|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 13-05-2010, 18:44 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hier alvast een stukje:
Dit verhaal gaat over een meisje, een meisje van veertien. Als je in haar kamer kijkt zou je zeggen dat het een gewoon meisje was. Donkerblauwe vloerbedekking en een geelwitte muur. Een paar posters van haar favoriete acteurs en actrices hangen aan die muur.
Toch is er iets aparts aan die posters, ze bewegen. Glimlachend zwaaien ze naar je of praten met andere mensen die erop staan. Vreemd, normaal gebeurd dat toch niet? Foto’s en posters horen stil te staan in hun lijstje. Maar ja, het gezin waar dit meisje in woont is ook niet echt normaal, zij zelf ook niet. Nee, het gezin bestaat uit Heksen en Tovenaars.
Het raam stond open en er kwam een zuchtje wind naar binnen. Vogeltjes floten en daardoor werd ze wakker. Ze opende haar ogen en bleef nog even liggen. Na een paar minuten keek ze toch maar op de klok. Negen uur, ze zuchtte en klom haar bed uit. Slapen kon ze toch niet meer.
Toen ze net klaar was met omkleden hoorde ze een blij gejoel. ‘DIT IS DE DAG,’ hoorde ze iemand roepen. Ze glimlachte. Natuurlijk, vandaag was de dag dat ze weer naar Zweinstein gingen. Maar voor iemand was deze dag heel speciaal. De deur van haar kamer vloog open en een meisje met blonde haren kwam blij naar haar toe gerent. ‘Bella, Bella, dit is de dag!’ joelde het meisje blij. ‘Vandaag mag ik naar Zweinstein!’
Bellatrix glimlachte. ‘Ja Cissy, vandaag mag je naar Zweinstein,’ zei ze. Ze keek in de blauwe ogen van haar zusje, die straalden een en al blijdschap en geluk uit. ‘Ik hoop zo dat ik in Zwadderich kom,’ zei Narcissa. Nog steeds keek Bellatrix haar aan, maar nu dacht ze ergens aan. Ja, dat hoopte zij natuurlijk ook. Het was al erg genoeg dat haar andere zusje in Griffoendor zat. Andromeda was twaalf en zat in Griffoendor. Een groot misverstand, vond Bellatrix. Iedereen in hun gezin hoorde in Zwadderich te zitten, vond zij. Maar natuurlijk, haar zusje moest het weer verpesten. Ze dacht terug aan de keer dat Andromeda werd ingedeeld en haar eigen reactie erop.
Dit bericht is gewijzigd op 15-05 16:56.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 13-05-2010, 21:45 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Zelf zat ze aan de tafel van Zwadderich, naast Marten Vilijn, en keek toe hoe een zenuwachtig groepje eerste jaars in een rij naar de Oppertafel liepen, maar halverwege bleven staan. Professor Anderling vertelde wat de bedoeling was en uiteindelijk noemde ze namen op. Bellatrix keek nog een hele tijd zenuwachtig toe, want hun achternaam begon met de z. Na wat wel een uur leek te duren waren er nog maar drie leerlingen over. Uiteindelijk, als allerlaatste, noemde professor Anderling de naam van Andromeda, ook al was dat niet nodig omdat ze als enige over was.
Zenuwachtig, en vooral omdat nu iedereen naar haar keek, liep ze naar de kruk toe. Bellatrix’ hard bonsde. Het viel haar mee dat Marten het niet hoorde. Een tijdje hoorden ze niks, ook al wist Bellatrix dat de hoed wel wat tegen haar zusje zei. En toen hoorde ze hem een afdeling roepen. Een afdeling waarvan ze nooit gehoopt had dat haar zusje daarin kwam, de afdeling die ze het meest haatte, “GRIFFOENDOR.”
Bellatrix keek geschokt naar Andromeda, terwijl de meest rechtse tafel in gejuich uitbarstte. Ze zag dat haar neefje Sirius net zo luid mee juichte. Voordat Andromeda naar de tafel van Griffoendor liep keek ze nog heel even naar haar zus, met een bange uitdrukking op haar gezicht.
Professor Wafelaar stond op en zei “Smakelijk eten”. Al snel verscheen het eten op tafel. Maar ineens had Bellatrix niet zo’n honger meer. Haar zusje, die als enige zo veel op haar leek, zat in Griffoendor. Hoe kon dat nou? Had haar zusje dan toch een ander karakter? Bellatrix merkte niet meer wat er om haar heen gebeurde totdat iemand tegen haar aanstootte. ‘Bella, luister je? Ik praat tegen je,’ hoorde ze Marten zeggen. Bellatrix kwam weer bij zinnen. ‘Wat? Sorry, ik dacht even ergens aan,’ mompelde ze. ‘Vroeg je iets?’ Marten knikte. ‘Dat ene meisje, Andromeda Zwarts, is zij niet een zusje van je?’ vroeg hij. Bellatrix werd rood. ‘Ik uuh,’ ze wist niet wat ze moest zeggen. Zou ze gewoon zeggen dat zij haar zusje niet is? Nee, dat kon ze niet maken. Marten wist het toch wel.
Ze knikte. ‘Dat is mijn zusje,’ fluisterde en ze staarde naar haar eten. Marten durfde ze nu even niet aan te kijken. ‘Een Griffoendor?’ fluisterde Marten. ‘En qua uiterlijk lijkt ze zo veel op jou.’ Antonin, die tegenover Marten zat, grijnsde. Hij wist wat Marten probeerde te doen. Bellatrix een beetje sarren. Bellatrix reageerde verstandig genoeg niet op Marten, maar wel op de blik van Antonin. ‘Als je het waagt hierover een opmerking te maken, Dolochov,’ zei ze ijzig. ‘Wat wilde je me aandoen dan?’ vroeg Antonin. ‘Ik ben twee jaar ouder dan jij!’ ‘Ooo, nu moet ik bang worden,’ zei Bellatrix spottend. ‘Jij vuile,’ zei Antonin. Bellatrix wilde iets terug zeggen maar Marten legde zijn hand op haar mond. Haar zin werd onverstaanbaar. Bellatrix probeerde zich los te rukken, maar Marten was toch wel sterker dan zij. ‘Zeg maar niks meer,’ zei hij en hij keek haar diep in haar ogen aan. Ze keek vuil terug terwijl hij zijn hand weer weghaalde, maar zei inderdaad niks.
Toen ze na het eten op weg waren naar hun leerlingenkamer kwamen ze de eerste jaars van Griffoendor tegen, die door de Klassenoudsten naar hun leerlingenkamer werden geleid. Haar zusje Andromeda kwam naar hun toe gerend. ‘Bella, ik wist het echt niet! Waarom Griffoendor, ik…’ begon Andromeda maar Bellatrix kapte haar snel af. Haar ogen schoten vuur en ze zag dat haar zusje haar bang aankeek. ‘Verraad, dat is het enige wat ik te zeggen heb,’ zei ze en ze volgde Marten en Antonin naar hun leerlingenkamer. Haar zusje met tranen in haar ogen achterlatend.
Reacties graag ^.^
Dit bericht is gewijzigd op 15-05 17:03.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
lieke
|
Geplaatst op 13-05-2010, 21:59 |
Reageer
|
Berichten: 2720
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Mooi, maar wat is en blijt bella een bitch :P
Alleen waarom zou Marten zijn hand op de mpond van Bella leggen, daar leek hij mij altijd veel te ' hoog' voor, snap je wat ik bedoel? Ik ben het goede woord kwijt. Alsof alles aan hem beter is dan bij een ander. Maar ja 'mijn verhaal over zwadderich' klopt wat dat betreft ook niet echt.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 13-05-2010, 23:04 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bedankt voor jullie reacties ^.^
Nu hoopte ze zo dat Narcissa wel in Zwadderich kwam, omdat ze dan toch nog één zusje had waar ze trots op kon zijn. Ze zuchtte. ‘Is er iets?’ vroeg Narcissa. ‘Nee niks,’ zei Bellatrix. Ze wilde de sfeer niet verpesten. ‘Moet ik helpen om je koffer naar beneden te krijgen?’ vroeg ze toen aan haar zusje.
Die knikte. Narcissa was niet zo heel sterk als Bellatrix zelf was toen ze elf was. Samen sjouwden ze de hutkoffer naar beneden, omdat Narcissa toch wel mee wilde helpen. Met een plof kwam de hutkoffer uiteindelijk op de grond te recht toen ze in de hal waren. ‘Dankjewel,’ zei Narcissa en ze rende vlug naar boven om haar uil te halen.
Al snel kwam Narcissa de trap afgelopen met een kooitje in haar handen, daar zat een grijswitte uil in. ‘Heb je al een naam bedacht?’ vroeg Bellatrix. Narcissa schudde haar hoofd. ‘Heb je al iets in gedachten?’ Weer schudde Narcissa haar hoofd. Bellatrix dacht aan haar eigen sneeuwwitte uil, die heette Ceylet. ‘Wat dacht je van Cappy?’ stelde Bellatrix voor. Op Narcissa’s gezicht verscheen een glimlach. ‘Cappy vind ik leuk,’ zei ze. Bellatrix glimlachte.
Narcissa zette haar uil Cappy bij haar hutkoffer en keek om toen de deur van de keuken openging. ‘Komen jullie eten?’ vroeg een vrouw die heel erg op Bellatrix, en dus ook op Andromeda, leek. Bellatrix en Narcissa knikten en volgden hun moeder naar de eettafel. Die stond in hun woonkamer. Achter in de woonkamer stonden twee banken en twee stoelen. Ook hadden ze, gek genoeg, een tv. De tafel was al gedekt en Bellatrix zag dat Andromeda al aan tafel zat. ‘Goedemorgen,’ zei Andromeda. Bellatrix zei niks terug maar Narcissa begroette Andromeda vrolijk. Ze schoven aan tafel en genoten van de omelet die hun moeder had gemaakt. Daarna aten ze nog wat boterhammen en rond een uur of half tien zei hun moeder: ‘Het lijkt me verstandig als jullie nu alles klaar gaan zetten, dan kunnen we om tien uur vertrekken.’
Bellatrix knikte even en stond op, terwijl Andromeda ook op stond. Zwijgend liepen ze alle twee naar boven toe. Toen ze boven waren schoot Andromeda snel haar kamer in, ze had geen zin in ruzie met haar zus. Bellatrix wist ook precies waarom Andromeda dit deed en liep nonchalant naar haar eigen kamer.
Dit bericht is gewijzigd op 13-05 23:07.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 14-05-2010, 11:05 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hier weer een stukje ^.^
Ze pakte haar hutkoffer en had die eerder beneden staan dan Andromeda. Liep weer naar boven en pakte als laatste haar uil. Ze keek nog even naar haar kamer, om te kijken of ze niks vergeten was en liep toen met haar uil naar beneden. Andromeda’s hutkoffer stond er al. Dat betekende dat ze nu haar kat was gaan halen. Zij had als enige een kat. Narcissa en Bellatrix hadden alle twee een uil.
Zij moest weer eens anders doen hoor! Bellatrix keek naar Andromeda toen zij met haar kat in haar armen naar beneden kwam lopen. Het was een kat met geel, zwart en bruine strepen. Drie verschillende kleuren. Ze heette Minoes. Typisch weer zo’n naam die Andromeda heeft verzonnen. Het reismandje (dat gelijk ook het mandje was omdat je het bovenstuk eraf kon halen) van Minoes stond al beneden. Andromeda deed haar kat erin en deed toen haar jas aan. Bellatrix besloot ook om haar jas maar aan te doen omdat Narcissa hem ook al aan had. Die stond te trappelen om te gaan.
Ze namen nog even afscheid van hun vader en liepen toen het erf op. Ze liepen een eindje zwijgend door. Bellatrix was niet van plan om iets te zeggen, en zeker niet tegen Andromeda. Haar moeder wist niet eens dat ze ruzie hadden omdat Andromeda in Griffoendor zit. Bellatrix keek even naar Narcissa. Die juist heel graag iets wilde zeggen maar verstandig genoeg haar mond hield. Ze glimlachte even naar haar zusje, maar keek toen weer zonder emotie te tonen voor zich uit.
Ineens stopte hun moeder. ‘Pak mijn arm stevig vast,’ zei ze. Andromeda en Bellatrix wisten wat er ging gebeuren, maar Narcissa keek verbaasd. ‘Waarom?’ vroeg ze. ‘Doe nou maar,’ antwoordde haar moeder. ‘Dadelijk leg ik je wel uit wat er gebeurd is.’ Nu snapte Narcissa er al helemaal niks meer van, maar omdat haar zussen Bellatrix en Andromeda hun moeders arm al hadden vastgepakt deed zij dat ook maar.
Ineens kregen ze een raar, druk gevoel in hun maag. Door al die wirwar van kleuren zag Bellatrix toch het verbaasde, maar misselijke gezicht van haar zusje. Zo plotseling als het gekomen was hield het ook weer op en ineens waren ze ergens anders. Gelukkig was haar zusje zo slim geweest om haar hutkoffer en uil ook vast te houden, bedacht Bellatrix zich toen ze zag dat Narcissa nog gewoon haar hutkoffer en uil had. Andromeda was die eerste keer zo stom geweest om die te vergeten en toen moest hun moeder terug gaan om die te halen. ‘Wat is er nou gebeurd?’ vroeg Narcissa, totaal door de war omdat ze ineens ergens anders waren.
‘We zijn verdwijnseld,’ antwoordde Druella Zwarts. Hun moeder legde aan Narcissa uit wat dat was terwijl ze naar de poort tussen perron negen en tien liepen. Narcissa wist hier natuurlijk nog niks van omdat ze nooit mee was geweest om haar zussen uit te zwaaien.
Toen ze bij de poort tussen perron 9 en 10 waren stonden ze stil. ‘Andromeda, ga jij als eerste? Dan kan Narcissa zien hoe het moet,’ stelde hun moeder voor. Andromeda knikte, ging recht voor de poort staan en rende erop af. Narcissa schrok, want ze had verwacht dat haar zus Andromeda tegen de muur aan zou botsen, maar in plaats daar van verdween ze. Daardoor raakte Narcissa in verwarring. ‘Waar is ze?’ vroeg ze. ‘Op perron 9 ¾,’ antwoordde haar moeder met een glimlach. ‘Is het zo simpel?’ vroeg Narcissa. ‘Ja,’ antwoordde Bellatrix. ‘Ga jij maar,’ zei Druella. Bellatrix knikte en ging voor de poort staan. Ze rende erop af en verdween ook. Ze keek om zich heen en zag de vuur rode trein. Ze glimlachte. Weer terug naar Zweinstein. Even later verschenen Narcissa en haar moeder achter haar. ‘Hoe ging het?’ vroeg Bellatrix. Narcissa glimlachte breed. ‘Goed,’ antwoordde ze. Bellatrix glimlachte ook.
‘Waar is Andromeda?’ vroeg Druella. ‘Geen idee,’ antwoordde Bellatrix. ‘Ze was al weg toen ik kwam.’ Nadat ze dat gezegd had stond Andromeda plotseling achter haar. Koeltjes draaide Bellatrix zich om. ‘Hier is ze,’ zei ze tegen haar moeder. ‘Mam, ik ga naar m’n vriendinnen,’ zei Andromeda. ‘Heb je die dan?’ zei Bellatrix zacht. Andromeda hoorde dat maar negeerde Bellatrix. ‘Tot in de vakantie.’ Ze omhelsde haar moeder en liep toen met haar kat en hutkoffer naar de trein, stapte in, zwaaide nog even naar haar moeder en liep toen naar haar vriendinnen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 14-05-2010, 13:43 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bedankt voor reacties ^.^
Bellatrix praatte nog even met haar moeder en zei toen: ‘Ik ga ook maar eens opzoek naar m’n vriendinnen.’ Haar moeder knikte en omhelsde haar dochter. ‘Zorg goed voor je zusje,’ zei ze. ‘Mam, Cissy kan echt wel voor zichzelf zorgen,’ zei Bellatrix. ‘Maar Zwadderich is een harde afdeling!’ zei haar moeder. Bellatrix zuchtte. ‘Als het moet spring ik echt wel in de bres voor Narcissa,’ zei ze. ‘Zou je dat ook voor Andromeda doen?’ Bellatrix keek haar moeder aan. Wist ze van de ruzie? ‘Ik..’ stamelde Bellatrix. ‘Waarschijnlijk wel,’ gaf ze toe. ‘Als het te veel wordt.’ ‘Bella, je moet het niet alleen doen als het te veel wordt. Je moet voor je familie opkomen.’ ‘Zeker ook voor Sirius,’ zei Bellatrix, die naam sprak ze spottend uit.
‘In elk geval wel voor je zusje,’ zei haar moeder. ‘Ja, zal wel,’ mompelde Bellatrix. Ze omhelsde haar moeder nog een keer en keek toen Narcissa aan. ‘Ik ga naar mijn vriendinnen,’ zei ze. ‘Geen idee wat jij gaat doen, zie je vast wel in de trein.’ Ze liep naar de trein, stapte in en zwaaide ook nog even naar haar moeder. Nadat die had terug gezwaaid liep ze door de gang, opzoek naar een coupé. Ze besloot de laatste te nemen, legde haar hutkoffer op het rek en zette haar uil daarnaast. Ze ging bij het raam zitten en staarde naar buiten.
Na ongeveer vijf minuten hoorde ze geklop. Ze zag twee meisjes voor de coupédeur staan, eentje met steile, blonde haren die tot op haar middel kwamen en eentje met bruin, golvende haren die net iets tot boven haar middel kwamen. Ze deden de deur open en liepen naar binnen. ‘Hoi Bella,’ zeiden ze. Ze legden hun hutkoffer ook op het rek en eentje legde er een uil op en de ander haalde een kat uit haar kooi. ‘Hoi,’ zei Bellatrix met een glimlach. De twee meiden gingen voor haar zitten en eentje van hun vroeg: ‘Hoe was je vakantie?’ Bellatrix haalde onverschillig haar schouders op. ‘Gaat wel, niks bijzonders meegemaakt,’ antwoordde ze. ‘En die van jullie?’
Omstebeurt begonnen de meiden over hun vakantie te vertellen, toen ze klaar waren gleed de coupédeur weer open. Bellatrix keek op en zag dat Marten en Antonin binnenkwamen. Met Antonin was ze niet zo blij, maar ze negeerde hem maar. ‘Hoi Bella, hoi Annelous, hoi Barbara,’ zei Marten terwijl hij en Antonin hun hutkoffer op het rek plaatsen. ‘Hallo,’ mompelde Bellatrix. De andere twee zeiden niks, net zoals Antonin. Marten plofte naast Bellatrix neer en Antonin ging naast Marten zitten.
Ongemerkt kwam de trein in beweging. ‘Leuke vakantie gehad?’ vroeg Marten. Ze knikten alledrie. ‘Jij?’ vroeg Annelous terwijl ze haar blonde haren naar achteren gooide. ‘Het was wel oké,’ antwoordde Marten. Aan Antonin werd niks gevraagd. Bellatrix keek Marten aan. Natuurlijk was het niet oké, bedacht ze zich. Hij moest steeds terug naar een weeshuis, hallo, daar zou ze zelf ook niet willen zitten. Tussen al die Dreuzels. Ook Annelous en Barbara beseften dat, maar ze waren alle drie zo verstandig genoeg om niet op zijn antwoord in te gaan.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 14-05-2010, 17:37 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
De rest van de treinreis bleef het eigenlijk een beetje stil. Soms speelden ze een potje knalpoker, maar daar bleef het ook bij. Griffoendors irriteren zat er ook al niet in. Niet dat Bellatrix daar behoefte aan had, nee, ze zat liever even rustig in haar coupé. Griffoendors irriteren kon later ook nog wel.
Uiteindelijk, na lange leste, zei een stem dat ze er bijna waren. Vlug deden ze hun gewaden aan en haalden alvast hun hutkoffers uit de rekken, zodat ze alvast naar buiten konden als de trein was gestopt. Annelous deed haar kat in de mand en legde die op haar schoot, ook Bellatrix en Barbara pakten hun uilen. Toen ze net klaar waren begon de trein langzamer te rijden en na een minuutje stond die stil. Ze liepen hun coupé uit en waren als eerste buiten. Ze pakten de eerste de beste koets en die kwam al gauw in beweging.
‘Zin in het jaar?’ vroeg Barbara aan Bellatrix. Die haalden haar schouders op. ‘Dat valt nog te bezien,’ zei ze. ‘Hoezo?’ vroeg Annelous. ‘Mijn zusje Narcissa wordt vanavond ingedeeld,’ zei Bellatrix zacht. Marten en Antonin grijnsden. Ze wisten nog precies wat er gebeurd was toen Andromeda werd ingedeeld. Toen zij in Griffoendor kwam had Bellatrix haar het hele jaar genegeerd, zei niks tegen haar en liep haar gewoon straal voorbij.
‘Ga je ook zo tegen Narcissa doen als zij in Griffoendor komt?’ vroeg Antonin. Bellatrix dacht even na. Met Narcissa kon ze het nu sowieso beter vinden dan met Andromeda. ‘Nee,’ zei ze toen. ‘Waarom niet?’ vroeg Marten. ‘Wat maakt het verschil?’ ‘Het verschil maakt dat ik het beter met Narcissa kan vinden, eerst natuurlijk nog niet, grotendeels kwam dat door Andromeda, maar nu dus wel,’ verzon Bellatrix maar. De ware reden was eigenlijk omdat ze haar zusje niet in de steek wilde laten, en omdat ze zich nog goed herinnerde wat haar moeder vandaag op het station had gezegd.
Marten keek haar aan, ze wist dat hij haar niet geloofde, maar ze wendde vlug haar blik af en ging er verder niet op in. Uiteindelijk stopte de koets en stapten ze alle vijf uit. Ze sleepten hun hutkoffers mee naar de hal, met hun huisdieren in hun hand en zetten die daar toen neer. Zodat ze naar boven konden worden gebracht. Daarna liepen ze naar de Grote Zaal in gingen aan de tafel van Zwadderich zitten.
Na een tijdje zwaaiden de deuren open en volgde een rij eerste jaars professor Anderling naar de Oppertafel. Weer stopten ze halverwege. En weer ging Bellatrix’ hard te keer. Opnieuw zat ze naast Marten en opnieuw verbaasde het haar dat hij haar hard niet hoorde. Professor Anderling legde aan de eerste jaars uit wat de bedoeling was en noemde toen namen op. Narcissa moest, net als haar zussen Bellatrix en Andromeda, als laatste in de rij blijven staan. Gewoon omdat hun achternaam de laatste letters van het alfabet bevatte.
Uiteindelijk mocht Narcissa naar voren komen. Ook nu hoorde je een tijdje niks. En toen, tot Bellatrix’ grootte opluchting, riep hij de naam van een afdeling, van een afdeling waarvan ze eigenlijk gehoopt had dat haar zusje Andromeda daar ook in zou komen en misschien zelfs ook wel haar neefje Sirius, “ZWADDERICH.” Bellatrix juichte mee met de andere Zwadderaars, misschien zelfs wel harder. Blij kwam haar zusje naar haar toegelopen en ging naast haar zitten. Bellatrix omhelsde haar zusje, het enige zusje waar ze echt trots op kon zijn, ook al was Andromeda nog zo goed in de lessen, ook al haalde ze nog zulke goede punten, Narcissa zat tenminste in Zwadderich. Lucius Malfidus gaf Narcissa een hand en zei: ‘Welkom in Zwadderich.’ Marten glimlachte en Antonin keek chagrijnig voor zich uit. Als Narcissa nou in Griffoendor was gekomen had hij Bellatrix daar nog erger mee kunnen pesten. ‘Deed hij dit ook bij jou?’ vroeg Narcissa zacht aan haar zus Bellatrix, ze doelde op Malfidus. Bellatrix knikte. ‘Dat deed hij ook bij mij,’ zei ze. Narcissa vond hem maar vreemd, maar ging er verder niet op in.
Professor Wafelaar heette de eerste jaars welkom en de oudere jaars een welkom terug. Toen verscheen het eten op tafel en Bellatrix voelde dat ze deze keer meer honger had dan de eerste keer. Tot haar genoegen zag ze dat Marten en Antonin beide geen opmerking wisten te maken.
Na het eten verschenen de toetjes en toen de laatste kruimel van elk bord weg was verdwenen die ook. Professor Wafelaar hield nog een toespraak en zei toen: ‘Welterusten allemaal.’ Iedereen stond op en Bellatrix zei tegen haar zusje: ‘Ga maar mee met de rest, ik zie je morgen wel.’ Narcissa knikte en volgde de andere eerste jaars. Bellatrix liep met Marten, Antonin, Barbara en Annelous naar de leerlingenkamer van Zwadderich. ‘Wat is het wachtwoord?’ vroeg Antonin toen ze daar aankwamen. ‘Sukkel, heb je niet gehoord wat die Klassenoudste zei?’ zei Marten. Antonin schudde zijn hoofd. Bellatrix grijnsde omdat ze niet kon geloven dat iemand zo stom kon zijn, hun Klassenoudste had het zo hard gezegd dat het haar niks verbaasd had als de Griffoendors er ook van wisten.
‘Slangendoodskop,’ zei Marten toen met een zucht en ze liepen naar binnen. Daar ploften ze op de banken neer en zagen de eerste jaars binnen komen. Hun Klassenoudste legde aan de eerste jaars uit hoe het werkte en zei toen ‘welterusten.’ Hij ging bij zijn vrienden zitten en een paar van de eerste jaars liepen gelijk naar boven, om te kijken waar ze sliepen. Narcissa zwaaide nog even naar Bellatrix, die terug zwaaide, en liep toen met een groepje meisjes mee naar de leerlingenkamer.
Rond een uur of twaalf besloot Bellatrix om ook maar naar bed te gaan. Ook Barbara en Annelous stonden op, waar zij een kamer meedeelde. ‘Welterusten,’ zeiden ze en ze liepen naar boven. Bellatrix kleedde zich om, deed haar haren los en stapte in bed. ‘Truste,’ mompelde ze en ze viel al snel in slaap.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 14-05-2010, 20:38 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Die volgende ochtend werd ze vroeg wakker. Ze besloot om zich maar alvast om te kleden, en pas toen ze met haar make-up bezig was werden Annelous en Barbara ook wakker. ‘Morgen,’ mompelde Annelous terwijl ze zich omklede. ‘Hoi,’ zei Bellatrix, terwijl ze geconcentreerd bezig was met haar make-up. Ze smeerde een dikke laag zwarte mascara op, deed een beetje grijze oogschaduw op en een niet al te donkere lipgloss. Ongeduldig wachtte ze op Annelous en Barbara.
Uiteindelijk liepen ze met z’n drieën naar beneden en zagen dat Marten, Antonin en Lucius op de bank zaten. ‘Morgen,’ zei Lucius. ‘Hoi,’ zeiden de meiden. ‘Lekker geslapen?’ vroeg Marten met een grijns, toen hij het chagrijnige gezicht van Annelous zag. ‘Kop dicht, Vilijn,’ mompelde Annelous, de eerste schooldag ’s ochtends was ze nooit zo vrolijk. ‘Noem me geen Vilijn,’ siste Marten. Hij haatte die naam, en dat wisten Bellatrix, Annelous en Barbara maar al te goed.
‘Gaan jullie ook ontbijten?’ vroeg Lucius, om de stilte te verbreken. De meiden knikten. ‘Kom, dan gaan we mee,’ zei Lucius tegen Marten en Antonin. Ze stonden op en liepen met de meiden mee naar de Grote Zaal. Daar aangekomen zag Bellatrix haar neefje Sirius aan de tafel van Griffoendor zitten, die keek haar ook aan en vlug wendde ze haar blik af en liep snel naar de tafel van Zwadderich. Ze voelde dat Sirius’ blik haar nog steeds volgde.
Halverwege het eten zag Bellatrix dat haar zusje Narcissa binnenkwam, met een groepje meiden. Ze glimlachte, dat had ze snel gedaan, bedacht ze zich. Narcissa plofte naast Bellatrix neer en zei vrolijk: ‘Goedemorgen.’ ‘Morgen,’ zei Bellatrix, terwijl Narcissa’s vriendinnen naast Narcissa of tegenover Narcissa gingen zitten. ‘Leuke kamergenoten?’ Narcissa knikte. ‘Dit zijn ze,’ zei ze. Bellatrix glimlachte naar de meiden en werd toen aangesproken door Annelous. ‘Weet jij waar professor Slakhoorn is?’ vroeg ze. Bellatrix keek naar de Oppertafel. ‘Daar,’ zei ze en ze wees naar een mollige meneer. ‘O, wat stom van me,’ zei Annelous. ‘Helemaal niet gezien.’ ‘Je bent gewoon scheel, geef maar toe,’ zei Antonin. Annelous keek hem vuil aan. ‘Kop dicht,’ siste ze.
Hij grijnsde nog maar ging er verder niet op in. Toen ze klaar waren met eten moesten ze wachten tot professor Slakhoorn dat ook was. Hij deelde uiteindelijk de lesroosters uit. ‘Eerste uur Bezweringen,’ zei Annelous, die hun rooster bekeek. ‘Laten we dan maar onze tassen pakken,’ zei Bellatrix en ze stond op. Ze wilde ze snel mogelijk bij Antonin weg zijn, wat haatte ze hem! Helaas besloten Marten, Antonin en Lucius om hun tassen ook maar te pakken en liepen dus weer met Annelous, Barbara en Bellatrix mee. ‘Het lijken wel schoothondjes,’ mompelde Bellatrix. Annelous grijnsde.
‘Slangendoodskop,’ zei Barbara en ze gingen de leerlingenkamer in. Hier scheidden hun wegen, de meiden liepen naar hun slaapzaal en de jongens naar die van hun. Voor de rest kwamen ze elkaar niet meer tegen. Nog maar met z’n drieën liepen ze naar het Bezweringenlokaal. Deze les hadden ze samen met de Ravenklauwers. ‘Nurdjes,’ mompelde Annelous, terwijl ze arrogant naar de Ravenklauwers keek. ‘Sommige zijn echt helemaal gestoord,’ zei Barbara, dit bedoelde ze niet gemeen, het was gewoon zo. Sommige geloofden in de raarste dingen, te raar om op te noemen. ‘Je bedoeld zeker die Leeflang,’ zei Bellatrix. ‘Ik wilde geen namen noemen, maar die bedoel ik inderdaad wel,’ zei Barbara. ‘Xenofiles Leeflang,’ mompelde Annelous. Verder konden ze niet op hun gesprek ingaan want de deur van het klaslokaal ging open. Een man met korte, zwarte haren zei “Goedemorgen” tegen de leerlingen en liet hun binnen.
Het kwam Bellatrix, Annelous en Barbara goed uit dat je een tafeltje met z’n drieën moest delen. Zo konden ze ongestoord met z’n drieën aan een tafeltje achterin zitten. Annelous stootte Bellatrix aan en wees naar het tafeltje naast hun. Bellatrix keek wie daar zat en grijnsde. Severus Sneep zat in zijn eendje aan die tafel. ‘Het is echt een gothic,’ zei Barbara, en ze trok een vies gezicht toen ze naar Severus keek. Bellatrix en Annelous grinnikten om Barbara’s opmerking. Maar ja, ze had natuurlijk wel gelijk.
Professor Sandd startte de les. ‘Sla pagina 2 van je boek open,’ zei hij. Dat deden ze allemaal. Verveeld staarde Bellatrix naar haar boek. Ja hoor, de lessen waren begonnen.
Dit bericht is gewijzigd op 14-05 20:41.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 16-05-2010, 18:32 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Bedankt voor jullie reacties 
Na Bellatrix idee duurde die lessen ook veel te lang, en gingen de pauze’s veel te snel voorbij, ondanks dat ze door Marten, Antonin en Lucius werden gestoord. ‘De laatste les!’ zei Bellatrix en ze sprong het lokaal in. ‘Doe niet zo blij en dramatisch,’ zei Annelous. ‘Morgen beginnen ze weer hoor.’ ‘Ik denk nu eventjes alleen maar aan nu,’ bracht Bellatrix ertegen in en ze ging aan een tafeltje zitten. Annelous kwam naast haar zitten en Barbara ging achter hun zitten.
‘Goedemiddag,’ begon hun lerares Gedaanteverwisselingen de les. ‘De laatste keer dat we dit horen,’ fluisterde Bellatrix met een grijns tegen Annelous. ‘Hou nou eens op,’ siste deze. Ook professor Swann begon uit te leggen wat ze deze les gingen doen. ‘Weet je waar ik naar uitkijk?’ zei Bellatrix terwijl een meisje van Griffoendor de spullen uitdeelde waar ze op moesten oefenen. ‘Nou?’ ‘Ik kijk uit naar de lessen waarin we eindelijk leren een faunaat te worden.’ Annelous zuchtte. ‘Dan kan je nog lang wachten, volgens mij wordt die stof pas in het zevende of zesde jaar beoefend.’ Bellatrix haalde haar schouders op. ‘Dat betekent toch niet dat ik er niet naar uit mag kijken?’ zei ze. ‘Nee, je hebt gelijk,’ zei Annelous. ‘Ik heb altijd gelijk,’ zei Bellatrix terwijl ze haar pen aan pakte. ‘Wat in vredesnaam is dit?’ Met een vies gezicht keek ze naar de pen.
‘Dat, juffrouw Zwarts, is een pen,’ zei professor Swann. Bellatrix keek arrogant van de pen naar professor Swann en legde hem toen op haar tafel, alsof die besmet was. ‘Dreuzels,’ mompelde ze. Annelous grinnikte om haar opmerking en legde haar eigen pen ook op haar tafel. ‘Een pen in een veer veranderen, is dat niet een eerste jaars opdracht?’ zei Bellatrix, net iets te hard. ‘Nee juffrouw Zwarts, eerste jaars beginnen met een speld,’ zei professor Swann. Bellatrix zuchtte en deed haar boek open op bladzijde tien. ‘Je boek heb je niet nodig,’ zei professor Swann. ‘Dit is gewoon een opdracht om weer even in te komen, na die lange zomervakantie.’
Uiteindelijk mochten ze de pennen weer terug in de doos doen en ging de bel. Bellatrix was als eerste het lokaal uit. ‘Zullen we naar buiten gaan?’ stelde Barbara voor, omdat het toch nog mooi weer was. ‘Waarom niet?’ zei Bellatrix en ze liepen naar buiten. Narcissa en hetzelfde groepje meiden van vanochtend kwamen ze tegen bij het meer.
‘Cissy, hoe gingen de lessen?’ vroeg Bellatrix, die voor even bij het groepje meiden bleef staan. ‘Narcissa was de beste van de klas!’ zei een meisje met zwarte haren. Trots keek Narcissa Bellatrix aan. 'Goed hé?' zei ze. Bellatrix glimlachte. ‘Dat is zeker goed,’ zei ze. ‘Ze heeft wel 60 punten deze dag binnen gehaald voor Zwadderich,’ zei hetzelfde meisje weer. ‘Dat heb je goed gedaan, Cissy,’ zei Bellatrix. Narcissa straalde. Bellatrix klopte even op Narcissa’s schouder en liep toen weer naar haar vriendinnen.
Na een tijdje zagen ze een groepje jongens voorbij komen. ‘Kijk eens wie we daar hebben,’ zei Bellatrix en haar ogen volgden het groepje jongens. ‘Sirius Zwarts en zijn bende.’
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 26-05-2010, 17:38 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
‘Wat is er?’ hoorde ze James vragen. Sirius knikte naar Bellatrix. James keek haar aan en Bellatrix keek arrogant terug. Toen die weer wegkeek keek ze Sirius aan. Het verbaasde haar dat zijn blik geen woede uitstraalde, maar pure interesse. Het leek zelfs of hij haar wilde aanspreken.
Maar voordat Bellatrix het echt goed kon zien werd zijn blik van haar losgescheurd omdat Lucius naar hem riep. ‘Moet je wat, Zwarts?’ zei hij. Sirius keek hem wel met een duistere blik aan. ‘Dat gaat jou niks aan,’ zei Sirius. Bellatrix wist dat dit een verkeerd antwoord was, want Lucius was namelijk Klassenoudste. ‘Gaat mij niks aan? Ik ben toevallig Klassenoudste, jij niet,’ zei Lucius. Verstandig genoeg negeerde Sirius deze opmerking. Hij keek nog even naar Bellatrix en liep toen weer door, het groepje volgde hem.
‘Lafaard, ik snap niet dat jij in Griffoendor zit,’ zei Lucius en hij ging bij Bellatrix, Barbara en Annelous zitten. Ook Marten en Antonin kwamen erbij zitten. ‘Enig idee wat Zwarts moest?’ vroeg Lucius aan Bellatrix. Die schudde haar hoofd. ‘Leuke dag gehad?’ vroeg Antonin met een grijns. Annelous snoof. ‘Alsjeblieft, hou je mond erover,’ zei ze. ‘Nog steeds chagrijnig hé.’ Annelous keek hem vuil aan. ‘Tegen jou wel,’ zei ze ijzig. ‘Moet ik bang worden?’ Annelous opende haar mond om er iets tegenin te brengen maar Barbara onderbrak haar. ‘Alsjeblieft, geen ruzie,’ zei ze.
Sorry voor het korte stukje, maar moet eten.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
Ginny-w
|
Geplaatst op 02-06-2010, 20:57 |
Reageer
|
Berichten: 6314
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Geen reacties meer? ;(
Ze bleven nog een hele tijd kletsen totdat het half zes was. Bellatrix’ maag rommelde. ‘Uuh, jongens, ik stel voor dat we naar de Grote Zaal gaan,’ zei Bellatrix. Barbara keek op haar horloge. ‘Goed idee,’ zei ze en ze stond op. De rest stond ook op en in een groepje liepen ze naar de Grote Zaal. Onderweg kwamen ze een groepje eerste jaars Griffoendors tegen. ‘Zullen we een geintje uithalen?’ stelde Antonin voor. Marten grijnsde. ‘Maar alleen als er geen leraar in de buurt is,’ zei hij. ‘O ja, stel je voor dat je reputatie achteruit gaat,’ zei Antonin, met een klein beetje sarcasme in zijn stem.
Marten leek dit wel te horen maar ging er niet op in. ‘Goed, alle twee een andere spreuk,’ zei Marten. Antonin knikte. ‘Wel snel, dadelijk zijn ze weg,’ siste Annelous. ‘Blijven wij erbij staan?’ vroeg Barbara. Bellatrix keek haar aan en zag aan de blik in haar ogen dat ze dit liever niet wilde. ‘Goed, wij gaan alvast naar de Grote Zaal,’ zei ze toen maar. Annelous keek haar aan. ‘Waarom?’ vroeg ze. Dit wilde zij juist wel zien. Bellatrix knikte naar Barbara en Annelous snapte het meteen.
‘Oké, dan gaan wij alvast,’ zei ze en ze liepen door. ‘Waarom moeten Zwadderaars Griffoendors toch altijd pesten?’ vroeg Barbara. ‘Bar, dat weet je toch? Dat zit er gewoon in,’ zei Bellatrix. ‘Dat is waar,’ mompelde Barbara. Ze schoven aan de tafel van Zwadderich. Bellatrix schepte haar bord vol met allerlei eten. ‘Heb je zo’n honger?’ vroeg Annelous verbaasd. Bellatrix knikte.
Terwijl ze at keek ze naar de tafel van Griffoendor. Andromeda zat vrolijk met een meisje te praten, Lily heette ze, dacht Bellatrix. En haar neefje Sirius zat met zijn gebruikelijke vrienden te praten. Ineens gebeurde er iets heel plotselings, Sirius keek haar ineens recht in haar ogen aan. Vlug wendde Bellatrix haar blik af.
Was dat toeval of wist hij dat ze naar hem gekeken had? Ze voelde dat zijn blik nog steeds op haar gericht was en durfde niet meer naar de tafel van Griffoendor te kijken, dus knoopte ze gauw een gesprek aan met Annelous. Terwijl ze dat deed kwamen een grijnzende Antonin en Marten bij hun zitten. ‘En? Vertel me alles!’ zei Annelous tegen Marten en Antonin. ‘Het was weer geweldig,’ zei Antonin met een tevreden blik. ‘Ja, ik heb het wel een beetje gemist in de zomervakantie,’ gaf Marten toe. ‘Hoe kun je zoiets nou missen?’ mompelde Barbara zachtjes en vol walging.
‘Eentje ervan ligt nu in de ziekenzaal,’ zei Antonin. ‘Wie heeft dat veroorzaakt?’ vroeg Barbara. ‘Ik,’ zei Antonin trots. Barbara moest zich inhouden om niet op hem uit te barsten. ‘Jij niet?’ vroeg Annelous aan Marten. ‘Nee,’ zei Marten. ‘Ik bouw het op.’ Antonin grijnsde. ‘De slachtoffer op het einde van het jaar heeft altijd het meeste pech,’ zei Antonin. Marten knikte. ‘Weetje, volgens mij zijn jullie wel een béétje doelloos,’ zei Bellatrix. ‘Klopt,’ gaf Antonin toe. ‘Kunnen jullie dan niet beter in iets oefen van wat je later wil worden?’ vroeg Bellatrix. ‘Dat doen we al, ik tenminste,’ zei Marten.
Bellatrix keek hem verbaasd aan. ‘Weet je dan niet wat ik later wil worden?’ vroeg Marten. Bellatrix schudde haar hoofd. ‘De machtigste tovenaar van de hele wereld!’ Bellatrix zuchtte. ‘Marten, dat is toch geen beroep?’ ‘Noem me geen Marten!’ ‘Dat is toch je gewone naam?’ ‘Ja, maar eigenlijk wil ik niet zo genoemd worden,’ zei Marten. ‘Hoe dan?’ vroeg Bellatrix. ‘Voldemort,’ zei Marten.
O ja, jullie kunnen me trouwens ook privéberichtjes sturen met ideën die ik in het verhaal kan doen. Suggesties zijn altijd welkom!
Dit bericht is gewijzigd op 02-06 20:59.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Help will always be given at Hogwarts to those who ask for it. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Bellatrix' Story - 1
Maar verhalen hoeven niet altijd te kloppen hé.
