|
morgan
|
Geplaatst op 07-07-2010, 13:22 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Omdat de vorige vol is, gaan we hier verder
De meiden droegen de koffers en hijgend gingen de jongens acher hun aan.
'En nu nog een taxi,' mompelde Ginny.
'Ik heb een hekel aan taxi chauffeurs,' zei Moss. 'Ze rekenen altijd te veel geld.'
'Nee, jij hebt gewoon geen geld,' zei Morgan. 'Dat betekent niet dat hun te veel geld rekenen. Dit is Amerika, hier zijn ze niet duur.'
'Dat wordt dan 70 dollar,' zei de chauffeur toen hij het zestal had afgezet in New York bij hun hotel.
'70 Dollar?' herhaalde Ginny.
'Ben je wel lekker in je hoofd?' volgde Moss. 'Ken je die arme vrouw niet meer? Je hebt haar achtergelaten, zwanger van jouw tweeling, en daar laat je haar voor betalen? Je stuurt niet eens elke maand alimentatie!'
De chauffeur was er stil van en keek van Moss naar Ginny.
'Bah,' zei Moss. 'Ik kan je niet meer aankijken, zak!'
'Moss!' zei Ginny afkeurend.
'Geen dank,' zei Moss vriendelijk. 'Nou, uitladen, mensen.'
Het zestal ging met hun koffers het hotel in en boekte een kamer.
'En wat is er met hun aan de hand?' vroeg de vrouw achter de balie.
'Verstandelijk gehandicapt,' antwoordde Nathalie. 'Het is erg triest.'
De vrouw gaf hun de sleutel van hun kamer en het zestal zette koers naar boven toe.
'Hopelijk hebben we geen klein rothok,' zei Morgan. 'Want er moet een afstand zijn van minimaal 5 meter tussen mij en een hippie-hond-geval.' Ze keek afkeurend naar Vincent die de muur besnuffelde en zijn poot optilde.
'Nee!' zei Ginny snel en trok Vincent aan zijn haren mee.
Quintin liep trouw mee met de meiden en week niet van hun af. Tot er opeens een lange, slanke blonde vrouw voorbij liep. Quintin staarde haar na en kon het niet helpen, maar liep achter haar aan. Opeens werd hij ook aan zijn haren vastgepakt.
'Als mens kan je haar niet krijgen, en als hond helemaal niet,' schudde Nathalie. 'Misbaksel. Oh, had ik mijn pollepel maar.'
Moss opende de kamer en ze liepen naar binnen toe.
'Niet slecht,' mompelde Ginny. 'Het is aardig groot. En we hebben 2 badkamers! We kunnen 's nachts de jongens opsluiten in de badkamer. Anders maken ze alles kapot en plassen ze overal op!'
'Ik ga ze niet uitlaten,' besloot Morgan. 'Ik laat mijn spullen hier achter en ga naar Brandon Konik, mijn aanstaande verloofde.'
'Had je gewild,' zei Ginny.
Dit bericht is gewijzigd op 06-12 20:36.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon  |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 07-07-2010, 14:08 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Op 07-07-2010, 13:22 morgan schreef:
'Ben je wel lekker in je hoofd?' volgde Moss. 'Ken je die arme vrouw niet meer? Je hebt haar achtergelaten, zwanger van jouw tweeling, en daar laat je haar voor betalen? Je stuurt niet eens elke maand alimentatie!'
|
Moss weer in actie
'Hij kan net zo goed míjn verloofde worden.' 'We zullen zien,' zei Morgan. Ginny liep naar de twee badkamers en vergeleek ze beide. 'Deze is kleiner en minder luxe,' zei ze na een tijdje. 'Dus daar gaan de jongens in. Wil iemand even helpen?' 'Ik help wel,' zei Nathalie. 'Ik pak Vincent wel.' 'Oké, drie, twee, een,' telde Ginny af en ze grepen de jongens. Wild piepend werden ze meegesleurd naar de kleinste badkamer.
Ginny en Nathalie drukten tegen de deur. 'Vlug, Moss, doe die deur op slot,' riep Ginny. 'Waarom ik?' zuchtte Moss maar ze deed wel de deur op slot. 'Dankje,' zei Ginny. 'Goed, nu moeten we kijken hoe we de kamers verdelen.' 'Dat is niet moeilijk, ik neem de grootste kamer en jullie krijgen deze,' zei Nathalie en ze wilde haar spullen al pakken. 'Nee nee mevrouwtje,' zei Ginny. 'Daar komt niks van in.' 'En wat nou als ik daar in m'n eentje ga slapen?' stelde Moss voor. 'Haha,' zei Morgan.
'Ik heb een goed idee,' zei Ginny. 'Omdat Morgan of ik de aanstaande vrouw van Brandon Konik wordt, hebben wij een luxe kamer nodig!' 'Daar ben ik het helemaal mee eens,' zei Morgan.
'Ik geef een teken, en gebruiken we de binnendeur om naar onze kamer te komen,' fluisterde Ginny tegen Morgan, zodat Moss en Nathalie het niet konden horen. Morgan knikte. 'Nu,' zei Ginny zacht en voor Moss of Nathalie het wist waren ze in hun kamer.
Ginny deed de binnendeur vlug dicht en duwde er tegen. 'Vlug, doe hem op slot!' zei ze. Morgan deed de deur op slot, maar het gebonk van Nathalie en Moss hielt daardoor er niet mee op. 'Na een tijdje geven ze het wel op,' zei Morgan. 'Kom, laten wij ons klaarmaken voor een ontmoeting met Brandon!' zei Ginny en ze liep naar haar tas. Daar haalde ze wat make-up uit.
Ginny werkte haar make-up een beetje bij, kamde haar haren zodat haar krullende, bruine haren er weer netjes uitzagen. Tevreden keek ze in de spiegel. Als laatste deed ze haar grote, zwarte zonnebril op. Hij had zilveren, glinsterende, bolletjes (ik weet niet hoe je het moet noemen) op de zijkant.
Toen ook Morgan klaar was, was het gebonk gestopt. 'Volgens mij hebben ze het opgegeven,' zei Ginny tevreden. 'Dat hoop ik maar,' zei Morgan. 'Volgens mij snappen ze eindelijk dat wij, de belangrijkste van ons allemaal, natuurlijk ook de luxe kamer nodig hebben.'
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 08-07-2010, 12:46 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Na een half uur besloten de meiden New York in te gaan. Ginny en Morgan om naar Brandon Konik te gaan en Nathalie om het New Yorkse eten te proeven en Moss omdat ze niet alleen achter wilde blijven en om taxichauffeurs een schuldgevoel aan te praten. Natuurlijk moesten de meiden wel een taxi pakken, want 5th Avenue lag mijlen ver bij het hotel vandaan.
'Deze!' riep Nathalie opeens. 'Ze opende de deur van de eerste taxi die ze zag en stapte in. Meteen reed de taxi weg.
'Nathalie!' riep Morgan geschrokken.
'Kom terug!' volgde Moss. 'Niet weg gaan, Nathalie, kom hier! Jongedame! Spring uit die taxi!'
Nathalie stak haar hoofd uit het raam en gilde heel New York bij elkaar.
Ginny rende naar de volgende taxi. 'Meneer, rijd achter die taxi aan!' Ze sleurde Morgan en Moss mee de taxi in, die de achtervolging in zette.
'Dit moet echt ons weer overkomen,' mopperde Moss. 'We zijn nog geen dag in Amerika en nu al wordt een van ons ontvoerd!'
'Zo, zijn jullie hier op vakantie of is het een zakenreis?' vroeg de taxi chauffeur.
'Jaja, doe maar alsof je me niet kent,' zei Moss knorrig. 'Reken er maar niet op dat je je zoon en dochter ooit krijgt te zien, Richard!´
´Maar ik heet...´
´Achtervolg gewoon die taxi voor je!´ snauwde Ginny. ´Daar betalen we je voor!´
´Hé, zolang ik geen allimentatie krijg, krijgt hij ook niks,´ zei Moss vastbesloten.
´Houd op met het versieren van taxichauffeurs en concentreer je op de zoektocht naar Nathalie,´ zei Morgan.
´Versieren?' herhaalde Moss. 'Als dit jouw manier van versieren is, Morgan, dan is het logisch dat je nog geen man hebt.'
'Jij hebt anders ook niemand,' kaatste Morgan terug.
'Ik heb zowat met elke taxichauffeur in Londen,' zei Moss trots. 'Althans, dat denken ze. En het werkt altijd, ik hoef haast niet te betalen.'
'Ze hebben een naam voor zo iemand,' merkte Ginny op.
'Hé, ik wil geen pogingen horen om mij uit te schelden,' zei Moss.
'Afperser,' mompelde Ginny.
'En toch blijf je doorgaan,' zei Moss zuchtend. 'Zeg Richard, halen we die andere taxi al in?'
'Geef eens wat gas!' schreeuwde Morgan. 'Dit is geen parade. Onze vriendin zit in die taxi, ze is ontvoerd!'
'Ik doe mijn best,' zei de taxichauffeur. 'Jullie zijn zeker Engels. Jaja, in jullie land scheuren ze over de weg, hier niet.'
'Oké, genoeg!' Morgan klom naar de bijrijders stoel. 'Zet aan de kant.'
'Wat?' vroeg de chauffeur.
'Zet aan de kant!' herhaalde Morgan. 'Moet ik het soms uitbeelden?'
De chauffeur zette de auto aan de kant.
'Mooi, en stap nu uit, je hebt hondenpoep onder je schoen, het stinkt,' ging Morgan verder. 'Als je het niet weghaalt, krijg je geen cent.'
Twijfelend stapte de chauffeur uit en keek onder zijn schoen. Snel trok Morgan zijn deur dicht en deed die op slot. Toen ging ze achter het stuur zitten en starte de motor weer.
'Dit is diefstal!' zei Ginny geschrokken.
'Dat hangt af van de situatie,' legde Morgan uit. 'Nu is het legaal.'
Ze reed de weg op, zonder richting aanwijzer, zonder de rem te gebruiken en ze gaf plank gas.
'Doe rustig aan!' krijste Moss. 'Morgan, je mag hier niet zo hard! Dat is een rood stoplicht!'
'We gaan erachteraan,' zei Morgan. 'Die ontvoerder komt niet van ons af!'
'Pas op voor de oudere echtpaar!' riep Ginny. 'Morgan, pas op!'
Morgan reed vlak voor het oudere echtpaar langs.
'Dat stoplicht staat niet zomaar op rood,' zei Moss. 'Je bent een maniak, zet die auto aan de kant!'
Dit bericht is gewijzigd op 11-05 15:46.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 08-07-2010, 13:09 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Morgan, stop nou!' krijste Ginny. 'Nee, we gaan Nathalie redden! Niemand krijgt iemand van ons ontvoerd,' krijste Morgan terug. 'Voldemort wel,' mompelde Ginny. 'Alsjeblieft, stop nou.' Morgan schudde haar hoofd.
Ze reed nu iets zachter omdat de auto ook zachter reed. 'Goed, dit is het plan. We kunnen natuurlijk niet die auto gaan rammen en dan Nathalie eruit halen,' begon Morgan. 'Maar als die auto ergens naar toe gaat en daar stopt, dan stop ik ook ergens in de buurt en dan wachten we onze kans af.' 'En wanneer krijgen we onze kans?' vroeg Moss. 'Als die ontvoerder uitstapt en Nathalie eruit wil halen,' zei Morgan. 'Oké.'
De auto reed een donker steegje in en zoals afgesproken volgde Morgan de auto het donkere steegje in. Eindelijk stopte de auto. Morgan reed een stukje door en stopte ook, ze bleven in de auto zitten. 'Naar buiten gaan?' stelde Ginny voor. Morgan knikte.
Stilletjes stapten Moss en Ginny alvast uit, terwijl Morgan de sleutel uit de auto haalde en die op slot deed toen ook zij uitgestapt was. 'Zorg er voor dat hij je niet ziet,' fluisterde Morgan. Moss en Ginny knikten. 'Eindelijk,' fluisterde Moss, de man stapte uit. Het leek wel een gothic, hij had allemaal zwarte gothic kleren aan en lange, zwarte haren. Hij liep naar de andere kant waar Nathalie zat. 'Oké, ik tel tot 1 en dan rennen we gillend naar hem toe,' fluisterde Morgan. 'En Nathalie dan?' vroeg Moss. 'Het lijkt erop dat we gillend naar hem toe rennen maar we rennen eigenlijk naar Nathalie toe,' antwoordde Morgan. 'Oké, 3, 2, 1...'
Dit bericht is gewijzigd op 08-07 13:13.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 08-07-2010, 13:58 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Gillend renden de meiden op Nathalie en haar ontvoerder af. De man keek geschrokken op en hield Nathalie stevig vast.
'Laat haar gaan!' zei Ginny en trok aan Nathalie's arm.
Moss sprong op de rug van de man en begon op zijn hoofd te slaan. Morgan keek toe hoe het stelletje ongeregeld te werk ging.
'Laat onze vriendin gaan,' zei Moss kwaad. 'Anders moet ik mijn judo kunsten op je gebruiken. En geloof me, dat gaat pijn doen, voor ons beiden!'
'Laat me met rust!' schreeuwde de man.
'Nee,' zei Ginny vastbesloten. 'Eerst laat je onze vriendin gaan!'
Opeens kwamen er meer mannen het gebouw uit en ze tilden Moss en Ginny met gemak op. Morgan sprong snel achter de taxi en keek toe. Ze moest iets doen!
Ze dacht na en keek om zich heen. Ze kon niks doen! En haar toverstok had ze thuis laten liggen. De mannen sleepten Nathalie, Moss en Ginny het gebouw in en de zware ijzeren deur ging dicht.
Morgan kwam achter de taxi vandaan en sloop naar de deur. Ze probeerde die open te krijgen, maar hij zat muurvast. Ze liep verder langs de muur en zag boven haar een raampje met tralies ervoor zitten. Ze klom op de taxi van de ontvoerder en sprong naar het raam toe. Ze pakte de tralies vast en keek door het vieze raampje naar binnen toe. Moss en Ginny werden net de kamer ingeduwd. Moss schreeuwde iets - waarschijnlijk een bedreiging - en Ginny probeerde haar te bedaren en ze sprak de ontvoerders aan over hun gedrag. Morgan liet de tralies los en kwam op de grond terecht. Aan de overkant van de andere straat was een sport- en gereedschapswinkel. Ze kreeg een idee. Ze liep de steeg uit, stak over en ging de winkel in. Ze pakte een mandje, duwde er een touw in, een ijzerzaag en ze zocht een sportieve maar ook mooie tas om alles in mee te nemen.
Ze rekende alles af en ging weer terug de steeg in. Ze klom weer op de auto van de ontvoerders en sprong weer naar de tralies toe. Omdat ze zich met twee handen moest vasthouden, kon ze niet de ijzerzaag uit haar tas halen.
'Oké, wat nu?' mompelde ze.
Opeens werd ze vastgepakt.
'Ah, hulp. Bedankt.' Ze keek naar onderen en zag een van de ontvoerders staan.
'Natuurlijk,' mompelde Morgan.
Ze werd mee naar binnen getild en bij Moss en Ginny in de kamer geduwd.
'Stomme eikel!' gilde Morgan.
De man mompelde iets.
'Oja?' ging Morgan verder. 'Kom eens hier en zeg het, he?'
'Hoi Morgan,' zei Ginny voorzichtig. 'Wat doe jij hier?'
'Ik ben onze redding,' antwoordde ze. 'Kijk, een ijzerzaag!'
'We zijn verdoemd!' zei Moss dramatisch.
Dit bericht is gewijzigd op 11-05 15:50.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 08-07-2010, 17:47 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Weetje, dit vind ik nou erg onbeschoft,' zei Ginny. 'M'n vriendin (ze wees naar Morgan) en ik staan op het punt om onze verloofde te ontmoeten en dan ontvoeren jullie ons. Dat vind ik nou niet kunnen.' 'Júllie verloofde?' vroeg de man verbaasd.
Ginny sloeg haar ogen ten hemel. 'Sukkel, je weet toch wel wat ik bedoel?' Hij schudde zijn hoofd. 'Laat maar,' zei Ginny en ze ging staan. 'Laat ons eruit, nú!'
De man negeerde haar.
'Hoe deed die ene man die we tegen kwamen op het vliegveld dat ook al weer?' vroeg Ginny aan Morgan, Nathalie en Moss. 'Die ene man die Vincent en Quintin in twee honden heeft veranderd.'
'Hij bewoog zijn ogen heel raar en zei: Kijk mij díep in de ogen,' antwoordde Moss. 'Dankje Moss,' zei Ginny en ze riep de man. 'Kunt u even komen?' Hij liep naar haar toe. 'Oké, kijk mij díep in de ogen,' zei Ginny en ze bewoog haar ogen heel raar. 'Kijk mij heel diep in de ogen aan.' Het leek te werken, de man leek in trance te raken. 'Goed, als ik nu met mijn vingers knip luisteren al jou aanhangers naar jou, maar jij, jij luisterd naar mij. Jij moet doen wat ik zeg,' zei Ginny. 'Begrepen?' Nog steeds in trance knikte de man. 'Oké, bewijs dat maar eens,' zei Ginny en ze knipte met haar vingers.
Dit bericht is gewijzigd op 08-07 17:48.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 10-07-2010, 12:45 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Oké, bevrijd ons,' zei Ginny.
De man glimlachte geniepig en liep weg.
'Hé, kom terug!' gilde Ginny. 'Hé, vetzak! Je hoort naar me te luisteren!'
'Ja, we zitten hier nog wel even vast,' zuchtte Morgan.
'We gaan eraan!' zei Moss hysterisch. 'Ik heb een man en kinderen thuis zitten, ik moet weg hier!'
'Je hebt geen man en kinderen,' zei Morgan.
'Ik had ze kunnen hebben,' mompelde Moss.
Bij Nathalie...
'Laat me gaan! Gestoofde dwergen! Ik ben het hier niet mee eens!'
Nathalie werd ruig op een stoel geduwd en vastgebonden.
'Oké, wat heeft dit te betekenen?' vroeg ze. 'Dit is namelijk mishandeling!'
'Ze is het echt!' zei opeens een hese stem.
'Wie is daar?' vroeg Nathalie geschrokken.
Een man van gemiddelde leeftijd kwam de kamer in. 'Ja, ze is het echt.'
'Nee, ik ben van plastic, nou goed?' mopperde Nathalie. 'Laat me gewoon gaan!'
'Jij gaat nergens heen,' schudde de man. 'Ik weet wat je van plan bent, je wilt Danny vermoorden, Amber!'
'Amber, wie is Amber?' vroeg Nathalie. 'En wie is in vredesnaam Danny? Ik wil gewoon weg hier!'
'Ik weet zeker dat je Danny op gruwelijke wijze gaat vermoorden,' ging de man verder. 'Je bent een vreselijk mens, Amber.'
'Ik heet Nathalie,' zei ze. 'Aangenaam. Wie ben jij?'
De man lachtte alleen maar gemeen en keek Nathalie strak aan. 'Danny is onschuldig!' schreeuwde hij. 'Onschuldig! Hij heeft nooit iets gedaan! En hij is er al veel langer dan jij!' Hij keek even weg en toen weer naar Nathalie. 'Je bent mooier dan op tv, wat zonde dat je er aan gaat.'
'Tv?' mompelde Nathalie. 'Heb je het over een soapserie waarin... Wacht, ga ik eraan? Laat me gaan!'
'Ik ga Danny redden!' riep de man.
'Je hebt problemen!' zei Nathalie. 'Laat me gewoon gaan. Ik ben Amber niet, ik speel niet eens in een serie!'
De man begon te huilen. 'Waarom Amber? Danny heeft het niet gedaan.'
'Ik ben Amber niet!' zei Nathalie gefrustreerd. 'Laat me gewoon gaan!'
Bij Morgan, Moss en Ginny...
'Sta stil!' zei Moss geirriteerd. 'Zo kan ik toch nooit de tralies doorsnijden?'
Moss stond op de schouders van Morgan. Moss had beweerd lichter te zijn dan Ginny, maar Morgan betwijfelde het. Ginny keek angstig toe hoe Moss de tralies doorsneed. Morgan keek steeds pijnlijker.
'Waarom moet ik onderop staan?' vroeg ze. 'Hebben jullie een hekel aan mij?'
'Nee, Moss en ik hebben steen-papier-schaar gedaan toen jij probeerde met je blik de deur open te krijgen,' legde Ginny uit. 'Ik verloor, dus moest jij onderop.'
'En wat als Moss had verloren?' vroeg Morgan.
'Dan moest jij ook onderop,' antwoordde Ginny.
'Oh, waarom ik? Ik ging hier alleen maar heen om te trouwen!' zei Morgan ellendig. 'Ben je nou eindelijk klaar, Moss?'
'Ja!' zei ze. 'We kunnen uitbreken.' Ze wist uit het raam te komen.
'Nu ik!' zei Ginny.
'Oké.' Morgan deed een stap opzij.
'Hé, wat doe jij nou?' vroeg Ginny. 'Nu kan ik er niet uit klimmen.'
'Jij mag mij eruit helpen,' zei Morgan. 'Ik heb steen-papier-schaar met mezelf gedaan en ik heb verloren. Dat betekent dat jij onderop moet.'
Ginny zuchtte diep en ging staan. Morgan klom op haar schouders. 'Rustig maar, Moss en ik halen je er wel uit.' Morgan ging door het raam naar buiten toe en kwam naast Moss terecht.
'Oké,hoe komen we binnen?' mompelde Moss en bekeek de zware, ijzeren deur. Ze duwde ertegenaan en keek verbaasd toen de deur gewoon dichtbleef. Ze rende ertegenaan met haar volle gewicht, een paar keer.
Morgan leunde tegen de muur aan en keek hoe haar vriendin zichzelf pijnigde.
'Je mag best wel helpen,' zei Moss.
Morgan ging voor de deur staan, bracht haar vuist omhoog en...klopte drie keer op de deur.
'Wie is daar?' zei een zware stem even later.
'Pizzabezorger,' antwoordde Morgan.
De deur ging open en Morgan en Moss renden gillend op de man af.
Bij Ginny...
De deur van de "gevangenis" ging opeens open en Moss en Morgan werden de kamer ingegooid. Met een klap ging de deur weer dicht.
'Pizzabezorger?' zei Moss kwaad tegen Morgan.
Bij Vincent en Quintin...
Quintin klom in het bad en snuffelde erin rond. Vincent probeerde te graven in het kleed dat voor het bad lag. Toen zijn poging mislukte draaide hij duizend rondjes en ging liggen. Quintin sprong uit het bad en kreeg de shampoo in zicht. Hij pakte de fles met zijn bek en beet het stuk. Hij proefde ervan en trok een vies gezicht. Hij zag Vincent liggen en ging erbij liggen slapen.
Dit bericht is gewijzigd op 11-05 15:54.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 10-07-2010, 19:34 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ginny zuchtte. 'We kwamen hier alleen maar naartoe om te trouwen en dan worden we ineens ontvoerd!' 'Nouja, Nathalie werd ontvoerd maar wij wilden haar redden,' verbeterde Morgan haar. 'O ja, da's waar,' zei Ginny. 'Maar dit noem ik eigenlijk ook ontvoeren.' Morgan knikte.
'Hebben jullie wat te eten?' vroeg Moss aan een van de mannen. 'Ja, hoezo?' vroeg de man die het dichts bij hun kooi stond. 'Ik wil eten! Ik lijd aan honger, en een gevange moet je wel goed verzorgen!' zei Moss. De man zuchtte en liep naar een andere man toe. Die luisterde even en haalde zijn schouders op. 'Doe maar,' hoorde Ginny hem zeggen.
De man die het gevraagt had liep naar een andere deur en verdween. 'Hé,' schreeuwde Moss. 'Een beetje respect ja. Ik vraag iets aan jou en jij loopt zo maar weg, zonder antwoord te geven, dat vind ik niet kunnen! Geef me eten!'
Binnen een paar minuten kwam de man terug, met iets in zijn handen. Ginny was verbaasd. Het was eten. Hij gaf hun alle drie een bord. 'En nu je bek houden,' zei de man. 'Ik wil ook wat drinken,' eiste Moss. De man zuchtte en liep weg. Even later kwam hij terug met drie glazen water. 'Dankuwel,' zei Moss tevreden. 'Hoe krijg je het voor elkaar,' zei Ginny terwijl ze hoofdschuddend aan haar eten begon.
Bij Nathalie.
'Serieus, ik weet echt niet wie Amber is,' zei Nathalie. 'Ik heet Nathalie, moet ik het voor je spellen?' 'Ik weet echt wel wie je bent,' zei de man. 'Jahaa, mevrouwtje. Ik heb je ontmaskerd!' Nathalie pakte een papier en pen en schreef in grootte letters: N A T H A L I E. 'Kijk, zo heet ik,' zei ze en ze liet het briefje zien. 'Niet Amber.' Ze schudde haar hoofd.
'Dat zeggen ze allemaal,' zei de man. 'Ja, Amber, ik heb anderen ontvoerd en die beweerden hetzelfde, maar nu weet ik zeker dat jij het bent. De vrouw die we al zo lang zoeken. Amber.' Nathalie zuchtte. 'Ik,' ze gebaarde naar zichzelf. 'Heet geen Amber.' Ze schudde nee. 'Ik,' ze wees weer op zichzelf. 'Heet Nathalie,' ze wees weer op het briefje waar N A T H A L I E op stond.
Bij Quintin en Vincent.
Quintin werd wakker. Hij merkte dat hij dorst had. Met z'n kont schuddend (Ja, ze hebben geen staart..) liep hij naar het bad toe. Daar ging hij op staan en met z'n pootje (hand) duwde hij de kraan omhoog. Tevreden ging Quintin in het bad zitten en dronk wat water.
Ineens rommelde zijn maag. Hij keek rond, maar zag nergens eten staan. Hij probeerde nog een flesje shampoo, maar dat smaakte niet lekker. Hij liet de kraan lopen en liep met een droevig gezichtje naar de deur. Daar ging hij zitten en begon te janken. Vincent werd daarvan wakker...
Bij Ginny, Moss en Morgan.
Na een tijdje had Ginny haar eten op. Verveeld ging ze tegen de muur zitten. Zo wilde ze haar "vakantie" niet doorbrengen! Ze wilde trouwen met Brandon, en ze had een hond thuis, die niet eeuwen door haar buurvrouw verzocht kon worden.
Ze bedacht zich iets en zette haar grootste, liefste, schattigste oogjes op en ging op haar knieën zitten. Ze "liep" naar de deur van hun kooi toe en riep een man. 'Meneer, ik heb een hond alleen thuis zitten. Die kan niet eeuwen zichzelf verzorgen! Als u mij hier vast houdt, dan doet u eigenlijk aan dierenmishandeling. Dat kan toch niet? Dat arme diertje wilt u toch niet pijndigen?'
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 10-07-2010, 20:02 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
De man trok zijn schouders op en luisterde niet meer naar Ginny. Ginny zuchtte diep en ging weer zitten. Morgan at haar laatste hap eten en zette het bord naast haar neer.
'Meestal heb ik geniale ideeen,' zei ze. 'Maar vandaag...het komt vast door het tijdverschil.'
'Lekker eten,' zei Moss. 'Wat zou het zijn? Ik zie boontjes en volgens mij ook rund, maar dat weet ik niet helemaal zeker.'
Bij Nathalie...
'Ik wil wel duur sterven,' zei Nathalie. 'Als ik dan toch dood moet, eis ik een dure dood.'
De mannen keken haar geirriteerd aan.
'Het zal snel en pijnloos gaan,' vertelde de man met de hese stem.
'Goed,' zei Nathalie. 'Maar mag ik wel de naam weten van mijn moordenaar?'
De man zuchtte diep. 'Ik ben Bobby Hope.'
'Bobby?' herhaalde Nathalie en begon te lachen. 'Wat een grappige naam!'
'Zwijg!' snauwde Bobby. 'Geen rare opmerkingen over mijn naam. Vanavond zal je sterven!'
'Ik kan haast niet wachten,' zei Nathalie sarcastisch.
Bij Vincent en Quintin...
Beiden "honden" zaten nu te huilen bij de deur. Met hun pootjes (handen) krabten ze aan de onderkant in de hoop dat ie openging, maar tevergeefs...
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Nathalie
|
Geplaatst op 13-07-2010, 22:06 |
|
Berichten: 214
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Nathalie begon zich te vervelen en ging fluiten.
'Stilte!'riep Bobby.
'waarom mag ik niet fluiten?' 'Als ik toch dood ga'.
'Daarom niet, het is vervelend.'
Bobby liep naar Nathalie toe en gaf haar een klap in het gezicht.
'auw!' Riep ze.
Bobby gaf een gemene lach prijs terwijl nathalie met pijn aan haar wang zat vast gebonden.
Bij Vincent en Quintin..
Vincent liep naar de kraan om wat te gaan drinken.
Quintin was het daar niet mee eens en duwde Vincent weg.
Die twee gingen vechten.
opeens werd Quintin wakker, een keek naar zijn Vriend.
Vincent!' Vincent!'
'Oke dan doen we het anders.'
'JIMMY HENDRIX!'
Vincent werd wakker.
'Waar. waar!?'
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
 Kletskoek en Beuzelpraat!! |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 15-07-2010, 13:36 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ook een manier om wakker te worden
'Wat doen we hier in een badkamer?' vroeg Quintin. 'Geen idee,' antwoordde Vincent. Hij stond op en liep naar de deur. Die wilde hij open doen maar dat ging niet omdat hij op slot zat. 'We zitten hier opgesloten!' riep hij.
'Neeeeeee,' krijste Quintin. 'Ik wil theeee.' Quintin begon te huilen.
Bij Ginny, Moss en Morgan.
Ginny zuchtte. 'Ik verveel me,' mompelde ze. 'Ik ook,' zei Morgan. Ginny keek rond. Net achter de tralies van hun kooi zag ze een tijdschrift liggen. Ze ging op haar knieën zitten en kroop er naartoe. Ze pakte het tijdschrift en ging weer ergens in een hoekje zitten. Het bleek dat het de Hitkrant was.
Ginny las het tijdschrift door en slaakte ineens een gilletje. 'Wat, wat is er?' vroeg Morgan. 'Brandon,' zei Ginny. 'Als poster zit Brandon er bij!' 'Een poster van Brandon?!' Morgan liep naar Ginny toe. 'Aaah, die moet ik hebben!' zei Morgan toen ze de poster had gezien. 'Nee, echt niet!' zei Ginny. 'Die poster is van mij! Ik zag hem het eerst, en waarschijnlijk wordt hij toch wel míjn echtgenoot!'
Vlug stond Ginny op en liep naar de andere kant van de kooi, het tijdschrift nam ze mee met de bladzijde waar Brandon op stond opengeslagen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 21-07-2010, 16:21 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Morgan keek duister naar Ginny en sloeg beledigd haar armen over elkaar. Ondertussen deed ze in haar hoofd allerlei dingen met Ginny waarvoor ze heel lang de bak in zou draaien.Moss staarde naar de muur en was ervan overtuigd dat als ze er lang genoeg naar keek, dat er dan een gat in kwam. Ginny dagdroomde weg bij de poster van Brandon.
De meiden werden uit hun gedachte en vreemde overtuigingen (zoals gaten in de muur kunnen maken met je ogen) gehaald door voetstappen. Alle drie keken ze op. Een klein, dun mannetje met weinig haar en een veel te grote bril kwam hun kant opgelopen en ging voor de deur staan waar hij zich groot probeerde te maken. Alsnog was hij nog net iets kleiner dan Moss (die de kleinste was van de drie meiden).
'Ik kom jullie halen, zodat jullie kunnen kijken hoe jullie vriendin Amber sterft,' zei hij. 'En jullie kunnen er meteen iets van leren, want jullie sterven na haar.'
'Wie is Amber?' vroeg Ginny.
'Jullie vriendin,' antwoordde de kleine man.
De meiden keken elkaar aan.
'Kennen wij een ene Amber?' vroeg Morgan in het algemeen.
'Het maakt mij niet uit dat ze sterft,' zei Moss.
'Moss!' siste Morgan kwaad.
'Wat?" vroeg ze. 'Ik ken haar toch niet!'
'Jullie kennen haar wel!' prostesteerde de man.
'Echt niet,' zei Ginny. 'Ik weet heus wel wie mijn vrienden zijn.'
'Ik kom jullie halen zodat jullie kunnen kijken hoe Amber sterft,' ging de kleine man verder. 'Dus jullie lopen netjes voor me uit. En als ik jullie was zou ik maar doen wat ik zeg, want mijn bijnaam in Bloederige Fred.'
'Gatver,' mompelde Ginny. 'Zijn hier ook nog normale mensen?'
Bloederige Fred opende de deur en de meiden liepen uit hun kooi.
'Mooi, dan gaan we nu...'
'HOOOOOOOOOOOOOEEEEEWAAAAAAH!' schreeuwde Moss opeens en sloeg de man knock-out. 'Zo, niet zo bloederig meer... Misschien ook wel.'
'Je hebt hem een bloedneus geslagen,' zei Morgan droog.
'Hij is eigenlijk wel schattíg,' mompelde Ginny. 'Zonder die bril, die bloedneus en die...vreemde bijnaam.'
'Laten we hem in de kooi stoppen,' zei Moss.
De meiden sleepten de man de kooi in en deden de deur op slot.
Daarna liepen ze verder door het gebouw.
'Bedank me maar niet,' zei Moss nonchalant.
'Was ik ook niet van plan,' zei Morgan. 'Je hoeft niet eerst een serenade te zingen voordat je iemand neerslaat.'
'Woeha is geen serenade,' zei Moss. 'Dat is een strijdkreet.'
'Die worden alleen gebruikt in films en boeken,' zei Ginny.
Verderop zagen ze licht en ze liepen eropaf. Voorzichtig keken ze om het hoekje. Ze zagen dat Nathalie net een poging deed om te vluchten. Twee mannen pakten haar vast en duwden haar weer op de stoel. Daar werd ze vastgemaakt met duktape.
'Laat me gaan!' krijste Nathalie. 'Ik wil een advocaat spreken! Ik heb op z'n minst het recht om te zwijgen! Laat me gaaaaan!'
'Amber, snel genoeg zal je dood zijn,' zei een man.
'Ze denken dat Nathalie Amber is!' zei Moss geschrokken. 'We moeten die Amber zoeken. Die moet worden vermoord!'
'Laat me gaan!' riep Nathalie weer. 'Ik heb een vrouw en kinderen!'
'Jij bent zelf een vrouw,' zei de man voor haar.
'Iets tegen vrouwen die op vrouwen vallen?' vroeg Nathalie beledigd.
'Amber is hetero,' zei de man.
'Ik ben Nathalie!' zei ze kwaad. 'Ik heb een vrouw en twee kinderen. Hans en Grietje! En ik moet naar ze toe! Mijn vrouw werkt alleen maar, dus er is niemand die voor ze zorgt! Ze gaan vast dood van de honger!'
De man liet een strop voor Nathalie's gezicht heen en weer slingeren die ze volgde met haar ogen. 'Dit is je dood.'
'Hij gaat haar vastbinden met een touw!' zei Moss geschrokken.
Morgan en Ginny waren even stil van Moss' domme uitspraak.
'Ze gaan haar ophangen,' legde Ginny uit.
'Ze zijn met z'n vijven,' zei Morgan. 'We kunnen Nathalie helpen als we willen.'
'Dat wil ik niet,' schudde Ginny.
Moss en Morgan keken haar raar aan.
'Grapje,' zei ze. 'Jee, jullie kunnen ook niks hebben.'
'Oké,' zei Morgan en zuchtte diep. 'Moss, laat je talent los.'
'Goed.' Ze liep de hoek om. 'Oh, mensen! Wat heb ik lang naar jou gezocht! Je bent zo een...mannelijke...man?' Ze liep op de eerste man af. 'Heb je alsjeblieft een dollar? Mijn kinderen en ik hebben zo'n honger!'
Ginny en Morgan sloegen hun handen voor hun gezichten.
'Ze moet ze versieren, niet hun medelijden wekken!' zei Ginny wanhopig.
'Moss!' schreeuwde Nathalie. 'Help me!'
'Nathalie?' zei Moss verbaasd. 'Schatje, ik heb je zo gemist! De kinderen blijven maar om je huilen en ik kan niet slapen zonder jou naast me!'
'Wie ben jij?' vroeg de man met de strop.
'Wie ben jij?' vroeg Moss aan hem.
'Bobby,' antwoordde hij.
'Hij wilt me vastbinden met een touw!' zei Nathalie. 'Help me, Moss!'
'Nee, hij wilt je wurgen met dat touw!' fluisterde Morgan. 'Is iedereen opeens dom geworden?'
'Ze is mijn vrouw!' zei Moss kwaad tegen Bobby. 'WOOOOOOEEEHAAAA!' Ze rende op Bobby af en sloeg hem knock-out. De andere mannen schrokken daar zo van dat ze al hun geld naar Moss gooiden en weg renden. Moss maakte Nathalie los en trok haar mee. Ondertussen riep ze: 'Ik ben de beste! Ik ben de beste!'
De meiden renden hun gevangenis uit en gingen de gestolen taxi in.
'Waar bleven jullie?' vroeg Nathalie.
'Wij hadden ons eigen probleempje,' antwoordde Ginny.
'Ze wilden me vermoorden!' zei Nathalie.
'Ons mochten ze anders ook niet,' schudde Moss.
Morgan reed de drukke straten van New York weer in en ging naar 5th Avenue. Ze parkeerde de auto voor de grote flat en de meiden stapten uit.
'Het is bijna zover,' zei Ginny nerveus.
Ze gingen het gebouw in en bekeken de namen.
'De vijfde verdieping!' zei Nathalie en stond al in de lift.
Ze gingen naar boven en kwamen uit in een gang met velle verlichting.
'Even kijken, hier,' zei Moss. 'Brandon Konik.'
Ginny en Morgan renden gillend op de deur af en klopten erop.
Een vrouw deed open.
'We komen voor Brandon!' zei Morgan opgewonden.
Ginny schraapte haar keel en duwde Morgan aan de kant. 'Wij zijn van het tijdschrift...euhm... Ja, van het tijsschrift Euhm! Europese Unieke Hormonale Mensen, pubers dus. Wij moeten een artikel schrijven over Brandon Konik.'
'Oh, hij zit in Florida,' zei de vrouw.
'Florida?' herhaalde Morgan ongelovig.
'Moeten we helemaal naar Rusland?' vroeg Moss.
Ze kreeg een klap van Nathalie. 'Florida ligt in Mexico, idioot.'
De vrouw keek Moss en Nathalie vreemd aan.
'Ze moeten nog veel van de wereld leren,' legde Ginny uit. 'Heeft u misschien een adres van Brandon in Florida?'
'Ja, ik schrijf het wel even op,' zei de vrouw. 'Kom ondertussen maar even binnen.'
De meiden stapten het appartement in.
'U bent toch niet getrouwd met hem?' vroeg Ginny.
'Nee, ik ben de schoonmaakster, Mary,' antwoordde de vrouw.
'Schattig,' mompelde Morgan en opende twee deuren. 'De slaapkamer, bingo.' Ze rende op het bed af en liet zich erop vallen. 'Brandon heeft deze dekens aangeraakt!'
'Ik heb het bed net verschoont!' zei Mary.
Morgan rukte de dekens en lakens er vanaf en ging op het matras liggen. 'Hij heeft dit matras aangeraakt!'
'Bedankt voor het adres, we gaan maar eens,' zei Ginny. 'Morgan, meekomen!'
Bij Vincent en Quintin...
'Ze zullen ons toch wel komen bevrijdden?' vroeg Vincent.
'De meiden kunnen er elk moment zijn,' antwoordde Quintin.
Dit bericht is gewijzigd op 11-05 16:03.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 27-07-2010, 12:24 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Ik heb zijn matras aangeraakt,' zei Morgan zuchttend. 'En dus?' Moss snapte niet wat er zo bijzonder aan was. 'Hallo, hét matras van Brandon Konik!' zei Morgan. Moss rolde met haar ogen. Zo bijzonder vond ze hem niet.
'Gaan we nu helemaal naar Florida?' vroeg Nathalie. Ginny knikte. 'Lijkt me wel hé,' zei ze. 'Maar zullen we dan eerst gaan shoppen in New York, hier dus?' stelde Nathalie voor. 'Voordat we naar Florida gaan?' Ginny dacht na. 'Ik vind het een goed idee,' zei ze toen. 'Zullen we dat doen?' Morgan knikte en Moss was het er ook wel mee eens.
'Wat doen we trouwens met de jongens?' vroeg Moss terwijl ze naar hun hotel liepen. 'Als het nog steeds honden zijn laten we ze achter,' zei Ginny. 'Maar als het weer mensen zijn, zijn we gedwongen ze weer mee te nemen.' 'Goed idee,' zei Moss, die hoopte dat het nog steeds hondjes waren. Maar helaas, toen ze aankwamen hoorden ze geklop op de badkamer deur. 'Laat ons eruit!' Ginny zuchtte. 'Helaas,' mompelde ze. 'Wie heeft de sleutel?' 'Morgan, jij had toch de deur op slot gedaan?' vroeg Nathalie. Morgan knikte. 'Maar ik heb de sleutel aan Moss gegeven,' zei ze. 'En Moss.. Waar heb jij de sleutel gelaten?' vroeg Ginny, die al een voorgevoel had. 'Uuuhm, die heb ik uit het raam gegooid,' zei Moss met een onschuldige glimlach. 'En hoe willen we Vincent en Quintin dan ooit hier uit krijgen?' vroeg Ginny.
Dit bericht is gewijzigd op 27-07 18:18.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
moss
|
Geplaatst op 27-07-2010, 16:16 |
|
Berichten: 1443
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Niet.' Zei Morgan. 'Inderdaad, of we rammen de deur in.' Zei Moss.
'Met wat?' Vroeg Ginny. 'En wie gaat alles betalen aan het hotel?' 'Dat doen we gewoon niet, ze hoeven het niet te weten.' Zei Moss. 'Even denken...' Ze deed alsof ze heel diep nadacht. 'We kunnen het bed gebruiken.' Ze hoorden een gilletje vanachter de deur.
'Of we vragen of iemand een boormachine te leen heeft.'
Vanachter de deur klonken nu kreten van wanhoop.
'Laten we het beschaafd houden.' Zei Ginny. 'Ja laten we het beschaafd houden!' Klonkt Quintin vanachter de deur.
Morgan schudde haar hoofd, ze vroeg zich af waarom ze deze idioten ooit had leren kennen, of waarom ze eindelijk ooit vrienden met ze was geworden.
'Heeft iemand een haarspeld?' Vroeg Moss. 'Ja ik!' Riep Vincent vanachter de deur. De meiden keken elkaar eerst even vreemd aan.
'Kun je die onder de deur doorschuiven?'
'Ik zal erover nadenken.' Ze hoorden een hoop lawaai. 'Ah ik heb hem gevonden!' Zei hij.
'Ik schuif hem nu onder de deur.' De meiden zagen geen speld.
'Hij is er bijna.' Nu het uiteinde van de speld. ' Zien jullie hem? Hij is er onder door.'
'Ja..' Zei Ginny. 'Wat ben ik toch weer behulpzaam! AUW!' Vincent snikte.
'Ik stootte mijn hoofd!' 'Ja tegen de mijne.' Zei Quintin. 'Echt? Ik dacht dat het de deur was.'
Ginny pakte de sleutel en stopte hem in het sleutelgat. 'Ik ben bang..dat het niet gaat lukken.' Zei ze terwijl ze de speld als een sleutel in het sleutelgat draaide.
'Nee het is gelukt!' Zei ze. Moss trok een hoofd alsof ze een citroen op had.
De deur vloog open en Quintin en Vincent vielen voor de voeten van de meiden.
'Goedendag.' Zei Vincent en hij sprong overeind zodat Quintin die ook probeerde op te staan weer op zijn buik viel.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Koe. |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 27-07-2010, 16:58 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Leuk stukje Moss 
Ginny zuchtte. 'Daar gaan we weer,' mompelde ze. 'Ach, die rust kon niet voor eeuwig duren,' zei Nathalie. 'Da's waar.' Quintin krabbelde ook overeind. 'Wat gaan we nu doen?' vroeg hij vrolijk. 'Shoppen in New York,' antwoordde Ginny. Je hoorde een duidelijke zucht van Quintin en Vincent.
'Kom, laten we gaan,' zei Morgan, die al klaar stond bij de deur. 'Hebben we alles?' vroeg Ginny. Iedereen knikte. 'Waar is New York eigenlijk?' vroeg Quintin terwijl ze naar buiten liepen. 'We zíjn in New York, sukkel,' zei Ginny, die niet kon geloven dat iemand zo stom kon zijn.
Binnen vijf minuten waren ze bij de winkels. 'Goed, ik neem aan dat de jongens niet met ons willen shoppen,' zei Ginny, die stil stond. Vincent en Quintin knikten. 'Dus dan lijkt het mij een goed idee om de groep op te splitsen. Morgan en ik willen sowieso winkelen, Vincent en Quintin niet. Dus aan jullie de keuze met wie jullie mee willen.' Ginny keek Moss en Nathalie vragend aan.
Dit bericht is gewijzigd op 28-07 12:55.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Darkvlad
|
Geplaatst op 27-07-2010, 18:39 |
|
Berichten: 136
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ginny zuchtte. 'Daar gaan we weer,' mompelde ze. 'Ach, die rust kon niet voor eeuwig duren,' zei Nathalie. 'Da's waar.' Quintin krabbelde ook overeind. 'Wat gaan we nu doen?' vroeg hij vrolijk. 'Shoppen in Las Vegas,' antwoordde Ginny. Je hoorde een duidelijke zucht van Quintin en Vincent.
'Kom, laten we gaan,' zei Morgan, die al klaar stond bij de deur. 'Hebben we alles?' vroeg Ginny. Iedereen knikte. 'Waar is New York eigenlijk?' vroeg Quintin terwijl ze naar buiten liepen. 'We zíjn in New York, sukkel,' zei Ginny, die niet kon geloven dat iemand zo stom kon zijn.
|
hmm.. beetje verwarrend, niet?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
beware of mijn geweldige ondertitel |
|
|
|
|
|
|
morgan
|
Geplaatst op 29-07-2010, 10:46 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Nathalie en Moss besloten met Ginny en Morgan mee te gaan. Quintin en Vincent dumpten ze bij een cafétje, daar zouden ze de komende uren hopelijk geen last van hebben.
De meiden gingen winkel in en winkel uit zonder iets te kopen. Bij de twaalfde winkel zag Ginny een gewaagd shirtje hangen die ze wilde hebben. Morgan vond het shirtje niks en keek verveeld toe hoe Ginny het shirtje paste.
'Met dit shirtje is Brandon zo van mij,' zei ze tevreden.
Morgan kreeg grote ogen, pakte ook een aantal gewaagde shirtjes en verdween in een pashokje naast die van Ginny.
'Denken jullie nog steeds aan hem?' vroeg Moss. 'Hij is in Florida, vergeet 'm.'
'Florida is vlak bij,' zei Nathalie. 'Het is een voorstad van New York.'
'Waar hebben jullie op school gezeten?' vroeg Ginny vanuit haar pashokje. 'Florida is een staat, geen stad. En volgens de schoonmaker van Brandon moeten we in Miami wezen, dat ligt onderin Florida. Ik denk dat we weer moeten vliegen.'
'Vliegen?' herhaalde Moss. 'Geen probleem. Ik weet precies hoe ik mijn vliegangst onder controle houd.'
Na ongeveer een uur of twee waren de meiden klaar met winkelen en haalden ze de jongens op bij het cafétje waar ze hun zoveelste drankje bestelden. De jongens gingen mee (zonder te betalen) naar het hotel waar ze al hun spullen (die nog niet eens waren uitgepakt) inpakten. Daarna gingen ze naar beneden en checkten uit.
'Oké, een taxi naar het vliegveld,' mompelde Morgan en keek de straat door. 'Ik zoek een taxichauffeur die er netjes uitziet.'
'Waar is je gestolen taxi?' vroeg Nathalie. 'We kunnen daar toch in rijden.'
'Volgens mij is die taxi teruggestolen,' zei Morgan. 'Ik zie 'm nergens meer.'
'Deze nemen we!' brulde Vincent opeens. 'Deze is chill.' Hij opende de deur van de taxi en stapte in. De rest deed de koffers in de achterbak en stapten ook in.
'Zeg 't eens,' zei de chauffeur.
'Naar het vliegveld, alsjeblieft,' zei Ginny vriendelijk.
'En snel een beetje!' zei Moss. 'Ik heb zin om te vliegen!'
'LAAT ME ERUIT!' krijste Moss en rende wild door het vliegtuig heen. 'Ik wil niet meer vliegen! We gaan eraan!'
'Laten we haar voortaan eerst knock-out slaan voordat we gaan vliegen,' zei Ginny tegen Nathalie en Morgan. 'Want dit houd ik niet nog een keer vol.'
Dit bericht is gewijzigd op 11-05 16:08.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 29-07-2010, 12:50 |
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
'Goed idee,' mompelde Morgan. 'Dat doen we op de terugreis.' Uiteindelijk landde het vliegtuig. Moss ademde diep in en diep uit. 'Ik zeg het je, als we nog één keer gaan vliegen, dan stort die neer!' zei ze terwijl het groepje een taxi zocht. Toen Quintin dat hoorde keek hij bang uit zijn ogen. 'Maar we hebben de terugreis nog,' piepte hij. 'Dus dat wordt onze dood!' 'Stil!' zei Ginny. 'Dat vliegtuig gaat echt niet neerstorten, zo wel, dan ben ik eindelijk van jullie twee af.'
Ze namen een taxi en die bracht hun naar het adres van Brandon. Toen ze daar aankwamen betaalde Morgan de taxichauffeur omdat hij eindelijk niet zo veel vroeg en de rest haalden hun spullen eruit. 'Goed, jongens, ik zie daar een pleintje waar jullie kunnen spelen,' zei Morgan en ze wees op een pleintje. 'Mogen we niet mee naar binnen?' vroeg Vincent. Morgan schudde haar hoofd. 'Kom Vincent!' zei Quintin en hij trok Vincent mee naar het pleintje.
'Mooi, daar zijn we vanaf,' zei Ginny. Ze liepen naar de deur en klopten. 'Zou hij thuis zijn?' vroeg Ginny zich af. 'Misschien,' zei Morgan. 'Als hij dat wel is ontmoeten we eindelijk Brandon Konik.'
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 29-07-2010, 16:12 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Na een half uur kloppen en aanbellen werd er nog steeds niet open gedaan.
'Volgens mij heb ik blaren van het kloppen op de deur,' zei Moss.
'En ik van het aanbellen,' volgde Nathalie.
'Jullie twee hebben helemaal niks gedaan,' zei Morgan. 'Ginny en ik hebben geklopt en aangebeld.'
'Dat klopt,' zei Moss droog. 'Maar dat van die blaren was een hint. Quintin en Vincent hebben veel meer plezier dan wij.' Ze keek om naar het pleintje. De jongens stonden in de grote fontein en maakten elkaar nat.
'Het is hier zó warm,' mompelde Nathalie.
'Het is ook Florida,' zei Ginny. 'Niet bepaald een winters temperatuurtje.'
Opeens kreeg Morgan een bordje met "strand" in het oog. 'We gaan even zwemmen en komen later terug voor Brandon.'
'Wat een goed idee, afgezien van het Brandon gedeelte,' zei Moss. 'En ik moet aardig diep graven voor mijn bikini, denk ik.'
De meiden hoopten weg te komen zonder de jongens. Met hun zware koffers gingen ze richting het strand, maar tevergeefs haalden de jongens hun in.
'Kei gaaf!' brulde Vincent. 'Een strand! Ik was een keer op een naaktstrand, geen pretje.'
'Wat deed je daar?' vroeg Quintin.
'Ik was stoned, dude,' antwoordde Vincent. 'Gelukkig hebben de mensen hier wat aan!'
De jongens renden de zee in en gingen verder met hun vreemde activiteiten.
'Oké, we gaan hier zitten,' besloot Nathalie en liet haar koffer vallen. 'Een mooi plekje.'
'Ja, prima plekje,' zei Moss die half in haar koffer zat. 'Ik weet zeker dat mijn bikini hier ergens is.'
'Dit raden jullie nooit,' zei Ginny opeens zachtjes. 'Kijk eens wie er 20 meter verderop ligt!'
Morgan, Moss en Nathalie keken om.
'Brandon,' zei Morgan hees.
'Wauw, het is ze eindelijk gelukt,' zei Moss ongeinteresseerd.
'Tot later,' zei Ginny en liep richting Brandon.
'Hé, kom terug jij!' zei Morgan en liep achter haar aan.
'Ik zag hem het eerst,' zei Ginny en ging sneller lopen.
'Zonder mij had je hem nooit gezien,' zei Morgan en ging rennen. 'Brandon, ik ben het, je vrouw!'
'Nee, ik ben je vrouw!' gilde Ginny en ging ook rennen.
Brandon keek op en zag de twee vreemde vrouwen op hem afrennen. Hij stond op van zijn super luxe strandstoel en rende van de vrouwen weg. Echter renden de twee vreemde hysterische vrouwen gewoon door.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
moss
|
Geplaatst op 29-07-2010, 22:50 |
|
Berichten: 1443
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Moss sloeg haar koffer dicht. 'Heb ik hem toch niet meegenomen.' Zuchtte ze. 'Maarja.' Ze pakte een boek van Morgan, Morgan had het waarschijnlijk toen ze Brandon zag laten vallen. 100 Manieren om spaghetti te maken , stond er op de kaft.
Moss haalde haar schouders op en begon te lezen, af en toe keek ze op om te controleren wat de anderen aan het doen waren.
Nathalie was een paar meter daarvandaan gaan zitten en keek een beetje voor zich uit.
'Als ik je vrouw niet ben! Dan-dan word je het wel!' Schreeuwde Ginny. 'MARRY ME!' Gilde Morgan. 'Hé trut blijf van hem af, ik wil hem niet delen!' Ginny gaf Morgan een schop tegen haar enkel.
'Ik hou zoveel van hem dat ik heb zelfs met je zou willen delen, zie je wel dat ik om je geef.' Morgan schopte Ginny tegen haar knie. 'Auww!' Ginny viel jammerend in het zand.
'HA! Ik ben zijn vrouw!' Riep Morgan. 'Brandon...?' Ze keek om maar Brandon was al weg.
'Is het nu Morgan Konik?' Vroeg Ginny met een gemeen lachje.
Morgan trok een pruillipje en duwde Ginny's hoofd in het zand. Af en toe kwam ze omhoog en riep: 'Pschychopaat! Pschychopaat!'
'Yo chill, what is happening hier?' Vincent kwam aangelopen met Quintin als een trouw hondje achter zich aan.
'Het is oorlog, hou je erbuiten, de derde wereldoorlog!' Zei Morgan. 'De vierde.' Corrigeerde Vincent. 'De derde was vorige week in mijn keuken.'
'Je hebt geen huis dus ook geen keuken..' Zei Morgan die Ginny even losliet.
'Nee!' Zei Ginny die overeind kroop. 'Maar dat was in jouw keuken.' Zei Vincent.
Morgan keek hem met grote ogen aan en wilde hem te lijf gaan maar Ginny en Quintin hielden haar tegen.
'Niet grappig!' Riep Morgan terwijl de twee haar terug naar Nathalie en Moss trokken.
'Hoe was de bruiloft?' Vroeg Nathalie.
Er werd geen antwoord gegeven. 'Het is vast heel mooi geweest.' Zei Nathalie.
'Moss lees jij mijn boek?' Vroeg Morgan, die het boek uit haar handen probeerde te grissen. 'BLIJF ERVAN AF! Het is zo mooi!' Zei Moss die haar hand weg sloeg.
Morgan wreef over haar hand. 'Maar het gaat over spaghetti.'
'Dat is juist het fascinerende.' Moss sloeg de bladzijde om.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Koe. |
|
|
morgan
|
Geplaatst op 14-08-2010, 11:37 |
|
Berichten: 2683
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
(kort stukje, maar ik weet verder niets)
Alsof Moss geobsedeerd was door Morgans kookboek bleef ze lezen. Ze knipperde haast niet met haar ogen. Op een gegeven moment begon ze zelfs zachtjes te huilen.
'Wat is er?' vroeg Nathalie. 'Voel je je niet goed?'
'Het is...het is...zo mooi!' huilde Moss. 'Je moet de gehaktballetjes er als laatste bijgooien, anders zijn ze niet lekker meer! Begrijp dat dan! En je moet de spaghetti slierten 10 minuten koken, niet 8 minuten! We deden het al die tijd fout!' Nu begon Moss nog harder te huilen.
Nathalie ging snel bij Morgan en Ginny zitten die namen aan het bedenken waren voor hun toekomstige kinderen van Brandon.
'Fredje,' zei Ginny en knikte.
'Nee, Brandon Junior,' zei Morgan. 'Wat een prachtige naam.'
'Ben ik de enige met gezond verstand?' zei Nathalie tegen zichzelf en keek naar de zee waar Quintin en Vincent bovenop elkaar sprongen om elkaar vervolgens onder water te duwen. 'Ja, ik ben de enige. Ik ga er maar van genieten voor zolang het duurt.' Ze ging languit liggen op haar strandlaken.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Ik hou van het leven, ik hou van de zon. Ik open de deuren, en flikker van het balkon |
|
|
Na zweinstein 3 - 1
