
Verstuur privé bericht

leuk, het is een beetje een andere schrijf manier dan je gewoonlijk hebt
maar zoals altijd weer spanning in het eerste stukje


meld dit bericht aan een moderator

People cry, not because they're weak. It's because they've been strong for too long... 
alice Geplaatst op 15-01-2011, 18:37 Reageer
user icon
Berichten: 3205
moderator
Verstuur privé bericht

Het duurde tijden voor Tim eindelijk aan de beurt was op de eerste hulp. In die tijd zat hij wezenloos voor zich uit te staren, ik vroeg me af waar hij aan dacht terwijl hij zo naar de witte muur aan het staren was. Een dokter riep Tim zijn naam met beetje hulp van mij bracht ik hem naar een kamert waar al 3 mensen in bedden lagen. Ik begeleide Tim naar het verste bed in de linkerhoek.”Ik wacht in de wachtkamer op je.” Zei ik tegen Tim en liep de kamer uit. Na een kwartiertje wachten kwam de dokter na me toe. “Jij hebt de jongeman hier heen gebracht?” Ik knikte ”Heb je misschien het nummer van zijn ouders hij heeft een gebroken been en wil toch echt dat een ouder of voogd hierbij is.” Goh ik zou niet weten. Ik schudde mij hoofd terwijl ik zei:”Tim is nieuw op school ik heb hem nog nooit gezien weet niet waar hij woont en wie zijn ouders zijn.” De dokter kreeg een frons op zijn gezicht.”Heeft u het misschien aan Tim zelf gevraagd?” Vroeg ik terwijl ik naar een vlieg keek die om het hoofd van een man in de hoek vloog. “De jongeman zei dat hij zijn nieuwe nummer nog niet uit zijn hoofd wist en zijn mobiel niet bij hem had.” Ik pakte mijn mobiel uit mijn zak en zocht het nummer van school op. Schreef het nummer op een papiertje en gaf het aan de dokter.”Dit is het nummer van onze school als het goed is zijn er nog mensen aanwezig en hun kunnen je vast wel helpen aan het nummer van de ouders van Tim.”Ik keek op de grote klok op de muur en zag dat het al half 6 was mijn god ik was te laat voor het eten, als een speer liep ik naar buiten waar ik ,met mijn mobiel, mijn moeder belde. “Hallo.” Mijn moeders stem klonk al ongerust. “Mam met mij sorry ik ben wat laat.” “Waar ben je Joan?” Ik slikte.”Ik ben bij het ziekenhuis niet ongerust zjn niks aan de hand ik heb per ongeluk een jongen aangereden toen ik met mijn auto achteruit reed.”Ik wachte op de preek die ik in alle waanschijnlijkheid zou krijgen.”Joan hoe vaak heb ik het je gezegt dat je moet uitkijken als je achteruit rijd, het was wachten op problemen.” Ik luisterde maar naar de helft wat er daarna gezegt werd. “Mahaaam ik kom er zo aan ik zal nog even bij Tim kijken en dan kom ik direct die kant op zet mijn eten in de magnetron.” Ik hing direct weer op had echt geen zin in een discussie over magnetron dat het slecht was bla bla bla. Als een speer liep in het ziekenhuis in. Eenmaal bij de juiste kamer, wat eventjes duurde wat zijn die ziekenhuizen groot, zat Tim op het randje van het bed met zijn arm in het gips. Naast het bed zat een vrouw, dat moest zijn moeder wel zijn. Ik liep naar het bed toe en Tim keek me aan met een rare blik in zijn ogen. “Hallo u bent zeker Tim zijn moeder.”Ik stak mijn hand uit naar een vrouw die nog geen 35 was en prachtig figuur had, waarom zag mijn moeder er niet zo goed uit dan hoefde ik me er ook niet voor te schamen als we weer eens de stad in moesten.De vrouw schudde mijn hand”Ik ben Chantal de moeder van Tim.” Ik wist niet wat ik moest zeggen”Nogmaals sorry Tim was niet de bedoeling dat ik je zou aanrijden sorry.” Tim haalde zijn schouder van zijn goede arm op. “Maakt niet uit ongelukjes zitten in een klein hoekje.” Zei hij. Ik probeerde iets te bedenken hoe ik het goed kon maken met Tim. “Zal ik je anders zolang je in het gips ophalen van huis om naar school te gaan?” Vroeg ik. Chantal keek Tim aan.”Tim dat is een goed idee dan hoef ik ook niet om te rijden, dat is een heel goed idee.” Tim kreeg een klein glimlachje op zijn gezicht.”Dan haal ik je morgenochtend wel op wat is je adres?” Chantal pakte een agenda uit haar tas schreef iets op, scheurde het eruit en gaf het aan me. “Dankje,”keek snel naar Tim”Ik ben er om 8 uur ok?” Tim knikte. Ik liep de kamer uit en zwaaide nog even snel naar Tim en Chantal.
Eenmaal thuis werkte ik mijn eten naar binnen en ging snel naar boven voordat mijn moeder kon beginnen met zeuren. Op mijn kamer gooide ik mijn tas in de hoek en zette mijn pc aan, eerst even mijn mail checken voordat ik aan mijn huiswerk ging beginnen. Spam hup weg ermee. O dat is een mailtje van Liza mijn mailvriendinnetje uit New York.

Aan: J_to_the1@gmail.com
Van: Cute_Liza222@news.com
Onderwerp: Heey

Heey J!
Hoe is het leven in het zonnige Neenah? Hier in NY is het leven zoals het gaat. Ga naar school doe huiswerk hang wat met Mike en Lindsey rond bij de mall. Over je vraag hoe het is afgelopen met mijn date met Dean, wat kan ik zeggen. Wat een sukkel is het zal je even vertellen wat er allemaal fout ging:
-Ten eerste kwam hij bijna een uur te laat.
-Hij nam me mee naar een restaurant wat je niet een een restaurant kan noemen vies tentje met nog viezere mensen.
-Het eten bestelde hij voor me(kan toch zelf wel bestellen?)
-Het eten was niet lekker (had 1 of ander visschotel voorgeschoteld gekregen).
-Hij kletste alleen maar over Amber(zijn ex).
-Hij liet mij alles betalen(ook de zijne)
-Bij bioscoop aangekomen had hij gereseveert voor een horror(je bent op een date!)
-Na de film bracht hij me thuis en probeerde hij me te zoenen!(ja echt)

Dat was het wel en ook nog het lef hebben om mij zijn vriendin te noemen waar zit die jongen met zijn hoofd. Mike heeft me flink uitgelachen hij had al vanaf moment 1 gezegd dat het niet leuke jongen was maarja was verliefd en wou het niet horen, ben na die date snel van de roze wolk gevallen. Hoe is het met jou liefdes leven al een leuke jongen tegen gekomen? Als je daar niks kan vinden ik heb een hele stad ter beschikking met allemaal vrijgezelle jongens(hint hint). Ik ga afsluiten mijn uur computerles(whahaha zo noem ik het maar) is afgelopen moet nu naar geschiedenis van meneer Brown(super leuke vent).Hoor snel van je.
See you!
Xxx


Liza kon het altijd mooi vertellen, wat een afgang was die date. Morgen als ik tijd heb op school maar even terug mailen. Nu eerst me maar proberen te concentreren op het huiswerk dat ik nog heb liggen.

Werd de ochtend erna wakker met mijn hoofd op het bureau. Shit was ik nou ik slaap gevallen tijdens mijn studeren. Ik rekte me uit en voelde de kramp in mijn nek, dit word een pijnlijke spierverrekking. Keek even op de wekker was al half 7, nou ja kon net zo goed maar even gaan douchen en me dan klaar maken om naar school te gaan. Toen ik op de bank zat met mijn kom cornflakes kwam mijn moeder binnen gestormt. “Haal je voeten van de bank!” Owja dat was een regel bij ons thuis mochten geen voeten op de bank want stel je voor dat de bank vies word. Ik stond op en liep naar de keuken met mijn moeder op mijn hielen.”Zet je vuile vaat in de vaatwasser ik word er ziek van dat ik jou spullen moet opruimen!” Met een zucht zette ik mijn lege kom en glas in de vaatwasser, ze had weer 1 van haar humeur buien dat werd op de tenen lopen. “Je denkt toch niet...” De rest hoorde ik niet ik liep naar de gang waar ik mijn tas had neer gezet, pakte mijn jas tas en sleutels van de auto en liep de deur uit. Snel zocht ik het briefje op met het adres van Tim voerde deze in op mijn TomTom, starte mijn auto en reed de hoek om net als de vrouwenstem zei.


meld dit bericht aan een moderator

 
manon56 Geplaatst op 18-01-2011, 16:18 Reageer
user icon
Berichten: 961
gebruiker
Verstuur privé bericht

leuk


meld dit bericht aan een moderator

People cry, not because they're weak. It's because they've been strong for too long... 
alice Geplaatst op 13-02-2011, 22:13 Reageer
user icon
Berichten: 3205
moderator
Verstuur privé bericht

Toen ik eindelijk op het goede adres was aangekomen zag ik een prachtig wit huis. Wauw wat een mooi huis.Ik zou net de moter uit zetten om naar de deur toe te lopen toen Tim aan kwam lopen. Hij had zijn tas om zijn goede arm hangen, in sneltrein vaart liep hij naar de auto, trok de deur open en plofte neer op de passagiersstoel.”Goedemorgen.” Begon ik vriendelijk. Tim mompelde of gromde iets, tja sommige mensen hebben ochtendhumeur. Ik keek om me heen of ik weg kon rijden en reed langzaam de hoek om.Eenmaal op school stapte Tim zo snel uit de auto dat hij bijna viel waar ik dan wel om moest lachen die jongen was gewoon een kluns geboren voor domme ongelukjes.”Hee wacht even.” Riep ik terwijl ik achter hem aan liep.”Wattisser?” Vroeg hij terwijl hij zich om draaide ik zag zijn blauwe ogen, waren die gister ook al zo mooi? “Zullen we vanmiddag lunchen? Ik dacht je kent toch nog niemand.” Ik kreeg een rode kleur op mijn gezicht.”Is wel goed zie ik je om half 1 wel in de kantine ik ga maar eens op zoek naar mijn klaslokaal.” Hij pakte een plattegrond uit zijn tas en liep in de richting van het biologie gebouw.
Het vierde uur had ik een uur Ict waarom ik ooit dat vak had gekozen geen idee we mochten alleen maar dingen doen die ik niks aan vond. Ik weet echt wel hoe ik een document moet opslaan! Het mooie was aan dit vak was als je je opdracht af had je internetten mocht en was dan het uitgelezen moment om Liza terug te mailen. Dus na mijn opdracht(maak een diashow simpel binnen 3 minuten af) starte ik mijn mail op en begon aan het mailtje.

Aan: Cute_Liza222@news.com
Van: J_to_the1@gmail.com
Onderwerp: Re: Heey

Heey daar!
Hier is alles goed zo goed dat ik gister een nieuwe leerling heb aangereden. Ja echt waar hij fietste ineens achter mijn auto, mijn lieve Volvo'tje is niks mis mee so don't worry! Die arme jongen had niet echt zijn dag geloof ik omdat ik medelijde had met hem heb ik hem aangeboden om hem te halen en brengen van huis naar school. Die arme jongen viel vanochtend bijna uit de auto Sommige mensen zijn gewoon geboren voor ongeluk hij is daar het levende bewijs van. Jammer dat je date niks was met Dean hoe schofterig ben je dan eigenlijk als je het meisje alles laat betalen, ik had dat dus niet gepikt he. Ik had lekker er bij weg gelopen en hem de rekening laten betalen. Binnenkort is het springbreak misschien als het mag van mijn moeder kan ik wel naar 'The Big Apple' komen lijkt me echt leuk je eens te ontmoeten.
Zie altijd de leuke foto's die je me stuurd en ben nu eigenlijk wel benieuwd hoe het nou echt is in de grote stad. Ik zal nu eens afsluiten ik moet nog even naar mijn kluisje om de boeken voor volgend uur eruit te halen, ja ik weet het moet mijn spullen gewoon in mijn tas stoppen. Te veel werk XD.
Greetings XX Joan.


Ik drukte op de verzenden en zette de computer uit. Doordat ik mijn opdracht al af had liep ik stiekem het lokaal uit. Eenmaal bij mijn kluisje wurgde hem open, haalde mijn boeken voor Engels eruit en liep rustig naar engels toe.


meld dit bericht aan een moderator

 
manon56 Geplaatst op 19-02-2011, 11:25 Reageer
user icon
Berichten: 961
gebruiker
Verstuur privé bericht

leuk aigan


meld dit bericht aan een moderator

People cry, not because they're weak. It's because they've been strong for too long...