|
Scarlett
|
Geplaatst op 19-09-2010, 21:37 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Edward liep door de gangen.
Voor wat hij van plan was, moest hij eerst met Perkamentus praten.
Uiteindelijk kwam hij dus bij de deur van het kantoor van Perkamentus.
''Ballonbruisbal.'' zei hij helder.
De deur zwaaide open en de wenteltrap draaide omhoog.
Boven gekomen klopte Edward op de deur.
''Binnen .'' Zei perkamentus.
Edward duwde de deur open, en stapte naar binnen.
''Waar kan ik u mee helpen , meneer Cullen?''
Edward haalde diep adem en begon te vertellen...
''Kom we gaan eten.'' zei Rosalie om 7 uur s'avonds.
''Ja, ik verga van de honger'' klaagde Sianata.
''Ik kom zo wel.'' zei Delphin.
Rosalie knikte en samen met Sianata liep ze naar de Grote Zaal.
''Smakelijk eten!'' deelde Perkamentus mee, en het eten verscheen, op de honderden gouden schalen.
Iedereen viel aan.
Na een uur zat iedereen soezerig te klletsen.
De deur ging krakend open en Delphin glipte naar binnen en ging naast Rosalie zitten.
''Mag ik even jullie aandacht?'' zei Perkamentus.
Iedereen werd stil en keek naar Perkamentus
Een paar minuten keek iedereen de zaal rond, maar gebeurde er niets.
Opeens klonk er muziek, prachtige muziek die werd gespeeld door een onzichtbare harp.
Het geluid leek wel uit de muren te komen.
Rozenblaadjes vielen uit het niets uit de hemel.
Precies boven de tafel van Ravenklauw, precies boven Sianata.
Sianata keek verwonderd omhoog.
Gouden kaarsen lichten op.
Uit een kamertje, aan de rechtekant van de Oppertafel kwam Edward tevoorschijn.
Hij had een gitaar in zijn hand en glimlachte naar Sianata.
Hij begon te zingen, zo mooi dat iedereeen zijn adem inhield.
My life is brilliant.
My love is pure.
I saw an angel.
Of that I'm sure.
She smiled at me
She was with another man.
But I won't lose no sleep on that,
'Cause I've got a plan.
You're beautiful.
you're beautiful, it's true,
baby.you are my angel.
Terwijl hij zong liep hij langzaam naar Sianata.
Toen de laatste noot weerklonk barste de zaall in applaus uit.
''Sianata.'' zei Edward zachtjes, ''Wil je met me naar het bal?''
''Dat is zó romantisch!'' fluisterde iemand.
Iedereen keek Sianata verwachtingsvol aan, zelfs de leraren.
Edward keek haar lief aan, zijn ogen twinkelend.
Dit bericht is gewijzigd op 19-09 21:39.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 20-09-2010, 19:04 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata stond met open mond daar. Ze keek hem aan. Ze voelde dat Davey naar haar keek. Ze draaide zich om en keek naar Rosalie. Ze maakte een beweging van dat ze het moest doen. Davey schudde van nee. Ze was verward. Iedereen keek haar aandachtig aan over wat ze zou zeggen. Perkamentus keek haar twijfelend aan. Hij wist dat ze twijfelde. Ze deelde gedachtes uit. Hij knikte. 'Doe het. Hi jheeft er zo veel werk van gemaakt.' zei een stem in haar hoofd. 'Ik weet het, meneer. Maar er is ook een ander in het spel. Davey. Ik mag hem heel erg graag.' Even was het stil in haar hoofd. 'Doe het toch maar. Als het niks wordt kan je het nog altijd de volgende keer met Davey proberen.' Sianata knikte en Perkamentus begreep het. Sianata draaide zich weer om naar Edward. 'Ja, Edward... Ik wil heel graag met je naar het bal.' zei ze en ze vloog hem in z'n armen. Haar haren wapperde achter haar aan en vielen terug op haar rug. Edward streek in haar haar. Hij rook zo lekker. Naar pas gemaaid gras en rozenblaadjes. Na een paar minuten was de eetzaal leeg. Samen liepen Sianata, Edward, Rosalie en Delphin naar de leerlingenkamer.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 20-09-2010, 22:43 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Edward grijnsde en pakte Sianata's hand en kuste die.
''Zeker weten?'' vroeg hij.
''Ik hou je niet tegen als je met Davey wilt gaan...''
''Maar dat is belachelijk!'' zei Rosalie, ''We kennen die Davey pas 1 dag.''
''Ik weet het zeker Edward, ik ga met jóú naar het ball.'' zei Sianata en ze glimlachte verlegen.'
De stenen adelaar stelde met heldere stem een vraag over de reuzenoorlogen, de Delphin goed beantwoorde, en het viertal stapte naar binnen.
''Dat was prachtig Edward!'' zei Padma Patil ''Jullie zijn erg schattig samen!''
Edward knikte ''Dankje, Padma.''
Ze begonnen aan het huiswerk, en om 11 uur gingen Delphin en Rosalie een eindje rennen.
''Edward zette zachte muziek op.
''Dansen?'' vroeg hij verlegen,
Sianata bloosde en legde haar hand in die van hem,
Edward legde zijn hand op haar taille en samen zwierden ze zachtjes rond.
Delphin kuchte sacastisch, ''Stoor ik?''
Sianata trok zich snel terug en bloosde,
''Nee, hoor.''
''Ja je stoort.'' zei Edward geergerd.
''Ik kom alleen even zeggen dat ik en Rosalie pas rond zonsopgang terug komen.''
Delphin wiebelde grijnzend met zijn wenkbrauwen.
Sianata trok haar wenkbrauwen op en buiten onder het raam hoordde ze Rosalie lachen.
Delphin verdween door het raam.
Edward liet sianata draaien en trok haar tegen zich aan.
''Al vast een goede oefening voor op het bal,'' fluisterde hij,
Hij legde zijn hand op haar rug en kuste Sianata zachtjes.
Daarna keek hij haar diep aan en glimlachte
Dit bericht is gewijzigd op 21-09 21:41.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 25-09-2010, 15:32 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata bloosde en keek hem verlegen aan. Z'n ogen glinsterden in het licht. 'Dit is een hele goede oefening ja. Het is maar goed dat ik vroeger salsa en wals lessen had gehad. Dan komen ze tenminste nog ergens goed van pas. Edward grinnikte. Na nog een uur gedanst te hebben plofte Edward en Sianata voor de open haard. Sianata had een warme kop chocolade melk in haar handen. Het warmde haar op van binnen. Of was het de gevoel die ze bij Edward had. De vlinders groeiden in haar buik. Sianata staarde naar het vuur. Edward pakte voorzichtig haar hand en samen staarden ze naar het vuur.
Davey keek naar de twee. Hij werd woedend van binnen. 'Die stomme Edward ook. Met hem in de buurt kan ik Sianata nooit veroveren.' fluisterde hij in zichzelf. Misschien een gedicht. Misschien helpt dat. Hij dacht er diep over na. Uiteindelijk pakte hij een stukje perkament en begon met schrijven:
Mijn hart spreekt uit duizend woorden.
Alleen voor jou.
Mijn hart spreekt uit duizend zinnen.
Alleen voor jou.
Mijn gevoelens diep van binnen.
Als ik je zeg dat ik van je hou.
Mijn gevoels spreken duizend talen.
De taal van mijn liefde voor jou.
Love.. Anoniem
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 25-09-2010, 22:13 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Rosalie lachte tinkelend, zacht.
Davey draaide zich met een ruk om.
''Wat?'' stamelde hij, geschokt.
Rosalie was stiekem naar binnen geglipt, en had alles gehoord.
Ze zat met haar benen over elkaar op een bureau'
''Leuk hoor.'' zei Rosalie zacht, met een lach in haar stem.
''D, Dankje...denk ik.'' zei Davey verward.
''Het is alleen jammer...'' zei Rosalie
''Wat is jammer?''vroeg Davey.
''Het is jammer dat het niet gaat werken.'' zei Rosalie.
Ze sprong van het bureau af, en liep langzaam, elegant en gracieus naar Davey toe.
''Ik laat jou niet het geluk van mijn broer en mijn beste vriendin verpesten.'' fluisterde Rosalie in Daveys oor.
''Ik hou van Sianata.'' snauwde Davey/
''Zou kunnen, maar Edward heeft honderd jaar op Sianata gewacht. Hij houd van haar, met heel zijn hart. Dat laat ik jou niet verpesten.'zei Rosalie,ze streek een lok van Daveys haar weg.
''Jij kunt me niet tegenhouden.'' zei Davey.
''Oh nee?'' Rosalie lachte, ze legde haar hand op Daveys borst, en duwde hem met één hand weg, Hij vloog door de kamer en landde op de grond.
''Ik ben geen normaal meisje, Davey.'' fluisterde Rosalie.Davey keek haar met angstige, opengesperde ogen aan.
''Blijf weg bij Sianata.'' zei ze '' Ik waarschuw je.''
Rosalie liep naar het raam en keek om. Ze gaf Davey liefjes een kushandje en sprong uit het raam, Davey geschokt achterlatend.
Rosalie landde op de grond, 'mensen.' dacht ze 'zo makkelijk bang te maken. Maar als hij ook maar próbeert tussen Edward en Sianata te komen scheur ik hem aan stukken.' dacht ze grimmig.
Rosalie keek door het raam en zach dat Sianata al lag te slapen, Edward was verdwenen, hij was zeker jage.
Ze besloot zelf ook nog te gaan jagen en rende de nacht in.
Dit bericht is gewijzigd op 25-09 22:15.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 26-09-2010, 14:50 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata lag heerlijk in haar bed. Haar deken lag als een stapel wolken om haar heen. Het was weekend dus kon ze uitslapen. Nog een paar dagen tot het feest. Vandaag zouden Rosalie en Sianata naar Zweinsveld gaan. Het zou heel erg gezellig worden. Sianata werd langzaam wakker en zag dat de deuren van het balkon open stonden. De witte gordijnen wapperden op de golven van de wind. Sianata liep het balkon op en legde haar hand op de rand van de railing. Waar zat Davey? Ze zaten tenslotte op dezelfde afdeling, maar ze had hem gisteravond niet gezien. En Rosalie ook al niet. De zon stond hoog aan de hemel. Sianata keek naar beneden. Ze zag Edwrad bij het meer staan met iemand. Toen ze goed keek zag ze dat hij met Valentina stond te praten. Edward leek het leuk te hebben. Ze waren klaar met praten zo te zien. Valentina stapte naar hem toe. Van wat Sianata toen zag kon ze niet geloven. Valentina zoende hem op z'n mond!! Tranen liepen over haar wangen. Sianata rende door de deur haar kamer in en trok haar badjas aan. Ze rende naar beneden de leerlingenkamer in. Davey stond bij de open haard. Hij zag dat ze huilde en liep naar haar toe. Sianata vloog hem in de armen en huilde op z'n schouder. Z'n armen omhelsde haar en z'n handen streelde haar haar. Zachtjes zong ze:
'But you put on quite a show.
Really had me goin'
But now it's time to go,
Curtain's finally closin'.
That was quite a show.
Very entertainin'.
But it's over now.
Go on and take a bow.
And the award for the best lie goes to you!
For makin' me believe
That you could be faithful to me.
Let's hear your speech.
But you put on quite a show.
Really had me goin'
But now it's time to go,
Curtain's finally closin'.
That was quite a show.
Very entertainin'.
But it's over now.
Go on and take a bow.
But it's over now. '
Dit bericht is gewijzigd op 26-09 14:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 26-09-2010, 21:59 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Valentina stapt op Edward af en zoende hem.
Edward verstijfde. Hij wist niet wat hem gebeurde.
Op het moment dat Sianata's gezicht voor hem oprees kwam hij weer bij zinnen.
Hij tilde zijn hand op, zijn vingers sloten zich om Valentina's nek.
Hij duwde haar mt ongelooflijk kracht, zelfs voor een vampier, weg.
Valentina vloog door de lucht en kwam tgen een grote eikenboom aan.
De boom kraakte toen Valentina's stenen lichaam ertegenaan knalde.
De stam brak door.Binnen 1 seconde was Valentina weer opgestaan, ze glimlachte.
Haar haren zaten weer perfect, uit niets bleek dat ze net met de kracht van een vrachtwagen die 200 kilometer per uur rijd tegen een boom was geknald.
''Edward.'' zi Valentina ''Wat in s'hemels naam moet je met Sianata, een zwak, stompzinnig mens?''
Edward grauwde en trok met gweld een tak van een meter breed van de boom die hij naar valentina gooide.''Nog een slecht woord over Sianata, en ik zal het je betaald zetten!"'
Valentina ontweek de tak moeiteloos ''Ik snap hir niets van...Hoe is het mogelijk dat je zo van haar houd? Ze word ouder, uiteindelijk.''
''Rot op.'' siste Edward ''Ik hou van háár! Waarom snapt niemand dat. Mijn hart behoord aan haar! Ik wil niemand anders! ''
Rosalie vloog door de gangen, en stormde de leerlingenkamer in.
Wat ze daar zag was ongelooflijk. Sianata in de armn van Davey.
Dat, terwijl Edward zoveel voor haar deed, en zoveel van haar hield.
''Sianata...wat?'''zei Rosalie ze staardde hen aan.
Davey schrok en trok zich snel terug.
''Davey.'' siste Rosalie, ''Ik heb je ggewaarschuwd.''
Ze sprong op Davey af en gooide hem tegen de muur,een straaltje bloed liep over zijn voorhooft.
''Het was niet mijn schuld!'' riep Davey uit.
''Ik zei je uit de buurt van Edward te blijven!.'' siste Rosalie
''Edward zoende Valentina!.'' snikte Sianata
''Dat kan niet. hij vécht nu met haar, hij schreeuwde net dat hij van jou hield, van jou alleeen.'' zei Rosalie ''Mensenoren horen dat niet, maar ik wel.''
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 27-09-2010, 17:17 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Ik weet niet of ik dit nog wel aan kan. Het is verwarrend voor me.' snikte Sianata en draaide zich om. Huilend rende ze weg haar kamer in. Snel gritste ze haar hutkoffer onder haar bed vandaan. Ze propte hem snel vol en pakte haar tas die ze van Rosalie had gehad. Ze stopte hem vol met de rest van haar spullen erin. Zoals; make-up, krultang en haar boeken. Er werd geklopt op de deur. Sianata negeerde het. Ze pakte haar jas van de kapstok en deed hem aan. Snel propte ze haar cd's in haar tas. Ze pakte haar koffer en gooide haar tas om haar schouder. Ze stapte voor de laatste keer op het balkon en een traan rolde over haar wang. Sianata liep de kamer in en ging naar de leerlingenkamer. Rosalie keek haar aan. 'Waar ga je heen?' zei met een tril in haar stem. Alsof ze wist dat ze weg ging. Sianata haaste zich de leerlingenkamer uit opweg naar het kantoor van Perkamentus. Ze zei het wachtwoord en liep de trap op. Perkamentus deed meteen de deur van z'n kantoor open. 'Waarom ga je weg, Sianata? Je bent een van mijn beste leerlingen!' 'Meneer, hoe aardig dat ook klinkt, het houdt me niet hier. Ik heb ruzie met een meisje en een jongen ziet me niet staan. Ik loop alleen maar in de weg.' Perkamentus wilde nog wat tegen haar zeggen, maar Sianata liep z'n kantoor uit en rende het kasteel uit. Ze rende langs het meer naar de poort van Zweinstein. De deuren stonden open en er stond een paard te wachten. Sianata deed haar tas in een van de zadel tassen. Met een verkleinspreuk verkleinde ze haar koffer en deed ze die in de andere zadeltas. Sianata reed weg op het paard. Naar het station. Daar zal ze de trein nemen terug naar Central City. Een afgelegen stad in Californie. Na een paar minuten rijden bereikte ze het station. Ze stond op het juiste parron en wachtte op de trein. Opeens voelde ze een hand op haar schouder. Sianata draaide zich om. Het was....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 27-09-2010, 21:47 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
......Delphin.
''Wat denk je dat je gaat doen?'' zei hij.
''Ik ga hier weg!'' snikte ze ''Ik kan het niet meer aan!''
''Luister Sianata, ik wet dat het moeilijk voor je is. Maar denk je eens in hoe Edward zich voelt; Hij komt op Zweinstein en na hónderden jaren wachten komt hij jou tegen, en hij word op slag verlieft. Je weet niet hoe vaak hij s'nachts over jou praat en aan je denkt. Hij is eindelijk glukkig, en dan komt die Valentina. Misschien weet je het niet, maar Edward háát haar. Dan zoent ze Edward terwijl ze het igenlijk niet wilt, en jij ziet dat per ongluk, jij smeert'm en hij krijgt ruzie met Valentina.Dus, Sianata denk je dat jij de nige bent die het moeilijk heeft?'' zei Delphin'
''Nee, maar..'' begon Sianata
''Heb je wel eens bedacht hoe Edward zich voelt?'' vroeg Delphin.
''Ja maar ik..' begon Sianata weer.
''Ik weet niet wat Edward moet doen om je duidelijk te maken dat hij jóú wil! Hij houd echt van je...niet van Valentina!'' riep Delphin uit.
Sianata sloeg haar ogen neer.
Delphin tilde met zijn vinger Sianata's kin op en keek haar aan.
''Geloof jehem nu eindelijk?'' vroeg hij met zachte stem.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 28-09-2010, 15:33 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata knikte. 'Maar de trein is er nu. Speciaal voor mij. Hij gaat naar me oude stad. In Engeland.' 'Blijf hier, alsjeblieft.' antwoordde Delphin. 'Edward kan niet zonder jou. Misschien dat we iets kunnen regelen mer Perkamentus waardoor je je wat meer thuis voelt.' Sianata knikte. Langzaam vertrok de trein. Sianata keek er naar. Nadat de trein was vertrokken liepen Sianata en Delphin naar buiten. Delphin pakte haar hand en begon te rennen richting Zweinstein. Na 2 minuten bereikten ze de poort. Samen liepen ze zweinstein in en Rosalie stond haar op te wachten. Net teon Sianata twee stappen binnen had gezet vloog Rosalie haar om de armen. 'Wil je dat nooit meer doen?!' 'Ja, het spijt me.. Ik had het nooit moeten doen.' Sianata keek over Rosalie's schouder. Davey keek om een hoekje van een muur. Hij knikte naar haar. Rosalie liet haar los. Op dat moment kwam Edward naar haar gelopen. 'Het spijt me voor wat je had gezien. Het was neit de bedoeling.' 'Het is niet jou schuld. Ik had niet meteen moeten denken dat er wat tussen jullie was.' zei Sianata met een tril in haar stem. Edward liep op haar af. Z'n armen omsloten haar. Even leek het of hij haar verwarmde. Alsof hij heel even menselijk was...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 30-09-2010, 19:56 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Edward pakte Sianata's hand en Rosalie sloeg een arm om haar heen, samen begleide ze Sianata naar de leerlingenkamer.
Delphin pakte moeiteloos Sianata's hutkoffer en volgde hen.
Sianata liet zich op de bank zakken en Edward nar naast haar plaats, zonder dat de bank één centimeter verschoof.
Delphin bracht als een speer haar koffers naar boven en kwam naast Rosalie staan.
''Beloof me, dat je zoiets nooit, maar dan ook nooit meer doet.'' fluisterde Rosalie.
''Sorry, ik beloof het.'' mompelde Sianata ''Het was stom.''
''En ondoordacht.'' vulde Delphin aan.
Op dat moment vloog het raam open en sprong een grijnzende Valentina moeiteloos naar binnen. Haar glanzende bruine haren wapperde achter haar aan.
''Dus het mensenmeisje is weer thuis?'' vroeg ze.
En ze ging sierlijk op het kozijn zitten.
''Goed gezien.'' snauwde Edward.
Valentina lachte ''Vond je ons onderonsje niet gezellig dan?'' en ze knipoogde naar Edward.
Die negeerde de opmerking.
''Valentina, zou je ons een groot plezier willen doen en oprotten?'' snauwde Rosalie.
''Je hebt gelijk.'' zei Valentina blij, ''Het is al laat, ik heb een afspraak.''
Buiten hoordde ze iemand fluisteren ; ''Valentina? Valentina ben je daar?''
Het was de stem van Malfidus.
Rosalie keek ongelovig naar Valentina. ''Draco?'' vroeg ze ''Jij slet!'' siste Rosalie schril.
Valentina grijnsde alleen maar.
''Je mag je gave niet misbruiken.'' zei Delphin boos./
''Het was gezellig, maar mijn date is er.'' Zzei Valentina, ze draaide zich om, en gaf Delphin gracieus een kushandje, waaop ze het raam uitsprong.
''''Daar ben je .'' hoordde ze Draco buiten zeggen. ''Ik had je niet gezien.''
Valentina lachte tinkelend.
Rosalie zag Draco en Valentina richting het bos lopen en knarsetanden/
''Heeft ze een gave?'' vroeg Sianata
Edward knikte ''Ze kan mensen manipuleren.''
''Zoals met Malfidus.'' zei Delphin ''Hij vonmd haar al leuk, maar ziuj maakt dat zeg maar extra sterk. Ze kan zorgen dat iedereen haar aardig vind, of juist niet. En nog veel meer.''
Sianata keek Edward aan ''Laat je alstjeblieft niet door haar beinvloeden.''
''Nooit.'' beloofde Edward.
''Gaan wij morgen naar Zweinsveld jurken kopen?'' vroeg Rosalie enthousiast.
Sianata knikte blij.
Ze hoordde de ingang van de leerlingekamer opengaan en daar stond een jongen met zwarte haren, hij zag er stoer ui maar maakte een zenuwachtige indruk. ''Eh...Rosalie kan ik je even spreken?'' stamelde hij.
'Tuurlijk,Kevin.'' antwoorde Rosalie en ze liep naar hem toe.
Kevin keek haar diep aan, Zijn hart ging als een gek tekeer, hoorde Rosalie.
''Wil je met mij naar het bal?'' vroeg hij zacht.
Rosalie verstijfde. ''Kevin, je bent echt heel aardig, maar ik...ik kan het niet. Nee sorry.'' fluisterde Rosalie en haar gedachte flitste naar Delphin.
''Oh, ik...oke/'' ZEi Kevin terneergeslagen en hij liep weg.
''Ga je mee jagen, Rose?'' vroeg DElphin.
Rosalie knikte, nam afscheid van Edward en Sianata en flitste weg, met Delphin.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 02-10-2010, 17:58 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata keek de twee na. Sianata liep naar Kevin. 'Heey, ik ben Sianata.' zei ze ne reek haar hand naar hem. Voorzichtig pakte hij het en schudde het. Sianata keek hem even aan. Angstig keek hij haar aan. Sianata draaide zich om en liep langs Edward. Sianata liep de trap op en kwam opo de gang. De maan scheen schemerig door de ramen. Ze liep snel door naar haar kamer. Ze plofte neer op haar bed. De maan scheen volop door de open deuren van het balkon. Sianata liep het balkon op. De gordijnen wapperden in de wind. Zachtjes zong ze;
'
Hoor je ooit de wolf een ode brengen aan de maan?
Of vraag je ooit lynx waarom hij spint?
Ben je doof voor alle stemmen van de bergen?
Ben je blind voor alle kleuren van de wind?
Ben je blind voor alle kleuren van de wind?
Kom rennen laat je leiden door de larix.
Het hert toont zijn betoverend domein.
Veroverend en rol je door die rijkdom.
Maar vraag nooit wat het waard zou kunnen zijn.
De regen de rivier het zijn mijn broeders.
De reiger en de otter lucht en land.
En alles staat met alles in verbinding,
in een cirkel een oneindig groot verband.
Hoe hoog reikt een esdoorn ooit.
Wie de bomen rooit hoort het antwoord nooit.
Die hoort nooit de wolf een ode brengen aan de maan.
In wit of koper ongeacht je tint!
blijf niet doof voor alle stemmen van de bergen.
blijf niet blind voor alle kleuren van de wind.
Wie de aarde zo begeert.
Vind slechts aarde tot hij leert.
Het te zien in alle kleuren van de wind'
Opeens werd er luidruchtig geklapt en gejoelt. Sianata keek naar beneden. Daar stonden alle leerlingen van Ravenklauw. Sianata spring lenig naar beneden en belandde op de bal van haar voet. Ze begon zich steeds meer als een vampier te gedragen. Terwijl ze niet eens de gif van een vampier binnen heeft gehad. Sianata stond rechtop en maakte een buiging. Daardoor ging de mensen nog harder klappen...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 03-10-2010, 21:58 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Rosalie keek vertwijfelt toe.
'Die sprong was geluk, niemand word een vampier tenzij ze worden gebeten door een.'
Rosalie klapte ook mee en na een paar minuten verspreidde de leerlingen zich weer.
''Ik ga vanacht eens oefenen met vliegen in het verboden bos.'' zei Rosalie ''Daar weet ik zeker dat ik niet word gestoord.''
''Vliegen?'' vroeg Sianata ''Zit hier meer achter? Sinds wanneer heb jij een bezem?''
Rosalie grijnsde, wat kende Sianata haar toch goed.''Ik heb in de vakantie even een vuurflits gekocht.'' zei Rosalie
''Even?'' zei Sianata zwakjes ''Een vuurflits kost 250 galjoenen.''
De Cullens waren steenrijk, vaak slingerde er een paar duizend euro door het huis en dan hebben we het niet eens gehad over de uitpuilende bankrekeningen.
''Ik ga proberen of ik jager kan worden in het zwerkbalteam van Ravenklauw.'' meldde Rosalie.
''Proberen?'' Sianata lachte ''Je weet best dat er niemand is die beter vliegt dan een vampier!''
Rosalie lachte ooK''Ik probeerlangzamer dan 250 km per uur te vliegen'' ze knipoogde.
''Oke, tot morgen, ik ga naar bed.'' zei Sianata en ze rekte zich uit.
Toen Rosalie 5 minuten later met haar bezem op het gazon stond keek ze naar boven; De maan scheen helder en verlichtte de inktzwarte nacht.
Rosalie schoot het bos in, verder en verder todat ze zeker wist dat niemand haar meer kon zien vanaf het kasteel.
Ze was uitgekomen op een open plek.
Onderweg was ze alleen een paar centauren tegen gekomen, maar die hadden niet voor problemen gezorgd.
Razendsnel sprong Rosalie op haar besem en racete een paar rondjes.
Ze wist nu al dat ze de plaats in het team zou veroveren; in 1 seconde had ze zo'n 3 rondjes gevlogen.
Een half uurtje later trok ze haar toverstok en behekste een tak van een uitzonderlijk hoge boom zo, dat hij rond boog, en zo op een van de ringen in het zwerkbal veld leek.
Daarna stapte ze weer op en probeerde met een steen te scoren/
Ze bleef nog een paar uur en rende toen terug naar het kasteel, om nog wat huiswerk te maken met Edward.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 03-10-2010, 22:14 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata had haar pyama aangetrokken en was in bed gaan liggen. Sianata's ogen vielen langzaam dicht. Ze was erg moe. Sianata ging goed liggen en sloot haar gordijnen. Ze knipte het lampje naast haar bed uit en viel in slaap. Langzaam verstreek de avond. Sianata werd wakker van het geluid van de vogels. Het raam stond open. Sianata ging rechtop zitten. Ze schrok. Aan haar voeteneind zat Edward. 'Goede morgen.' zei hij opgewekt. 'Goede morgen.' zei ze slaperig terug. Sianata stond op en rekte zich uit. Edward verdween door de deuren van het balkon. Rosalie kwam binnen stappen. 'Heey.' zei ze. 'Goede morgen.' zei Sianata terug. Sianata pakte haar toilettas en liep naar de badkamer. Ze ging onder de douch staan en draaide de kraan open. Het warme water gleed over haar lichaam. Sianata genoot er van. Na 10 minuten was ze klaar. Sianata droogde zich af en kleedde zich aan. Ze deed mascara op en een beetje lipcloss. Snel deed ze even haar haar. Ze had een blauwe spijkerbroek aan met een wit topje erboven. Ook had ze een zwart vestje aan. Ze liep op haar sokken de kamer in en plofte neer op haar bed. Ze griste haar sneakers onder het bed vandaan en trok ze aan. Sianata was klaar om te gaan...
Dit bericht is gewijzigd op 03-10 22:14.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 06-10-2010, 21:45 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Rosalie had vandaag een luchtig vintage grijs jurkje aan, met legging en zwarte pumps.Haar haar licht golvend en los.
Ze glimlachte naar Sianata, ''Goodmorning Sunshine! klaar om te gaan?''
Sianata knikte''Ja, helemaal klaar!.''
Samen liepen de naar de Hal en sloten zich aan bij de lang rij leerlingen die Vilder vergezeld door mevrouw Norks aftastte met zijn vertrouwde hipocrietspriet.
Toen Rosalie aan de beurt was staarde Vilder haar bedachtzaam aan. Rosalie trok haar wenkbrauw op en Vilder ging vlug verder.
Een paar minuten later liepen Sianata en Rosalie vlug het bordes af, door de gure, snijdende wind.
Ze liepen stevig door en na een kwartiertje kwamen ze in Zweinsveld aan.
''Eest jurken shoppen?'' stelde Rosalie voor.
Sianata knikte, met rode wangen van de kou.
Ze stapte Voddeleur Couture binnen, een gezellig, smaakvol ingericht zaakje waar rijen gewaden en jurken hingen.
Een zwaar opgemaakte vrouw van een jaar of 50 kwam naar hen toe ''Dames, kan ik jullie helpen?''
''We komen voor galajurken.'' zei Sianata
''Zweinstein zeker?'' zei de vrouw ''Ja, er zijn al veel leerlingen geweest vandaag. Een of ander bal?''
Rosalie knikte
''Nou , hier hangen de jurken.'' ze wees naar de rechterkant van de winkel/
Rosalie en Sianata zochten de rekken af.
''Ik pas deze even.'' zei Rosalie, in haar handen had ze een lange, strepless rode jurk met een lange split bij haar echterbeen.
Sianata paste een strakke, ook strapless zwarte jurk.
Na 5 minuten kwamen beide de kleedkamers uit.
De jurk zat Rosalie prachtig de jurk viel nauw om haar slanke lijf, het rood liet haar bleke huid prachtig uitkomen, en met haar lange benen leek ze zo van de catwalk af te zijn gelopen.
Ookk Sianata zag er beeldschoon uit.
Een paar jongens klopte op het raam en floten.
Sianata bloosde.
Op dat moment stapte Eward en Delphin binnen
''Hee, we zochten..'' begon Delphin maar zijn mond viel open.
''Wow jullie zien er, eh, echt beeldschoon uit.''
Edward floot zachtjes ''Inderdaad.''
''Bedankt'' lachte Rosalie.
''Zullen we nog wat andere jurken passen?'' stelde Sianata voor, terwijl Edward haar bewonderend aankeek, net als Delphin Rosalie
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
Mellejw
|
Geplaatst op 09-10-2010, 19:23 |
Reageer
|
Berichten: 69
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Okej iemand moet mij even een korte samenvatting geven want ik heb geen zin om dit allemaal te lezen.
Naam: Uchiha Sasuke
Leeftijd: 16
Familie: rijk
Speciaal: kan spreuken en bewegingen van mensen kopiëren
Uiterlijk:
Hobby's: leren, naar zweinsveld, met vrienden omgaan
Geboortedatum: 4-9-1994
Extra: is naast een heel gedreven tovenaar ook goed in ninjitsu
Karakter: aardig, zelfverzekerd.
Dit bericht is gewijzigd op 26-10 11:06.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
 |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 10-10-2010, 13:49 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Nou.. Sianata is op vakantie geweest bij de familie cullen. En ze heeft geeen familie alleen een oma. Ze is Japans. Dat geeft ze net ontdekt. Edward cullen heeft Sianata meegevraagd naar het bal. En Cavey speelt ook een rol in het verhaal. Hij is namelijk erg verliefd op Sianata en probeert Edward en Sianata uit elkaar te drijven. Scar.. ga jij effe verder :P
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
|
|
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 10-10-2010, 21:58 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
hoofdpersonen:
-Sianata (mens)
-Rosalie Cullen(Vampier, ze is vorige eeuw geboren en word nu niet meer ouder.)
-Edward Cullen(vampier, en broer van Rosalie en voor hem geld hetzelfde^)
-Delphin Hale(vampier ^)
-Valentina(vampier^)
-Davey(mens)
kenmerken van een vampier: ze zijn super snel, sterk en mooi.
en sommige hebben bepaalde \gaves, maar deze zijn zeldzaam.
Hun huid is hard als diamand en schitterd als ze in het zonlicht lopen.
De meeste vampiers drinken mensenbloed, zoals Rosalie en Delphin, maar sommige leven op dierenbloed, zoals Edward en de rest van de familie Cullen.
de gaves:
-Rosalie: kan uit haar handpalmen elektrische paarse bliksem schieten
-Edward:zijn gave is om mensen pijn te laten voelen als hij dat wilt, door middel van een sinistere witte mist.
-Valentina: kan mensen en vampiers heel makkelijk manipuleren.
-Delphin: kan gevoelens aanvoelen en beinvloeden-
delphin en Rosalie hebben gevoelens voor elkaar, en Sianata en Edward, ze hebben echter nog niets met elkaar.
Sianata was dus bij de familie Cullen logeren in de vakantie, de school is nu weer begonnen en Perkamentus heeft aangekondigd dat er op Halloween een bal zal worden gegeven.Je moet met partner komen. Edward heeft Sianata gevraagd en zij zei ja, tot ergernis van Davey. Rosalie wacht tot Delphin haar vraagd en heeft al verscheidenen smachtende jongens afgewezen.
en ja, dit is gewoon een hp rollenspel, alleen met een paar vampiers erbij
oh en Sia? wil je even reageren? dan kunnen we weer verder xxxxly
Dit bericht is gewijzigd op 10-10 22:08.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
|
|
|
|
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 12-10-2010, 15:54 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Rosalie knikte. De meiden zochte nrond naar andere jurken. Rosalie pakte een lichtblauwe strepless jurk. Sianata pakte ook een strepless jurk maar dan in het lichtpaars. Samen liepen ze naar hun pashokjes en paste de jurken. Sianata stond een kwartiet twijfelend te kijken. 'Sia, kom nou!!' zei Rosalie. 'Oke, ik kom al.' antwoordde ze. Sianata kwam het pashokje uit. Bij Rosalie stond die jurk geweldig. Maar de vorige zat bij haar mooier. Rosalie keek haar aan. Sianata wist het. Ze vonden allebei de vorige mooier. Ze knikte naar elkaar en liepen de pashokjes weer in. De jongens keken elkaar verbaasd aan. Sianata trok de jukr en deed haar spijkerbroek en haar blauwe *** weer aan. Sianata hing de paarse jukr op en pakte de andere jurk. Sianata liep naar de kassa. Rosalie kwam aan met de rode jurk. Sianata legde de jurk op de toonbank. Rosalie deed hetzelfde. 'Deze twee graag.' zei Rosalie. 'Ik betaal wel.' zei ze en knipoogde naar Sianata....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-10-2010, 22:24 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
''Maar ik,..'' stribbelde Sianata tegen
Rosalie snoerde haar de mond door haar hand zachtjes voor Sianata's mond te houden. Sianata rilde door de aanraking van haar ijskoude, stenen handen, maar gaf geen kik.
''Ik betaal.'' herhaalde Rosalie.
Ze haalde snel wat galjoenen uit haar tas en legde die op de toonbank neer.
''Dankjewel!''zei de verkoopster vrolijk.
Toon ze weer buiten stonden, Sianata en Rosalie met 2 identieke paarse zakken waar de jurken in zaten, zei Delphin ''Nou, wij moeten even naar Zonko's, zien we elkaar ove een half uur in de drie bezemstelen?''
Rosalie knikte, ''Goed, gaan wij alvast?'' vroeg ze aan Sianata.
Sianata en Rosalie vertrokken naar de drie bezemstelen.
De wind speelde met Rosalie's gouden haar. Haar haren waren het menselijkste deel van haar verbluffend mooie uiterlijk.
Sianata zuchtte toen ze binnenstapte, in de warme kroeg. ''Warmte.''
Rosalie lachte , zij had geen last gehad van de kou, maar nu ze haar vriendin bekeek, zag ze dat ze rode wangen van de kou had.
'''2 boterbier graag.'' zei Sianata met heldere stem, tegen de blonde vrouw die achter de bar stond,
Een tijdje zaten ze te kletsen en bespraken ze waar ze nog schoenen en sieraden konden kopen.
''Wie zou dat zijn?'' vroeg Rosalie terloops.
ze knikte naar een knappe jongen met zwart haar en mooie ogen die helemaal alleen zat.
Sianata haalde haar schouders op ''Hij is vast nieuw op Zweinstein
''Laten we eens aardig doen.'' glimlachte Rosalie''En onszelf voorstellen.''
Ze stond op en liep op de jongen af ''Mogen we erbij komen zitten'?'' vroeg ze terwijl ze liefjes glimlachte, ze wist dat mensen dat niet konden weerstaan, en hoorde inderdaad zijn hart versnellen.
De jongen keek haar even verbouwereert aan maar herstelde zich snel ''Tuurlijk.''
''Ik ben Sianata en dit is Rosalie.'' zei Sianata
''Ik ben Ushiha'' zei de jongen ''Zitten jullie ook op Zweinstein ?''
Rosalie knikte ''Inderdaad, bevalt het je?''
Delphin en Edward kwamen, even perfect en knap als altijd, binnen. In hun haar zaten glinsterende regendruppeltjes, en ze zagen eruit alsof ze net uit een Dolce&Gabbana reclame kwamen.
De ogen van de jongen flitste verbaasd naar Edward en Delphin.
''Hallo.'' zei Edward, terwijl hij en Delphin erbij kwamen zitten.
licht het aan mij of schrijf ik altijd zo'n lange stukjes hahaxxxDit bericht is gewijzigd op 12-10 22:26.
Dit bericht is gewijzigd op 12-10 22:27.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
ROLLENSPEL#2 - 4
