|
fleur
|
Geplaatst op 20-03-2010, 22:48 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Elena Potter, de dochter van James Sirius Potter en Tessa Potter-Fellers, was 16 jaar oud en zou dus aan het 6e jaar op Zweinstein beginnen.
De eerste 5 jaar had ze op Beauxbatons gezeten, omdat ze geen zin had om naar dezelfde school te gaan als haar familie al jaren deed. Ze was een echte puber en luisterde absoluut niet naar haar ouders, wat deze ook zeiden.
Ze had altijd de verkeerde vrienden en deed juist het tegenovergestelde van wat haar gezegd werd. Ze was er van overtuigd dat ze alles wel aankon, geen hulp nodig had en zocht dus ook geen hulp, en al helemaal niet van een volwassene!
Dit zorgde bij haar vader altijd voor grote zorgen, maar haar moeder was er van overtuigd dat het wel goed zou komen en ze uiteindelijk de goede weg wel zou kiezen. Op zulke momenten lachte Elena haar moeder alleen maar uit en ging er verder niet op in.
Ze liep station King Cross binnen en volgde een aantal andere heksen en tovenaars. Dit zag ze aan de hutkoffers die ze op hun karretje hadden liggen en ze spraken over Zwerkbal. Bij perron 9 en 10 stopte ze en Elena zag hoe het stel op de muur afliep en toen verdwenen. Daar was dus de ingang naar perron 9 3/4, bedacht ze zich. Ze pakte haar karretje goed vast en rende toen op de muur af. Ze keek om zich heen toen ze op het perron stond en zag toen een bordje met peroon 9 3/4. Op de rails stond een oude locomotief met de naam Zweinsteinexpress. Elena snoof toen ze de trein zag. Echt weer wat voor zo'n oude school, zo'n oude trein, dacht ze bij zichzelf. Ze gaf haar hutkoffer af en stapte toen de trein in, op zoek naar een lege coupé. Toen ze door de trein liep werd ze door veel jongens nageken en ze glimlachte breed. Ze had altijd al veel aandacht gehad van de jongens en ze vond het geweldig!
Uiteindelijk stond ze voor een lege coupé en stapte naar binnen. Dit was het dan, dacht ze.. een nieuw begin
Dit bericht is gewijzigd op 20-03 22:49.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 21-03-2010, 16:41 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
De trein begon te rijden en Elena keek naar buiten. Ze zag het landschap langs zich heen schieten en het veranderde van een gewoon platteland tot een ruig gebergte.
Ze keek op toen ze geklop op de deur hoorde en zag een meisje met lang, bruin haar en een vriendelijk gezicht, maar zo zag Elena het niet. Ze zag er veel te vriendelijk uit, vond Elena. Het meisje deed de deur open en Elena keek haar arrogant aan.
"Hoi.. het is overal vol, mag ik er misschien bij komen zitten?" vroeg ze zacht en verlegen. Elena bleef haar even aankijken en keek toen weer naar buiten, zonder haar antwoord te geven. Het meisje zag dit als een ja en ging op de bank tegenover Elena zitten.
"Ik heet trouwens Kim, Kim Mason" zei het meisje vriendelijk. Elena keek haar aan met een blik van: Ja, nou en? Maar ze zei het niet.
"Elena, Elena Potter" zei ze daarom maar en keek toen weer naar buiten. Kim glimlachte. "Familie van Harry Potter?" vroeg ze nieuwschierig. Elena keek weer op en begon zich nu wat te ergeren aan dit meisje. Kon ze haar nooit eens met rust laten?!
"Ja.. Harry Potter is mijn opa.." mompelde ze en nam nu niet de moeite om naar buiten te kijken, omdat Kim waarschijnlijk wel weer tegen haar zou gaan praten. Kim glimlachte even. "In welke afdeling zit je eigenlijk?" vroeg ze toen belangstellend.
Elena haalde haar schouders op "Geen idee.. Ik moet me straks melden bij één of andere professor Hale en dan gaan ze kijken in welke afdeling ik kom.." mompelde ze. Kim glimlachte weer "Ik hoop dat je in Griffoendor komt, daar zit ik ook"
"We zullen zien.." mompelde Elena. Ze hoopte zelf eigenlijk niet dat ze in Griffoendor kwam, omdat haar hele familie daar ook had gezeten. Ze had dan liever Zwadderich, dat paste beter bij haar. Er kwam een glimlach op haar gezicht als ze dacht aan hoe haar vader zou reageren als hij te horen kreeg dat ze in Zwadderich zat. Hij zou het vreselijk vinden, net als haar opa trouwens. Haar opa, Harry Potter dus, was altijd erg trots geweest op het feit dat hij in Griffoendor had gezeten en wat hij allemaal had gedaan voor Zweinstein. Hij zou een hartverzakking krijgen als zijn kleindochter in Zwadderich zat, omdat daar zijn grootste vijand had gezeten, Draco Malfidus.
Met de jaren had Harry wel beter met Draco om kunnen gaan, maar vrienden waren ze nooit geworden. Elena schrok op toen ze opeens een stem door de trein hoorde die zei dat ze bijna bij Zweinstein waren. Ze stond op om zich om te kleden, net als Kim. Ze hadden zich net omgekleed toen de trein plotseling stil stond. Elena liep achter Kim aan, de trein uit. Elena keek om zich heen en zag toen opeens een reus staan, Hagrid dus.. Was hij er nogsteeds?!, dacht ze bij zichzelf en liep snel met de meute mee, richting de koetsen. Ze stapte in een koets en Kim kwam bij haar zitten, net als een ander meisje en twee jongens. De twee jongens keken met grote ogen naar Elena, maar Elena negeerde ze en keek naar buiten toen de koets wegreed. Op naar Zweinstein
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 22-03-2010, 17:24 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Elena keek naar het grote kasteel dat zich boven hun uittorende en was onder de indruk. Zweinstein was mooier dan Beauxbettons, dat was zeker. Beauxbettons had niks magisch, Zweinstein absoluut wel.
De koets stopte en Elena stapte uit om met Kim het bordes van het kasteel op te lopen. Ze kwamen bij twee grote deuren, de toegang naar Zweinstein. Elena liep met Kim naar binnen en keek om zich heen. “Hoe vind je het?” vroeg Kim zacht. Elena glimlachte even “Prachtig” zei ze toen zacht.
Een paar meter bij hun vandaan stond een vrouw, dat was waarschijnlijk professor Hale, dacht Elena. De vrouw kwam op hun aflopen “Jij moet juffrouw Potter zijn, nietwaar?” vroeg ze en Elena knikte.
“Welkom op Zweinstein. Ik ben professor Hale, zou u even met mij mee willen komen?” vroeg ze en liep naar de andere kant van de Hal, waar een kleine gang was. Elena keek Kim even aan “Ik zie je later wel..” mompelde ze en liep toen achter professor Hale aan.
Professor Hale stond bij een klein kamertje op haar te wachten en hield de deur voor haar open. In het kamertje stond alleen maar een bureau met een stoel er achter en twee stoelen er voor.
Op het bureau lag een oude, sjofele hoed. Dat moest de Sorteerhoed zijn, dacht Elena.
Ze ging op een stoel zitten toen professor Hale haar wenkte dat ze kon gaan zitten en keek toen naar professor Hale, die tegenover haar plaats nam.
“Welkom op Zweinstein. Ik ben dus professor Hale, het afdelingshoofd van Huffelpuf. Andere leerlingen worden altijd in het eerste jaar gesorteerd, maar omdat u nu pas op Zweinstein komt, wordt u nu nog gesorteerd. De Sorteerhoed zal beslissen welke afdeling vanaf nu uw thuis is en in welke leerlingenkamer u dus mag verblijven tussen de lessen door en als u vrij bent. Zoals ik net aangaf, ben ik het afdelingshoofd van Huffelpuf. Professor Lubbermans is het afdelingshoofd van Griffoendor, professor Banning van Ravenklauw en professor Sneep van Zwadderich. Professor Anderling is het hoofd van de school.” Elena keek haar verbaasd aan. Waren die leraren er nog steeds? Moesten ze niet eens met pensioen gaan? Zelfs haar opa en oma hadden les van ze gehad, dacht ze. “Er zullen verder vast ook nog wel vragen zijn en dingen die besproken moeten worden. We moeten onder andere kijken of de lesstof die je op Beauxbettons gehad hebt aansluit op de lesstof van Zweinstein, maar dit kunt u altijd bespreken met uw afdelingshoofd” Professor Hale leek klaar met haar verhaal, want ze pakte nu de Sorteerdhoed en zette deze op Elena haar hoofd.
“Hmm, lastig, erg lastig.. Je beschikt over een goed stel hersens en hebt zeker ook ambitie om je doelen na te streven. Verder beschik je ook over veel moed, maar in welke afdeling moet ik je plaatsen.. Hmm.. We houden het maar op GRIFFOENDOR” . Elena kreunde zacht toen de hoed dit zei. Ze had gehoopt dat ze in Zwadderich zou komen, nu zou ze net als de rest van haar familie ook in Griffoendor moeten doorbrengen.. “Gefeliciteerd. Uw afdelingshoofd is dus professor Lubbermans, u kunt eventuele vragen die u heeft aan hem stellen. U kunt nu met uw medeleerlingen genieten van het feestmaal” zei professor Hale en stond op. Elena stond ook op en liep het kamertje weer uit, naar de Grote Zaal. De laatste binnen druppelde nog binnen en liepen snel naar de Grote Zaal. Elena zag Kim zitten en liep op haar af om bij haar aan tafel te gaan zitten.
“Wat leuk, je zit ook in Griffoendor!” zei Kim blij en Elena knikte. Professor Hale kwam de Grote Zaal inlopen, met een grote groep leerlingen achter zich. De eerstejaars.
Ze hielden stil voor de lerarentafel en professor Hale vertelde wat er zo ging gebeuren. Toen ze klaar was met haar uitleg haalde ze een perkament tevoorschijn en las toen één voor één de namen voor.
Elena haar ogen schoten naar de lerarentafel en zag meteen Sneep zitten, in gesprek met Anderling. Aan de andere kant van Anderling zat Marcel Lubbermans. Elena kende hem, omdat haar opa goed bevriend was met hem. Het zou nu wel raar zijn, om hem als professor aan te spreken, bedacht ze zich.
Het sorteren was klaar en Anderling stond op “Eet smakelijk allemaal” zei ze en meteen toen ze uitgesproken was verscheen het eten op tafel. Elena keek naar al het eten. Hier was veel meer keuze dan Beauxbettons..
Na het eten vertelde Anderling nog wat over de regels van Zweinstein en wenste iedereen toen een goede nacht. Elena stond op en liep achter Kim aan, naar de leerlingenkamer. Onderweg keek Elena haar ogen uit, haar idee klopte, het was echt een magische plek, Zweinstein.
“Limoentjesfris” zei Kim tegen een portret van een Dikke Dame en deze zwaaide opzij en er was een kleine ingang naar een grote, ronde kamer zichtbaar.
“Welkom in Griffoendor” zei Kim glimlachend en Elena stapte de leerlingenkamer in.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 24-03-2010, 17:43 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
"Hee, wakker worden slaapkop!" riep Kim vlakbij het oor van Elena. Elena schrok wakker "Tizzer?" mompelde ze, nog half in slaap.
"Het is half 8, over een uur beginnen de lessen al, en je wil vast nog wel even douchen." Elena kreunde en kwam langzaam omhoog van het bed.
"Wat, half 8 al?" zei ze toen geschrokken en sprong het bed uit. Ze pakte haar spullen en rende naar de badkamer, over haar eigen voeten struikelend.
Ze douchte snel, droogde haar haren voor ze die opstak en deed een beetje make-up op.
Vervolgens kleedde ze zich snel om en liep naar de leerlingenkamer, waar Kim op de bank zat. De ogen van de jongens schoten meteen naar Elena en Elena glimlachte.
"Zullen we gaan eten?" vroeg ze poeslief aan Kim. Kim knikte en liep samen met Elena de leerlingenkamer uit, naar de Grote Zaal.
Ze liepen door de hal, toen Elena opeens haar hoofd draaide omdat ze een groep achter zich hoorde.
Het waren 3 jongens en 2 meisjes, zo te zien uit Zwadderich. Elena liet haar ogen even over de jongens glijden en haar ogen bleven toen op de middelste jongen gericht. Hij had donkerblond, kort haar een blauw grijze ogen.
Dit kon niet missen, dit was de kleinzoon van Draco Malfidus.
Er verscheen een glimlach op Elena haar gezicht en de jongen keek op, in haar ogen.
Hij keek haar even arrogant aan, maar glimlachte toen, een prachtige glimlach.
"Wie is die jongen die achter ons loopt?" vroeg Elena zacht aan Kim. Kim draaide haar hoofd om te kijken wie achter hun liep. "Heb je het over Malfidus? Christian Malfidus?" vroeg Kim verbaasd en ze keek Elena aan. Elena glimlachte "Als die blonde Christian Malfidus is, ja" zei ze glimlachend. Kim keek haar verbaasd aan "Hoezo wil je dat weten?" vroeg ze toen zacht en Elena glimlachte weer "Hij is schattig" Kim keek haar met grote ogen aan "Dat meen je toch niet sirieus he? Hij is een Malfidus Elena, net zo erg als zijn grootvader.."
Elena glimlachte weer en haald haar schouders op. Dat hij net zo erg was als zijn grootvader, maakte hem in haar ogen alleen maar interessanter.
Elena ging naast Kim aan de tafel van Griffoendor zitten en keek naar Christian, die af en toe ook even een blik naar haar toewierp en grijnsde als hij haar ook zag kijken.
Kim zag dat Elena naar Christian keek en zuchtte "Wat zie je in hem Elena? Hij is echt niet leuk hoor.." zei ze zacht. Elena glimlachte, maar antwoorde niet.
Professor Lubbermans kwam langslopen met de roosters en keek nu naar Elena. "Welkom op Zweinstein, juffrouw Potter. Hier is uw rooster" zei hij en gaf het rooster aan haar. Elena glimlachte. Het was raar.. eerst iemand steeds zien als gewoon Marcel Lubbermans, en dan nu opeens als haar leraar en afdelingshoofd..
"Dankuwel" zei ze glimlachend en professor Lubbermans glimlachte terug.
Hij liep naar Kim en gaf haar ook haar rooster en liep verder om de andere leerlingen hun rooster te geven. Elena bekeek haar rooster en glimlachte breed.
"Het eerste uur Toverdranken.. met Zwadderich" zei ze dromerig en keek weer naar Christian
Dit bericht is gewijzigd op 24-03 20:19.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 25-03-2010, 17:30 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Kim keek verbaasd naar Elena, maar zei niks en at haar eten op. Om twintig over 8 stonden ze op om naar de kerkers te gaan. Christian en zijn vrienden stonden net ook op en Elena glimlachte weer even naar hem.
Kim schudde haar hoofd, hoe kon Elena wat in hem zien? Ze keek Elena aan, maar die keek alleen maar dromerig voor zich uit. Ze liepen naar de kerkers en wachten voor de deur van het lokaal. Christian en zijn vrienden kwamen aanlopen en Christian keek weer even naar Elena.
Op dat moment kwam professor Park aanlopen, hun leraar Toverdranken. Hij deed het deur van het lokaal open en iedereen liep langzaam naar binnen.
Elena ging met Kim achterin het lokaal zitten bij twee ketels en Kim pakte haar boek. Elena bukte zich met tegenzin om ook haar boek te pakken en legde die op de tafel.
Professor Park ging achter zijn bureau zitten met een namenlijst die hij op begon te lezen. "Elena Potter" zei hij uiteindelijk en Elena stak haar hand op, als teken dat zij dat was. Christian keek haar met grote ogen aan, omdat ze een Potter was.
"Volgensmij is hij niet zo blij dat jij een Potter bent, Elena" zei Kim zacht tegen Elena. Elena keek naar Christian en zag ook het ongeloof in zijn ogen. Ze glimlachte naar hem, maar hij glimlachte of grijnsde niet terug..
"Verdomme!" siste Elena tussen haar tanden door. Kim keek haar verbaasd aan "Wat is er aan de hand?"
"Ik ben familie van Harry Potter, dat is er aan de hand!" siste Elena kwaad.
"Daar is toch niks mis mee?" vroeg Kim zacht, proberend Elena wat te sussen. Elena keek haar arrogant aan "Niks mis mee?! Alles is daar mis mee!" zei ze kwaad en negeerde Kim de rest van de les, af en toe een blik naar Christian werpend, maar die keek haar niet meer aan.
"Ruim jullie boeken maar weer op" zei professor Park verveeld en Elena stond snel op om het lokaal uit te gaan. In de gang bleef ze staan, ze wou nu wel eens met Christian praten en hem duidelijk maken dat het niet uit maakte dat ze een Potter was, dat was alleen maar een naam, dat had verder niks te beteken. Wat betekende een naam nou eenmaal? Helemaal niks..
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 26-03-2010, 09:42 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Kim kwam het lokaal uit en keek Elena afwachtend aan "Ga maar vast, ik kom zo wel" zei Elena en Kim liep langzaam door. Elena keek naar alle mensen die het lokaal uit kwamen lopen en zag toen opeens Christian. Hij liep achteraan, wat een stuk makkelijker was voor Elena om hem aan te spreken.
Hij kwam langslopen en Elena legde een hand op zijn arm. Christian keek verbaasd naar de hand op zijn arm en keek toen van wie hij was. Hij schrok toen hij Elena zag staan. "Wat moet je?" siste hij naar haar, maar Elena bleef hem kalm aankijken.
"Ik wil alleen maar even weten wat je er zo erg aan vind dat ik familie ben van Harry Potter" zei ze kalm. Christian keek haar verbaasd aan "Dat meen je niet he? Alles is daar een probleem aan, onze grootvaders waren vijanden Elena"
Elena glimlachte toen hij haar naam zei en keek hem weer aan "Nou en? Betekend dat dat wij niet met elkaar om mogen gaan? Onze grootvaders hebben hier niks mee te maken, wij leven nu, niet bijna 60 jaar geleden. Of is het soms ook een probleem dat ik in Griffoendor zit?"
Christian keek haar met grote ogen aan "Nee, natuurlijk niet" zei hij snel "Ook al was je één van de braafste van Griffoendor, dan zou ik het nog niet erg vinden.."
"Wat is je probleem dan?" vroeg Elena nu zacht en Christian zuchtte en keek haar weer aan. "Ik weet het niet, Elena.." zei hij zacht en liep toen weg.
Elena keek hem na en liep toen zelf ook langzaam de kerkers uit om naar de kassen te gaan voor Kruidenkunde.
Kim keek haar verwachtingsvol aan toen ze binnen kwam en ook professor Lubbermans keek naar haar. "Fijn dat u zo op tijd komt, juffrouw Potter" zei hij tegen haar. "Zal niet meer gebeuren.." mompelde Elena zacht en ging toen naast Kim staan. Kim keek Elena weer aan, maar zweeg, omdat ze niet zeker wist of Elena nog boos op haar was.
"Ik heb met Christian gepraat.." zei Elena na een lange tijd. Kim keek haar weer aan "En?" vroeg ze, benieuwd naar Elena haar verhaal.
"En niks.. Hij doet moeilijk over het feit dat onze grootvaders vijanden waren.. Hij vind het geen probleem dat ik in Griffoendor zit, zegt hij, maar hij kan ook niet zeggen wat nou echt het probleem is.." zei Elena zacht.
"Misschien beter als je hem vergeet Elena.." mompelde Kim en Elena keek haar meteen aan. "Dat meen je toch niet he? Hij is de leukste jongen die hier rondloopt Kim, ik ga hem niet zomaar uit mijn hoofd zetten om zo iets! Het zal misschien even duren, maar over een tijdje ben ik Christians vriendin, wacht maar af"
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
fleur
|
Geplaatst op 28-03-2010, 19:55 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Maar de weken gingen voorbij en Christian bleef Elena ontlopen. Elke keer als ze elkaar tegenkwamen in de gangen, keek Christian de andere kant op of liep opeens een andere gang in. Kim keek elke keer als Christian langskwam naar Elena, maar Elena bleef strak voor zich uit kijken.
Na 6 weken was Elena het zat en wachtte weer na Toverdranken op Christian.
Hij kwam het lokaal uitlopen en weer hield Elena hem tegen, voor hij wegliep.
Christian keek haar aan "Wat wil je nou Elena?" vroeg hij zuchtend.
"Ik ben er nu wel eens klaar mee Chris.. Waarom ontloop je me steeds?" vroeg Elena en keek hem strak aan. Christian glimlachte even toen ze hem Chris noemde, omdat hij dat normaal alleen van zijn vrienden toloreerde.
"Ik ontloop je niet.." mompelde hij toen en keek van haar weg. Elena lachte schamper. "O nee? Je durft me niet aan te kijken als ik je tegen kom. Of je slaat opeens een gang in, waar je helemaal niet heen hoeft.. Waar slaat dit op? Wat doe ik verkeerd? Volgensmij heb je al gemerkt dat ik niet ben als mijn grootvader. De enige gelijkenis is, is dat ik dezelfde achternaam heb" zei Elena en begon nu boos te worden. Christian keek haar weer aan. "Ik heb gemerkt dat je inderdaad niet zo bent als je grootvader.. maar je bent wel familie, Elena.. Wat zullen onze grootvaders zeggen als ze ons samen zien?" zei hij, haar andere vragen en uitspraken ontwijkend. Elena keek hem kwaad aan. "Wat maakt het uit wat zij denken of zeggen? Vind je dat echt belangrijk, wat zij zeggen? Want dat slaat nergens op, we leven nu!" siste ze kwaad naar hem.
Christian zuchtte, staarde voor zich uit en knikte toen langzaam "Je hebt gelijk.." zei hij zacht, maar Elena werd niet rustiger "Dat is alles wat je er over zegt? Dat ik gelijk heb? Natuurlijk heb ik gelijk, maar.." raasde Elena, maar werd afgekapt door Christians lippen op de hare. Elena keek hem geschrokken aan toen hij zijn lippen van de hare haalde en haar glimlachend aankeek.
"Wat.. wat was dat?" bracht Elena uit. Christian keek haar glimlachend aan "Ik liet je zien dat je gelijk hebt, dat onze grootvaders helemaal niks te maken hebben met wij willen of doen" zei hij glimlachend en kuste haar weer.
Na een tijdje keken ze elkaar weer aan "Ik denk dat we maar naar de volgende les moeten.." zei Elena zacht. Christian knikte glimlachend en ze liepen de kerkers uit.
"Ik zie je met de lunch wel" zei Christian, kuste haar snel en liep toen de trap op, terwijl Elena met een grote glimlach op haar gezicht naar buiten liep, naar de kassen. Wat was het leven toch heerlijk..
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 31-03-2010, 19:14 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Elena liep de kassen binnen en Kim keek meteen op. "Waarom ben je zo vrolijk?" vroeg ze verbaast.
Elena glimlachte breed en kwam naast haar staan, op hetzelfde moment als professor Lubbermans binnen kwam.
"Ik heb verkering met Christian" zei Elena stralend. Kim keek haar met grote ogen aan. "Dat meen je niet ech, toch?"
Elena knikte vrolijk. "Jawel, we hebben net gezoend"
Kim keek haar ongelovig aan. "Waarom hem, Elena? Er zijn hier zo veel jongens, en dan kies jij net hém?" ze schudde ongelovig haar hoofd.
Elena was op andere momenten waarschijnlijk kwaad geworden, maar het kon haar nu niet schelen hoe Kim reageerde, zij was gelukkig..
De les ging voor Elena in een roes voorbij en ze huppelde zowat terug naar het kasteel, op een afstandje gevolgd door Kim.
"Heerlijk, lunchpauze" zei Elena vrolijk en liep naar de Grote Zaal. "Wat is er zo leuk aan lunchpauze?" vroeg Kim verbaasd.
Elena grijnsde "dat ik Chris weer zie"
Kim zuchtte en liep meteen door naar de tafel van Griffoendor, terwijl Elena bij de deur bleef staan en wachtte tot Christian zou komen. Ze keek de Hal door en glimlachte breed toen ze hem haar kant op zag komen. Hij glimlachte terug en liep op haar af. “He schoonheid” zei hij glimlachend en Elena bloosde even. Christian kuste haar en keek haar toen weer glimlachend aan. “Me gemist?” vroeg hij en glimlachte vrolijk naar haar. Elena glimlachte even terug en knikte toen. “Ja, eigenlijk wel..” zei ze en bloosde weer. Christian grijnsde en kuste haar nogmaals. Vervolgens pakte hij haar hand en begeleidde haar naar de tafel van Griffoendor. “Eerst maar wat eten.. Ik zie je zo wel weer”zei hij, kuste haar nogmaals en liep toen naar de tafel van Zwadderich. Elena zuchtte even toen Christianbij haar wegliep, maar pakte toen toch maar wat te eten.
Kim keek chagrijnig naar Christian en keek toen Elena aan. “Echt waar.. wat zie je in hem?” mompelde ze zacht. Elena keek haar aan “Hou nou eens op, Kim.. Je kan het accepteren dat ik met hem ben, en als je het niet doet, blijf ik ook nog bij hem. Hij is gewoon leuk, alles is leuk aan hem. Er zijn maar weinig jongens zoals hem” zei Elena rustig. “Ja, andere zijn een stuk aardiger..” mompelde Kim en Elena deed alsof ze haar niet hoorde.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
|
|
fleur
|
Geplaatst op 07-04-2010, 17:01 |
Reageer
|
Berichten: 1428
moderator
Verstuur privé bericht
|
Elena at een stukje toast en stond daarna snel weer op van tafel om Chris op te wachten bij de deur. Ze hadden nog meer dan een half uur pauze, dus konden ze nog even samen zijn.
Elena stond er nog maar net of Chris kwam al aanlopen en grijnsde breed naar haar. Elena glimlachte terug en Chris drukte zijn lippen op de hare.
Na een tijdje keken ze elkaar weer lachend aan. “Dat is nog eens wat anders, dan elkaar steeds ontlopen” zei Chris glimlachend en Elena knikte instemmend. “Stukke beter” stemde ze in.
Kim kwam de Hal inlopen, keek even naar Elena en Chris en liep toen meteen verder.
“Volgens mij is je vriendin niet zo blij met me” zei Chris zacht en keek Kim na.
Elena keek ook even naar Kim. “Nee, is ze inderdaad ook niet.. Ze vind dat ik beter verdien, dat er wel leukere jongens rondlopen. Al heeft ze me nog nooit gezegd wie er dan leuker zijn..” zei Elena en grijnsde even naar Chris, die terug glimlachte.
Kort, maar heb nu niet echt idee wat er moet gebeuren.. vandeweek weer lang
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Friendship isn't about who came first and who you've known the longest. It's about who came and never left. |
|
|
|
|
|
|
Een nieuw begin - 1
Zonder e :P
