|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 28-10-2011, 18:53 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hier - eindelijk - weer een nieuw stukje ^^ Ik heb besloten om het zo te laten verlopen (je snapt wel wat ik bedoel als je het leest) om de tijd wat sneller te laten gaan. Ik heb namelijk echt geen inspiratie om een heel jaar te beschrijven.
Ik ga nu, denk ik, steeds stukjes pakken van sommige schooljaren en daar dingen van beschrijven. Anders wordt het saai en dat is natuurlijk ook niet leuk. Ik doe mijn best om het zo goed mogelijk te doen ^^ Overigens, als ze van school af is ga ik denk ik iets grotere stukken beschrijven, want daar heb ik dan misschien meer inspiratie voor. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is en anders merk je het vanzelf wel ^^
En zo ging het jaar langzaam maar zeker voorbij. Marten en Antonin moesten veel leren voor toetsen, ook al zei Antonin steeds dat het hem niks uitmaakte wat hij voor een toets haalde.
De winter ging over op lente en de lente ging weer over op zomer. Zodoende braken de examenweken voor Antonin en Marten aan en een paar weken later moesten Bellatrix, Annelous en Barbara ook examens maken om over te kunnen gaan voor het volgende schooljaar.
De dag om weer naar huis te gaan was aangebroken. Alle hutkoffers en dieren in kooien stonden beneden en werden al naar de trein gebracht. De leerlingen hadden net ontbeten en waren nu in de leerlingenkamers om zich klaar te maken voor de terugreis.
‘Hebben jullie zin in de zomervakantie?’ vroeg Annelous.
‘Nee,’ antwoordde Bellatrix meteen.
‘Nog een paar jaar en je bent van haar af,’ zei Annelous, die wist waarom Bellatrix geen zin had in de zomervakantie.
‘En je kunt voornamelijk met Narcissa omgaan en Andromeda negeren,’ suggereerde Barbara.
Bellatrix knikte. ’Gewoon wat ik altijd al heb gedaan sinds haar eerste jaar. Het is echt balen dat ik nog niet mag toveren.’ Er verscheen een grijns op Bellatrix’ gezicht.
‘Bellatrix!’ zei Barbara streng.
‘Wat? Ik ben een ware Zwadderaar,’ zei Bellatrix met trots.
Barbara zuchtte. ‘Laat ook maar,’ mompelde ze.
‘Zullen we naar beneden gaan?’ vroeg Annelous. ‘Het is tijd.’
Bellatrix en Barbara knikten en ze liepen naar beneden, om daar vervolgens de stoet te volgen die richting de trein liep. Bellatrix keek naar het groepje jongens dat voor hen liep: het groepje dat Marten dit jaar zoal verzameld had.
‘We gaan daar toch niet bij zitten?’ vroeg Barbara.
Bellatrix kon de kleine angst in Barbara’s stem horen. Soms vroeg ze zich af waarom Barbara in Zwadderich was ingedeeld en niet in Griffoendor. Ze was veel te goed voor een Zwadderaar, al had ze soms wel haar gemene kanten. Alleen toonde ze die vrijwel nooit, wat ze best had mogen doen omdat ze toch in Zwadderich zat.
‘Nee hoor,’ zei Bellatrix uiteindelijk. ‘We gaan wel in een aparte coupé zitten.’
Ze zag dat een van de jongens omkeek en herkende hem als Rodolphus. Hij glimlachte naar haar, waarom wist ze niet, maar ze glimlachte terug. Vervolgens keek hij voor zich uit.
De meiden gingen in een aparte coupé zitten en werden de rest van de reis niet gestoord. Ze speelden een paar potjes knalpoker, kochten wat snoep, kletsten en spraken dingen af of ze misschien bij elkaar konden logeren.
‘Laten we dan bij mij logeren,’ zei Bellatrix grijnzend. ‘Dan kunnen we Andromeda het leven zuur maken.’
Annelous grijnsde mee, maar Barbara was erop tegen.
‘Dan gaan jullie dat maar lekker met z’n tweeën doen. Dan wacht ik wel in Bella’s kamer,’ zei ze.
‘Aah, toe nou Bar.’ Annelous keek haar met smekende ogen aan.
‘Echt niet.’
‘Spelbederver,’ mompelde Annelous.
‘Laat haar nou maar,’ zei Bellatrix. ‘We sturen elkaar wel brieven en kijken wat we kunnen regelen.’
Annelous knikte en net op dat moment begon de trein langzamer de rijden.
‘We zijn er bijna,’ zei Bellatrix met een zucht en ze stond alvast op en keek uit het raam. Ze zag de bekende omgeving weer en even later stopte de trein.
Barbara, Annelous en Bellatrix liepen hun coupé uit en namen buiten hun hutkoffers en de kooien van de dieren aan.
‘Dag meiden, ik zie jullie hopelijk nog een keer in de zomervakantie,’ zei Bellatrix toen ze alle spullen hadden.
Barbara en Annelous knikten en als afscheid omhelsden ze elkaar. Toen ze elkaar weer hadden losgelaten zag Bellatrix Narcissa de trein uitstappen en rondkijken. Ze zwaaide naar haar zodat Narcissa haar zou zien en Narcissa liep inderdaad naar Bellatrix toe. Ook zij nam haar spullen aan en richtte zich toen tot haar zus.
‘Zullen we mamma gaan zoeken?’ vroeg ze.
Bellatrix knikte. ‘Ik zie jullie nog wel meiden,’ zei ze en ze liep met Narcissa naar haar moeder toe.
Andromeda mocht haar moeder zelf zien te vinden.
‘Mamma!’ zei Narcissa blij en ze omhelsde haar moeder.
‘Narcissa,’ zei Druella blij. ‘Bellatrix. Blij jullie weer te zien.’
Bellatrix glimlachte.
‘Vertel maar over de afgelopen maanden als we thuis zijn,’ zei Druella tegen Narcissa.
Die knikte vrolijk.
‘Daar heb je Andromeda,’ zei Druella.
Toen Andromeda bij hen stond strekte Druella haar arm uit zodat haar kinderen die konden vastpakken. Eenmaal vastgepakt verdwijnselden ze naar huis.
Ik weet trouwens niet hoe ze dat doen met de terugreis van de hutkoffers enzo. Dus heb ik het maar zo gedaan ^^
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 17-12-2011, 15:56 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ze liepen het pad op en toen ze voor hun voordeur stonden maakte Druella de deur open.
‘Is pappa er niet?’ vroeg Andromeda toen ze allemaal binnen waren.
‘Nee, hij is weg,’ zei Druella. ‘Brengen jullie je spullen naar boven? Ik maak wel thee klaar.’
‘Ga jij maar eerst,’ zei Bellatrix koeltjes tegen Andromeda.
Andromeda keek haar wantrouwig aan en tilde toen haar hutkoffer op om die naar boven te slepen. Bellatrix keek de hal rond en zag dat Andromeda haar kat Minoes nog beneden had laten staan, die miauwend in haar kooitje zat.
‘Stomme kat,’ mompelde Bellatrix en ze maakte het poortje open om Minoes naar buiten te laten. Met een beetje geluk ging Minoes naar buiten zodat Andromeda haar zou moeten zoeken, dacht Bellatrix met een grijns terwijl Minoes naar de woonkamer liep. Andromeda kwam de trap afgelopen en keek naar het lege kattenkooitje. Bellatrix stond onschuldig naast haar hutkoffer.
‘Waar is Minoes?’ vroeg Andromeda, met een lichte trilling in haar stem.
‘Minoes?’ Bellatrix keek Andromeda vragend aan.
‘Mijn kat natuurlijk!’
‘Zit die niet in haar kooitje?’
‘Nee, ze is weg!’
‘Misschien heeft ze hem opengebroken, ik denk dat je een beter slot moet kopen,’ zei Bellatrix.
‘Ja hoor, natuurlijk heeft Minoes haar kooitje opengebroken!’ zei Andromeda sarcastisch. Vlug liep ze naar de voordeur die ze opendeed.
‘Andromeda, wat ga je doen?’ vroeg Druella die het gesprek over haar kat niet had meegekregen.
‘Minoes zoeken, ze is weg!’ zei Andromeda en ze liep naar buiten.
‘Maar -’
Andromeda gooide de voordeur met een klap dicht.
‘- misschien is Minoes gewoon in de woonkamer,’ vervolgde Narcissa haar onderbroken zin zachtjes.
‘Kom Narcissa, laten wij ook onze spullen naar boven brengen,’ zei Bellatrix, ze tilde haar hutkoffer op en liep de trap op. Narcissa volgde haar.
‘Bellatrix,’ zei Druella streng toen Bellatrix al halverwege was.
‘Ja?’ Bellatrix bleef staan.
‘Heb jij Minoes uit haar kooi gelaten?’
‘Natuurlijk niet, mam, waarom zou ik zoiets doen?’ vroeg Bellatrix, haar stem klonk heel natuurlijk. Narcissa keek haar met grote ogen aan.
‘Ach, misschien voor de lol?’
‘Ik heb niets gedaan, mam.’
‘Hmm.’ Druella’s stem klonk niet overtuigd, maar verder vroeg ze ook niet door.
Bellatrix en Narcissa liepen de trap verder op, sjouwend met hun hutkoffers.
‘Waarom deed je dat?’ vroeg Narcissa zachtjes toen Bellatrix voor haar kamerdeur stond.
‘Oh, gewoon,’ zei Bellatrix schouderophalend met een grijns.
Narcissa keek Bellatrix even aan en liep toen door naar haar kamer. Bellatrix was als eerste weer beneden om haar uil naar haar kamer te brengen. Toen ze later op de bank zat kwam Andromeda met verwilde haren binnen, het waaide namelijk hard en haar haren zaten los.
‘Niet gevonden?’ vroeg Bellatrix.
Andromeda schudde haar hoofd en keek verdrietig naar beneden. ‘Ze is weg,’ snikte Andromeda.
‘Uh, Andromeda,’ zei Narcissa, die naast Bellatrix op de bank zat en over de rand naar beneden keek. ‘Minoes zit gewoon hier.’
Andromeda keek met opgeluchte ogen op. Narcissa stak haar handen naar beneden, tilde Minoes op en gaf haar aan Andromeda. ‘Je bent er weer,’ zei Andromeda zachtjes tegen Minoes. Andromeda wierp een boze blik op Bellatrix terwijl Druella kopjes thee op de tafel zetten.
‘Zo, vertel eens. Hoe was jullie jaar?’ vroeg Druella. Ze keek Narcissa verwachtingsvol aan.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 13-05-2012, 10:46 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Ahum, sorry voor het lange wachten. Maar hier is eindelijk weer een nieuw stukje. Ik hoop dat hij leuk is, want ik heb niet zo veel inspiratie. Als iemand iets leuks weet dat ik in mijn verhaal kan verwerken, pb het gerust. Misschien kan ik er iets mee 
Een paar weken later was de dag aangebroken dat Bellatrix, Annelous en Barbara gingen logeren. Bellatrix had het voor elkaar gekregen dat ze bij haar mochten logeren. Terwijl Annelous en Bellatrix aan het bespreken waren wat ze met Andromeda konden uithalen, bekeek Barbara Bellatrix’ kamer.
‘Jullie zijn toch niet echt van plan om iets te doen?’ vroeg Barbara, terwijl ze een foto van Bellatrix en Narcissa bekeek.
‘Natuurlijk wel,’ antwoordde Annelous. ‘We kunnen haar kamer ondersmeren met vloeistof.’
‘Hoe wil je daaraan komen? Dat merkt mamma vast. We moeten het slim spelen. Zo dat Andromeda er last van heeft, maar dat wij er niet op gestraft kunnen worden,’ zei Bellatrix.
‘Heb je hier ervaring mee?’ vroeg Annelous en ze keek Bellatrix bewonderend aan.
‘Natuurlijk.’ Plots Bellatrix kreeg een grijns op haar gezicht. ‘Ik heb nog wel nep spinnen. Die kunnen we loslaten in haar kamer. Andromeda denkt dan natuurlijk dat ze echt zijn en ze moet ze zonder toverkracht weg zien te krijgen. Dat gaat alleen nogal moeilijk, omdat ze alleen naar mij luisteren. En ze is als de dood voor spinnen.’
Annelous begon ook te grijnzen. ‘Goed idee. Iets beters kunnen we toch niet doen.’
Bellatrix liep naar haar bed, bukte en haalde een potje te voorschijn.
‘Waar heb je die vandaan?’ vroeg Barbara.
‘Ooit gekocht in een winkel. Kom, Annelous.’
Annelous en Bellatrix liepen de gang op.
‘Kijk jij of Andromeda in haar kamer is?’ vroeg Bellatrix aan Annelous.
Die knikte en toen ze bij de kamer van Andromeda waren, keek ze door het sleutelgat. ‘Ik zie niemand,’ fluisterde ze.
Bellatrix opende de deur en liep de kamer binnen. Annelous volgde haar. Bellatrix haalde een spin uit het potje en legde die onder de kussen van Andromeda. De rest legde ze verspreid over de kamer. ‘Jullie gaan pas weg als ik het zeg,’ zei Bellatrix tegen de spinnen. ‘Laat je niet pakken door Andromeda.’
‘Ik hoor iets,’ zei Annelous.
Bellatrix luisterde en ze hoorde voetstappen op de trap. ‘Vlug,’ zei ze en ze slopen de kamer uit. Zo snel als ze konden liepen ze naar Bellatrix’ kamer. Toen ze binnenkwamen, kwam Andromeda net de overloop opgelopen.
‘Moeten we niet kijken?’ vroeg Annelous.
‘Niet nodig,’ antwoordde Bellatrix. ‘We horen het wel.’
En inderdaad, even later klonk er een gil door het hele huis, gevolgd door snelle voetstappen en een boze stem.
‘Andromeda!’ riep Druella en Bellatrix en Annelous hoorden de deur van Andromeda’s kamer opengaan. ‘Hoe haal je het in je hoofd om zo te gillen? Wat moeten de vriendinnen van Bellatrix wel niet denken?’
‘Maar… maar…’
‘Niks maar. Ik dacht dat jij zo moedig bent nu je in Griffoendor zit.’
Bellatrix en Annelous moesten hun lach inhouden.
‘Er zitten spinnen in mijn kamer!’
‘Dat kan me niets schelen. Dat geeft je geen recht om zo te gillen. Als ik het nog één keer hoor, zal ik een bijpassende straf bedenken.’
Andromeda slikte toen ze dat hoorde.
‘Nou, ruim die spinnen op. En ik wil niets meer horen.’
Toen hun moeder de trap was afgelopen opende Bellatrix voorzichtig haar kamerdeur. Zij en Annelous keken door een spleet naar de kamer van Andromeda. Ze konden nog net zien hoe Andromeda verwoedde pogingen deed om met trillende handen de spinnen te pakken te krijgen. Na een tijdje wilde ze op haar bed gaan zitten, maar toen ze haar kussen zag bewegen deinsde ze achteruit. Ze wist nog net haar gil in te houden. Het huilen stond haar nader dan het lachen.
‘Nou is het wel genoeg geweest,’ fluisterde Bellatrix met een grijns op haar gezicht. ‘Spinnen, kom terug, maar wel een voor een. Niet dat het opvalt.’
De spin die onder het kussen van Andromeda zat kwam eronder uit, sprong van het bed af en liep naar de hal. Andromeda volgde de spin angstig met haar ogen. Ze haalde opgelucht adem toen de spin haar kamer verlaten had. Ze draaide zich om waardoor ze niet zag waar hij heenging.
Eén voor één verlieten de andere spinnen haar kamer. Toen ze allemaal weg waren zag Bellatrix Andromeda opnieuw opgelucht ademhalen. Ze keek grijnzend naar Annelous. ‘Dat is ons toch mooi weer gelukt,’ zei ze terwijl ze de deur sloot en het potje dichtdeed.
Barbara keek Bellatrix en Annelous boos aan, maar zei er verder niets over. ‘Komt jouw neef Sirius morgen langs?’ vroeg ze plotseling.
Bellatrix keek Barbara aan. ‘Die komt inderdaad langs,’ antwoordde ze met een zuur gezicht.
‘Wilde je daarom iets uithalen met Andromeda?’
‘Dat is een reden, en het is gewoon leuk. Ze verdient het.’
Barbara schudde ongelovig haar hoofd. ‘Misschien vertelt ze dit wel aan Sirius.’
‘En wat dan nog?’
‘Misschien heeft ze wel door dat jij hierachter zit. Dadelijk dan kun je iets terugverwachten.’
Bellatrix keek Barbara aan. Daar had ze misschien een punt, maar Andromeda en Sirius konden haar toch niet bang maken. Ze wist dat Sirius de nodige spullen had om een grap met iemand uit te halen, maar het kon zijn dat hij er niet op voorbereid was. Hij had een week, dat zou hem dan toch niet lukken?
Die avond sliep Bellatrix slecht. Ze geloofde er niets van dat Andromeda en Sirius iets met haar konden uithalen, maar de woorden van Barbara bleven in haar gedachten.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Bellatrix' Story - 5
