|
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 13-07-2010, 12:11 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Langzaam en sierlijk rees de mannelijke vampiers op uit het water.
Zijn haren waren blond, hij was gespierd en even krijtwit als de cullens.
Alleen zijn ogen waren heel anders dan die van de Cullens,
zijn ogen waren niet goud, maar wijnrood.
Dat betekende dat hij mensenbloed dronk....
De vampier bleeef ineengedoken, als een kat, doodstil staan.
Met zijn ogen volgde hij de bewegingen van Sianata en Rosalie.
Rosalie stond even roerloos en ineengedoken, klaar voor de aanval.
Haar gouden ogen keken naar de vampier.
Rosalie siste ''Wie ben je?'' zei ze zo zacht. nog net hoorbaar voor Sianata
De vampier gaf geen antwoord.
Rosalie hief haar hand op, paarse bliksemschoot met grote sneheid op de vampier en raakte hem op zijn borst.
De vampier grauwde en siste kwaad.
Opeens veranderde de sfeer.
Rosalie zag Sianata slaperig met haar ogen knipperen.
''Sianata, blijf wakker! ik weet wat zijn kracht is; hij kan gevoelens aanvoelen en beinvloeden.'' siste Rosalie.
De vampier keek geintreseert ''Goed geraden''
''Delphin, dat is mijn naam.''
''Je hebt een intressante gave'' zei Delphin tegen Rosalie''en eeen voorliefde voor mensenlevens zie ik''
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 13-07-2010, 15:25 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata voelde zich erg slaperig. Maar ze lette op de waarschuwing van Rosalie. Sianata hield zichzelf wakker. Voor haar was een klein plasje water. Sianata liet een beetje in haar handen glijden en gooide het in haar gezicht. Algauw voelde zich klaarwakker. Sianata keek weer om het hoekje. Deze keer niet meer naar de man maar naar Rosalie. Rosalie kromp opeens ineen. De man keek verlekkerd naar Sianata. Sianata keek weg en dook achter de rots. Ze hoorde voetstappen in haar richting komen. Sianata pakte zo snel als ze kon een steen. Hij was scherp en nog net groot genoeg om goed vast te houden. Sianata's hart klopte in haar keel. Sianata stiptste haar oren. Ze hoorde niks meer....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 13-07-2010, 20:57 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
''Is dit jullie jachtgebied?'' vroeg Delphin met zijn prachtige stem.
'Ja'', antwoordde Rosalie fel, ''Dit is óns gebied.''
''óns?''herhaalde de vampier vragend
''Ja, van mij, Carlisle, Edward en Esmée''
''Dus je reist niet alleen?''
''Mijn famielieen ik reizen niet..wij wonen hier vast. En we jagenniet op mensen.'' voegde ze er dreigend aan toe.
Delphin leek oprecht verbaasd.''werkelijk''
''Zou ik misschien een tijdje bij jullie kunnen verblijven?''
Het ws nu Rosalie's beurt verbaasd te zijn.''Dat moet je met Carlisle overleggen.Hij is aan de oever.''
Delphin knikte ''Op naar Carlisle''
Hij wierp nog een begerige blik op Sianata, zijn ogen hongerig.
''En je blijft van Sianata af!'' snauwde Rosalie.
Delphin knikte kort en zakte het water weer in.
Rosalie pakte Sianata's hand en sprong hem achterna
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 14-07-2010, 14:43 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata had er dan wel geen goed gevoel over, maar hij leek zijn best te doen om aardig te zijn. Na 2 minuten kwamen ze aan bij de oever. Het wate stroomde van Sianata af. Ze liep naar haar tas en pakte hanndoek. Toen droogde ze zich af. Ondertussen overlegde Delpin met Carlisle. Hij leek niet echt tevreden. Sianata merkte op dat Edward weg was. Waar zou hij zitten? Die vraag spookte door Sianata's hoofd...
Dit bericht is gewijzigd op 10-09 14:49.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 15-07-2010, 20:19 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
''Edward is alvst naar huis toe.'' legde Rosalie uit.
''Maar waarom dan?'' vroeg Sianata met een vleugje paniek in haar stem.
'''Hij en Delphin hebben elkaar eerder ontmoed....''zei Rosalie onheilspellend'
''Die ontmoeting werd bijna Edward's dood,''
Sianata schrok. ''maar ..'' begon ze.
Maar op dat moment zei Carlisle ''We gaan naar huis, Rosalie gaan jij en Sianata met de auto? Esmée, Delphin en ik rennen.''
Rosalie knikte, pakte Sianata's hand en trok haar mee naar de auto.
Terwijl Carlisle. Esmée en Delphin het bos inschoten.
10 minuten kater kwamen ze bij het grote , witte huis aan.
Die avond zaen ze in de woonkmer terwijl Carlisle en Delphin afsproken dat Delphin na de vakantie met Eward,Sianata en Rosalie mee zou gaan naar Zweinstein.
Edward hadden ze de hele avond nog niet gezien...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 15-07-2010, 20:39 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata maakte zich zorgen om Edward. Dus ging ze naar boven. Sianata liep de trap op. Edward zat boven achter de piano een liedje te spelen. Ze hoorde Edward zachtjes zingen. Sianata bleef op de trap staan en luisterde. Ze luisterde tot de laatste noten weerklonken. Toen liep ze de trap verder op. 'Wat mooi.' zei Sianata. Edward glimlachte vaag. Sianata glimlachte terug. 'Dank je..' zei hij zacht. Sianata had hem, nog nooit zo meegemaakt. Sianata ging naast hem zitten. Samen speelde ze een liedje. Ze speelde tot het laatste noot. Toen streelde Edward haar gezicht. Sianata blooste. Edward's goudbruine ogen glinsterden in het licht van de kaarsen. Edward's gezicht komt dichter bij die van haar. Bijna raken zijn lippen van de haare. Sianata kan zijn lippen bijna proeven. Sianata is erg verliefd....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 15-07-2010, 22:24 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Edward rook Sianata's geur zo sterk, een heerlijke geur.
Hij wilde haar bloed zo graag op dat moment, of wilde hij meer dan haar bloed?
Hij wist het niet...
Ze was een méns.
Zo kwetsbaar.
Haar lipen waren zo dichtbij..
''Ik weet niet'' fluisterde Edward ''of dit goed is...''
Sianata keek gekwetst'Dus je wilt niet..''fluisterde ze terug.
''Jawel, ik..'' begon Edward.
Rosalie kwam binnenstormen, met Delphin op haar hielen.
''Delphin gaat mee naar Zweinsteí..,,'' begon Rosalie , totdat ze zag dat Edwards hand op die van Sianata lag.
''Rosalie, we storen.'' zei Delphin met een sceptische grijns
Rosalie wierp hem een giftige blik toe.
'Hou je mond Delphin!'' zei ze''Oh en Sianata? Esmée heeft eten voor je.''
Rosalie en Delhin vertrokken ruziend.
Edward stond ongemakkelijk op ''Laten we dan maar gaan''
Sianata knikte .
Dit bericht is gewijzigd op 20-07 19:29.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 20-07-2010, 20:41 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Stilletjes verlieten Edward en Sianata de kamer.
In de keuken zat Carlisle een in leer gebonden boek te lezen, dat aan de kaft te zien
wel een paar hondert jaar oud was.
In de keuken stond Esmée aan het fornuis, spagetti te maken en keek naar een kookprogramma op de LET-televisie die in de keuken ophing.
Aan de keuken tafel zat Delphin met Rosalie te bekvechten, die op het tafelblad zat.
''.....als jij in Ravenklauw komt, laat ik me overplaatsen!'' hoorde ze Rosalie net snauwen, die met , woedende, zwarte, kille ogen naar Delphin staarde.
Delphin lachte spottend ''Bereid je maar voor.''
Esmée kwam aanlopen, ze zetten een bord spagetti bolognaise neer voor Sianata en glimlachte lieflijk. ''Alstjeblieft, eet smakelijk liefje..'' zei ze terwijl ze ook aan de eettafel kwam zitten.
Sianata nam een hap ''Heerlijk, Mevrouw Cullen.''
Esmée antwoordde blij ''Dankje, ik heb al sinds 1920 niet meer gekookt! Toen ik zelf nog mens was..Maar ik ben blij dat het smaakt.''
Op een gegeven moment keek Delphin strak naar Sianata, op hetzelfde moment dat zij naar hem keek.
De woede in zijn ogen was indrukwekkend, kil en ijskoud.
Sianata was gevangen in zijn blik, roerloos.
Edward siste zacht maar fel.
Delphin draaide zijn hooft weg, en Sianata keek verward.Rosalie sloeg een arm omSianata heen ''Klootz..'' begon ze dreigend tegen Delhin, maar Esmée keek haar dringend aan ''niet zulk taalgebruik'' zei Esmée.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 08-08-2010, 20:26 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata moest lachen. Maar ze hield het in. Ze wist dat het niet grappig was. Nog steeds was Sianata verward. Kwam het omdat hij een tijdje met die beruchte Bella had gehad. Wat was er toch in die tussentijd met hun gebeurd? Sianata hoorde die vragen rondspoken in haar hoofd. Sianata werd er moe van. Toen ze klaar was met eten liep ze meteen naar boven naar de kamer van Rosalie. Toen stormde er nog een vraag in haar hoofd. Waarom haatte Rosalie Bella zo erg? En waar was Bella gebleven. Sianata pakte haar pyama uit haar koffer en trok hem aan. Ook trok ze de gordijnen dicht. Ze knipte een lampje aan en ging op de bank liggen. Ze pakte haar boek en begon te lezen. Toch merkte ze dat ze langzaam wegdomelde en haar boek op de grond liet vallen. Na een tijdje werd er een deken op haar gelegd. Daarna zat Sianata in het diepe dromenland.....
Sorry dat ik niet had gemeld dat ik op vakantie was en dat ik pas zo laat reageer. Was 3 weken weg... Naar Italie dus vandaar.. 
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 10-08-2010, 17:47 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
haha oke ik dacht al
waar blijft Sianata nou/ ;
Rosalie keek hoe Sianata sliep.
Sianata rolde in haar slaap, ze herhaalde steeds hetzelfde zinnetje ''Waarom?''
Na een tijdje stond Rosalie op en schoof het grote raam aan de rechterkant van haaar kamer open.Ze ging op het kozijn staan en staarde in het donker.
In het noordwesten rook ze een kudde elanden die bestond uit 6 dieren, of waren het er 7?
Rosalie zuchtte , het elandenbloed rook niet erg aanlokkelijk, maar het gebonk van hun grote harten wel.
Ze sprong uit het raam en haar instincten namen het over.
Zachtjes landden ze op de grond, ze sloop de heuvel af met 100 km per uur.
ze observeerde de 7 dieren een tijdje.
Het grootste dier keek op,
Rosalie zette zich af en rende op volle snelheid op de eland af, binnen 1/4de seconde was ze er.
Haar lippen streken zacht over de nek van het beest, als een kus.
Todat haar lippen haar glanzende tanden onthullen en het geluid van scheurend vlees de stilte verstoorde.
gulzig dronk ze het bloed op.
Tot ze een geluid achter zich hoorde.
Ze keek met een ruk op.
Tegen een boom aan haar linkerkant stond Delphin geleund.
hij grinnikte zachtjes.
''Vind je dat serieus lekker?'' vroeg hij sceptisch
Rosalie rolde met haar ogen ''Ik ben niet zo'n bruut als jij''
Delphin lachte''Ruik eens in het oosten.''
Rosalie voelde een windvlaag uit het oosten en rook het;mensen.
Ze kon er niets aan doen, ze was op jacht en in de ban van haar instinct, en ze zetten een stap naar het oosten.
''1 mensenleven...wat maakt dat jou uit?'' fuisterde Delphin.
Rosalie voelde rust van binnen, 1 mensen leven, so what? Ze vertrouwde Delphin...
''Ik weet wat jij probeert te doen!'' sbauwde ze naar hem.''Je probeert me te misleiden met die gaven van je!''
Rosalie stormde terug naaar het grote, witte huis. en vloog naar haar kamer, waar Sianata nog altijd vredig lag te slapen.Ze hoorde Sianata's hart bonken en zuchtte.
De zon kwam langzaam op, Sianata zou zo wel wakker worden.
Snel kleedde Rosalie zich om en fatsoeneerde haar haar en make-up.
Ze ging naar onder om op Sianata te wachten.
''Goedenmorgen'' zei Esmée terwijl ze opstond en naar de keuken liep.
''is Sianata al wakker? Ik bak pannenkoeken voor haaar'.''
''Nee, ze slaapt nog, maar ze zal zo wel wakker worden.'' antoordde Rosalie.
Esmée pakte een pan, en alle benodigdheden voor pannenkoeken en ging aan de slag.
De geur van pannenkoeken drong door de grote keuken.
''Het ruikt wel raar he?'' lachte Rosalie
Esmée lachte ook ''Hoe was het jagen?''
Rosalie dacht terug aan de nacht...''Wel oke...Alleen eeen paar elanden.'' stamelde ze, zonder te vertellen over Delphin of de mensen.
''Waar is Carisle?'' vroeg Rosalie
''Hij is al vroeg naar het ziekenhuis, een noodopperatie'' antwoordde Esmée waarna e zachtjes voor zich uit neuride.
Op de strap klonk gestommel ''Dat zal Sianata wel zijn''zei Esmée.
Dit bericht is gewijzigd op 10-08 17:56.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 12-08-2010, 10:30 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata slofte de trap af in haar badjas. Ze had het erg koud en voelde zich niet zo lekker. Ze was duizelig en erg moe. Maar toch ging ze naar beneden om iets binnen te krijgen. Ze rook de geur van pannekoeken. Het rook heerlijk. Sianata liep verder de trap af en ging op een kruk zitten. Esmée schoof haar een bord met pannekoeken toe. Sianata pakte ene mes en vork en begon te eten. Nar de eerste hap proefde ze de heerlijke smaak van zoetigheid. 'Het is heerlijk. Echt overheerlijk Mevrouw Cullen.' 'Dank je.' zei Esmée met een glimlach. Nadat Sianata klaar was liep ze weer naar boven en kroop ze onder de dekens. Ze was erg moe dus viel ze snel in slaap...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-08-2010, 15:34 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
''Volgens mij voelt Sianata zich niet zo lekker..'' peinsde Esmée
''Ik bel Carlisle even, zodat hij haar even onderzoekt.''
Esmée liep naar de telefoon op de tafel en drukte op de sneltoets.Ze ratelde zo snel in de hoorn, dat mensen het niet zouden kunnen verstaan.
''Ik ga wel even nnaar haar kijken.''zei Rosalie, terwijl ze opstond en naar boven raasde.
Ze opende de deur van haar kamer en zag Sianata, die opgerold lag in haar deken, helemaal bleek(nog bleker dan normaal), met haar donkere haar als een waaier uitgespreid op het kussen.Bezorgd liep Rosalie naar Sianata toe en ging zachtjes op de bedrand zitten.
''Hoe voel je je?''fluisterde zacht.
''Geweldig.'' antwoordde Sianata
Rosalie lachte, en Sianata ook zwakjes.
''De eerste keer dat je bij vampiers gaat logeren en je word meteen ziek.'' grapte Rosalie.
Op dat moment hoorde Rosalie Carlise door het bos schieten en 2 seconden later stond hij in de kamer.
''Sianata.'' zei hij en liep naar haar toe.''Zeg me eens wat je voelt?''
Sianata legde uit wat haar mankeerde, en Carlisle een doosje met pilletjes.
''3x per dag een pilletje, goed?'' zei hij'' Dan is het binnen een paar dagen verdwenen.''
Sianata knikte en Carlisle vertrok met een laatste vriendelijk glimlach.
Rosalie streek een pluk haar uit Sianata's gezicht.
Op dat moment kwam Edward de kamer binnenstormen ''Sianata?!'' vroeg hij bezorgd.
Sianata's wangen kleurde rood.
Edward snelde nar het bed en ging aan de andere kant van het bed zitten..
''Ik kan best voor haar zorgen, hoor.''zei Rosalie geergerd.
Edward rolde met zijn ogen.
Rosalie zuchtte ''Ik ga wel even naar onder.'' zei ze, en ze stamte weg, waarbij er paarse vonken uit haar handen schoten.
Edward zuchtte ''Laat haar maar.'' zei hij tegen Sianata, en hij streek zacht met zij nkoude vingertoppen over haar wang.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 12-08-2010, 15:55 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Er rolde een druppel zweet over haar wang. Ze had het warm en koud tegelijk. Edward streelde zachtjes haar gezicht. Hij pakt een doekje en veegde de druppeltjes weg. 'Hoe voel je je?' 'Wat denk je zelf?' 'M.. Ja een stomme vraag.' Edward pakte het doosje medicijnen. 'Laten we dan maar nu meteen met die medicijnen beginnen.' Sianata knikte. Edward gaf haar een van de pilletjes en pakte een glas water. Sianata nam het pilletje zonder moeite in. Edward veegde weer alle druppels van haar gezicht. Sianata voelde zich een stuk beter, maar nog niet goed genoeg om te kunnen staan. Langzaam viel ze in slaap. Met Edward aan het randje van haar bed...
Dit bericht is gewijzigd op 12-08 15:58.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-08-2010, 16:53 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Kalm zat Rosalie in de woonkamer te lezen in Zwerkbal Door De Eeuwen Heen, met een nadenkende blik in haar ogen.
'Edward is nog steeds niet terug.' dacht Rosalie, 'Je zou bijna denken dat hij in slaap was gevallen...'
Ze lachte even in zichzelf 'Zij het niet dat hij niet kán slapen,'
Rosalie dacht na over de blik in Edward's ogen als hij naar Sianata keek...zo intens, niet normaal'. Zou hij werkelijk verlíéft op haar zijn? En wat zou zijzelf doen als haar 'broer'op haar beste vriendin verlieft was?Terwijl haar broer een vampier was...En wat als Edward zijn controle verliest?Dan was Rosalie haar vriendin kwijt...
Ze wist het antwoord niet op deze vragen.
Carlisle en Esmée waren jagen, in de bergen.
Dus ze had het huis praktisch voor haar alleen.
Rosalie liep naar de witte piano, die rechts in de grote woonkamer op een verhoging stond.
Ze begon haar lievelings liedje te spelen, Sunrise, heette het.
Tja, als je de hele nacht de tijd had, moets je toch íéts doen.
Daarom was Rosalie zo'n goede musicus.
Tijdens het spelen dacht ze na,
over een weekje moesten ze al terug naar zweinstein...mét Delphin.
Ze verheugdde zich er nu al op...níét dus.
De laatste noten van het lied weerklonken,
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 12-08-2010, 17:08 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata opende langzaam haar ogen. Edward zat nog steeds naast haar. 'Heb je lekker geslapen?' 'Ja, eigenlijk wel.' Ondertussen was het middag. Dus was het tijd voor haar volgende pil. Edward pakte het doosje en gaf haar het glas en de pil aan. Zo snel als de vorige keer was de pil weg. Sianata had het niet meer warm of koud. En ze kon weer staan. Toch voor de zekerheid gaf Edward haar haar badjas aan. 'Dank je, Edward.' zei Sianata met haar zachte stem. 'Alsjeblieft.' Edwar stond dicht achter haar. Hij streelde haar haar. Sianata draaide zich om naar Edward. Hun gezichten waren dicht bij elkaar. Edward drukte zachtjes zijn lippen op de hare. Sianata tintelde van binnen. EINDELIJK!! De vlinders bulderde op in haar buik. Sianata streelde zijn gezicht en ging in de kus mee. Algauw gingen hun lippen van elkaar. Edwar leek verward. Samen liepen ze de kamer uit en de trap af. Sianata hoorde de piano. Het klonk schitterend. Sianata liep wankelend naar de keuken en zette een kopje thee.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-08-2010, 17:24 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Delphin kwam de kamer ook binnenslenteren ''Ik voel verwarring.'' hij keek naar Edward ''En romantiek.'' hij keek naar Sianata
Hij lachte meesmuilend.
Sianata werd rood, en Edward snauwde ''Die stomme gave van jou kan soms best irritant zijn.''
Delphin lachte harder.
''Romantiek?'' vroeg Rosalie langzaam en duidelijk.
Edward keek weg en Sianata stamelde ''Edward...Ik...we..''
''Laat maar!'' grauwde Rosalie ''Ik weet genoeg!''
Ze snelde in een halve seconde naar het raam, en sprong als een pijl die uit een boog schiet het raam uit.
Rosalie's gedachten bestonden enkel uit boosheid, verwarring, maar ook angst.
In gedachte zag ze Edward en Sianata voor zich, ze drukte hun lippen op elkaar...Sianata's handen grepen in Edward's haar.
Rosalie schudde haarr hooft en verdrong het beeld snel.
Een ander beeld drong zich in haar hooft op ; Delphin die háár zachtjes kuste.
Verward bleef ze staan...en zakte neer tegen een grote eikenboom, ongeveer 50 kilometer van het huis vandaan.
in het huis':
Sianata keek verward naar het raam waar Rosalie net verdwenen was.
Edward's mond zakte open.
Delphin keek vreemd genoeg...bezorgd, en kwestbaar.
''Ik ga haar zoeken.'' zei Delphin , en ook hij rende op volle snelheid naar het raam en verdween. Edward zei ''Wat heeft hij nou? Hij en Rosalie hebben altijd ruzie?'' hij schudde zijn hooft.Edward liep naar Sianata''Sianata, '' fluiserde hij ''Wat moet ik doen?''
Sianata liep naar Edward, en sloeg haar arm om hem heen ''Het komt wel goed''
in het bos:
Delphin schoot door het bos.
Zijn gedachten bij Rosalie,,, Hij snapte er niets van.
Waarom was hij zo bezorgt om haar? Dat maakte hem kwetsbaar...Maar hij moest haar gewoon vinden..hield hij van haar? Zou zij ook van hem houden?
Deze vragen spookten door zijn hooft.
Opeens roook hij een heerlijke geur, naar rozen? Zo lekker...
Hij volgde de geur en tegen een grote eik, zag hij haar zitten.
Verslagen zag Hij Rosalie tegen de boom zitten, haar gouden haren glansden in het maanlicht...Haar volle, rose lippen trildden zacht.
En haar amandelvormige, gouden ogen staarde afwezig naar de maan.
Haar bleke huid leek wel op te lichtten
Dit bericht is gewijzigd op 12-08 17:44.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 12-08-2010, 17:45 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Er stonden tranen in Sianata's ogen. Ze wist niet wat ze moest doen. Hier weg gaan en vergeten wat er was gebeurd tussen haar en Edward. Of terug gaan naar haar huis in Wenen. Sianata ruklte zich los uit z'n armen en liep naar de kamer van Rosalie. Ze pakt haar koffer in en pakte een briefje. Daarop schreef ze; Het spijt me Rosalie voor wat ik heb gedaan. Het had nooit mogen gebeuren. Daarom ga ik weg. Ik ga terug naar Wenen. Zo heb je geen last meer van me en zal ik ook geen last meer kunnen zijn. Zo sta ik niet meer in de weg. Het spijt me.
Groetjes Sianata...
Sianata pakt haar doosje medicijnen en legde het briefje neer. Ze pakte haar koffer op en liep weg. De trap af en het huis uit. Rosalie zal haar waarschijnlijk nooit vergeten. Zij zal haar nu vast en zeker haten. Net zoals bij Bella.....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 12-08-2010, 17:59 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Edward sprong op ''Nee Sianata! Weglopen lost niets op, het doet iedereen alleen maar verdriet.''
''Niemand zal mij missen.''snikte Sianata
'Zelfs Esmée en Carlisle houden al van je! nu al!'' zei Edward ''Ik laat je echt niet gaan hoor'!''
Sianata bloosde.
''Je kunt proberen weg te komer..maar dat lukt je niet, dat weet ik, en dat weet jij. Dus pak je koffer nu maar weer uit.'' Edward pakte Sianata's koffer, en met zijn andere hand, Sianata's hand vast.
Samen liepen ze naar boven en pakte Sianata's koffer weer uit.
in het bos..
Delphin liep zachtjes op Rosalie af...
ik kan even niet verder schrijven (al zou ik dat graag willen) want ik moet weg..
maar ik schrijf vanavond nog een stukje rond half 10.
xxx
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 13-08-2010, 13:49 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata en Edward pakken haar koffer uit. Langzaam breekt de avond aan en Rosalie is nog steeds niet thuis. Sianata maakt zich zorgen. Sianata pakt het doosje met medicijnen uit haar tas. Het is tijd voor haar laatste pilletje voor vandaag. Snel neemt Sianata haar pilletje in. Sianata gaat op haar bed liggen. Ze trekt haar deken over zich heen. 'Je kan gaan hoor Edward. Ik ben moe dus..' 'Oke, ik zie je morgen wel weer.' Sianata valt algauw als een blok in slaap...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 13-08-2010, 18:16 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
''Rose?'' fluisterde Delphin.
Rosalie gaf geen teken dat ze hem gehoord had, al had ze hem uiteraard al lang horen aankomen.
''Rosalie?'' vroeg Delphin weer.
Rosalie draaide langzaam haar gezicht naar Delphin.
''Sorry,'' fluisterde Rosalie terug. ''Ik weet niet wat me bezielde..''
''Nee, het is jou fout niet!'' zei Delphin, liep op haar af, en sloeg een arm om Rosalie's schouder.
''Het is ook niet Sianata's fout!'' zei Rosalie een beetje vijandig.
''Nee! Dat bedoelde ik ook nniet...'' verontschuldigde Delphin zich snel.
''Wat dan?''
''Het is niemands schuld..'' Fluisterde Delphin, hij keek Rosalie diep aan.
''Je bent zo anders..''glimlachte Rosalie.
''Sorry dat ik eerst zo lastig was...''Delphin boog zijn hooft.
''Vanwaar die verandering? ''Rosalie keek hem vragend aan/
''Jullie hebben gewoon een goede invloed op me'' lachte Delphin zachtjes/.
''Ik vind die verandering wel leuk'' bloosde Rosalie.
Delphin legde zijn wijsvinger onder Rosalie's kin, en tilde die op.
Hij keek haar diep aan ''Echt?''
''Ja, echt''lachte Rosalie
Delphin keek zelfgenoegzaam.
''Maar laat het maar niet naaar je hooft stijgen!'' waarschuwde Rosalie.
Zo zaten ze daar, de rest van de nacht, naar de maankijkend, pratend.
Toen het eerste ochtendlicht aanbrak zei Delphin''Laten we maar terug gaan, Sianata word zo wakker.''
Rosalie stond op en stak haar hand uit naar Delphin.
Delphin pakte haar hand vast en liet zich omhoog trekken.
Ze glimlachte naar elkaar en deden wetstrijdje, wie er het eerst bij het huis was.
Rosalie won de wedstrijd.
''De volgende keer versla ik je'''zei Delphin zuur.
Rosalie zette grote, onschuldige ogen op.
''Nee hier kan ik niet tegen!'' zei Delphin
''Waartegen?'' vroeg Rosalie onschuldig.
''Al die, al die schattigheid!'' riep Delphin uit.
Rosalie barstte in lachen uit .
Esmée kwam de kamer ook inlopen ''Wat hoor ik hier? Delphin én Rosalie samen?''
Rosalie bloosde.'
Esmée lachte.
''We gaan vandaag met zn alle naar de stad, een beetje shoppen, zeg je dat even tegen Sianata?'' zei Esmée vriendelijk
Rosalie knikte.
''En zeg maar dat wij alles voor haar betalen.'' voegde Esmée er aan toe.
Delphin pakte Rosalie's hand en trok haar maa de trap op om Sianata te wekken.
Esmée keek de 2 glimlachend na ''2 stelletjes in huis.'' mompelde ze in zichzelf/
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
melanie-wolf
|
Geplaatst op 13-08-2010, 19:43 |
Reageer
|
Berichten: 467
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sianata merkte dat het ochtend was. De zonneschijn glimpte door een kiertje tussen de gordijnen. Sianata stond op en rekte zich uit. Ze voelde zih echt een stk beter. Sianata nam voor die dag haar eerste pilletje in. Sianata liep naar de badkamer met een handdoek. De kleedde zich uit en ging onder de douch staan. Het water stroomde zachtjes over haar huid. Het was een heerlijk gevoel. Na een paar minuten was ze klaar met douchen en stapte eronder vandaan. Ze droogte zich af en kleedde zich om.. Ze had een leuk schattig jurkje aan. Het was wit. En het had een klein zwart strikje voorop. Net onder haar borst. Hij kwam tot haar knieen. Sianata deed haar haar in een schattig vlechtje. Het paste goed bij haar donkere haar. Sianata was klaar dus liep ze weer het kamertje in. Opeens werd er geklopt op de deur. Een stem zei vanachter de deur: 'Sianata ben je wakker?' 'Ja, allang al. Je kan binnenkomen hoor!!' Het waren Delpin en Rosalie. Sianata zag dat Delpin en Rosalie hand in hand liepen. Sianata draaide zich om en deed de gordijnen open. De zon straalde naar binnen. Sianata zong zachtjes ene liedje over de zon totdat Rosalie haar onderbrak. 'We gaan vandaag naar de stad. Mijn ouders betalen alles dus je mag kopen wat je wil.' 'Oke, leuk!!' antwoordde Sianata. Samen liep ze met Delpin en Rosalie naar beneden....
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
The Cullens are part of my life, so they will never leave me |
|
|
Scarlett
|
Geplaatst op 14-08-2010, 19:51 |
Reageer
|
Berichten: 1313
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Samen liepen ze naar beneden, de zon scheen fel door de grote ramen en verlichtte de huid van Rosalie en Delphin, die schitterden als duidenden diamantden.
Het leek alsof hun huid ingelegd wad met kristallen.
Sianata's mond viel open ''Prachtig''
''Dankje.''antwoordde Rosalie met een glimlachje.
Onder aangekomen zagen ze dat het dit keer Carlisle was die in de keuken stond.
''Ik ben niet zo goed in pannekoeken bakken als mijn vrouw, dus heb ik Tosti's voor je gemaakt.'' zei Carlisle vriendelijk, en hij zette Sianata een bord met 2 tosti's voor.
''Dank u wel.'' zei Sianata, en ze viel aan op het eten.
''Ik ga alles klaarmaken voor ons uitje.'' meldde Carlisle en hij lieo de kamer uit .
Rosalie gluurde naar Delphin en zag dat hij naar haar keek.
Hij glimlachte een beetje verlegen, en zij glimlachte terug.
Een kwartiertje later verdween de zon achter de wolken en werd het steeds meer bewolkt.
''Perfect.'' zei Esmée blij ''Nu glinsteren we tenminste niet meer als een gek.''
''Zijn jullie er klaar voor?'' vroeg Carlisle,
Ze stonden allemaal op en liepen naar de ruime garage van de Cullens.
''We gaan met mijn Lamborgini.'' zei Rosalie tegen Sianata,
Sianata vroeg verbaasd ''Heb jij een Lábórgíní?''
''Ja, een knal gele.'' zei Rosalie blij.
Sianata, Edward, Delphin en Rosalie stapten inderdaad in een knalgele lamborhini,
Esmée en Carlisle liepen naar een zwarte Mercedes.
Rosalie ging achter het stuur zitten, met Delphin naast haar, en Edward en Sianata achterin.
Rosalie scheurde met een glimlach de garage uit, en vloog de snelweg uit op weg naaar Seattle.
Terwijl Carlisle en Esmée achter haar aan reden,
Delphin bracht het gesprek op Zweinstein.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
'Any fool can tell the truth, but it requires a man of some sense to know how to lie well.' |
|
|
ROLLENSPEL#2 - 1
