|
|
|
havanka
|
Geplaatst op 30-12-2008, 16:43 |
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
sorry voor het lange wachten, hier is het eerste stukkie van hoofdstuk 2
Hoofdstuk 2 Het project
‘T.J je bent beter!’ riep Chelly. Ze kwam aangefietst en zag haar vrienden op de hoek van de straat staan. ‘Gelukkig wel,’ zei T.J. ‘Laten we gaan. We hebben straks Nederlands en daar willen we niet te laat bij komen,’ zei Samantha. ‘Waarneer ga je je verjaardag vieren?’ vroeg Matt aan Chelly. ‘Dat laat ik je nog wel weten,’ zei Chelly met een knipoog. Ze stapte op haar fiets en keek even achterom. Ze zag haar vrienden ook op hun fietsen springen. In de verte zagen ze iemand anders fietsen. Een vreemd gevoel bekroop Chelly. Ze was bang dat het Lynn was. De laatste paar dagen had ze Lynn genegeerd. Lynn probeerde iedere keer samen te zijn met Chelly, om het haar te vragen. Dat voelde ze gewoon, maar ze bleef haar ontlopen. Dat was beter voor haarzelf en de rest. ‘Chelly jij gaat samen een project maken met Lisanne,’ zei meneer Goudsma. Walgend keek Chelly voor zich uit. ‘Wat?’ vroeg ze verbouwereerd. ‘Jullie biologie project moet gaan over het menselijk lichaam. Denk erom, het moet wel iets extra’s hebben,’ zei meneer Goudsma. Hij negeerde de reactie van Chelly en stelde toen het volgende koppel samen. Chelly keek even naar Lisanne. Het was een meisje wat altijd op de voorste rij zat. Ze draaide zich even om en keek angstig naar Chelly. Haar witblonde haren zaten warrig door elkaar en met diezelfde angstige blik draaide Lisanne zich om. Nu Chelly haar eens goed bekeek merkte ze dat Lisanne zich kinderlijk kleedde. Ze droeg een pluizig roze vest met een oude broek met poppetjes erop. Lisanne werd altijd gepest en was met niemand bevriend. Niemand mocht haar, ze was vreemd en leek niet helemaal normaal. Chelly vond het verschrikkelijk om met haar samen te werken. Direct vlogen de roddels in het rond. Lisanne en Chelly zouden de beste vrienden worden. Chelly keek verontwaardigd om zich heen, na dit gehoord te hebben. ‘Het komt goed,’ fluisterde T.J. ‘Je hoeft alleen maar een project te maken.’ ‘Dit is de ergste dag van mijn leven,’ mompelde Chelly. ‘Ik zat nog liever bij Lynn.’ ‘Spreek voor jezelf,’ mompelde Samantha. Ze legde haar hoofd in haar handen en keek nijdig naar haar nieuwe projectenpartner. ‘Ik ben samen met Rebecca,’ zei Matt. Hij wierp een stevig meisje een vuile blik toe. Ze werd knalrood en draaide zich direct weer om. ‘Perfecte combinatie, misschien wel je nieuwe vriendin,’ plaagde T.J hem. ‘Wacht maar tot jij jou partner krijgt,’ mokte Matt. T.J kreeg Celeste toegewezen. Zij was een populair meisje wat vrij knap was. Het was vrij duidelijk dat T.J hier totaal niet mee zat. Ze mochten iets eerder weg bij de les om met hun partners te bespreken wat ze wilden gaan doen. Chelly liep noodgedwongen naar Lisanne toe en tikte haar nijdig aan. Celeste liep langs druk pratend met T.J. Ze wierp even een blik op Chelly en Lisanne en grijnsde gemeen. ‘Prima koppel jullie. Chelly nu moet jij niet je kleding uit de vuilstort gaan halen net als Lisanne doet! Je bent gewaarschuwd.’ Chelly wierp haar een vuile blik toe en keek toen even naar Lisanne. Nog voordat ze zich omdraaide kon Chelly zien dat ze tranen in haar ogen had. Even voelde ze een vlaag van medelijden, maar ergens kon ze haar ook niet beschermen. Ze was veel te bang dat zijzelf de dupe zou worden. ‘Vanavond?’ vroeg Chelly haastig. Vanuit haar ooghoek zag ze Samantha en Matt samen praten. Ze wenkte Chelly die even vluchtig knikte, ten teken dat ze eraan kwam. Lisanne knikte even angstig en keek Chelly aan. ‘Waar?’ vroeg ze. ‘Bij jou thuis? Laten we zeggen rond zeven uur?’ Lisanne durfde duidelijk geen nee te zeggen en daarom knikte ze. Ze pakte haar spullen en liep vlug het lokaal uit. Chelly wist waar Lisanne woonde en dacht aan die avond, wat er allemaal zou moeten gebeuren. Ze zat er flink tegenop. Hoe kon ze nou samenwerken met haar? Ze was zo afstandelijk en werd constant gepest. Ergens wilde Chelly niet dat Lisanne bij hen thuis kwam. Deels omdat haar moeder dan zou vragen of ze vrienden waren. Wat moest Chelly dan zeggen? Even zuchtte ze en vrijwel direct liep ze met haar vrienden naar de volgende les.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 30-12-2008, 17:21 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
oke ik ben heel eerlijk. ik vind dit echt zielig. ik weet zelf h oe het is om gepest te worden , en hebt het vredelijk met Lisanne te doen. ik zou zo met haar willen omgaan. het is gewoon flauw om haar zo te beoordelen,
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
havanka
|
Geplaatst op 04-01-2009, 19:27 |
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
Aan het einde van de dag liep Chelly naar de uitgang van de school. Een vreemd gevoel zat in haar maag. Ze wist precies wat dit betekende. Ze voelde zich rot voor wat er vandaag allemaal gebeurd was. Lisanne leek erger gepest te worden nu ze samen met Chelly een project moest doen. Chelly dacht even terug aan hun laatste les. Celeste wist niet hoe vaak ze Lisanne erom moest plagen. Ze bleef herhalen dat Lisanne niet moest vertellen aan Chelly waar ze haar kleding vandaan haalde. Ook lachte Celeste kil als Lisanne haar mond open wilde doen, maar uit angst weer voor zich uit keek. Chelly had een keuze kunnen maken. Ze had het voor Lisanne op kunnen nemen, maar dat had ze niet gedaan. Even sloot Chelly haar ogen. Ze voelde een steek van medelijden. Toen ze haar ogen opende borrelde er razernij op. Waarom moest zij diegene zijn die Lisanne hielp? Iedereen in de klas kon haar helpen, maar niemand deed dat. ‘Kom op Chelly, het is tijd om naar huis te gaan,’ glimlachte Samantha. Chelly knikte en stapte op haar fiets. Ze keek toe hoe Matt en T.J met elkaar aan het stoeien waren, fietsend en al. Na enkele minuten vielen Matt en T.J van hun fietsen en lagen in een vreemd hoopje op de grond. Chelly lachte en keek even toe hoe Matt en T.J vochten om los te komen van elkaar en hun fietsen. Samantha sprong brullend om hun heen. Ze begon te trekken aan Matt zijn jas en probeerde hem overeind te hijsen, niet merkend dat zijn been tussen de spaken van zijn fiets zat. Chelly trok Samantha weg zodat Matt en T.J het zelf uit konden zoeken. Enkele minuten later stond iedereen weer klaar om op weg te gaan. Matt en T.J bleven dit keer van elkaar af.
Die avond na het eten liep Chelly met een angstig gevoel in haar maag de deur uit. Ze pakte haar fiets en stapte langzaam op. Ze had helemaal geen zin om te gaan. Al veel te snel was ze bij het huis van Lisanne aangekomen. Ze stapte van haar fiets af en liep de oprit over. Er hing een bordje aan de deur waarop de achternaam van Lisanne op stond. Chelly drukte op de bel en liet bijzonder snel weer los. De moeder van Lisanne deed open. Ze wierp even een blik op Chelly en glimlachte breed. ‘Jij moet Chelly zijn,’ glimlachte de vrouw. ‘Lisanne vertelde al dat jullie samen een project moesten maken over het menselijk lichaam.’ Chelly knikte langzaam en stapte naar binnen. Ze voelde warmte die haar huid streelde. Snel deed ze haar jas uit en hing die op de kapstok achter haar. ‘Lisanne is boven in haar kamer,’ zei haar moeder vriendelijk. ‘De eerste deur rechts.’ Chelly knikte nogmaals. Om de een of andere stomme reden kon ze geen woord uitbrengen. Langzaam liep Chelly de trap op. Ze voelde een koude lucht op komen zetten. Chelly had geen flauw idee waar dat vandaan kwam. Beneden was het zoveel warmer. Eenmaal boven aangekomen zag ze een hond in een hoekje liggen. Het was een golden retriever. Chelly liep even naar hem toe en gaf hem een aai over zijn hoofd. De hond keek haar even verbaasd aan en keek toen weer om zich heen. ‘Wat is er ventje?’ vroeg Chelly verbaasd. Ze bekeek de prachtige gouden kleur die de hond bezat. Chelly haalde haar schouders op en liep naar de kamer die de moeder van Lisanne had aangewezen. Ze klopte op de deur en zonder op antwoord te wachten stapte ze de kamer binnen. Het was een vrij lichte kamer met een rustgevende sfeer. Rechts in de hoek stond een bed met een klamboe eromheen. Aan de linkerkant stond een klein kastje met een tv erop. Vrijwel direct ernaast stond een vrij grote kledingkast. De ogen van Chelly bleven even rusten op Lisanne die op de grond zat met boeken om haar heen. Een fractie van een seconde dacht Chelly eraan om het woord boekenwurm uit te spreken, maar ze had direct spijt van haar gedachte. ‘Hoi Chelly,’ fluisterde Lisanne. Chelly hoorde een angstige toon in haar stem. Direct voelde ze weer een vlaag van medelijden. Chelly ging bij Lisanne op de grond zitten en knikte langzaam. ‘Heb je al iets in gedachte?’ vroeg Lisanne angstig. Chelly schudde langzaam haar hoofd. Ze voelde zich zo stom op dit moment. Waarom had ze niet even de moeite genomen om te bedenken waar ze een project over konden maken? Chelly wierp even een blik op de knuffels die op het bed lagen. ‘Als je wilt dat ik ze weg doe,’ piepte Lisanne. ‘Wat wegdoe?’ vroeg Chelly verbaasd. ‘De knuffels,’ fluisterde Lisanne. ‘Als ze je storen, dan gooi ik ze wel in de prullenbak.’ ‘Wat?’ vroeg Chelly verbluft. ‘Nee… nee natuurlijk niet. Ik heb zelf ook knuffels hoor,’ glimlachte ze. Chelly loog niet. Ze had nog vrij veel knuffels en haar lievelingsknuffel was Bertus het konijn. Zodra ze dit had verteld glimlachte Lisanne. Ze gaf Chelly een vel papier met vreemde benamingen erop. ‘Ik heb even alle spieren en zijn functies opgezocht,’ zei Lisanne nu een stuk zelfverzekerder. ‘Wow,’ fluisterde Chelly. ‘Je hebt het project bijna zelf al gedaan,’ grapte ze. De ogen van Lisanne werden groot. ‘Sorry,’ piepte ze. Ze trok de vellen papier uit de handen van Chelly en verscheurde ze. Direct gooide Lisanne de tot confetti verscheurde stukjes in de prullenbak. ‘Zo bedoelde ik het niet!’ riep Chelly geschokt. ‘Ik bedoelde alleen maar…. Ik…’ Lisanne keek geschrokken op. ‘Ik wilde alleen maar zeggen, goed werk,’ fluisterde Chelly. ‘O,’ mompelde Lisanne verbouwereerd. ‘Ik weet het nog wel uit mijn hoofd.’ Chelly knikte nu maar. Ze had het idee dat alles wat ze zei verkeerd uitpakte bij Lisanne. ‘Ik zat te denken om een project te maken over de functie van bloed,’ zei Lisanne. Chelly keek even verbaasd op. ‘Als je een project over bloed wilt maken, waarom had je daarnet dan van alles opgeschreven over spieren?’ Lisanne liet haar ogen even naar de grond zakken. ‘Ik dacht… als je het liever over spieren hebt, dan heb ik al iets achter de hand.’ Chelly kon niet geloven hoe ingewikkeld een mens in elkaar zat. Waarom deed Lisanne zo moeilijk? Chelly stemde ermee in om het project over de functie van bloed te houden. samen zaten ze op de grond en bespraken ze alles wat ze wisten. Plotseling ging de deur open en de prachtige golden retriever kwam naar binnen gelopen. ‘Hoi mooie jongen,’ glimlachte Chelly. Lisanne keek verbaasd op en trok haar wenkbrauwen op. Chelly begon te hond te aaien. Hij was veel uitbundiger dan hiervoor. Zijn enthousiasme was zeer groot en hij gooide Chelly bijna omver om geknuffeld te worden. ‘Hoe heet hij?’ vroeg Chelly breed glimlachend. ‘Hoe heet wie?’ vroeg Lisanne wantrouwig. ‘De hond natuurlijk,’ zei Chelly. ‘We hebben geen hond,’ antwoordde Lisanne. ‘Doe niet zo raar,’ glimlachte Chelly. ‘Ik aai toch jullie hond? Die prachtige golden retriever?’ ‘Wij hadden een golden retriever genaamd Kent maar hij is twee weken geleden overleden,’ fluisterde Lisanne. Chelly stopte abrupt met aaien en keek Lisanne geschrokken aan. ‘O,’ mompelde ze verbaasd. Ze keek op en in de deuropening stond de moeder van Lisanne. Ze keek met een vreemde en krankzinnige manier naar Chelly. ‘Ik…,’ mompelde Chelly angstig. Ze keek naar de hond die haar aanstaarde en blafte. ‘Jullie nemen mij in de maling,’ fluisterde Chelly. Langzaam schudde Lisanne en haar moeder hun hoofd. Een angstig gevoel bekroop haar lichaam. Ze voelde zich stommer worden met de seconde. De hond begon te piepen en verliet de akelig stille ruimte. Chelly griste haar tas van de grond en keek angstig van Lisanna naar haar moeder. ‘We maken het later wel af,’ zei Chelly vlug. ‘Ik moet gaan. Sorry.’ Zonder verder nog iets te zeggen verliet ze het huis van Lisanne.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
|
|
|
|
|
|
havanka
|
Geplaatst op 25-01-2009, 20:05 |
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
hier is het eerste stukkie van hoofdstuk 3
Hoofdstuk 3 Verraad
‘Waarom ben jij zo afwezig?’ vroeg Samantha. Chelly keek verbaasd op. Ze vond dat Samantha zelf ook niet echt aanwezig was deze morgen. Samantha keek haar vragend aan, terwijl ze naar school fietsten. Matt en T.J keken even achterom, maar lieten het erbij. ‘Er is niets,’ fluisterde Chelly schor. Ze voelde zich rot over wat er de dag ervoor was gebeurd, maar wist niet waarom. Het was toch niet haar schuld dat ze iets zag wat anderen niet zagen? Een vlaag angst stroomde door haar lichaam. Misschien was het wel haar schuld. Chelly sloot haar ogen en slaakte even een diepe zucht. Ze zetten hun fietsen in de stalling en slenterden naar school. ‘Hoever ben je gekomen met het project?’ vroeg Matt. ‘Niet ver,’ gaf Chelly toe. ‘Misschien kunnen we er vandaag nog aan werken,’ hoopte T.J. Samantha was het er roerend mee eens. Samantha snoof luid en liep direct de fietsenstalling uit. ‘Wat is er met haar?’ vroeg Matt. Hij liep op Chelly af en leunde op haar schouder. ‘Ze moet samen met Lynn en dat is gisteren niet helemaal goed gegaan,’ zei T.J. hij beet even op zijn onderlip en keek Samantha na, die haar capuchon opdeed om de regen uit haar gezicht te houden. ‘Laten we gaan,’ fluisterde Chelly. ‘Anders komen we te laat bij biologie.’ Ze wierp even een blik naar de donkere lucht. Regen kletterde naar beneden, onweer dreigde te komen. Even slaakte Chelly een diepe zucht en had het idee dat het weer haar gevoel had overgenomen. Met die gedachte zette ze haar capuchon op en liep achter Matt en T.J aan naar binnen. Chelly slenterde door de gang. Matt en T.J duwden elkaar voort. Niet merkend dat Chelly en Samantha beiden in een vreselijke stemming waren. Eenmaal in het lokaal zocht Chelly de overige leerlingen af en zag Samantha zitten achterin het lokaal. Vlug liep ze er naar toe en nam naast haar plaats. ‘Alles goed?’ vroeg Chelly. Samantha reageerde niet. Ze staarde uit het raam en slaakte een diepe zucht. ‘Als er iets is kun je het altijd zeggen,’ probeerde Chelly zachtjes. Samantha knikte langzaam. ‘Ik denk dat Lynn en ik niet echt een goed koppel zijn.’ ‘Is er iets misgegaan?’ vroeg Chelly. ‘Lynn had het over geesten oproepen en wilde het erg graag uitproberen met mij,’ fluisterde Samantha. Chelly boog zich naar voren om haar beter te verstaan. ‘Ik wilde eerst niet, maar Lynn wilde het zo graag dat ik toch heb ingestemd.’ ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg Chelly angstig. Ze moest aan de hond denken van de avond ervoor. Zou Samantha hetzelfde hebben gezien? ‘We spraken met een geest via het ouia bord. Het was een meisje. Anna heette ze.’ ‘Wat gebeurde er toen?’ vroeg Chelly. Ze had angstvallig haar adem in gehouden en keek Samantha met grote ogen aan. ‘Het meisje was kwaad. Ze had pijn en haatte ons, dat was wel duidelijk,’ Samantha haalde rillerig adem en keek even angstig naar Chelly. ‘Ze kende jou,’ fluisterde ze. Chelly snakte naar adem en keek Samantha angstig aan. ‘Hoe bedoel je?’ piepte ze. ‘Anna had het over jou. Jij had haar iets aangedaan en je zou ervoor boeten.’ ‘Samantha neem je me in de maling? Het is niet grappig en dat meen ik.’ Samantha schudde heftig haar hoofd en er blonken tranen in haar ogen. Chelly wist direct dat Samantha geen grapje maakte. ‘Ze was zo kwaad,’ fluisterde Samantha. ‘We zijn gestopt want het enige wat Anna zei was dood en moord.’ Chelly haalde jachtig adem en legde haar hoofd in haar handen. Ze voelde angst haar lichaam binnendringen als een soort gif. ‘Ken je haar?’ vroeg Samantha schor. Chelly schudde haar hoofd. Ze had geen enkel idee wie die Anna was. Langzaam stroomde het lokaal vol. Vooraan in de klas hoorde ze iemand hard lachen. Chelly herkende die stem en keek verbaasd op. Lisanne stond in het midden van alle aandacht. Toen Chelly goed keek merkte ze dat Lisanne helemaal veranderd was. Haar haren die eerst altijd zo warrig langs haar gezicht hing, waren nu netjes opgestoken in een hoge staart. Nergens was meer een warrig plukje te vinden. Ze had zichzelf opgemaakt en zag er in haar nieuwe kleding netjes uit. Celeste stond naast Lisanne en lachte het hardst met haar mee. ‘Wat bezield haar?’ vroeg Samantha verbaasd. ‘Celeste heeft een hekel aan Lisanne.’ Angstig keek Chelly naar het tafereel voor zich. Toen draaide Celeste zich om en liep sierlijk richting Chelly. ‘Heb je Bertus al de groeten gedaan?’ vroeg Celeste breed grijnzend. Lisanne lachte hatelijk en iedereen die bij Celeste hoorde lachte zo hard mogelijk mee. Matt en T.J stopte met geinen en draaide zich verbaasd om. Samantha keek Verbouwereerd naar Chelly en toen naar Lisanne. ‘Waar heb je het over?’ piepte Chelly. Ze voelde zich verschrikkelijk. Ze had geprobeerd Lisanne gerust te stellen en nu kreeg ze dit? ‘Je lieve schattige knuffelkonijn Bertus,’ zei Celeste. Ze deed alsof ze iets knuffelde en keek er heel zielig bij. ‘Hoe,’ bracht Chelly uit. ‘Lisanne heeft ons alles verteld. Hoe kinderachtig je eigenlijk bent. Dat je zoveel knuffels hebt en dat jij bijna het hele project hebt gemaakt, omdat je denkt dat zij niets kan.’ ‘Dat is niet waar,’ protesteerde Chelly. Celeste trok haar neus op en beende weg. ‘Ik hoop maar dat Lisanne het red om het project af te krijgen zonder uitslag te krijgen van jou.’ ‘Dat kind,’ siste Chelly woest. Tranen stonden in haar ogen en ze voelde ze branden achter haar oogleden. ‘Jij hebt dus ook niet zon fantastische avond gehad?’ vroeg Samantha terloops. Chelly gromde iets onverstaanbaars en keek toen even naar Matt. Hij keek haar medelevend aan en maakte aanstalten om naar haar toe te komen, maar meneer Goudsma kwam binnen en iedereen moest gaan zitten.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|