|
havanka
|
Geplaatst op 06-07-2008, 16:32 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
‘Waarneer gaan we nou naar zweinstein?’ vroeg Havanka die haar rode haren in twee staartjes bond. ‘Over een week,’ zei haar moeder zuchtend. ‘Hoe vaak ga je me dit nog vragen?’ Havanka slaakte een diepe zucht. ‘Ik wilde vorig jaar al zo graag gaan, toen Matthew ging.’ Haar moeder lachte en antwoordde, ‘Ik weet het, Mimi wilde net zo graag gaan. Heb geduld nog even en dan mogen jullie ook’ havanka knikte en dronk haar pakje sap leeg. ‘HAVANKA!!!!’ krijste een panische stem van boven naar beneden. Havanka schoot geschrokken overeind. ‘IK HEB NERGENS AANGEZETEN!’ krijste ze meteen terug. ‘Ik bedoel…,’ stotterde havanka. Er kwam iemand met denderende stappen naar beneden. ‘Uhoh,’ mompelde havanka. Haar moeder glimlachte en keek havanka aan. ‘Ik moet naar de stad!’ riep Mimi. ‘Havanka keek haar tweelingzus verbouwereerd aan. ‘Waarom?’ vroeg ze. ‘Ik moet nog make-up hebben,’ siste Mimi nijdig. Havanka sloeg haar ogen ten hemel. ‘En ik moet nieuwe rokken hebben en uiteraard dat perfecte truitje!’ Mimi streek haar lange blonde losse haren achterover en haalde haar hand er gracieus doorheen. Ze keek Havanka fel aan en mompelde, ‘Waar is Matthew?’ Havanka keek even om zich heen, alsof ze haar oudere broer ineens achter een bank gehurkt zag zitten. ‘Geen idee,’ mompelde ze uiteindelijk. ‘Ga hem zoeken dan!’ beval Mimi. ‘Hij moet mee om mijn tassen te dragen.’ Hun moeder keek Mimi even aan met opgetrokken wenkbrauwen. ‘Je bedoeld als hij dat zelf wil!’ Mimi keek haar moeder even nijdig aan en knikte toen kortaf. Mimi pakte haar mobieltje uit haar zak en tikte een aantal nummers in. Havanka keek toe hoe Mimi, Matthew voor haar doen vriendelijk vroeg om mee te gaan naar de stad. Mimi was in haar nopjes toen ze ophing, wat duidde dat Matthew meeging.
Een uurtje later liepen Matthew, Mimi en havanka in de stad. Matthew liep met zijn handen in zijn zakken en keek naar de etalages voor hem. Havanka volgde zijn blik en zag een prachtig felgeel shirt hangen, ze versnelde haar pas en stond met haar neus gedrukt tegen de etalageruit en keek met ingehouden adem naar het knalgele shirt. ‘Wat?’ snauwde Mimi. Ze liep naar Havanka en keek naar het shirt. ‘Prachtig hoor,’ zei Mimi sarcastisch. Havanka knikte en liep de winkel binnen, zonder iets te zeggen tegen Matthew of Mimi. In de winkel waren veel leuke kleren. Havanka paste het een na de ander en de stapel die ze wilde hebben werd groter en groter. Mimi daar en tegen liep door de winkel en zag ook heel veel leuke dingen, maar niets in haar maat. ‘Waarom hebben ze wel jou maat?’ Mimi keek haar zusje nijdig aan die weer iets leuks zag. ‘Ik heb een maat kleiner dan jou! Hallo!!!’ Matthew keek mimi aan en hield de kleding van Havanka vast. ‘Ga het anders even vragen aan die mevrouw daar, die werkt hier.’ Mimi keek even naar de vrouw en toen naar Matthew. ‘Ja, misschien wel een goed idee,’ mompelde ze. Havanka had een hele stapel kleding en liep met volle handen naar de rij voor de kassa. Mimi kwam woedend terug. ‘En?’ vroeg Matthew bedeesd. ‘NIETS!!’ snauwde mimi woedend. ‘Havanka schiet op, ik verlaat deze ballentent!!’ Havanka keek mimi verbouwereerd aan. ‘Blijkbaar was er niets in haar maat,’ mompelde Havanka. Matthew knikte en keek Mimi na die woest de zaak verliet.
Drie uur later liep Matthew samen met Havanka en Mimi over straat in de stad. Matthew was beladen met tassen vol kleding, schoenen en sieraden. Havanka liep vrolijk voorop en huppelde van de ene zaak naar de andere. Mimi liep nijdig en woedend achteraan en keek iedere zaak vernietigend aan. ‘IK BEN HET ZAT!!’ blèrde Mimi hysterisch. ‘Wat zat?’ vroeg Havanka. Mimi stond op het punt om in tranen uit te barsten. ‘Jij vind allemaal leuke kleding en NIETS is in MIJN maat!!’ Matthew plofte op een bankje neer en smeet alle tassen op de grond. Hij streek met zijn hand door zijn lichtbruine haar en slaakte een diepe zucht. ‘Je kunt niet altijd geluk hebben,’ zei Matthew tegen Mimi. Dit had hij beter niet kunnen zeggen, Mimi blies hem haast achterover met haar gekrijs van pure woede. Matthew sprong overeind en keek Havanka met grote ogen aan. ‘Jullie kunnen geen tweeling zijn’ siste hij. Havanka grinnikte, ‘Dat hoor ik vaker.’
‘Matthew,’ zei Mimi uiteindelijk, na veel gescheld en gevloek. Matthew keek op en staarde Mimi aan. ‘Hoe is Zweinstein?’ Matthew leunde achterover en er kwam een glimlach op zijn gezicht. ‘Het is daar fantastisch.’ Havanka en Mimi hingen bijna aan zijn lippen van nieuwsgierigheid. ‘Er zijn een aantal leraren, die mag ik niet.’ ‘Wie mag je niet?’ vroeg Havanka en Mimi tegelijk. ‘Sneep,’ mompelde Matthew en hij balde nijdig zijn vuisten. ‘Severus Sneep.’ ‘Was hij niet het hoofd van die… ehm… zdadderig?’ vroeg Mimi. Matthew grinnikte. ‘Ja hij is het hoofd van zwadderich. ‘Jij zit in Griffinnor toch?’ vroeg havanka enthousiast. ‘Ik zit in Griffoendor ja,’ mompelde Matthew. ‘Dan heb je ook nog Huffelpuf en Ravenklauw.’ Matthew, Mimi en Havanka praatte nog een tijdje over zweinstein. Havanka en Mimi kwamen veel te weten door Matthew. ‘Ik ben zo nieuwsgierig,’ siste havanka. ‘Ik wil echt leren toveren!’ Mimi streek haar hand door haar haren. ‘Ik hoop maar dat er leuke jongens zijn,’ grijnsde ze. Havanka sloeg zichzelf tegen haar voorhoofd. Matthew sloeg zijn ogen ten hemel. ‘Misschien zie je de oudere broer van Meridith wel zitten,’ grijnsde Matthew. Mimi sloeg met haar hand in de wind en zei kakkerig, ‘Meridith heeft totaal geen gevoel voor stijl, dus dat zal haar broer ook wel niet hebben.’ ‘Mensen verschillen,’ zei Matthew. ‘Ja inderdaad, en Meridith ziet er toch leuk uit?’ vroeg Havanka. ‘Tja, het ligt er ook maar aan wie het zegt,’ mompelde Mimi en ze keek afkeurend naar de kleding van Havanka. ‘Matthew,’ zei Havanka nijdig. ‘We gaan naar huis.’ Matthew knikte en was blij dat Havanka het zei. Mimi keek nog even nijdig naar de vele dingen die havanka had gekocht en liep zelf, met alleen een tasje met wat make-up over straat.
‘En hebben jullie leuke dingen gekocht?’ vroeg hun moeder vrolijk. ‘JA WRIJF HET ER MAAR IN!!!’ krijste Mimi hysterisch. Ze smeet haar ene tasje met make-up op tafel en denderde de trap op. ‘NIEMAND BEGRIJPT MIJ!!!’ krijste ze nog voordat ze met een daverende klap de deur dichtsmeet. ‘Dus…,’ vroeg haar moeder die Havanka en Matthew vragend aankeek. ‘Tja…,’ mompelde havanka. ‘Havanka laat zien wat je allemaal heb gekocht,’ zei Matthew, die Mimi negeerde. Havanka knikte en liet alle kleding die ze had gekocht zien. Havanka bracht even later alles naar boven en kwam meteen weer naar beneden. ‘Leuke dingen hoor,’ zei haar moeder glimlachend. Havanka knikte. ‘Matthew heeft goed geholpen,’ grijnsde ze. Het tasje lag op tafel en de moeder van Havanka, Mimi en Matthew pakte het make-up eruit. ‘Dat is van Mimi,’ zei havanka haastig. ‘Joh,’ grijnsde Matthew. ‘We gaan eten,’ zei hun moeder glimlachend. ‘Jullie vader zal zo thuis komen en dan wil hij ook wel iets eten. Het is erg druk deze week.’ Havanka luisterde naar het hele verhaal van haar moeder. Haar ouders waren schouwers. Dat was echt werk voor goede tovenaars en heksen. Ooit wilde havanka ook graag schouwer worden. Het leek haar zo cool om tegen de slechte mensen te vechten. Net toen haar moeder was uitgepraat klonk achter hen de deur. Haastig liep hun moeder de keuken uit en kwam een paar minuten later met hun vader. ‘En heb je nog slechteriken gevangen?’ grijnsde Havanka. Hun vader glimlachte, maar schudde zijn hoofd. ‘MIMI ETEN!’ riep hun moeder naar boven. Van boven klonk een nijdige kreet en een klap wat bewees dat ze de deur dichtsmeet. Denderend geluid op de trap bleek Mimi te zijn die de trap afkwam. ‘O, nee’ mompelde hun vader. Hun moeder schoot in de lach en pakte het zakje make-up. ‘Kijk en leer,’ zei ze glimlachend. Havanka bleef achter met haar vader en Matthew en aan hun gezichten te zien begreep ze er net zo weinig van als zij. ‘Mimi,’ zei hun moeder glimlachend. ‘Wat,’ snauwde Mimi nijdig. ‘Wat heb je prachtige make-up gekocht.’ Mimi keek haar moeder even aan. Havanka kon zien dat de blik in de ogen van Mimi anders werd. ‘Waar heb je dit geweldige spul toch vandaan?’ Mimi begon te glimlachen. ‘Nou kijk,’ zei ze. Mimi pakte de spullen aan en vertelde over elk deeltje make-up waar het vandaan kwam en hoeveel het kostte. Nadat ze klaar was liepen ze samen naar de tafel en gingen zitten. Matthew, Havanka en hun vader keken verbouwereerd toe en liepen toen toch ook maar naar de tafel en namen plaats. ‘Gaan jullie nog iets doen vanavond?’ vroeg hun moeder. ‘We hebben afgesproken met ons hele groepje,’ grijnsde havanka. ‘Hoe laat heb je daar afgesproken?’ vroeg hun vader. ‘We zouden er om zeven uur zijn,’ zei Mimi die op haar horloge keek.
Een uurtje later liepen Havanka, Matthew en Mimi naar de afgesproken plek. ‘Ik ben zo benieuwd, we willen allemaal zo graag naar zweinstein.’ Havanka had haar nieuwe felgele shirt aangetrokken, met haar nieuwe paardenrokje. Mimi streek haar felroze rokje glad en keek naar Matthew. Hij liep in zijn slobberbroek en een te groot T-shirt met Eminem erop. In de verte stonden er al een aantal op hun te wachten. Ze stonden bij de schommels. ‘Kom op wie er als eerste is!’ riep Havanka vrolijk. Mimi grijnsde en sprintte naar de schommels. Matthew keek met opgetrokken wenkbrauwen naar zijn rennende zusjes en sjokte erachteraan.
Dit bericht is gewijzigd op 10-07 22:36.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 06-07-2008, 22:36 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith zat aan haar bureau ze tikte met de achterkant van haar potlood op een wit vel. ze zuchtte en keek naar haar muur die behangen was met portretten, verzinsels van 4 dappere meiden, met super mooie outfits, Meridith zuchtte weer, ze keek naar haar hutkoffer die al ingepakt was, haar zusje lag op Meridith 's bed een boek te lezen die tot Meridith 's boekenlijst behoorde, het is niet eerlijk mopperde ze, Meridith draaide zich half om op haar stoel, ik moet naar groep acht, rekenen en taal leren en jij mag toveren, dit boek alleen al is super cool, Morgain zwaaide met geschiedenis van de toverkunsten, Meridith knikte ik heb hem al 2 keer gelezen en nog is hij niet saai, Morgain knikte wij hebben alleen 2e wereldoorlog, en de boeren, het enige boeiende van onze geschiedenis is Egypte. Meridith glimlachte ze legde haar potlood neer en liep naar haar hutkoffer ze opende hem en greep toverdranken, ik wil deze les zo graag volgen, Morgain knikte, ik weet zeker dat je na de eerste les anders denkt zei Krino die in de deuropening stond, Meridith keek van het boek naar haar broer, hoezo stammelde ze, Krino glimlachte, je zult zelf zien, Meridith smeet haar boek in de koffer, nee zeg nou ze rende naar Krino en greep zijn shirt, wat gebeurd er dan, Krino glimlachte, Severus Sneep is de leraar, Meridith trok Krino naar haar bed en ging zitten, Krino bleef voor de zusjes staan hij glimlachte toen liep hij naar de gordijnen en trok deze dicht, het werd donker in de kamer, weer stond Krino voor de meiden, met een zaklamp in zijn gezicht schijnend, sneep is een vieze man met vettig lang zwart haar, zijn neus is als een havik krom, zijn ogen zwart als kraaltjes, hij wordt ook wel vleermuis genoemd, omdat hij altijd een lang zwart gewaad draagt, Meridith en Morgain keken gespannen naar Krino, sneep is hoofd van Zwadderich en trekt hen altijd voor, en als je iets verkeerds doet, dan betaal je dat met keihard.....NABLIJVEN!! Meridith gilde nee ik haat nablijven, Morgain knikte ik heb nog een jaar vrij grijnsde ze, Meridith zuchtte, ze opende haar gordijnen, hé kijk daar lopen Havanka en Mimi, zei ze Krino kwam naast haar staan zie je Matthew, Meridith schudde haar hoofd nee grinnikte ze wel een paar zwevende pakjes en tassen, Krino zuchtte Matthew is geen pakezel, hij liep naar zijn eigen kamer en plofte op bed, maak me wakker als het eten klaar is, Morgain grijnsde ja hoor meteen. Meridith ging weer aan haar bureau zitten ze tekende uit haar losse hand een dapper meisje met paars haar en een split in haar rok. ze zuchtte en plakte hem bij de andere, waarom teken je alleen nog maar die heldinnen mopperde Morgain, Meridith haalde haar schouders op, ik kan niets anders tekenen, Morgain kiepte geschiedenis van toverkunsten in de hutkoffer, ik ga in de tuin zonnen, ga je mee, Meridith knikte, ze stond op en liep samen met Morgain de trap af, buiten pakten ze twee tuinstoelen en 2 voetenbankjes en gingen lui liggen, na een kwartier stond Meridith op die zon is gek ze liep snel naar boven en nam een verkoelende douche . uit haar kast greep ze een roze wijde T-shirt, een rood -witte panty en een spijkerrok haar lange bruine krullen bond ze in 2 staarten, ze rende te trap af en zag haar moeder onder aan de trap ik weet het riep ze eten, Vivianne glimlachte naar Meridith tja half 6 hè zei ze, Meridith dekte snel de tafel en ging zitten, Vivianne kwam met de pan aanlopen Morgain kwam met de tweede pan, jullie vader komt zo thuis zei Vivianne hij belde dat hij iets later kwam, Meridith en Morgain knikte en bleven aan tafel zitten, ik ben thuis riep een stem vanuit de deuropening Javo hing zijn jas aan de kapstok hij schopte zijn schoenen uit en slofte naar de eetkamer, even een snelle douche anders heeft niemand trek in eten, Meridith en Morgain grinnikte en Javo rende te trap op. 10 minuten later kwam hij beneden met een spijkerbroek en een T-shirt, Vivianne ging snel zitten, en Javo schepte eten op ik heb honger, Meridith duwde haar vader opzei ik ook zei ze en snel schepte ze goulash en rijst op, Morgain volgde haar voorbeeld en ook Vivianne schepte haar bord vol, waar is Krino vroeg Javo, Morgain verslikte zich, ze keek gespannen naar Meridith en snel rende ze te trap op, een luid gevloek maakte duidelijk dat Krino boven was, Morgain kwam met een rood hoofd de trap af, vergeten zei ze, snel ging ze zitten Krino kwam zo snel de trap af dat hij half struikelde hij greep zijn boord en smeet goulash en rijst snel ging hij zitten en schepte lepel na lepel naar binnen, Meridith keek Krino aan en Krino keek Meridith aan, Javo keek Morgain aan en Morgain Krino, Krino keek Javo weer een en zo werd er een wedstrijd geboren, de meiden tegen de jongens, ze schepten hun eten zo snel naar binnen dat ze zich verslikten ze sloegen op hun borst en gingen weer verder, Morgain had zo'n volle mond dat slikken onmogelijk leek, toch deed ze het met pijn en moeite, Javo schepte en schepte Krino had zijn bord bijna leeg, Meridith zat vol maar probeerde toch nog meer te eten, uiteindelijk won Javo, hij klapte in zijn handen en verklaarde zich kampioen, Krino werd tweede en Morgain derde Meridith was kotsmisselijk, en Vivianne at normaal door, wordt toch volwassen zuchtte ze, Javo keek beschamend naar zijn vrouw, maar Vivianne lachte, ze greep haar toverstok en de borden en pannen waren schoon, toch handig zei Javo wrijvend over zijn buik, afwas hoeft niet, Vivianne zuchtte, morgen mag jij koken Javo knikte ik maak iets heel lekkers, Meridith keek op haar horloge o nee 7 uur moeten we bij het speeltuintje zijn, o nee zei Vivianne niets daarvan, jij gaat je hutkoffer inpakken, en jij ook Krino, Krino en Meridith stonden op en sloegen op tafel al lang gedaan gilden ze, dan gaan jullie je slaapkamers stofzuigen, weer sloegen de twee op tafel ook al gedaan riepen ze, Vivianne zuchtte de uilen, gedaan riepen de twee, bed?vroeg Vivianne ook riepen ze weer
kast
check
bureau
check
Vivianne keek de twee aan, hmm oké maar Morgain is te jong, oh kom op ma zeurden Krino Meridith en Morgain, Krino is 12 ik ben 11 en Morgain 10 wat is het verschil? vroeg Meridith, Vivianne zuchtte Javo ging bij de kinderen staan, tot half acht zei hij kijkend naar zijn vrouw, Vivianne zuchtte ongelofelijk oké half 8 maar dan half 8 thuis, oké riepen de 4 en de kinderen renden naar de gang daar trokken ze hun schoenen aan en weg waren ze, de kinderen renden naar het speeltuintje en daar gingen ze wachten op de anderen Krino klom op het klimrek en ging er zitten, Meridith en Morgain namen hun plaats op de schommels we zijn een keer de eerste,zei Meridith wow zei Morgain Krino glimlachte we kunnen tenminste goed zitten, hij keek in de verte ik zie iets geels met rood, en iets fel roze, Morgain grinnikte niet te missen wie dat zijn, Meridith knikte de onmogelijke tweeling riepen ze alledrie
Dit bericht is gewijzigd op 08-09 08:25.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
suus
|
Geplaatst op 08-07-2008, 16:12 |
Reageer
|
Berichten: 321
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
de deur ging open en dicht en zoals gewoonlijk klonk 3 seconden later ETEN! door het huis. suus sprong op van haar bed en gooide het tijdschrift dat ze aan het lezen was op de grond. ze had liggen wachten tot haar vader thuis zou komen. ze sprinte naar de trap toe en schreeuwde naar beneden ; Pap!! Pahahap! Wattisser? suus' vader keek naar boven. kan mijn hutkoffer tegen een stootje denk je? suus stond in haar meest schijnheilig lieve positie. ik denk het wel stamelde haar vader maar wat ben je dan van plan voegde hij er nog snel aan toe omdat hij wist dat suus d'r plannetjes meestal fout afliepen. ow nix bijzonders hoor zei suus terwijl ze terughuppelde naar haar kamer.
ze rende haar kamer bijna op en stopte pas bij haar hutkoffer die al helemaal ingepakt was, pakte het handvat en begon hem mee te slepen haar kamer uit. een hoop gesleep later stond de hutkoffer boven aan de trap. komen jullie nou nog of wat? schreeuwde suus' moeder vanuit de keuken. ja! brulde haar vader terug. die ondertussen zijn jas opgehangen had en nog maar even was blijven wachten op suus om te zien wat ze uit ging voeren. wat ga jij nou precies doen suus? vroeg hij voorzichtig. suus had een paar stappen achteruit gezet en antwoorde ga maar eten hor pap ik ben er zo. haar vader liep twijfelend de keuken in en stond zeven seconden later weer in de hal. WAT DENK JIJ NOU WEER! DAT DIT HUIS ONVERWOESTBAAR IS OFZO!! suus' moeder kwam de hal ook ingestormd en nadat de puinhoop tot haar door was gedrongen moest ze eigenlijk alleen maar... lachen. ze begon te gichelen en ze stak suus' vader die stond te trillen van woede ook aan en even later stonden ze allebei met tranen in hun ogen van het lachen. suus zelf had eigenlijk ontzettend veel pijn maar moest ook lachen. het gaat wel harder hor! bracht ze met moeite uit!
ze lag op haar hutkoffer in de resten van het kastje wat in de hal stond, de spiegel die erboven hing, de spullen die in het kastje lagen, de kapstok inclusief alle jassen die daaraan hingen en een hoop stof.
toen suus' ouders uitgelachen waren hielpen ze haar uit de puinhoop en in een paar seconden was alles weer zoals het was en stond suus d'r hutkoffer onderaan de trap in plaats van bovenaan. wat deed jij nou weer? vroeg haar moeder. wilde wel eens kijken of t op zo'n hutkoffer nou sneller ging dan zonder hulpmiddelen zei suus terwijl ze haar best moest doen om niet weer in lachen uit te barsten. ow en wat is je conclusie? vroeg haar vader grinnikend. met gaat heel heel heel veel sneller en doet ook meer pijn. haar ouders lachten nog even en liepen toen naar de keuken.
mag ik straks trouwens nog ff naar de speeltuin? vroeg suus met haar mond vol met spaghetti. niet met volle mond praten suus zei haar vader terwijl hij haar moeder met een ernstige blik aankeek. suus wist dat dat inhield dat ze het er al over gehad hadden. jullie gaan toch niet zeggen dat ik vandaag niet meer mag! dit is onze laatste avond in weet ik hoe veel tijd hier! dan mag ik toch nog wel even! ik zou t echt heel heel heel flauw vinden als ik dan net vanavond niet zou mogen en dat jullie t geeneens even eerder gezegd hebben zodat ik t tegen de anderen had kunnen zeggen! suus stopte met haar redevoering want ze wist aan haar moeders ogen dat ze nu precies het goede argument had gehad. ze had haar moeder overgehaald en die keek nu met smekende ogen naar suus' vader. haar vader keek even in haar ogen en toen naar suus en moest grinniken om de gelijkenis in hun smekende ogen. okee okee zei hij zuchtend! maar dan moet je wel om kwart voor 9 thuis zijn en dan dus ook echt om kwart voor 9 en niet om 9 uur! dank je wel pap! zei suus op haar allerliefst. haar vader zuchtte. hij kon gewoon niets aan zijn vrouw of dochter weigeren als ze zo keken.
na het eten sprong suus op, trok haar gympies aan, sprinte door de achterdeur de tuin in, over de glijbaan haar oude speeltoestel op en via het toestel over de schutting. haar ouders lachtten. wat die al niet doet om bij haar vrienden te zijn zuchtte haar moeder grinnikend.
suus liep door het steegje en kwam erachter dat ze alweer een gat in haar broek zat. deze keer op haar knie. ze haalde haar schouders op. ze had nu geen zin meer om nog terug te gaan. zolang er maar geen gaatjes kwamen in haar topjes vond ze t best.z e was bovendien al over de helft van de twee minuten die ze moest lopen om bij het speeltuintje te komen. ze liep het hoekje om en zag dat de tweeling al in de speeltuin was en dat de anderen net aan kwamen lopen. niemand had haar nog gezien. mooi dacht suus en ze sprintte snel naar de andere kant van de straat zodat de anderen haar niet meer konden zien.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~If I Just Could Walk Up Above, I Would Never Fall With Him In Love ~ |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 08-07-2008, 17:00 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Moeizaam deed Jackie haar ogen open. Gister was ze weer eens veel te laat in slaap gevallen. Nu ze op haar wekker keek, zag ze dat het al half 1 was. Waarom had ze niet gewoon geluisterd, dan was ze nu misschien niet moe. Maar nee ze moest weer eens eigenwijs zijn. Met moeite stond ze om zich aan te kleden. Toen ze eindelijk haar joggingbroek en een makkelijk truitje had gevonden liep ze naar beneden. Haar lange, blonde haar had ze boven op haar hoofd in een snelle knot gedaan. Ze had geen zin om zich mooi te maken. In de woonkamer zaten haar adoptieouders. Ze vertikte hun mam en pap te noemen, het waren haar ouders niet, daarom noemde ze hun gewoon bij hun voornaam.
“Hoi,” zei ze terwijl ze een broodje pakte en hem smeerde.
Ze besteedde geen aandacht meer aan hun, en liep naar buiten. Buiten keek ze om zich heen, waar zou ze nu eens naar toe gaan. Ze had tot kwart voor 7 de tijd, want dan had ze met weet ik het wie allemaal in het speeltuintje afgesproken, maar zover was het nog lang niet. In gedachte verzonken liep ze door de stad. Ineens botste er iemand tegen haar op. Boos keek ze om, maar dat veranderde toen ze zag wie het was. Het was Angelique, een van haar pleegzusjes. Haar bruine haar golfde over haar schouder terwijl ze glimlachend naar Jackie keek.
“Sorry ik zag je niet. Ik was opzoek naar Gaby , ze was vanochtend om 7 uur vanochtend de deur al uit gegaan, en is nog niet thuis gekomen.” Zei ze in paniek.
Angelique was een jaar ouder dan Jackie en dus 12, terwijl mishelle 15 was. Jackie haalde haar schouders op. Het kon haar niet zoveel boeien wat Gaby deed. Ze kon het toch niet met haar vinden. Angelique keek haar aan.
“ik weet dat je haar niet mag, maar help asjeblieft zoeken. Als papa en mama er achter komen dat ze al zolang weg is hangt ze. Ze vermoord me als dat gebeurd. Ik moest namelijk zorgen dat niemand er achter komt, maar ze vermoeden al wat,” zei ze in een adem.
Jackie zuchtte. “Oké, oké ik ga al mee!”
Opgelucht loopt Angelique samen met Jackie weg, opzoek naar Gaby.
Na uren zoeken hadden haar eindelijk gevonden. Ze stond met een groep vrienden, maar keek vooral naar een jongen. Hij had bruin zwart haar, kleine stekeltjes en een matje. Ook had hij een blingertje. Jackie draaide met haar ogen. Het was te verwachten dat ze naar een of andere jongen stond te staren. Toch moest ze nu meekomen, of ze nou wou of niet. Ze hadden haar niet uren lopen zoeken om dan zonder haar te vertrekken. Zo te zien was ze niet de enidgedie dat dacht.
“Gaby, kom je we gaan naar huis!” riep ze.
Gaby keek geërgerd om naar haar zusje.
“Ik heb geen zin, zoek het uit!”
Jackie was de eerste die reageerde.
“wat moet ik uitzoeken, hoeveel ik je haat, dat weet ik al dus kom nu maar mee. We hebben niet de hele dag de tijd!” viel ze uit.
Iedereen keek haar aan. Gaby kneep haar ogen tot spleetjes.
“Wát zei je net!” siste ze.
“zo ben je doof of zo, ik zei wat-moet-ik-uitzoeken,-dat-ik-je-haat,-dat-weet-ik-al-dus-kom-nu-maar-mee,” zei ze langzaam.
Ze haarde Angelique naast zich naar adem smakken, maar het boeide haar niet. Gaby had haar al vanaf de eerste dag dat ze hier woonde gekleineerd. Dat pikte ze gewoon niet meer.
“We gaan,” siste Gaby boos.
Met grote stappen liep ze voor Jackie en Angelique uit. Angelique keek angstig naar haar zus. Ze zag er echt boos uit. Jackie probeerde haar gerust te stellen, maar dat lukte niet.
Toen ze eindelijk thuis waren gekomen liep Gaby gelijk boos naar boven. Jackie haalde haar schouders op en keek op de klok. 4 uur. Over een paar uur moest ze in het speeltuintje zijn. Ze zuchtte en liep nog maar even naar buiten. Wat had ze binnen te doen? Inderdaad, niks. Zuchtend ging ze op een muurtje zitten en fantaseerde over Zweinstein. Hoe zou het daar zijn? Zou ze daar snel vriendinnen hebben. Tot nu toe was ze altijd en overal een buitenbeentje geweest. Toch had ze een goed gevoel over het gaan naar de nieuwe school. Ze had het gevoel dat er iets te gebeuren stond. Ook was ze blij dat ze dan een jaar lang b bij Gaby weg kon. Dat mens mocht ze echt niet. En ze wist dat Gaby jaloers was omdat zij wel naar een speciale school ging, om te leren toveren en Gaby niet. Ze keek weer op haar horloge en zag dat het intussen al 5 uur was. Had ze dan een heel uur zitten fantaseren? Het zal wel. Langzaam stond ze op en liep naar huis. Over een paar minuten zouden ze gaan eten, want Ellen, haar stiefmoeder moest die avond al vroeg naar haar werk.
Aan tafel was het stil. Gaby was net naar beneden gekomen en keek haar fel aan. Ze zuchtte. Dat kind kon ook overdrijven. Ellen zag het maar zei niks. Jackie had geen honger meer en stond op.
“Ik ga douchen, als ik klaar ben ga ik weg, want over een uur moet ik in het speeltuintje zijn,” zonder op antwoord te wachten liep ze naar boven. Daar pakte ze een handdoek, washand en kleren. Toen ze eindelijk onder de douche stond begon ze te zingen. Het was een liedje dat ze van een vriendin had geleerd. Het was Arabisch maar ze was er verslaafd aan.
Toen ze het liedje twee keer had gezongen zette ze de kraan uit, en deed haar kleren aan; een wit truitje zonder mouwen, daar overheen een oranje vestje. Onder het truitje met vestje had ze een korte broek met oranje sterretjes. Daar onder had ze een roze, paarse legging. Haar lange steile haar deed ze in twee uitgezakte staartjes, en haar losse pluk deed ze met een schattig speldje vast. Ze keek nog even in de spiegel en deed een beetje make-up op. Haar felblauwe ogen keken haar doordingend aan via de spiegel. Ze knikte, ze zag er goed uit. Snel liep ze naar beneden en trok haar ballerina’s aan. Het waren oranje schoentjes, met licht roze feters. De feters hadden een oranje gloed, dat wel. Toen ze naar de deur liep keek ze nog even in de spiegel en legde haar staarten over haar schouder, ze knikte en liep weg.
Onderweg naar het speeltuintje zong ze nog een keer haar liedje. In het speeltuintje zag ze al een groepje zitten. Ze ging rennen. Snel rende ze er naar toe, maar zag dat de schommels al bezet waren. Mokkend ging ze op de grond voor een van de schommels liggen. * het meisje in het rood vroeg haar
“ga je daar nou de hele tijd blijven liggen,” waarop ze droog antwoordde
“Als je de wereld een kwartslag draait sta ik, dus zeur niet!”
De andere grinnikte, en het meisje in het rood keek haar verbaast aan.
ps dit is het lliedje van de songteksthttp://www.youtube.com/watch?v=PInPedCLGFo)
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 29-09 16:23.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 09-07-2008, 16:20 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
Heej meiden, het verhaal is een beetje lang geworden… maar oké, veel plezier met lezen  
‘Juist,’ mompelde Havanka. Ze sloeg haar armen om de schommel en begon te schommelen. Jackie zag haar benen over zich heen vliegen. Havanka was hoog genoeg en zette af van de schommel ze sprong eraf en met een mooie boog lande ze op de grond. Jackie schoot razend vlug overeind en zat al op de schommel nog voordat havanka zich had omgedraaid. Havanka keek even naar Jackie en slaakte een zucht. Jackie grijnsde. ‘Ik heb zon zin om naar zweinstein te gaan,’ zei Suus plotseling. ‘Wie niet?’ vroeg Meridith grijnzend. Morgain begon te mokken en keek haar oudere broer en zus aan. ‘Ik wil ook mee,’ mopperde ze. ‘Volgend jaar,’ zei Meridith afwezig. Ze was zelf veel te enthousiast om aan haar jongere zusje te denken. Die mocht dit jaar niet mee naar zweinstein, maar zij wel. Dit keer hoefde zij Krino niet uit te zwaaien, maar mocht ze echt zelf mee in de trein. Havanka keek Meridith aan en voelde die gedachte aan komen dwarrelen. Ze glimlachte even en keek toen naar haar tweelingzus. ‘Mimi heeft al gepakt,’ zei havanka grinnikend. ‘Ik ook,’ klonk het mat in de groep. Havanka keek even schuldig om zich heen. ‘Iedereen?’ vroeg ze benauwd. Alle hoofden knikte en keken havanka aan. ‘Jij niet?’ vroeg Suus. ‘Ik ben nog bezig,’ loog havanka vlug. ‘Wat is er mimi?’ vroeg Meridith. Ze werd het een beetje zat dat Mimi naar haar kleding zat te staren. ‘Die kleding,’ mompelde mimi. ‘Gaaf he?’ vroeg meridith vrolijk. Mimi hief afkeurend haar neus op. ‘Niet echt nee,’ zei ze luid. Meridith viel zowat van haar schommel van verbazing. Havanka keek even nijdig naar mimi. Ze had er een hekel aan als mimi zo tegen andere mensen praatte. ‘Wat is er mis mee dan?’ vroeg Meridith, die zich er ineens niet meer zo lekker in voelde. Niemand zei nog wat, iedereen keek met ingehouden adem naar het tafereel. ‘Ik vind ze wel leuk,’ zei Meridith uitdagend. Mimi grinnikte even. ‘tja als je niets mooiers gewend bent. Waar heb je deze kleding vandaan? Het leger des heil misschien? Of toch bij de vuilnisbelt.’ Mimi boog zich voorover en rook aan de kleding van Meridith. Meridith werd woedend. Ze voelde haar woede opborrelen, maar met haar woede kroop ook enorm veel angst naar boven. Ze sprong overeind en keek woest naar Mimi. ‘Dit is niet leuk meer Mimi! Dit is echt gemeen!’ Mimi keek Meridith aan. Haar blik veranderde iets, misschien had Mimi door dat het ook echt gemeen was wat ze had gezegd. Havanka keek naar haar zus en kwam langzaam overeind. Ze voelde zich niet zo lekker, een beetje duizelig en ze had last van haar maag. Meridith hief haar hand op en eigenlijk wilde ze Mimi keihard slaan uit pure woede. Mimi keek met grote bange ogen naar de hand van Meridith. Net toen Meridith besloot om niet te slaan sloeg ze haar hand opzij om toch een beweging te maken. Haar vingertoppen raakten nog geen eens de wang van Mimi. Dramatisch viel Mimi voorover en ze schreeuwde het uit van de pijn. ‘MERIDITH WAT DEED JE!’ hoorde ze Matthew schreeuwen. Op het moment dat Mimi voorover viel en schreeuwde van de pijn. Viel ook havanka voorover. Ze voelde zich zo duizelig dat ze al buiten westen was voordat ze de grond had geraakt.
‘Waar ben ik?’ vroeg Havanka angstig. Ze keek om zich heen. Het was stikken donker en havanka voelde de angst in zich opkomen. Het liefste wilde ze in tranen uitbarsten van angst. Ze stond in een doodstil gebied. In de verte zag ze een donkere grot, wat heel knap was, want het was zo donker om haar heen. De maan was het enige lichtpuntje wat helder scheen. Havanka liep angstig richting de grot. Ze durfde eigenlijk niet, maar ze had geen keus. Ze werd naar die grot toegetrokken alsof er iets in was. Iets wat van haar was. Havanka slikte en haalde dapper adem. Ze stond nu voor de grot en keek even angstig naar binnen. Ze rilde van top tot teen. ‘Mam?’ piepte ze toen er een ijskoude windvlaag uit de grond vandaan kwam. ‘Pap?’ vroeg ze. ‘Mimi!! Matthew!!!’ gilde ze paniekerig. Een traan liep over haar wang van angst. Ze veegde hem met trillende handen weg. Plotseling begon de grot geel op te lichten. Havanka keek even angstig toe. Het gele licht leek de kou te omzeilen. Havanka voelde zich iets warmer worden, alsof de warmte naar haar toe kwam. ‘Is daar iemand?’ vroeg havanka angstig. Het gele licht werd sterker en sterker. Ze voelde van binnen iets branden, al kon ze niet verklaren wat het was. ‘Ik wil nu wel naar huis,’ piepte havanka. Om haar heen leek het donkerder te worden nadat ze dat had gezegd. ‘NEE NEE DAT BEDOELDE IK NIET!’ piepte havanka angstig. Ze viel op haar knieën en keek doodsbang naar de donkere grot, waar plotseling stemmen uit tevoorschijn kwamen. Het laatste woordje voordat het geheel donker om haar heen werd was overduidelijk het woord ‘Havanka….’
‘Havanka gaat het een beetje?’ vroeg Suus geschrokken. ‘Hoezo?’ vroeg Havanka verbaasd. ‘Je viel flauw, toen Meridith Mimi sloeg,’ zei Matthew in één adem. ‘Ze deed het niet expres oke!’ riep Krino vlug. Meridith keek doodsbenauwd toe, hoe Mimi nog op de grond lag en langzaam ging zitten en hoe Havanka weer overeind krabbelde. ‘Ik ehm…,’ mompelde havanka. ‘Je viel tegelijkertijd als mimi op de grond,’ zei Jackie opgewonden. ‘Dus een echte tweeling,’ grijnsde Suus. Havanka begreep er niet veel van, maar ze liet het erbij. Ergens wist ze dat dit een goede beslissing zou zijn. Mimi kwam overeind en keek Meridith woest aan. ‘Het spijt me,’ piepte Meridith. De tranen stonden in haar ogen en ze trilde een beetje. ‘Het was niet mijn bedoeling, het spijt me zo.’ Havanka keek haar vriendin aan en voelde een vlaag van medelijden. ‘Het was een ongelukje,’ zei ze. Mimi keek even naar haar zus die haar veelbetekenend aankeek. ‘Ja,’ zei Mimi. ‘Ongelukje.’ Meridith knikte en liet haar trillende handen zakken. Morgain had de hele tijd toegekeken en wierp Mimi nu de hele tijd vernietigende blikken toe. ‘Ik denk…,’ mompelde havanka. ‘Ik denk dat ik naar huis ga.’Matthew keek op zijn horloge. ‘TIJD!!!!!,’ schreeuwde hij. Iedereen keek geschrokken op zijn horloge. ‘NEGEN UUR!!’ krijste Meridith hysterisch. ‘WIJ MOESTEN HALF ACHT THUIS ZIJN!!!!,’ Suus keek even naar meridith en werd wat witjes. ‘laat het nog kwart voor negen zijn,’ piepte ze. ‘Hoe kan de tijd zo snel zijn gegaan!’ riep Morgain angstig. ‘NU GAAN NAAR HUIS!!!’ schreeuwde Krino. Iedereen sprintte weg en toen Havanka om keek zag ze iedereen zijn eigen weg opsprinten. ‘MIMI REN!!’ riep Havanka. ‘Wij hadden geen tijd om thuis te komen,’ snauwde Mimi nijdig. ‘NEGEN UUR IS TE LAAT!!!’ snauwde Matthew terug. ‘Hoe kon de tijd zo snel gaan?’ vroeg Havanka die naar lucht hapte. ‘Geen idee,’ mompelde Mimi. ‘Vreemd,’ zei Matthew. ‘Het leek wel dat vanaf het moment dat jullie kock out gingen de tijd vloog.’ Matthew wilde zijn sleutels in het slot stoppen maar de deur vloog al open. Mevrouw Ledger stond woest in de deuropening. Havanka, Mimi en Matthew keken met ingehouden adem naar hun moeder. ‘Naar binnen!’ zei ze woedend. De drie keken elkaar angstig aan en Matthew was de eerste die een stap in het huis durfde te zetten.
Havanka lag in bed en staarde naar het plafon. Gelukkig was haar moeder niet al te boos geworden, al kregen ze nooit huisarrest. Haar moeder vond dat een rare manier van straffen. In plaats van huisarrest keek hun moeder twee dagen lang heel afkeurend naar Havanka Mimi en Matthew. Dit was bijna nog erger dan huisarrest. Havanka verheugde zich niet echt op de komende dagen. Waarschijnlijk zat ze zoveel mogelijk buiten. Ze vroeg zich wel af hoe het met de andere waren verlopen. Of hun ouders wel aan huisarrest deden. Plotseling schoot er weer een gedachte door havanka keek. De grot met dat felle gele licht. Het was alsof ze precies wist wat ze wilde doen. Ze griste een spijkerbroek van de grond en trok een geel shirt aan met spaghettibandjes. Ze kamde vlug haar haren en deed een diadeem in haar haar. Langzaam opende ze de deur en sloop de overloop op richting de trap. ‘Oké zover zo goed,’ mompelde havanka. Havanka stapte de trap op en liep langzaam naar beneden. Plotseling struikelde ze over een speeltje van haar kat. Havanka wankelde op één been op de traptrede en verloor haar evenwicht. KLETS! BOEM!! KLEBENG!!!!! Havanka kwam met een harde smak beneden op de harde stenen. ‘Aauuwww,’ kreunde havanka en ze wreef over haar heup. ‘Misschien hebben ze niets gehoord,’ dacht havanka hoopvol. Al leek het ijdele hoop te zijn. Nog geen twee tellen later kwamen er voetstappen de trap afrennen. ‘WIE IS DAAR!’ schreeuwde mevrouw Ledger. Havanka krabbelde haastig overeind en keek schuldig naar haar moeder. ‘Wat doe jij hier?’ vroeg haar moeder woest. Havanka keek even rond. ‘Slaapwandelen,’ zei Havanka haastig. Mevrouw Ledger bekeek de kleding van haar dochter. ‘In je gewone kleding?’ vroeg ze met op getrokken wenkbrauwen. Havanka werd een beetje rood. Ze keek haar moeder aan en wist niet veel uit te brengen. ‘Nog wakker…… bed…….. drinken…. Slapen…..val….,’ havanka besloot haar mond maar te houden en keek haar moeder angstig aan. ‘Naar boven,’ zei haar moeder. Havanka sprintte de trap op en sloot zich vlug op in haar kamer. Ze deed meteen het licht uit en wachtte tot haar moeder ook de deur van haar slaapkamer achter zich dichtdeed. Ze ijsbeerde een tijdje door haar kamer en toen kreeg ze een beter idee. Ze grabbelde in haar kast en vond een oude zaklamp die het nog steeds deed. Ze klikte de zaklamp aan en deed haar bedlampje uit. Toen opende ze haar raam en klom ze via de boom die ernaast stond naar beneden. ‘Waarom kwam ik hier niet eerder op?’ vroeg havanka en ze sloeg haar ogen ten hemel. Ze liep de straat uit en meed een groepje oudere hangjongeren. ‘Waarnaar ben ik nou op zoek?’ siste havanka nijdig op zichzelf. ‘Ik weet niet eens waar die grot is!’ Plotseling zakte de grond onder haar vandaan. Havanka wilde gillen en schreeuwen om hulp, maar de grond zakte te snel onder haar voeten vandaan ze was nu helemaal verdwenen.
Havanka hapte vurig naar adem toen ze een gat uit klom. ‘Waar ben ik?’ vroeg ze verbouwereerd. ‘De eerste,’ hoorde havanka iemand fluisteren. ‘Hallo?’ vroeg Havanka angstig. ‘De eerste is er!’ fluisterde de stem weer. Havanka draaide zich om en schrok zich een ongeluk. Voor haar stond de grot die een geel licht uitstraalde. ‘Hoe… wat… waar….. wie….,’ stotterde havanka geschrokken. ‘HOE KAN DIT!’ blèrde ze. ‘Hoe kom ik weer thuis?’ havanka haalde angstig adem en klikte vlug haar zaklamp aan zodat het wat lichter werd. Ze was nu precies op dezelfde plek als waar ze het visioen kreeg. Of wat het dan ook was. Havanka trilde net zo erg, ze had het idee alsof haar benen spaghettislierten waren. ‘De eerste is er!’ siste een stem die van ver klonk. Het gele licht scheen sterker te stralen als havanka een stap dichter bij de grot zette. ‘Oké ik denk dat ik mijn missie weet,’ mompelde havanka. Ze stapte de grot in en scheen gehaast met de zaklamp. ‘Donker…. Zo donker…,’ piepte havanka. Ze sloop door de grot. Met haar ene hand tegen de wand van de grot en in haar andere hand scheen ze licht in het aardedonker. Iedere stap die ze verder zette voelde ze een ijskoude windvlaag, maar ook ergens iets heel erg warms. De grond onder haar was bedenkt met een laag zand. De grot boog af naar links. Nu ze de hoek om was zag ze een prachtige kletterende waterval. Havanka bleef er even naar kijken, maar voelde een sterke aandrang om verder te gaan. Ze wierp de prachtige waterval nog even een blik toe en liep toen verder door de grot. Even later werd het ineens ijskoud. De wind huilde en het kippenvel sprong op de huid van havanka. Het zand wat onder de voeten van havanka lag schoot omhoog en havanka liep blind verder. Na de enorme windvlagen werd het warmer en warmer. Havanka liep langs een rand en voelde de hitte onder zich. Ze boog zich langzaam over de rand en keek naar beneden. Havanka schreeuwde het uit van schrik. Onder zich zat een hete vuurzee. Havanka durfde geen stap meer te verzetten. Angstig klampte ze zich tegen de muur met haar zaklamp schijnend op de hete vuurzee, wat zich tot ver uitstrekte. ‘Oké, Als ik nu heel hard ren dan ben ik hier vanaf,’ piepte havanka. Ze hief haar zaklantaarn op zodat er meer licht tevoorschijn kwam. ‘AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!,’ krijste Havanka hysterisch terwijl ze een smal pad afrende waaronder de vuurzee zat. Eenmaal aan de overkant voelde ze haar hart kloppen in haar keel. Maar iets nam de overhand. Ze voelde zich enorm aangetrokken, al wist ze niet waarop. Havanka draaide zich om en precies in het midden van de gang van de grot stond een grote steen. Daarin zat een klein prachtig geel uitziende steen. Havanka liep er langzaam naartoe en bekeek de mooie gele steen. ‘Voor jou,’ zei een stem door de grot. ‘Wie is dat?’ vroeg havanka. ‘Ik ben Hovonko,’ zei een stem zacht. ‘Ik ben één van je over groot moeder.’ Havanka dacht even na. ‘Dus mijn over over over over over over over over over…..,’ ‘Ja die,’ onderbrak Hovonko de opsomming van havanka. ‘Oké dat is een meridith actie zei havanka gedeprimeerd. ‘Havanka luister goed, jij bent de eerste!’ ‘Dat hoorde ik al ja,’ zei havanka grijnzend. ‘Zeg het nog niet tegen de anderen die merken het vanzelf wel. De tweede, de derde en de vierde zullen je snel genoeg vergezellen. Zodra iedereen hun eigen ik heeft gevonden worden jullie naar elkaar toegebracht.’ Havanka luisterde aandachtig al snapte ze er nog niet veel van. ‘Deze stenen heten de roxuscystenen,’ zei hovonko. ‘De watte?’ vroeg Havanka verbouwereerd. Hovonko negeerde die opmerking en sprak verder. Zodra alle vier de stenen hun eigenaar hebben gevonden gloeien ze op en zorgen ze ervoor dat ze samen komen.’ Havanka knikte. ‘En wie zijn die andere vier?’ vroeg ze. Even dacht ze aan iedereen die in het speeltuintje stond, maar toen kreeg ze een beeld van drie vreemde andere kinderen. Een jongen met een beugel en uitgestoken gele tanden. Een meisje met een bril en zoveel sproeten dat je haar gezicht amper zag en nog een jongen die zo kwijlde dat havanka er de rillingen van kreeg. ‘Je kent ze al, dus wacht maar af,’ zei hovonko. Havanka was opgelucht dat te horen. Nu kon ze tenminste de enge gedachte van zich af zetten. ‘Ga maar naar de steen toe en accepteer hem.’ Havanka liep naar de steen toe. Vreemd genoeg had ze het idee dat hovonko de waarheid sprak. Havanka raakte de steen aan die direct reageerde. Hij gloeide felgeel op en vloog krachtig de lucht in. ‘WAT GEBEURD ER!’ krijste Havanka angstig. ‘Niet bang zijn,’ zei hovonko. ‘Accepteer hem maar.’ ‘NO WAY DUDE!!!,’ gilde havanka geschrokken. De steen kwam op haar afgeracet. Havanka dook opzij en de steen schoot rakelings langs haar hoofd. ‘Lekker mis Lekker mis! Lekker….,’ Havanka keek met grote ogen toe hoe de steen haar volop in haar borst raakte. ‘NEE!!’ riep havanka geschrokken. Ze voelde hoe de roxuscysteen samensmolt met haar lichaam. ‘HAAL HET WEG!!!’ blèrde havanka. Plotseling stroomde er een stoot vuur uit haar handen. Havanka schreeuwde het uit van schrik. Ze dook ineen en keek jachtig ademend om zich heen. ‘Wat was dat?’ vroeg ze angstig en ze keek naar haar handen. ‘Dit zal even wennen zijn,’ zei Hovonko. ‘Je controleert het beter als de tweede, derde en vierde ook hun roxuscysteen hebben.’ Havanka piepte iets onverstaanbaars en knikte. ‘Ik ben je nu terug Havanka,’ zei hovonko. ‘Dit is het punt dat wij afscheid nemen.’ ‘Oké doei,’ zei havanka zonder moeite. Ze wilde dolgraag terug. Deze plek was zo donker ze kreeg er de kriebels van. ‘Tot ooit weer ziens,’ zei Hovonko. Havanka knikte afwezig en met een knalgele flits zat ze in een hoekje van haar kamer…
( en meiden, vergeet niet jullie over groot moeder erin te zeggen ,ooit zullen die weer terugkeren)
Dit bericht is gewijzigd op 10-07 15:54.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 09-07-2008, 17:51 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith Krino en Morgain renden naar huis, ren Mer kom op gilde Krino, ja ik ren al ik ren whaaa, Meridith struikelde over een losse stoeptegel en lag languit op de grond, auw snikte ze de tranen stonden in haar ogen Krino draaide zich om en trok Meridith van de grond, auw, auw ,auw snikte Mer ze had een lelijke plek op haar knie schaafwonden aan haar handen en haar linkerwenkbrauw bloede, wow jij valt raar zei Morgain, Meridith keek pijnlijk naar Morgain, auw snikte ze weer, kom maar zei Krino hij bukte en Meridith kroop op zijn rug, hou me goed vast zei Krino en hij begon weer te rennen Morgain keek af en toe naar Meridith, ze zag dat ze vocht tegen de tranen, Morgain zuchtte, we krijgen zo huisarrest Krino zuchtte, en stopte met rennen, tja, veel erger kan het niet worden, hij liep op normaal tempo naar huis, het was zo vreemd, de tijd vloog voorbij we waren nog maar 10 minuten op het speeltuintje en toen met Havanka en Mimi, heeft magie er iets mee te maken vroeg Morgain Krino schudde zijn hoofd ik denk het niet, hij stopte kom we gaan via het balkon, Morgain knikte Krino zette Meridith weer op de grond, Morgain klom als eerst toen Krino en net toen Meridith wilde ging de deur open, en waar was jij, Meridith bleef versteend staan, hoi mam zuchtte ze, naar binnen en heel snel schreeuwde haar moeder, Meridith zag een paar gordijnen en lamellen van de buren bewegen, zo leuk als de hele buurt kon meegenieten, Meridith liep langzaam naar binnen, ik zei heel snel riep haar moeder haar na, en naar boven snel, Meridith rende te trap op en smeet haar deur dicht, en waarom ben ik gesnapt mopperde ze, haar kamerdeur ging open, Meridith ging heel netjes zitten en keek heel schuldig, psst ik ben het siste Krino, Meridith ontspande en ging op bed liggen, ik heb een probleem, tja ik had muziek aangezet op mijn kamer en Morgain simpelweg haar deur dicht gedaan, ze wilt nooit gestoord worden als haar deur dicht is en jij had hem wagen wijd open dus ja ik denk dat mam denkt dat wij er wel waren maar jij niet, Meridith zuchtte geweldig en nu?, ik zeg wel dat ik ook net thuis ben, Meridith schudde haar hoofd, nee je hebt deze zomer al te veel uit gevreten, ze zij nog 1 ding en je kan een andere school zoeken weet je nog, Krino zuchtte ja en jij dan, Meridith haalde haar schouders op, komt wel goed mompelde ze, Morgain kwam haar kamer binnen, moet ik tegen mam zeggen... nee fluisterde Meridith gespannen ze wist zeker dat ze haar moeder hoorde hoesten, nee laat maar, jullie zijn nu mijn ogen en oren buiten wedden dat ik huisarrest krijg, Morgain en Krino zuchtten, Meridith Hoxy Zelda Myth, betrek je broer en zus er niet bij deur dicht en slapen, Meridith kreeg kippenvel en rende naar haar kast ze greep een pyjama en keek Krino en Morgain aan, op hun tenen slopen ze naar hun eigen kamers en Meridith kleedde zich om snel kroop ze in bed, ze wist uit ervaring dat ze 10 minuten had om een verhaal te bedenken, en ja hoor 10 minuten later kwam Vivianne naar boven ze knipte het licht aan en ging op Meridith 's bed zitten, waarom ben jij te laat Meridith ging zitten, ze haatte dit zo nou Havanka, ja altijd Havanka nu eens een ander smoesje snauwde haar moeder, Meridith zuchtte, ik kreeg ruzie met Mimi en....ja dan ga je weg mopperde haar moeder, Meridith zuchtte, dus ik sloeg haar, oké dan weet ik genoeg zei Vivianne, maar mam luister nou snikte Meridith, Vivianne stond al bij Meridith 's deur, Havanka en Mimi vielen tegelijk op de grond en ineens, ik ben klaar met dit gesprek zei Vivianne en ze trok de deur achter zich dicht, Meridith zat nog altijd over eind, de tranen rolden stil over haar wangen, Meridith veegde ze weg, ik mag niet huilen ik mag me niet aanstellen snikte ze, ze beet op haar tanden en haar tranen verdwenen, ze draaide zich om en viel in slaap, de volgende ochtend werd ze vroeg wakker ze moest naar beneden om te eten.....maar haar moeder zou ook beneden zijn en zou willen praten, Meridith zuchtte, maar als ze boven zou blijven zou haar moeder toch wel komen, Meridith stapte de douche in toen ze klaar was ging ze toch maar naar beneden, en haar moeder zat al te wachten zoals Meridith voorspeld had, ze zij bijna niets, ze keek Meridith boos aan en toen naar een stoel, Meridith begreep de hint en ging zitten je hebt je laatste week van de vakantie weten verpesten, je hebt een week huisarrest wat zei Meridith een week...een hele week, Vivianne knikte geen tv geen computer, je boeken lever je ook in, je hutkoffer gaat naar beneden, je telefoon lever je in, je blijft op je kamer en ik roep je voor eten, Meridith zuchtte en gaf haar mobiele telefoon af, ook liep ze naar boven en gaf haar moeder al haar lees boeken, Vivianne pakte haar toverstok en toverde de hutkoffer naar beneden, Krino en Morgain stonden in hun deuropening te kijken hoe Meridith alles moest inleveren, ze voelden zich schuldig en Krino stapte richting zijn moeder, maar Meridith schudde haar hoofd, wat is er vroeg Vivianne, Meridith zuchtte mag ik 1 boek houden, Vivianne gaf geen antwoord, je weet hoe ik erover denk zei ze, Meridith haatte ook dat, nu wist ze niet waar ze aan toe was, het was haar moeders lieveling ’s zin. Vivianne deed de deur dicht en Meridith liep naar haar raam, ze zag Havanka voorbij lopen met haar moeder, die haar aan het negeren was ze zullen wel boodschappen doen, Havanka zag Meridith en zwaaide Meridith zuchtte en zwaaide slapjes terug, Havanka zuchtte, ze wist hoe Meridith 's moeder was ze vroeg zich af of Krino en Morgain ook straf hadden maar dat zou ze vanavond wel Merken ze zouden naar de bioscoop gaan een super gave film kijken over piraten en vreemde diamanten, Havanka zuchtte nu kon Meridith weer niet mee... Meridith liep naar haar bureau en tekende weer poppetjes, ze wist niets anders te doen
--------------------------------------------------
ik krijg als laatste mijn steen vandaag dit zielige verhaal
suus kreeg de steen na havanka en daarna jackie toch?
ik lees het wel xxx
Dit bericht is gewijzigd op 08-09 10:57.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 11-07-2008, 21:37 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Zo snel mogelijk liep Jackie naar huis. Ze had nog 10 minuten, dan moest ze thuis zijn. Ineens werd ze tegen gehouden. Boos keek ze om. Achter haar stond Gaby. Ze zuchtte.
“Wat moet je?” zei ze geërgerd.
“Ik wil je een leuke plek laten zien. Ik weet zeker dat mama het niet erg vind dat je te laat ben,” zei ze geheimzinnig
Waarom moest ze haar nu geloven, ze zou haar alleen maar in gevaar brengen. Toch volgde ze Gaby om haar heen werd het steeds warmer. In de verte zag ze een groot oranje licht. Als verdoofd staarde ze er naar, ze merkte niet dat Gaby weer weg was gelopen. Als in trans liep ze naar de grote lichtbron toe. Heel ver weg hoorde ze een liedje dat ze nog nooit had gehoord, maar toch heel bekent klonk.
“de plek
De steen ligt er
Veel bloed vergoten,
De tweede gevondenen
Nog twee
Dan weer verenigd.
De redders.”
Nog steeds liep ze richting het geluid en het licht. Ineens stapte ze in iets nats en schrok ze los uit haar trans. Toen ze zag waar ze was gilde ze het uit van angst. Overal om haar heen lag bloed. Ook lagen er lijken die haar met hun holle ogen aankeken. Ineens vloog een van de lijken in de brand en deed ze angstig een stap achteruit. Weer dat gezang, wat was dat toch. Ze besloot maar richting het licht te lopen. Wat moest ze anders? Ze wist ook niet hoe ze hier weg moest komen. Het licht werd steeds groter
Eindelijk stond ze voor een enorme steen, de steen die een oranje gloed had. Ze keek in de steen, daar lag een kleine steen die de gloed veroorzaakte. Ineens lag er een hand op haar schouder. Met een ruk draaide ze zich om en keek recht in het gezicht van een jonge vrouw.
Jackie slikte even. Wat had dit allemaal te betekenen wat moest ze hier.
“dit is een roxuscysteen. Een van de vier. Je bent een van de vier beschermers. Wees daar trots op. Je bent de tweede die hem heeft gevonden. Je merkt snel genoeg wie de anderen zijn.”
Ze keek verbaast naar de vrouw. “Roxuscysteen. Wat the Fock is dat nou weer?“ zei ze verbaast terwijl ze angstig om zich heen keek. De hele plek was verlicht in een rode gloed, ook zag je veel bloed en lijken liggen. Ze werd er een beetje misselijk van. Maar de jonge vrouw stoorde haar uit haar gedacht.
“Je heb niet veel tijd meer en daarom moet je gaan. Dus pak de steen en accepteer hem. Ik ben Jocko,” zei de vrouw.
Jackie keek haar verbaast aan en merkte niet dat die steen op haar afvloog. Ineens zag ze dat hij op haar borst drukte, maar toen ze haar hand er op legde om hem te pakken nestelde hij zich in haar lichaam. Jackie keek er met grote ogen naar en begon te gillen. Jocko zuchtte. “GA niet zo als een gek staan gillen, aast maak je de Sluifie wezens wakker, wil je dat soms!” siste ze.
Jackie keek haar boos aan en zei: “nee, je zou heel blij gaan lopen zingen als er een of rare steen je lichaam binnen dringt. HAAL HEM ER UIT IK WIL HEM NIET HAAL HEM WEG HOE GAAT HIJ WEG WAAR IS HIJ WEG ERMEE!” Het laatste gilde ze. Geschrokken keek Jocko haar aan en legde haar hand voor de mond van Jackie. Dit maakte Jackie alleen maar bozer. Omdat ze niet meer kon praten door dat mens balde ze woest haar vuisten. Ineens werd Jocko aan de kant geblazen door een giga wind. Toch op de een of andere manier bleef Jackie gewoon op de grond staan. Ook rotsblokken vlogen in het rond. Angstig keek ze om zich heen. “Wat moet ik nu doen!”gilde ze hysterisch. Jocko keek haar pissig aan en zei droog “Kalmeer,” Jacqueline zuchtte en consenteerde zich op een rustgevend liedje. Langzaam kalmeerde ze en zag ze dat de wind ook ging liggen. Ze haalde opgelucht adem en keek Jonko vragend aan. “Wat was dat?:” zei ze geschrokken.
“rustig maar daar moet je aan wennen, maar je moet nu echt gaan. Ik zie je snel weer,” Jonko vervaagde.
Er volgde een oranje flits, en ineens lag ze op de bank naast Gaby die haar verbaast aankeek…
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 22-09 18:35.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
suus
|
Geplaatst op 09-09-2008, 19:58 |
Reageer
|
Berichten: 321
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
wilde eigenlijk nog even wachten op reactie van jullie allemaal op mijn mailtje maar aangezien ik bedreigd werd door hav 
wel nog een keer sorry...
-----------------------------------------------------------------------
suus trippelde voorzichtig het huis binnen en hoopte dat haar ouders niet hoorden dat ze naar boven liep zodat ze gelijk weer naar beneden zou kunnen komen stormen en doen alsof ze al weer tijden thuis was.
SUUS! er staat thee voor je klaar! suus gaf haar poging op en liep gewoon de keuken in. sorry mam, pap. ik ben weer eens te laat zei suus maar meteen om haar schuld te bekennen. och... een kwartiertje valt wel mee vergeleken met het halfuur, driekwartier, uur, anderhalf uur van normaal waarmee haar vader de vorige keren dat suus naar de speeltuin mocht opsomde. sorry piepte suus terwijl ze op een stoel ging zitten en haar thee dronk. de warme damp van de thee maakte haar sukkelig en na een kwartier besloot ze maar naar bed te gaan.
toen ze eenmaal in bed lag dacht ze nog eens na over wat er gebeurd was die avond. ze glimlachte even omdat ze, ondanks sommige dingen, zo blij was met haar vrienden en hoopte dat alles goed zou gaan met havanka en dat mimi en meridith niet al te lang ruzie zouden hebben. toen sukkelde ze lekker in slaap.
na een paar uur geslapen te hebben werd suus wakker. ze keek verbaasd om haar heen want normaal gesproken werd ze nooit 's nachts wakker. ze zag haar wekker en volgens dat ding moest het zo rond een uur of 2 zijn, maar die was nooit helemaal te vertrouwen. ze klom maar uit bed om naar de wc te gaan want ze zou anders ook niet weten waarom ze wakker was geworden, maar toen ze haar slaapkamerdeur opentrok kwam ze niet op de gang uit! voor haar lag een prachtig landschap bij maanlicht en ze kon alle sterren tellen. ze draaide zich om maar achterhaar was haar kamer niet meer te bekennen en ook haar deur was verdwenen. ze stond een poos om zich heen te kijken over de heuvels en naar de rand van het bos maar ze was zoals altijd gefasineerd door de sterren toen ze opeens een raar maar prachtig groen verschijnsel opmerkte. ze zette een paar stappen in de richting van het schijnsel maar struikelde ergens over. gelukkig kon ze zich nog ergens aan opvangen. blij dat ze niet in haar pyjama in het natte gras gevallen was, keek ze waarover ze gestruikeld was. het leek een rare witte steen maar toen ze dichterbij kwam zag ze dat het een schedel was! ze sprong achteruit weer tegen het ding aan waaraan ze zich opgevangen had en sprong weer weg toen ze zag dat dat een verzakte grafsteen was. ze keek eens beter om zich heen en zag dat ze midden op een kerkhof stond waarop er boven de grond minstens drie keer zoveel skeletten moesten liggen als onder de grond. in paniek liep ze een paar stappen achteruit, tikte tegen een skelet en draaide zich snel om waarop ze weer tegen een hoop botten aanliep. overal waar ze keek zag ze doodskoppen, witte en vergeelde botten, bemosde grafstenen en grafzerken. opeens zag ze weer het groene schijnsel en in paniek rende ze ernaar toe. terwijl ze niet naar de skeletten probeerde te kijken struikelde ze een paar keer maar stond ze meteen weer op. hoe dichter ze bij het schijnsel kwam hoe rustiger ze werd en hoe minder eng ze de skeletten en zerken vond. ze zag dat het schijnsel van een lichtgevende steen kwam. ze ging steeds langzamer rennen en op een paar meter afstand van de steen kwam ze tot stilstand. eigenlijk wilde ze wel om de steen heen draaien, maar toen ze een stap opzij wilde zetten schrok ze zich kapot toen er opeens iemand naast haar stond. ze sprong achteruit, tegen een zerk, opzij, tegen een skelet, naar voren, tegen een schedel en besefte dat ze beter kon stoppen met springen wilde ze nog stoppen met panieken en zette dus beheersder dan ze zich voelde een stap achteruit. ze ademde rustig en keek de vrouw eens aan. ze had het idee dat ze haar kende. wie bent u? vroeg ze terwijl ze met vanuit haar ooghoek ook de steen goed in de gaten hield. ze had het idee dat ze die steen moest krijgen. ik ben sasun zei de vrouw, ik ben je heel-veel-keer-overgrootmoeder. suus glimlachte. aha zei ze en de vrouw glimlachte terug. ik zal het maar gewoon vertellen zei sasun terwijl ze naar de steen toe liep. dit is een roxussteen en die bezit krachten maar daar kom je vanzelf achter, want deze is voor jou! ze keek suus aan die behoorlijk verbaasd was en niet wist wat ze moest zeggen. er zijn nog drie andere stenen en met diegene die ook een steen krijgen moet je leren samenwerken. sasun wachtte weer even en suus wist nu iets uit te brengen. wie? dat merk je vanzelf zei sasun en ze lachtte om suus verbaasde reactie. accepteer de steen nu maar en dan worden alle mysteries vanzelf opgelost. sasun boog zich naar de steen en bekeek hem nog even van dichtbij voordat de steen oprees van de grafzerk waarop hij gelegen had en naar suus kwam vliegen. suus schrok zich opnieuw kapot en dook uit reactie op de grond. dwars door een paar skeletten heen kroop ze naar achter zodat de steen haar niet kon bereiken maar toen ze uiteindelijk tegen de zerk zat waarop de steen had gelegen nestelde hij zich in haar borst. ze keek bang naar sasun die nog steeds alleen maar hoopvol glimlachtte. suus realiseerde zich opeens dat ze door verschillend skeletten heen was gekropen en sprong als een gek op. opeens kwamen echter de skeletten ook tot leven. suus begon te gillen en te stressen en hoe harder ze in paniek raakte hoe meer skeletten er tot leven kwamen. rustig rustig! probeerde sasun suus te kalmeren. je laat ze zelf leven! het zijn maar takken die aan de botten vast zitten. ontspan je dan zul je het zien! onspan je! suus keek naar de dichtsbijzijnde skeletten en zag inderdaad hier en daar een blaadje tussen de botten zitten en werd langzaam iets rustiger en steeds meer botten vielen weer op de grond. toen uiteindelijk alle botten weer levenloos op de grond lagen. draaide suus zich heel voorzichtig een beetje naar sasun zodat ze de skeletten vlak voor zich nog wel mooi in de gaten kon houden. wat... wat was dat? vroeg ze hakkelend. dat was jou kracht zei sasun met een brede lach. je merkt vanzelf wel wat je er allemaal mee kunt.
opeens werd de wereld om suus heen een stuk vager en terwijl suus nog meer wilde vragen aan sasun zei die: rustig maar het komt allemaal vanzelf goed.
suus keek om zich heen en lag weer op haar bed. haar deur stond wel open maar voor de rest was er in haar kamer niets veranderd. ze was uitgeput en haar hoofd bonsde een beetje en meteen toen ze haar ogen dichtdeed viel ze weer in slaap.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~If I Just Could Walk Up Above, I Would Never Fall With Him In Love ~ |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 10-09-2008, 00:04 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
‘Hoi mam,’ zei Havanka hoopvol, terwijl ze de keuken in liep. Haar moeder negeerde haar en draaide haar hoofd weg. Mimi haalde haar schouders op toen ze haar zusje zag. Matthew kwam ook de keuken binnen en deed geen poging tot een begroeting. Hij wuifde even naar zijn zusjes die knikte en nam plaats. Mevrouw Ledger smeet drie borden op tafel en met een klap volgde drie bekers melk. Havanka keek met grote ogen naar de beker waar de helft van de melk op de grond lag. Woest hief mevrouw Ledger haar toverstok op en de melk verdween.
‘Havanka,’ zei mevrouw Ledger kil. Havanka slikte moeizaam en piepte ‘Ja?’ Mevrouw Ledger snoof luid. ‘Jij gaat vandaag met mij mee boodschappen doen.’ Mimi en Matthew keken havanka vol medeleven aan. Havanka liet haar hoofd hangen en wist dat ze hier niet tegen in moest gaan.
Even later liep havanka op een drafje achter haar moeder aan. Havanka wierp zo hier en daar een paar hoopvolle blikken op haar moeder, maar die bleef haar strak negeren. Havanka keek om zich heen en merkte dat ze langs het huis van meridith liepen. Ze keek op en zag meridith uit het raam kijken. Havanka zwaaide even hoopvol en meridith zwaaide zwakjes terug. Zou meridith straf hebben? Haar ouders gaven vrij snel huisarrest… Havanka slaakte een diepe zucht en liep verder richting de winkels.
Woest kwam mimi de kamer binnen. ‘Echt waarneer doet ze eens normaal?’ vroeg ze. Havanka keek op van haar bed. ‘Mam,’ mokte mimi. ‘Ze blijft mij negeren, als ze daar niet mee ophoud dan negeer ik haar ook!’ Havanka slikte moeizaam. ‘Ik denk dat dat niet veel zin heeft. Straks krijg je alleen maar meer boze blikken,’ zei havanka. Plotseling kwam Matthew woest de kamer binnen. ‘HET IS NIET EERLIJK!’ blèrde hij woest. Hij hief gefrustreerd zijn armen in de lucht. ‘Wat niet?’ vroeg Havanka chagrijnig. ‘WE MOGEN NIET NAAR DE FILM!’ krijste Matthew. Mimi keek alsof ze een klap in haar gezicht had gekregen. Havanka leek even uit het veld geslagen en stond woest op. ‘Dit moet ophouden!,’ snauwde ze. ‘We kunnen dit niet accepteren!’ Mimi trok haar wenkrauwen op. ‘Wat wil je doen dan?’ vroeg ze. ‘We gaan naar mam en zeggen dat ze normaal moet doen!’ riep havanka. Matthew leek op te klaren. ‘Goed idee!’ riep hij. Mimi keek even wantrouwend naar haar zusje en broer en sjokte uiteindelijk achter hen aan.
‘Mam we moeten je spreken,’ zei havanka nijdig. ‘En snel,’ voegde Matthew eraan toe. Mimi bleef op een afstandje toekijken en trok zich terug in de schaduw. ‘Wie is we?’ vroeg mevrouw Ledger. Ze draaide zich om en havanka en matthew slikte moeizaam. Ze zag er zo dreigend uit! Vluchtig herpakte ze zichzelf en keken vastberaden naar hun moeder. ‘Wij willen naar de film,’ zei Matthew. ‘Dus dan gaan wij ook,’ zei Havanka een stuk zelfverzekerder dan ze zich voelde. ‘Mimi?’ vroeg Matthew nijdig. Hij draaide zich om en mimi was verdwenen. ‘Shit,’ mompelde Matthew. Hij keek zijn moeder grijnzend aan. ‘Ik… ehm… weet je,’ stotterde hij. ‘Wat?’ vroeg mevrouw Ledger dreigend. Matthew slikte moeizaam. ‘Ik… ehm… blijf wel op mn kamer… want… ehm.. de film? Nee niet belangrijk…,’ matthew draaide zich om en sprintte de woonkamer uit. Mevrouw Ledger snoof luid en wierp een woedende blik op havanka. Havanka had haar armen over elkaar heen geslagen en leek even uit het veld geslagen door het tafereel van daarnet. ‘En jij?’ vroeg mevrouw Ledger dreigend. ‘Ik wil…,’ begon havanka dapper. Maar toen werd havanka ook bang van de blik van haar moeder. Havanka liet haar armen zakken en wiegde heen en weer. ‘Sap,’ zei ze vlug. Havanka sprintte naar de keuken en hapte naar adem. Ze beefde over haar hele lichaam. Hoe kon haar moeder zo eng overkomen?
‘Is het gelukt?’ vroeg Matthew met een smekende blik. Havanka schudde haar hoofd. ‘Zei het toch,’ zei Mimi. ‘Ja jij peerde hem al gelijk,’ sneerde havanka. ‘Ik wist dat het zinloos was,’ snoof mimi. Havanka en Matthew lieten zich onderuit zakken op het bed van havanka en keken elkaar zuchtend aan. ‘Ik denk dat er niets anders op zit dan gewoon doen wat we moeten doen,’ mompelde Matthew. ‘Dat betekend geen film,’ mompelde havanka. ‘Hoe zal het met de rest gaan?’ vroeg mimi. Ze viel dramatisch neer op bed en wreef over haar wang. ‘Help me eraan herinneren dat ik meridith vervloek,’ zei ze luchtig. ‘Nee,’ zeiden havanka en matthew in koor.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 10-09-2008, 21:11 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith tikte met haar potloot tegen haar kin, ze had al honderden groene poppetjes getekend en even veel gele en blauwe. Meridith staarde naar botte potlood, ze hadden dringend een puntenslijper nodig die hellaas beneden in haar hutkoffer zat. Zuchtend stond ze op, ze moest toch wat doen. Even liep ze door haar kamer en toen plofte ze op bed. Had ze maar een telefoon dan belde ze Havanka, waarom was haar moeder toch zo streng? Meridith Hoxy Zelda Myth…ETEN, Meridith schrok uit haar gedachten en sprong op alsof ze een soldaat was. Yes Sir mompelde ze en ze sjokte de trap af. Stil schoof ze aan tafel en at haar bord leeg ze zei niets. Krino en Morgain keken Meridith aan, ik heb gezegd dat jullie haar met rust moeten laten, ik zou luisteren als ik jullie was, zei Vivianne op hoge toon, Krino en Morgain keken meteen de andere kant op. Javo keek zijn vrouw aan ik snap dat je boos bent maar het is de laatste week…Vivianne keek haar man aan we hadden hierover gesproken en ik dacht dat we het eens waren, Javo prikte met zijn vork in een paar bonen en zei niets meer. Toen iedereen klaar was met eten stond Vivianne op Meridith jij doet de afwas, ma stammelde Meridith, wat denk je dat ik met mijn stokje zwiep niets daarvan dit hoort bij jou straf je hebt de hele dag niets gedaan dus dit kleine klusje kan je wel. Meridith keek haar moeder boos aan natuurlijk had ze niets gedaan ze mocht niets doen niet lezen of msn-en en bellen was al hellemaal uit den boze, woest stond ze op greep de borden en liep met grote passen naar de keuken, waar is de afwasborstel dan riep Meridith vanuit de keuken, Vivianne zuchtte in het kastje. Meridith zuchtte en smeet alle kasten open niet hier, en trouwens we hebben geen afwas middel, Vivianne keek Javo aan, ja wat zei hij we hebben jaren niet afgewassen ik vond het zonde van het geld om iets te kopen wat we niet gebruiken, natuurlijk meneer riep Vivianne boos, Morgain en Krino vluchtte naar de keuken en trokken Meridith mee naar boven, denk jij omdat ik kan toveren dat jij dan niets hoeft te doen? Schreeuwde Vivianne, nee riep Javo terug maar jij doet het altijd ook als ik zeg dat ik iets wil doen zoals de was strijken dan zwiep jij weer met je stokje, probeer je iets te bewijzen riep Vivianne terug, Javo keek woest voor zich uit. Meridith , Krino en Morgain keken elkaar aan ze haten het als hun ouders ruzie maakte, en zeker als het om magie ging, dat zou wel een reden zijn geweest waarom ze nooit echt van toveren hielden, Krino was bijna van school gestuurd omdat hij weigerde te toveren.
En hoe moet ik nou afwassen zuchtte Meridith, geen zorgen zei Krino geruststellend ik wed dat mam dat al gedaan heeft, wat zeurt ze dan zuchtte Morgain, Krino haalde zijn schouders op en greep zijn telefoon ik ga Matthew even bellen, ik ga niet naar de bios, Morgain knikte
Krino liep de kamer uit, niet veel later kwam hij terug hij mag niet, net als Havanka en Mimi, goh ik ben niet de enigste zuchtte Meridith, zal ik de meiden bellen vroeg hij, Meridith knikte ja doe maar ik kan toch niet bellen, Krino knikte hij belde eerst Suus. He Suus, ja met Krino, ik belde even om te zeggen dat de bios niet doorgaat, nee….ja klopt….nee Havanka Mimi en Matthew ook niet….wat…ik ga niet want mijn zusje heeft straf terwijl wij….Suus laat me uitspreken….oké….wacht…speeltuintje?....iets raars…juist oké zie je zo Meridith stond bijna tegen Krino ’s oor gedrukt, wat was er vroeg ze, Krino haalde zijn schouders op die meid praat me de oren van de kop, ze had iets raars meegemaakt, Meridith zuchtte en jij kan alles vragen en ik niet ik ben hier en jij in de speeltuin, Krino keek Meridith aan ik kan thuisblijven, nee ga maar zuchtte Meridith laat mij maar hier, Krino duwde Meridith omver, bel Jackie nou riep Morgain, Krino knikte, hij tikte snel haar nummer in en wachtte. Hoi jack, hoe gaat het….ja ook wel….ja natuurlijk problemen maar alleen Mer….ja ze werd betrapt….zeker balen….hm ja maar ik bel dat de bios niet doorgaat, ik denk dat je snapt waarom?...ja klopt precies….ik kan vanavond wel naar speeltuintje komen, Suus komt en Morgain ook. Nee Mer niet sorry….oké zie je zo ik bel Matthew om te vragen of hij ook komt doei… niet veel later zat meridith weer op haar kamer, alleen, Krino was naar het speeltuintje gegaan, Matthew durft zijn moeder niet te vragen om weg te gaan. Dus had Krino luid vloekend de telefoon opgehangen. Meridith keek om zich heen, ze voelde zich raar…anders. Meridith schrok ze kreeg geen adem, ze keek om zich heen, ze was niet langer in haar kamer, lucht ontsnapte uit Meridith ’s mond. Een paar grote bellen ontstonden, Meridith kwam achter een gruwelijke ontdekking, ze was onder water en haar lucht was bijna op. Net toen Meridith in paniek wilde raken zag ze iets vreemds, door haar nieuwsgierigheid vergat ze waar ze was, ze keek gefascineerd naar het vreemde licht wat haar aandacht had getrokken. Meridith besloot dat ze erheen wilde zwemmen, wat haar herinnerde aan het feit dat ze altijd nog onder water was. Weer raakte Meridith in paniek ze trapte met haar benen en maakte maaiende bewegingen met haar armen, ze wilde omhoog naar de oppervlak lucht happen, ze moest lucht hebben, Meridith verloor haar laatste beetje lucht ze werd duizelig, hoe kwam ze in het water terecht ze was op haar kamer, ze zou nu zeker een maand huisarrest krijgen. Het werd zwart voor Meridith’ s ogen en net toen ze het wilde opgeven hoorde ze gefluister het gefluister was onduidelijk maar al snel hoorde Meridith haar naam. Meridith haal adem, fluisterde de mysterieuze stem. Ja dag dacht Meridith, ze probeerde weer omhoog te zwemmen net toen ze een laatste blik wilde werpen op het licht, zag ze een vrouw met lang zwart krullend haar, ze had een prachtige ouderwetse lange jurk aan en keek Meridith vriendelijk aan, je kan adem halen lieverd fluisterde de vrouw, Meridith keek de vrouw wantrouwig aan ze gaf het op en ademde in ze verwachtte water, een pijnlijke steek in haar luchtpijp en vervolgens een verstikkend gevoel in haar longen, maar geen van allen gebeurde. Mijn naam is Morodoth zei de vrouw, maar ik ben Meridith het scheelt een paar klinkers. Morodoth knikte, er is niet veel tijd, ik had je veel eerder moeten bereiken. Je moet de roxuscysteen accepteren, de wie wat nou stammelde Meridith, Morodoth zuchtte, dat licht is voor jou, daar is een steen die je moet accepteren, ja oké ik accepteer hem mag ik nu gaan ik haat water, nee zuchtte Morodoth, in je hart, Mn wat nou gilde Meridith een steen in mijn hart dat is medisch niet verantwoord hoor. Morodoth zuchtte en ze hebben jou gekozen als mijn opvolger, het licht achter Morodoth begon nog meer te gloeien dan dat het al deed, Meridith staarde er gefascineerd naar, de steen kwam naar haar toe en Meridith accepteerde de steen, alles werd donker om haar heen ze plofte op haar bed neer, ze keek om zich heen de tekeningen aan haar muur waren verdwenen, wat is er gebeurd stammelde Meridith, maar nog voordat ze kon bedenken wat haar overkomen was voelde ze een ruk aan haar arm ze viel het raam uit en vloog over de weg.
Eindelijk kwam ze tot stilstand ze zag 3 andere meiden staan die er verward uitzagen, ze waren vreemd gekleed, links van Meridith stond een meisje met een blauwe rok met bijpassende blouse en blauwe gekrulde haren tot over haar schouders. Tegenover Meridith stond een meisje meteen groene legerrok en een top, het haar was stijl en groen en als laatst een meisje met een knalgele rok en top haar haren waren gekruld en geel, jullie zijn de meiden die ik getekend hebt stammelde Meridith, het meisje in het geel keek Meridith aan, jij bent hartstikke rood, Meridith bekeek zichzelf in een ruit, ze had een lange rok met aan de linkerkant een split tot haar heup ze had een witte blouse met daarover een top, haar paarse haar waren in een halve staart ik ben bordeaux zei Meridith, we hebben allemaal verschillende outfits aan zei het meisje in het groen, Meridith stapte naar voren, ik heb iets gehoord over een roku steen, roxuscysteen verbeterde het meisje in het geel. Meridith stapte dichterbij en stak een hand uit ik ben Meridith wie zijn jullie, ik ben Suus stammelde het meisje in groen, ik ben Havanka siste het meisje in geel, en Jackie zei het meisje in blauw
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
suus
|
Geplaatst op 11-09-2008, 17:39 |
Reageer
|
Berichten: 321
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
de meiden staarden elkaar even verbouwereerd aan en toen sprongen ze in één keer met z'n vieren een gat in de lucht en begonnen ze elkaar te omhelzen. na een hoop gelach en gegiechel en bewondering van elkaars uiterlijk vroeg jackie uiteindelijk maareh... wat zijn wij nu ofzo? we hebben allemaal zo'n steen met een kracht toch? vroeg havanka en de andere meiden knikten. ik denk da we het vanzelf wel zien zei suus. zouden we nu ook van die supercoole salto's enzo kunnen doen als dat ze in van die actiefilms kunnen? ze rende heel hard weg maar ging steeds langzamer rennen en kwam uiteindelijk weer tot stilstand en kwam terug gelopen. best eng om uit te proberen zij ze en ze beet op haar lip, waarop meridith, havanka en jackie begonnen te lachen. maar wat gebeurde er? vroeg meridith. ik was net opeens onderwater en toen kwam ene morodoth en die zei dat ik de steen moest accepteren en dat deed ik en toen kwam ik hier zo ongeveer zei ze nadenkend. dus dat gebeurde net pas allemaal? vroeg havanka verbaasd. meridith knikte. ik heb die steen al veel langer hor zei jackie en nu knikten suus en havanka en keek meridith verbaasd. de meiden vertelden hoe ze aan de stenen waren gekomen en huiverden bij elkaars verhalen. arme jackie zei suus jij hebt egt een hekel aan politieseries vanwege die lijken en dan kom je daar terecht! jij niet dan! zei jackie meteen terug. en havank en mer trouwens ook hor! de meiden kwamen dus al snel tot de conclusie dat ze een soort van in hun ergste nachtmerrie gedropt waren om de stenen te krijgen. maar het voelt goed zei meridith die over haar hart wreef en de andere meiden knikten instemmend. weet iemand trouwens waar we zijn? vroeg havanka en de meiden keken voor het eerst eens allemaal goed om zich heen...
---------------------------------
kort maar beter dan niets en meiden
I LOVE YOU!!!
jullie zijn echt super vriendinnen!
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 22-09 18:35.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~If I Just Could Walk Up Above, I Would Never Fall With Him In Love ~ |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 11-09-2008, 18:12 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Jackie zag dat de zon onder was, maar het was niet donker, “Wat is dit voor rare plek?” zei ze verbaast. “het is gewoon een bloedbad!,” ging ze angstig verder. Havanka, Meridith en Suus keken haar raar aan. “we zijn op een kerkhof, en het is hier dood eng,” mompelde Suus verbaast. Havanka trok haar wenkbrauwen op. “Echt niet, het is pikdonker,” Piepte ze. Dit keer schudde Meridith haar hoofd, “We zitten boven het water, en ik kan voor mijn gevoel elk moment vallen!”siste ze. De meiden keken elkaar verschrikt aan en slikte. “Is dit een nachtmerrie of zo!” gilde Jackie hysterisch. De andere knikte instemmend. Weer keken ze om zich heen, maar voor niemand was de omgeving verandert, “Hoe kan dat nou,” mompelde Jackie. Jackie sloot haar ogen, en opende ze weer. Nog steeds was het bloedbad onder haar er weer. Ook de andere probeerde het, maar er kwam geen verandering. “Concentreer je, je maakt zelf de plek,” hoorde ze een geheimzinnige stem. Verbaast keken de anderen om zich heen, maar er was niks te zien. Jackie slikte, maar ging aan de zijkant van het bloedbad staan. De andere keken haar aan of ze gek was. Ze sloot haar ogen en slikte nog een keer. “ik wil geen bloedbad, ik wil geen bloedbad. Ik wil vogels, zon en Zee. Het strand, ja het strand!” mompelde ze angstig. Onzeker opende ze een oog en glimlachte. Ze keek omhoog en zag de brandende zon, ze keek voor zich, naar de zee en omlaag naar het zand. Het was gelukt! Vrolijk keek ze naar de andere die boven haar zweefde. “Ben je gek!” gilde Havanka angstig naar beneden. Jacqueline zuchtte. “doe je ogen dicht en consenteer je op iets wat je liever ziet!” gilde ze terug, hopend dat de anderen ook snel naar beneden kwamen. Havanka keek haar aan of ze gek geworden was, maar probeerde het toch.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 12-09-2008, 16:25 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka sloot haar ogen. Ze moest aan iets fijns denken, iets fijns en niets anders. Havanka dacht aan de leuke dingen in het leven. Met al haar vriendinnen bij de speeltuin. Paarden die in de wei liepen. Havanka opende haar ogen en zag plotseling een weiland voor zich. Het was prachtig. In de verte dacht havanka zelfs paarden te horen hinniken. Havanka stapte naar voren en hoorde meridith en suus schreeuwen. ‘Goed gedaan!’ riep Jackie. Ze stond in het grasveld met bloemen om zich heen. Jackie omhelsde havanka en keek haar vrolijk aan. Tegelijk draaide ze zich om en keken naar meridith en suus die doodsangsten uitsloegen. Meridith concentreer je op iets fijns,’ riep havanka. ‘Suus, denk goed na wat je leuk vind!’ riep jackie. Meridith en suus stapte twijfelend naar achteren en wierpen een angstige blik om zich heen. ‘Teveel water,’ piepte meridith. ‘Denk niet aan het water,’ zei havanka. ‘Er zijn leukere dingen dan water, wat vind je nou echt leuk?’ meridith keek even bedenkelijk naar beneden, waar havanka en jackie stonden. Ze sloot haar ogen en dacht aan een prachtig bloemenperk. Een schitterend park met allemaal bloemen en dieren die in de bomen leefde. Ze begon te glimlachen en stapte naar voren. Daarna opende ze haar ogen en ook meridith stond naast havanka en jackie. ‘Goed zo!’ riep Havanka. Jackie en Havanka omhelsde meridith. Suus schreeuwde het uit. ‘Ik ben nu alleen in dit kerkhof!’ blèrde ze hysterisch. ‘Nee suus je bent niet alleen,’ riep jackie. Havanka en meridith keken elkaar even aan en knikten. ‘Suus sluit je ogen!’ riep havanka. ‘En denk aan iets fijns!’ riep meridith erachteraan. Suus leek verdoofd van angst. Ze wierp een paar blikken om zich heen en sloot angstig haar ogen. En denk nu aan iets fijns! Gilde havanka. Jackie keek hoopvol naar suus. Alle drie hoopten ze dat het suus zou lukken. Suus haalde even diep adem en opende toen haar ogen. Ze begon te glimlachen en keek stralend naar het drietal. ‘Het is je gelukt!’ riep jackie blij. Suus knikte en grijnsde breed. ‘Nu zijn we er nooit meer bang voor!’ riep jackie. Havanka beet op haar onderlip. Meridith keek naar haar schoenen en suus slaakte een diepe zucht. ‘Oké Oké,’ mompelde jackie. ‘Misschien nog een klein beetje. ‘Maar meiden,’ siste havanka. ‘Wat moeten we doen?’ ‘Dat vroeg ik mij ook af,’ mompelde Meridith. ‘Zullen we kijken wat we kunnen doen ?’ vroeg Suus. ‘Hoe bedoel je?’ vroeg jackie. Suus dacht even na. ‘We zijn hier toch heen komen vliegen?’ vroeg ze. Iedereen dacht even na en knikten langzaam. ‘Het leek wel alsof dat vanzelf ging,’ mompelde meridith. Plotseling hoorde ze een stem galmen door de grot. Een zuivere heldere stem. De meiden schrokken zich een ongeluk maar na de schrik luisterde ze eens goed en konden ze ieder woord horen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 13-09-2008, 17:14 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
niet bewegen siste de stem, de meiden keken om zich heen, behalve Meridith die geen vin verroerde ze haalde amper adem, Mer wat is er fluisterde Havanka, maar Meridith antwoordde niet, Suus keek Meridith strak aan toen sprong er iets achter Meridith vandaan, het was een groot zwart beest wat veel weg had van een wolf, alleen had hij hoornen, en een gespleten tong, hij sprong op Suus af en het enige wat zij kon doen was gillen, de hele grot trilde maar het hield het beest niet tegen, Suus bleef stokstijf staan en ook Jackie en Havanka waren verstijft van angst. Duiken gilde een mannenstem, Havanka keek geschrokken omhoog, een jongen was over hen heen gesprongen en stond nu tussen Suus en het beest in. Pas op zijn tong als hij je raakt dan ben je verdooft. Havanka keek Meridith aan en begreep haar angstige blik. Dat beest had al die tijd achter haar gestaan en ze had niets kunnen doen, en nu stond er een jonge, hij had lichtbruin haar met blonde plukken erdoorheen en had mysterieuze groen/blauwe ogen hij stond met gespreide armen en keek het beest uitdagen aan. Pak je vriendin en loop de grot uit, Havanka knikte en greep Meridith, Suus ontwaakte uit haar trans en ook zij pakte Meridith beet, zo liepen ze de grot uit, Jackie keek de jongen na maar liep toch met de andere mee. De jonge grijnsde naar het beest, en het beest likte met zijn gespleten tong over zijn lippen, hij sprong op de jongen af, de jonge keek vermaakt naar het tafereel hij klapte 1 keer hard in zijn handen en een explosie volgde en de halve grot was weggevaagd, tevreden liep hij naar buiten. Havanka en Suus hadden Meridith tegen een boom aangezet, hoelang duurt die verdoving vroeg Jackie bezorgt. Mijn naam is Thai, Jackie keek verbaast naar Thai ja maar Meridith stammelde ze, Thai knikte er is maar een oplossing hij greep Meridith beet en sleepte haar achter zich aan, Havanka keek met open mond naar Thai doe even normaal man gilde ze, dat is mijn vriendin die je achter je aansleept, Thai haalde zijn schouders op en liep verder, Havanka rende Thai achterna, maar voordat zij Meridith kon helpen smeet Thai haar in een diepe modderpoel, gillend kwam Meridith boven, dat beest gilde ze, al die tijd stond hij achter me, en ik kon niets doen en….modder….ieuw, Thai stak zijn hand uit en Meridith pakte die dankbaar aan. Havanka stond met armen over elkaar heen geslagen en keek Thai woest aan. Dank je zei Meridith, het duurde wel lang voordat jullie guardians zijn zeg, zei Thai, Meridith keek Thai aan, ik heb mijn steen vandaag pas gekregen, Thai knikte, ik snap iets niet zei Havanka, jij versloeg dat beest in 1 keer, waarom zijn wij er dan, jij kan de wereld toch redden of is je ego te groot. Thai keek Havanka aan, wow wat een spirit dacht hij, nee ik heb een groot deel magie dat klopt en ja ik kan veel schade aanrichten, hellaas kan ik mijn magie maar 10 x gebruiken, nu 9 x, wat gebeurd er dan vroeg Suus, Thai haalde zijn schouders op dood zei hij, Jackie schrok gebeurd dat ook met ons vroeg ze, Thai schudde zijn hoofd. Jullie merken dat jullie getransformeerd zijn, ook hebben jullie maskers op, dit is voor jullie identiteit te beschermen, ik raad jullie aan een andere naam te bedenken om elkaar te roepen. Meridith knikte ik vind Hope wel mooi, Thai knikte dan heet jij in deze vorm Hope Havanka keek om zich heen Faith zei ze ineens, mooie naam zei Thai, Havanka keek hem vals aan of disaster mopperde ze. Charity zei Suus trots, Hmm zei Jackie jullie hebben allemaal een naam met een betekenis, hoop lot liefdadigheid…Whise neem ik dan dat betekend wijs, Thai knikte dat is geregeld, tot we elkaar ontmoeten zei hij dramatisch en hij verdween.
Meridith--Hope
Havanka--Faith
Suus------Charity
Jacky-----Whise
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 09-10 18:09.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
suus
|
Geplaatst op 14-09-2008, 13:24 |
Reageer
|
Berichten: 321
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
dus... zei jackie met een grote grijns. wij zijn de guardians wat dat dan ook mag zijn. de meiden dachten allemaal na. de beschermers zei suus overdreven dramatisch en blij dat ze de vertaling wist. de anderen keken haar zuchtend aan. zo ver waren wij ook nog wel zei havanka en de meiden moesten allemaal lachen. we hebben allemaal krachten en daarmee moeten we de wereld beschermen zei meridith met nadruk op beschermen zodat dat er nog even goed inzat bij suus waarop havanka en jackie weer moesten lachen. welke krachten hebben we dan allemaal. ik kan planten laten groeien zei suus die zich duidelijk schaamde nu jackie en havanka nog steeds gniffelden. ik kan vlammen werpen zei havanka die nu dus duidelijk in een melige bui kwam. en ik kan spelen met de wind zei jackie die op een pocahontas achtige manier rond begon te dansen. havanka, suus en jackie lachten maar meridith dacht diep na. opeens wist ze het. de elementen! de anderen keken haar verbaasd aan. wat?! vroeg havanka. de elementen zei meridith weer en de anderen begonnen het ook te begrijpen. bij elkaar zijn we de elementen zei meridith nog een keer helemaal opgewonden! ik ben vuur zei havanka, ik wind zei jackie, ik aarde zei suus en ik dus water zei meridith een beetje twijfelachtig. de meiden keken elkaar nog een keer aan en grijnsden allemaal breeduit. ze knuffelden elkaar maar toen ze weer loslieten kwam suus toch weer met een vraag net zoals havanka gevraagd had waar ze waren. hoe komen we nu eigenlijk weer thuis?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~If I Just Could Walk Up Above, I Would Never Fall With Him In Love ~ |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 14-09-2008, 20:04 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Meridith zuchtte. “dat zouden we kunnen weten, als we wisten waar we WAREN!” zei ze geërgerd.
Jackie gierde het uit van het lachen, “Dat klopt, dat zou inderdaad handig zijn, maar net in de lucht, zag ik even de kerk, van het dorp voor we op die enge plek kwamen,” zei ze toen.
De ander meiden keken haar met grote ogen aan. Ze keken even om zich heen en sprongen in de lucht. Jackie slikte. “Dit is nieuw voor me,” mompelde ze geschrokken.
De andere knikte en keken angstig naar beneden.
“Weet je zeker dat we niet vallen,” mompelde Havanka. Suus haalde haar schouders op en vloog verder naar boven. Ze vloog een beetje onvoorzichtig –je kon toch tegen niks opvliegen, er was niks- en vloog tegen een soort krachtveld aan. Geschrokken viel ze een stuk naar beneden, vergetend dat ze kon vliegen. Gelukkig vingen Havanka en Meridith haar op.
“Niet fijn,” mompelde Suus boos toen ze weer op de grond stonden. Meridith knikte.
“Misschien moeten we lopen,” mompelde Jackie. De andere keken haar aan of ze gek geworden was, maar knikte toen.
Na ongeveer een kwartier lopen botste Havanka tegen iets. Ze kneep haar ogen samen, maar zag niks. Verbaast keken de meiden om zich heen. “Ik haat deze plek!” snauwde Jackie.
“We sterven hier,zeker,” zei Suus dramatisch. Jacqueline keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan en ging op de grond zitten. De andere volgde haar voorbeeld. Er ontstond een wind met en stem, “jullie leren samen werken, dan pas kan je hier weg, ik zou opschieten”
Mokkend bleef Jackie zitten. “Wat moeten we doen,” gilde Suus hysterisch. Havanka haalde haar schouders op, en Meridith keek als gehypnotiseerd naar het water. Langzaam richtte ze haar hand op, maar voor ze iets kan doen, werden de anderen van achter vastgepakt. Suus gilde en Meridith keek geschrokken om. Achter haar stonden blauwe wezens. Van angst slaakte Meridith een gil. Ze zag een van de wezens op zich af komen. Angstig hief ze haar handen. Ze zag niet dat het water achter haar in een grote golf ging staan. Ze sloot haat ogen en gooide haar handen naar voren toen ze de adem van een van de wezens op haar gezicht voelde. Ze hoopte dat ze hem zo naar achter kon duwen, maar in plaats daarvan werden ze bedorven onder het water. Ook de andere guardians werden bedorven onder het water. Geschrokken deed Meridith haar ogen open en hief haar handen weer. Ze ging langzaam omhoog, alsof ze wist wat ze moest doen. De wezens werden weg geblazen door het water en verdronken. Zodra haar handen vrij waren legde Suus haar handen op de bodem en deed ze daarna tot boven haar. Jackie maakte een klein bolletje lucht om haar hoofd en zwom naar Havanka toe. Samen zwommen ze naar boven.
“Waar is Suus!” riep Havanka. De andere haalde hun schouders op. Jackie zuchtte en maakte een luchtbol om haar hoofd heen. Snel dook ze weer onder water en zocht naar Suus. Ineens zag zen een hoopje aarde en zwom er naar toe. Ze klopte op de aarde, maar er kwam geen beweging in. snel zwom ze weer naar boven.
“Ik denk dat ik haar heb gevonden, maar ze zit bedorven in de aarde, Meri, je moet het water laten zakken!” verbaast keek Meridith haar aan.
“HOE!” gilde ze in paniek. “Kalmeer,” zeiden Jackie en Havanka te gelijk.
Meridith haalde haperig adem. Langzaam werd haar ademhaling normaal en ze deed haar ogen dicht. Het water daalde en daalde, tot ze weer op de grond stonden. Ze zagen het bergje aarde en rende er naar toe.
“SUUS!” gilde Havanka. Langzaam ging het bergje aarde open, en kwam Suus tevoorschijn. De tranen stroomde over haar wangen.
“Koud,” mompelde ze. de andere knikte. Ze keken Havanka aan. “Wat kan ik doen,” vroeg deze verbaast. Zodra het vuur aan was, verdween ineens de omgeving. Verbaast keken de meiden elkaar aan. “W-wat?” meridith slikte, achter haar stond haar moeder. “MERIDITH MYTH!” zei ze boos.
“Ik ga,” piepte Meridith. De meiden knikten en volgde allemaal hun eigen weg.
Jackie ging gelijk naar boven. En liep naar de spiegel. Haar haar zat helemaal door de war. Ze zuchtte en pakte de borstel, ging weer voor de spiegel staan en kamde haar lange blonde haren.
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 22-09 18:35.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 14-09-2008, 20:11 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
Havanka ijsbeerde door haar kamer. Ze wierp een paar blikken uit haar raam en slaakte een diepe zucht. Hoe kon het dat niemand had gemerkt dat ze weg was? Het leek dezelfde tijd te zijn geweest als dat ze vertrokken. Meridith was wel gesnapt maar zij niet. Havanka bekeek zichzelf in de spiegel. Ze zag er weer gewoon uit. Zodra ze thuis was gekomen was ze weer normaal geworden, maar hoe? Ze wilde dolgraag weten hoe ze zo was geworden en of het nog een keer lukte. Ze wierp een blik op haar raam en keek weer naar de spiegel. Geschrokken keek ze weer naar het raam, zag ze werkelijk wat ze dacht te zien? Havanka snakte naar adem, maar er was niets meer te zien. Ze dacht dat ze net twee benen had gezien die wegvlogen van haar raam. Havanka dacht even terug aan thai, ze keek woedend voor zich uit. Waar haalde hij het lef vandaan om meridith zomaar in de modder te gooien, en daarna zomaar te vertrekken!? Ze draaide zich om en keek uit het raam. Even dacht ze dat ze iemand voorbij zag vliegen. ‘Nee toch,’ bracht havanka uit. Ze sprintte naar het raam en deed hem vlug open. Thai vloog weg en het leek wel alsof hij bij het raam van meridith was geweest. Was hij daarnet ook bij het raam geweest van haar? Havanka klom vastberaden uit het raam. ‘En nu vliegen,’ mompelde ze. Havanka slikte angstig en keek met grote bange ogen voor zich uit. Ze concentreerde zich en leek even een geel licht uit te slaan. Havanka sprong uit haar raam en gaf een harde gil. Toen ze merkte dat ze bleef zweven stopte ze met gillen en sloeg ze haar handen voor haar mond.
‘Nu maar hopen dat hij mij niet hoorde,’ piepte havanka zacht. Ze bekeek haar handen en haar kleding, ze was hetzelfde gekleed als hiervoor. Toen ze een guardian werd. Havanka zag Thai even rondkijken. Waarschijnlijk had hij iemand horen gillen. Havanka verschool zich achter de bladeren van de boom. Toen hij verder vloog zette havanka haar achtervolging in. Ze moest weten waar hij vandaan kwam. Hij vloog rustig verder. Havanka had moeite met vliegen. Ze werd misselijk van haar eigen vliegstijl. Het leek wel alsof ze op een boot zat, wat het er niet beter op maakte. Ze werd namelijk kotsmisselijk van boottochten. Thai leek langzamer te vliegen. Havanka merkte ineens waar ze waren. Dit was het huis van jackie. Hij bleef even voor het kamerraam van jackie zweven en vloog toen weer verder. Havanka volgde hem en wierp een verbaasde blik naar binnen. Jackie bekeek zichzelf ook in de spiegel net zoals havanka had gedaan. Vlug probeerde ze achter Thai aan te vliegen. Ze viel een stukje naar beneden en onderdrukte een gil. Ze vloekte luid en krabbelde de lucht weer in. vlug keek ze naar Thai om te kijken of hij haar had gehoord. Dit bleek niet het geval te zijn want hij vloog rustig verder. Ze vlogen weer verder en kwamen toen bij het huis van suus. Hij wierp een blik naar binnen en vloog weer weg. Havanka keek ook naar binnen en vloog verder. Suus stond net als haarzelf en jackie in de spiegel te kijken. Havanka lette even niet goed op en klapte tegen een boom aan. Luid vloekend duikelde ze naar beneden. ‘Sinds waarneer staat die kl*te boom hier!’ blèrde havanka nijdig. Ze bleef haken in een van de takken en keek woest voor zich uit. Ze sloeg nijdig haar armen over elkaar en plotseling zweefde Thai voor haar gezicht. ‘Wat een geluk,’ mompelde havanka gedeprimeerd. ‘Jij moet echt iets doen aan je spionage,’ zei Thai. Hij keek havanka vermakelijk aan en sloeg zijn armen over elkaar. ‘Zal ik helpen?’ vroeg hij grijnzend. Havanka wierp hem een vernietigende blik toe. ‘Nee,’ zei ze kil. ‘Ik kan het best zelf, en ik achtervolgde je niet,’ snauwde havanka. ‘Ik testte mijn vliegkunsten uit.’ Havanka streek hooghartig haar haren uit haar gezicht en vond zichzelf verdacht veel op mimi lijken. Havanka probeerde verscheidene keren zichzelf los te krijgen en staarde toen chagrijnig voor zich uit. Ze werd rood en keek de andere kant op. Thai keek haar vermakelijk aan. ‘Rood valt ook zo op bij je gele haren,’grijnsde Thai. Havanka werd als het kon nog roder en wierp hem een woeste blik toe. ‘Je mag best helpen hoor,’ snauwde ze. Thai vloog rustig grinnikend naar haar toe en hielp haar uit de boom. Havanka had moeite met haar evenwicht bewaren maar ze vond dat ze het redelijk goed deed zo in de lucht. ze knikte naar Thai als een soort dank je, dat vond ze goed genoeg. ‘Ga nu maar,’ zei havanka. ‘Weet je zeker dat je niet in de moeilijkheden komt?’ vroeg Thai glimlachend. Havanka wierp hem een nijdige blik toe en knikte. Thai wierp havanka een mysterieuze blik toe en glimlachte. Toen vloog hij weg in de nacht. Havanka dacht even na en toen kwam er een grijns op haar gezicht. Ze gaf hem een voorsprong en vloog toen weer achter hem aan. Dit keer probeerde ze wat voorzichtiger te zijn. Aan zijn reactie te merken wist hij dat havanka hem achtervolgde. Vandaar dat hij nu een stuk harder vliegt dan daarnet vond havanka. Een heel eind verderop lande hij en liep hij een stuk over de straat. Havanka lande ook en wierp een paar nieuwsgierige blikken door de straat. Ze herkende het niet, hier was ze nog nooit geweest. Ze sloop achter Thai aan en volgde hem straat in straat uit. Hij liep naar een muur en legde zijn hand erop. ‘Maak alsjeblieft een hek,’ zei Thai. De muur begon op te lossen en op te schuiven. Al gauw stond er een groot metalen hek in plaats van een muur. Havanka sloop opzij en zag dat er een winkeltje achter verschenen was. Er was van alles te koop, meer en deels spulletjes voor de heb, maar ook spullen die van bekende artiesten geweest zijn. Havanka sloop achter hem aan en snelde naar binnen. Ze bukte en verschool zichzelf achter een rek vol oude spullen. Ergens achterin de zaak zaten een aantal mensen. ‘Hek dicht!’ riep Thai. Het hek werd weer steen en leek zich vanzelf dicht te maken. ‘Bedankt voor het ontvangst,’ zei Thai vluchtig. ‘Ik ben bij de meisjes geweest.’ Havanka wierp een nieuwsgierige blik naar de mensen. Eerst had ze een familie zien zitten, maar nu zag ze vier oudere vrouwen zitten. Ze speelde een kaartspelletje. ‘Hebben ze het goed opgevangen?’ vroeg een oudere vrouw. Havanka herkende haar als hovonko. Er zaten nog drie vrouwen aan tafel. Havanka verschoof zich om beter te kijken. Waren dit misschien de overige over groot oma’s? Thai keek even om zich heen en kneep zijn ogen samen. ‘Er is iemand buiten Thai,’ zei de persoon die naast hovonko zat. ‘Ik ga wel even kijken,’ zei hij. Thai liep gemakkelijk door de muur heen, de muur scheen zijn lichaam door te laten en toen Thai ‘sluiten’ riep, sloot de muur weer. De vier oude vrouwen stonden op en liepen weg. Ze leken langzaam op te lossen en waren uiteindelijk verdwenen. Havanka liep angstig naar de muur en legde haar hand erop. Hij was massief en ze kon er niet doorheen zoals Thai deed. ‘Laat mij erdoor?’ vroeg havanka zacht. Direct viel ze door de muur en lag ze languit op de grond. Havanka keek naar haar lichaam die voor de helft door de muur was en de rest scheen nog binnen te zijn. Ze wilde in paniek raken maar toen legde iemand een hand op haar mond. ‘Wat doe jij hier?’ siste een bekende stem. Hij sleepte havanka mee achter een auto. Havanka keek recht in de ogen van Thai. ‘Nou,’ begon havanka luid. Thai siste dat ze zachter moest praten. Havanka keek hem beledigd aan. ‘Wat deed hovonko daar?’ vroeg havanka nijdig. Ze wierp een blik achter de auto vandaan en zag twee mannen in het zwart die ruzie maakten met elkaar. ‘Dat is niet belangrijk,’ zei Thai vlug. Havanka wierp hem een nijdige blik toe. ‘Het is hier te gevaarlijk voor je! Ik breng je naar huis.’ Woedend keek havanka Thai aan. ‘Ik ben geen kind meer,’ siste ze woedend. ‘Nee, 11 is al oud,’ zei Thai. Hij kwam overeind en trok havanka ook overeind. ‘Heej meisje,’ riep een van de dronken mannen in het zwart. Havanka wierp hem een nijdige blik toe. ‘Ik praat met hem ja, ben je blind?’ snauwde havanka nijdig. De twee mannen bleken hun ruzie direct te zijn vergeten. Ze liepen stomdronken op havanka en thai af en grijnsden gemeen. ‘Kom maar met ons mee schatje,’ zei de ene man. ‘Je zal je veel beter vermaken dan bij hem,’ zei de tweede man wijzend op Thai. Thai sleepte een vloekende havanka mee. ‘Havanka kom, we moeten terug nu,’ zei Thai vlug. ‘Nee ik schop die stomme zak boven op zijn kaak!’ snauwde havanka woest. Plotseling greep één van de twee mannen Thai bij zijn schouders en knalde hem tegen de muur. Uit verbazing liet thai havanka los. Ze viel op de grond en krabbelde een eind naar achteren. Nu de mannen zo dichtbij waren, werd havanka doodsbang. ‘Zo alleen heeft het meisje niet zo’n grote mond,’ zei de man grijnzend. Hij kwam dichterbij en de geur van alcohol werd sterker en sterker. Tranen sprongen in havanka’s ogen. Ze voelde zich banger dan ooit. Ze keek angstig naar Thai die woest naar de man keek. Havanka wist dat ze de man gemakkelijk aan kon, maar haar angst was te groot. Thai schopte de man in zijn maag, hij klapte dubbel en viel op de grond. Meteen rende hij naar de volgende. ‘Door de muur!’ riep Thai. Havanka kwam overeind en rende wankelend naar de muur. Tranen liepen over haar wangen. Ze was zo bang dat ze niets anders kon doen. Ze rilde van top tot teen en viel half door de muur heen. Even later sprong Thai door de muur en riep hij direct. ‘SLUITEN!’ De muur sloot zich net toen Thai binnen was. Havanka keek doodsbang toe. Een hand schoot door de muur, die waarschijnlijk van één van de mannen was. Gelukkig was de muur te snel en werd de hand weggedrukt. Havanka sloeg haar armen over haar benen en bleef doodsbang voor zich uit kijken. Ze voelde zich zo stom. Ze vocht tegen de tranen die prikte achter haar ogen. Thai wierp even een blik op havanka. ‘Wil je mij soms dood hebben?’ vroeg hij strak. Havanka had hem nog nooit zo horen praten. Zelfs niet toen hij boos was dat hij haar had gevolgd. ‘Ik had misschien wel mijn magie nodig voor die twee. Aangezien jij te bang was iets te doen. Ik kan dat nog maar negen keer gebruiken!’ zei Thai. Havanka kon haar tranen niet meer bedwingen. Ze biggelden over haar wangen en trilden heviger dan ooit. ‘Het spijt me,’ piepte havanka eerlijk. ‘Het spijt me echt, ik had je moeten helpen, maar ik durfde niet.’ Thai slaakte een diepe zucht. Hij keek vlug de andere kant op en dwong zichzelf om weg te lopen. Het liefste wilde hij een arm om havanka heen slaan maar hij wist niet of zij dat zou accepteren. Havanka keek hem na en voelde zich schuldig. ‘Ben je boos?’ vroeg ze angstig. Thai slaakte opnieuw een zucht en schudde toen zijn hoofd. ‘Nee,’ zei hij. ‘Je bent pas elf, ik kon ook niet teveel van je verwachten.’ Even wierp havanka hem een nijdige blik toe. ‘Jij bent niet veel ouder,’ snauwde ze. Thai glimlachte. ‘Zo te zien gaat het al wat beter met je,’ zei hij. Havanka keek vlug de andere kant op en veegde haar tranen weg. Ze kwam langzaam overeind en leunde tegen een van de rekken aan. ‘Ik denk dat het beter is als ik je naar huis breng,’ zei thai. Havanka wierp even een blik op de spullen en slaakte een kreet van opwinding. ‘WAT IS DIT!’ riep ze. Thai trok zijn wenkbrauwen op en keek havanka verbouwereerd aan. ‘Een ketting die Orlando Bloom ooit omhad ,’ zei hij luchtig. ‘Hebbe,’ bracht havanka uit. ‘Meridith zou zo jaloers zijn,’ grijnsde ze. Thai begon te lachen. ‘Neem maar mee,’ zei hij. Havanka begon te glunderen en grijnsde onbenullig. ‘Dank je,’ zei ze. Thai glimlachte.
Even later vlogen ze terug naar het huis van havanka. Het was al laat toen ze aankwamen. Havanka klom door haar raam en voelde zich plotseling uitgeput. Ze stond aan de grond en direct werd ze weer zichzelf. Ze duizelde even en keek naar Thai. ‘Tot de volgende keer,’ zei hij. Havanka knikte. Ze keek toe hoe hij wegvloog in de richting waar ze net vandaan kwamen. Ze dacht aan de volgende dag. Dan zouden ze eindelijk naar zweinstein gaan. Havanka plofte op bed neer en viel zonder zichzelf om te kleden in slaap. Ze hield de ketting die ze gekregen had en die ooit van Orlando Bloom was geweest stevig in haar handen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 14-09-2008, 21:46 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
Meridith liep met een rood hoofd naar haar moeder, ze keek vlug naar haar kleren, ze was zichzelf weer. Het is dat je naar zweinstein gaat anders kreeg je een maand, maar geloof me ik weet er wel wat op jonge dame en nu naar boven, Vivianne zwaaide met haar toverstok en een groene straal cirkelde om Meridith heen en duwde en trok aan haar, 10 minuten later kwam haar moeder, Meridith Hoxy Zelda Myth hoe durf je weg te gaan zonder mijn toestemming en dat terwijl je huisarrest hebt, jongedame ik heb zo’n zin om je van school te sturen. Meridith keek naar de grond opeens hoorde ze geritsel van een boom gespannen keek ze naar buiten ze dacht dat….jongedame kijk me aan als ik tegen je praat, Meridith zuchtte, waarom zij.
Thai zweefde van Meridith ’s raam weg, hij kon zich voorstellen dat Meridith dat liever wilde.
Meridith lag in bed, ze wilde naar de spiegel maar durfde geen vin te verroeren, ze kon niet slapen, ze had zo veel meegemaakt deze dag hoe kon je slapen, “nog steeds wakker”? Meridith keek naar haar raam Thai fluisterde ze Thai knikte ik…Meridith zuchtte je zag het vroeg ze, Thai knikte, Meridith durfde in haar bed te zitten, je moet nog veel leren zei Thai hij wilde weer weggaan, wacht siste Meridith, ik snap iets niet, je kan je magie maar 10 keer gebruiken, 9 keer verbeterde Thai haar, Meridith knikte vliegen is toch ook magie, Thai schudde zijn hoofd ik vlieg niet, Morodoth stuurt mij met de element wind, dus ik zweef op haar magie, Meridith knikte, ga slapen zei Thai Meridith zuchtte hoe kan ik slapen morgen ga ik naar zweinstein en vandaag….maar Meridith maakte haar zin niet meer af…
De volgende morgen rende Meridith alle kanten op, mijn pyjama gilde ze tandenborstel, Meridith struikelde over wat gel en gleed de kamer door, auw mompelde ze toen ze ongemakkelijk tegen de kast op knalde, snel krabbelde ze overeind en rende te trap af, pap mam? KRINO gilde Meridith hysterisch, nee ze zijn me vergeten gilde ze in paniek, doe toch normaal mopperde Morgain die achter haar stond, ze staan buiten te praten met Havanka ’s ouders, Meridith keek Morgain aan, WAT gilde ze, ze rende naar buiten, het is niet waar gilde ze we zijn normaal, Meridith knalde tegen Havanka op, wat doe je siste ze, weten ze het vroeg Meridith panisch nee siste Havanka maar als je zo doorgaat, Meridith giechelde nare droom zei ze tegen haar ouders, Vivianne negeerde Meridith en Meridith keek naar de grond, kijk eens zei Havanka en ze wees naar haar keel, Meridith boog naar haar toe dat,…dat…IS EEN KETTING VAN ORLANDO BLOOM!!!! Gilde ze Havanka glimlachte stoer he en hij is hellemaal van mij, nee dat is niet eerlijk ahw mag ik hem een keer om, nee zei Havanka en ze poetste de ketting tot hij glansde, wow ik zie ineens een gelijkenis tussen jou en mimi zei Meridith depressief, DAT NEEM JE TERUG gilde Havanka en ze greep Meridith ’s nek en wreef met haar vuist over haar hoofd, hé wat doen jullie vroeg Suus, oh vechten zei Morgain Suus grinnikte Jackie komt er zo aan, mooi zei Yvonne dan kunnen we gaan.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
suus
|
Geplaatst op 22-09-2008, 16:37 |
Reageer
|
Berichten: 321
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
ze liepen met z'n allen weer naar binnen en op het moment dat ze allemaal bijeen probeerden te dringen voor de open haard kwam jackie naar binnen sjouwend met haar koffer. hoihoi! zei ze vrolijk en iedereen keek om. heel even was het een pijnlijk moment omdat iedereen met ouders en de hele familie was en jackie geheel in haar eentje. gelukkig werd dat snel verbroken doordat suus bedacht had dat wel weer eens tijd was voor een knuffel. nooit een slecht moment voor een knuffel zei ze lachend toen ze jackie weer losliet uit de wurggreep en iedereen schoot in de lach.
als snel stonden ze met z'n allen op perron 9 3/4. blij dat we dat weer achter de rug hebben huiverde suus. t is nog steeds een vet vaag gevoel zei jackie die pas een keer via de haard was gereisd. bij jou ging het teminste in één keer goed zei suus. havanka,en meridith begonnen al te lachen. jackie keek suus vragend aan. mijn eerste keer stotterde ik van de zenuwen en kwam ik bij de buurvrouw van de lekke ketel terecht. en dat mens kan pas echt ratelen zei suus met een zucht en jackie schoot ook in de lach.
krino en matthew gingen er alvast vandoor zodat ze een hele coupé voor hun en hun vrienden bezet konden houden en de meiden zochten ook met z'n vijfen een coupé. toen ze hun spullen hadden gedropt gingen ze snel weer naar buiten om hun ouders nog gedag te zeggen.
al snel stonden ze allemaal tegen hun ouders uit te leggen dat ze echt snel zouden schrijven en dat ze braaf zouden zijn en voorzichtig zouden zijn. okeej mam zei suus alsof ze een eerlijke overeenkomst ging leggen. als jij nou dit laatste kwartier tot twee minuten voordat we vertrekken niet meer over zulke dingen begint dan ga ik m'n best doen me eraan te houden okeej!? de ouders van suus zuchtten terwijl de ouders van meridith, die het ook hoorden, in de lach schoten.
jackie stond de hele tijd tegen de muur aangeleund en deed wat ze altijd leuk vond om te doen... mensen kijken.
--------------------------------
heb ik alsnog niet over de treinreis geschreven
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 23-09 09:28.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
~If I Just Could Walk Up Above, I Would Never Fall With Him In Love ~ |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 22-09-2008, 20:45 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Jackie draaide droog met haar ogen toen ze de mensen zag kijken. “Kan je het zien,” snauwde ze. Snel liepen de mensen weer door. Suus schoot in de lach. “Jackie, wat ben je toch weer aardig,” zei ze vrolijk. De andere schoten ook in de lach en Jackie grijnsde. “Altijd toch,?” vroeg ze arrogant.
“Nu doe je eng,” rilde Havanka. Jackie schoot in de lach en ging bij haar vriendinnen staan. “Hoe gaan we naar het perron,” vroeg ze verbaast. De meiden keken elkaar aan en wezen op de muur voor zich. Jackie trok haar wenkbrauwen op en keek met open mond naar de muur waar ze op wezen. “Grapje zeker,” wist ze net uit te brengen. Toen Havanka haar hoofd schudde viel haar mond weer open. “Dit kan je niet menen. Ik ga NIET door een of andere vieze muur heen, hoor je me, NIET!” zei ze pissig. Mimi knikte instemmend. Suus grinnikte terwijl Jackie weer verder ging. “Ik bedoel, straks knal ik er met mijn neusje tegen aan, mijn arme neus weet je niet hoeveel pijn dat doet. Ik doe het gewoon NIET!” siste ze boos. De meiden zuchtte, en trokken haar mee richting de muur.
“Nee!” siste ze boos. De meiden deden of ze doof waren, terwijl mimi van een veilige afstand bleef toekijken. Woedend probeerde Jackie zich los te maken, maar ze waren sterker.
“Oke,” zei Havanka, “Doe je ogen dicht , en hou mijn hand vast.” Jackie keek haar aan of ze gek geworden was. Ze keek Havanka boos aan en deed haar armen over elkaar. “Nee,” zei ze droog. Suus draaide met haar ogen. En liep naar hun toe. Ze gaf Jackie een duw, die gillend naar de muur viel.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 22-09-2008, 23:00 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
Echt serieus, hoe krijgen jullie het voor elkaar om mij toch over de treinreis te laten schrijven *zucht* stelletje ……. Maar oké ik zou natuurlijk mijn beurt over kunnen slaan, omdat ik dus echt niet weet waarover ik het wilde hebben, maar ach ik houd de eer aan mijzelf Ik verzin nu maar iets om jullie tevreden te stellen haha en dan te bedenken dat ik bij tpe ook over de treinreis moest schrijven haha, nou mer jij mag WEER over het sorteren schrijven XD
Mimi streek gracieus haar handen door haar haren en keek nog even toe hoe de meiden al worstelend door de muur liepen. Vlug volgde ze haar zus en liep ze ook door de muur heen. Havanka keek naar de prachtige trein die voor haar stond. Jackie hield op met tegenstribbelen en staarde met open mond naar de trein.
‘Cool,’ zei suus die vlug adem haalde. Door haar verbazing was ze dit namelijk vergeten.
Havanka draaide zich om en zag in de verte een bekende jongen lopen. Was dat niet Thai? Havanka zocht het station af, maar nergens zag ze meer het gezicht van Thai.
‘Wat is er havanka?’ vroeg Meridith die haar vriendin zo vreemd zag kijken.
‘Ik dacht…,’ begon havanka. ‘Nee laat maar.’
Meridith trok haar wenkbrauwen op en keek even verbouwereerd naar havanka. Ze herpakte zichzelf en met zijn vieren liepen ze naar de trein. Mimi had al gauw een paar vriendinnen gevonden evenals de anderen die meewaren. Vlug stapte ze de trein in voordat ze alweer afscheid moesten nemen van hun ouders.
‘Veel plezier allemaal,’ zei mevrouw ledger. ‘En schrijven als er iets is hé!’
‘Ja ma,’ zei havanka depressief. Mimi grinnikte en zocht een coupé op samen met een vriendin. Havanka, meridith, suus en jackie zochten hun eigen coupé op. Ze sleepten hun koffers mee en zodra de trein wegreed op het station wierpen de meiden nog een blik naar buiten.
‘AHA!’ riep havanka wijzend naar niets. ‘Weg,’ zei havanka verbouwereerd.
‘Gaat het echt wel goed met je?,’ vroeg meridith bezorgd.
Nog altijd wijzend uit het raam keek havanka naar meridith. ‘Ik zag…. Ik daar… toch?’ vroeg ze verbaasd.
‘Ik denk dat je niet helemaal wakker bent,’ grapje Jackie. ‘Heb je wel goed geslapen?’
Havanka liet eindelijk haar hand zakken en raakte haar nieuwe ketting aan. Suus wierp een nieuwsgierige blik op de ketting en keek met grote ogen naar havanka.
‘Is dat?’ vroeg suus die vol verbazing toekeek. Havanka knikte en suus schreeuwde zo hard dat de ramen begonnen te trillen.
‘SUUS!’ gilde Jackie geschrokken. Suus stopte direct met gillen en zag de drie meiden met hun handen voor hun oren zitten.
‘Dank je,’ zei meridith tegen Jackie.
‘Maar maar maar,’ siste suus. ‘dat dat dat…’
‘Ja suus,’ zei meridith. ‘Dat is de ketting van orlando bloom,’ even snoof meridith jaloers en keek toen naar Jackie die direct de ketting naar zich toetrok en havanka bijna wurgde.
‘Jackie!’ piepte havanka. Zodra Jackie losliet hapte havanka naar adem.
‘Hoe!?’ vroeg suus met mega grote verbaasde ogen.
‘Gekregen,’ zei havanka bescheiden.
‘Super cool,’ zei Jackie vrolijk.
‘Zeker wel,’ mompelde suus.
Aan de ene kant was havanka blij dat ze alweer vergeten waren wat ze buiten had gezien.
Buiten werd het bewolkter en langzaam begon de regen tegen de ruiten aan te slaan. Buiten klonk geroffel en havanka kon al snel niets meer zien.
‘Het is maar te hopen dat we in dit weer nooit hoeven te vliegen,’ zei Jackie. Ze schraapte haar keel en keek ongemakkelijk naar de anderen.
Al snel klonk er een instemmend gemompel.
‘Ik neem wel de trein,’ zei suus grinnikend.
‘Ik ga mee!’ riepen de andere direct. De meiden begonnen te lachen en hadden niet door dat iemand de coupédeur opende. Diegene bleef in de coupédeur staan en keek naar de vier meiden.
Suus had als eerste door dat er iemand stond. ‘Wie ben jij?’ vroeg ze nog nagrinnikend.
De jongen keek de meiden afkeurend aan. Zijn lange bruine haren vielen tot aan zijn schouders. Hij had een lang gezicht met een redelijk kromme neus. Zijn bijna zwarte ogen keken de meiden nijdig aan.
‘Barry Banzai,’ zei de jongen sikkeneurig. ‘Wie zijn jullie!? Jullie zitten namelijk in mijn coupé.’
‘We zitten hier alweer een tijdje hoor, dus waar heb je al die tijd uitgehangen? Op de pot?’ vroeg Jackie uitdagend.
Barry werd een beetje rood en keek woest naar jackie.
‘Ik ben suus,’ zei Suus. ‘Dit zijn mijn vriendinnen havanka, meridith en jackie.’
Even knikte Barry nors en staarde suus doordringend aan.
‘Suus,’ zei hij zacht. Suus keek even naar haar vriendinnen en toen weer naar Barry. ‘Ja,’ zei ze een beetje angstig. Barry haalde zijn schouders op en bleef haar op een irritante manier van doen aanstaren.
‘Dus wat kom je doen?’ vroeg Jackie onbeleefd.
‘Mijn coupé,’ zei de jongen weer.
‘Dus?’ vroeg havanka die het zat begon te worden.
‘Ik zag je naam er niet op staan,’ mopperde meridith.
Weer keek Barry naar Suus.
‘Ach wij nemen de coupé hiernaast wel. Wil jij met ons in de coupé zitten?’ vroeg Barry aan suus. Suus keek even angstig naar haar vriendinnen. Langzaam schudde ze haar hoofd.
‘Mocht je je bedenken,’ zei Barry. ‘We zitten hiernaast.’
Barry gaf suus een vette knipoog en sloot de coupédeur. Een koude rilling liep over de rug van havanka. Ze had het idee dat de anderen die ook hadden gevoeld.
‘Wat een engerd,’ mompelde Jackie. Suus staarde voor zich uit en wist schijnbaar geen woord uit te brengen.
Zonder dat de meiden waren bekomen van de schrik gleed de coupédeur voor de tweede keer open. Een jongen met witblond haar en een spits gezicht keek rond.
‘Modderbloedjes en bloedverraders, meer niet,’ zei hij. Zodra hij dat had gezegd verliet hij de coupé.
‘Wat had dat te betekenen?’ vroeg Jackie uit het veld geslagen.
‘Ik ben helemaal geen modderbloedje!’ riep havanka verbouwereerd.
‘Echt he,’ mompelde meridith. ‘Hij weet niets van ons!’
‘Een modderbloedje is iemand die van dreuzel ouders komt,’ zei suus toen jackie nog verbaasder keek. Jackie knikte ten teken dat ze het begreep.
Even later kwam het etenskarretje aan. Iedereen nam wat lekkers en smulde dat op in de trein. ‘Ik ben benieuwd hoe het met matthew, krino en mimi gaat,’ zei havanka ineens.
‘Mimi en haar nieuwe vriendin zullen wel bij elkaar zitten,’ zei Meridith glimlachend. Havanka knikte en dacht aan zweinstein. Hoe het eruit zou zien en hoe het daar zou zijn. Zo zonder ouders en zonder regels.
‘Zonder regels,’ zei suus dromerig toen havanka het vertelde. ‘Fantastisch.’
Meridith leek helemaal op te vrolijken. Ze grijnsde breed en zei vrolijk. ‘Geen huisarrest!’
‘Dus als we geen zin hebben in de les,’ zei Jackie grijnzend. ‘Dan hoeven we niet te gaan! Ouders kunnen toch niets doen zo ver van ons vandaag, zeker in mijn geval niet!’
‘Alsof jij al vaak naar school ging,’ grijnsde havanka.
‘Drie keer per week,’ zei Jackie uit de hoogte.
‘Mijn ouders hadden me vermoord als ik maar drie keer per week ging,’ zei Meridith redelijk bewonderend.
Havanka en suus knikte instemmend. Jackie grinnikte even.
Na een lange rit minderde de trein vaart. Ze kwamen op het station aan en stapte uit. De meiden hadden zich vlug omgekleed en liepen nu al slepend met hun koffers naar buiten. De jongen met het blonde haar en spitse gezicht duwde suus aan de kant die ongelukkig over haar koffer viel en languit op de grond lag.
‘Kan je niet uitkijken!’ riep meridith woest.
‘Mond dicht modderbloedje!’ snauwde de jongen.
‘Voor jou informatie, ik ben geen modderbloedje,’ zei meridith venijnig.
‘Bloedveraadster dan,’zei de jongen uit de hoogte. ‘dat is nog erger!’
Meridith keek de jongen aan alsof ze net een klap in haar gezicht had gehad. Lachend liep hij weg en duwde een paar andere kinderen ruw opzij.
‘EERSTEJAARS DEZE KANT!’ riep een reusachtige man in de verte.
‘Ik neem aan dat wij daarheen moeten?’ vroeg havanka.
‘Loop nu maar,’ siste mimi in haar oor. Ze streek haar roze haren naar achteren en keek even angstig naar de man. Ze hield haar tweelingzusje voor zich als een schild en liep zo naar de man toe die wuifde met zijn enorme handen die even groot waren als vuilnisbakdeksels. ‘Zo is iedereen dr?’ vroeg de man. ‘Dan kennen we gaan, volg mij maar!’
Havanka, meridith, suus en jackie liepen achter de man aan richting een paar bootjes. Vlug propte ze zich met zijn vieren in een bootje en keken toe hoe mimi samen met haar nieuwe vriendin en twee anderen in een bootje zaten. Barry ging in het bootje naast de meiden zitten en staarde suus aan.
‘Laat hem de andere kant op kijken,’ piepte suus angstig. Jackie wierp Barry een woedende blik toe, maar die scheen niet te helpen. Teleurgesteld keek jackie naar suus. ‘Hij ziet mijn dodelijke blik niet eens,’ zei ze beteuterd.
‘VAREN!’ hoorde ze de reus zeggen. Nadat hij dat had gezegd begonnen de bootjes als één man te varen.
Dit bericht is gewijzigd op 23-09 08:31.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
Meridith
|
Geplaatst op 24-09-2008, 20:32 |
Reageer
|
Berichten: 2168
administrator
Verstuur privé bericht
|
hier ben ik vanaf 0800 uur mee bezig geweest ik ben hellemaal leeg
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Barry keek Suus aan en grijnsde, Suus keek snel de andere kant op, waarom ik jammerde ze, Meridith haalde haar schouders op ze keek strak Barry aan. En Barry negeerde Meridith keihard, laat hem maar zuchtte Jackie, ooit houd hij wel op, Suus knikte duurt ooit lang?
De bootjes stopten en iedereen stapte uit, eff wachtte riep Hagrid, hij stampte weg ok komme maar, iedereen rende naar de kasteel deuren die werden geopend en de kinderen renden de trap op. Daar stond een oudere vrouw te wachten. Mijn naam is Minerva Anderling. Jullie noemen mij Professor Anderling, verschillende kinderen knikten waaronder de guardians, anderen lachten. Zodra gaan jullie deze deuren door, Anderling wees naar een grote deur achter zich. En daar wacht jullie een test die jullie voor de rest van jullie levens zullen beïnvloeden. Meridith keek Havanka aan, wat voor test stammelde, Havanka haalde haar schouders op, mimi duwde haar tweeling zusje opzei, ik wed dat het met mode te maken heeft, in dat geval hoef ik nergens bang voor te zijn, jullie…….wel. Havanka duwde mimi opzei, natuurlijk niet pinky dit is een school voor magie. Jackie knikte en als ze veel om mode zouden geven dan hadden we betere schooluniformen, Suus grinnikte, ok jullie worden verwacht volg mij, zei Anderling op hoge toon, de eerste jaars volgden professor Anderling op een holletje.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
ஐ-{*¤°• litle wicca •°¤*}-ஐ Life is like a labyrinth you never know witch path to choose (trots op mn baco) |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 01-10-2008, 17:58 |
Reageer
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Zenuwachtig stonden de eerstejaars te wachten tot ze geroepen werden. De meiden keken elkaar angstig aan, alleen Mimi leek rustig te zijn. Op een gegeven moment hoorde ze ineens een bekende naam: “LEDGER, HAVANKA!” galmde het door de zaal. Angstig liep Havanka door de menigte naar voren.
“Aah, een Ledger, nou, nou, precies je moeder. Een typische… GRIFFOENDOR!” brulde de hoed.
Havanka keek vrolijk naar haar vriendinnen en liep toen naar de tafel van griffoendor, waar Mimi even later ook ging zitten.
“Wat nou als ik in zwadderich kom,” zei Meridith angstig. Ze moest er niet aan denken.
Suus zuchtte. “Ik weet zeker dat je daar niet ko-“ op dat moment werd Suus omgeroepen, dus liep ze naar voren. Ze had knikkende knieën. De hoed werd op er hoofd gezet, maar er gebeurde niks. Suus slikte. Wat was er, kon ze misschien niet geplaatst worden?
“Wat ben je zenuwachtig,” fluisterde hoed in haar oor. “ vind je het gek, ik heb geen idee wat ik kan verwachten,” zei Suus geërgerd terug.
Ze hoorde de hoed grinniken. “Zal ik je dan maar indelen,” “EINDELIJK” dacht Suus terug. Het bleef nog even stil voor de hoed een afdeling riep: “GRIFFOENDOR,” van vreugde sprong Suus op, en vergat de hoed af te zetten. Vlak voor ze bij de tafel van Griffoendor was herinnerde ze zich dat ze de hoed nog op had, en liep terug om de hoed aan Anderling te geven. Met een knalrood gezicht liep ze terug naar de tafel van griffoendor. Havanka en Mimi grinnikte toen ze het knalrode gezicht van Suus zagen. Jackie en Meridith schoten nog erger in de lach, en Meridith pakte zenuwachtig de hand van Jackie.. Ze werd
“MYTH MERIDITH!” riep de soteerhoed ineens. Geschrokken kneep Meridith in de hand van Jackie. Jackie trok een pijnlijk gezicht, maar herstelde zich en kneep zachtjes, bemoedigend terug.
“Je kunt het,” mompelde ze zachtjes. “Eens denken, eens denken waar pas je,” schiet op, schiet op!” dacht Meridith angstig. Toch duurde het nog even voor de hoed uiteindelijk “GRIFFOENDOR!” riep.
“JA HAVANKA, SUUS IK ZIT BIJ JULLIE, IK ZIT BIJ JULLIE, IK ZIT BIJ JULLIE. NIET BIJ DAT STOMME ZWADDERICH!” riep ze vrolijk en blij terwijl ze de hoed afgooide en naar de tafel van griffoendor stormde. Doordat ze zo snel mogelijk naar de tafel van griffoendor liep, zag ze niet dat een boze Zwadderaar zijn been uit stak. Meridith slaakte een verbaast kreetje en viel languit op de grond. Verbaast bleef ze een paar tellen liggen en draaide zich op haar rug. “Sterretjes,” zei ze terwijl ze haar handen om hoog stak, proberend een ‘sterretje’ te pakken. Ze keek naar een dwaze blik naar boven en merkte niet dat iedereen lachte. Havanka zuchtte en stond op, maar mimi trok haar weer naar beneden. “wij Havanka Ledger, kennen dat mens niet!” siste ze dreigend. Ze hield de pols van Havanka vast, maar keek ook Suus dreigend aan. Suus zuchtte en plofte weer neer. Uiteindelijk liep professor Anderling naar Meridith toe en tilde haar op.
“NEE NEE, LAAT ME LOS IK MOET STERRETJES VANGEN.” Zei ze terwijl ze met haar armen en benen om zich heen sloeg. Na een kwartier had Anderling haar eindelijk op haar plaats gekregen en lag Meridith met haar hoofd op haar bord. “nu zijn de sterretjes weg, zei ze verdrietig.
Jackie moest nog steeds lachen toen ze aan de beurt was.. “uuhm,” zei de sorteerhoed. “Eens zien, je kan makkelijk in ravenklauw, maar ook in Griffoendor, waar deel ik je in.” waag het eens me in ravenklauw te sorteren, als je dat doet verbrand ik je en ga dan op je springen, of eigenlijk andersom, in ieder geval, ik denk dat je me wel begrijpt. dacht ze pissig.
“Zozo, ook iets van Zwadderich,” zei de stem in haar oor.
“JE ZEGT ME NOU NET DAT IK WAT! WIE DENK JE WEL NIET DAT IK BEN, IK, BEN VEEL BETER DAN DIE ARROGANT GEKKEN!” gilde ze dit keer door de zaal. “VOLGENS MIJ WIL JE ECHT DAT IK JE VERBRAND,” gilde ze er hysterisch achteraan.
“oke, oke, GRIFFOENDOR!” riep de hoed snel. dat is je geraden, dacht ze vlak voor ze hem terug gaf aan Anderling en met opgeheven hoofd naast Meridith ging zitten.
Dit bericht is gewijzigd door een moderator of administrator op 01-10 18:14.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
havanka
|
Geplaatst op 01-10-2008, 21:26 |
Reageer
|
Berichten: 3767
administrator
Verstuur privé bericht
|
De meiden keken elkaar vrolijk aan. Eindelijk was het sorteren voorbij. Het leek vreselijk lang te duren, en de meiden kregen al flinke honger. In het midden van de lange tafel zat een professor met een enorm lange baard. Naast hem zat een man met vettig zwart haar en een haakneus. Havanka sperde haar ogen wijd open en staarde de man verbluft aan.
‘Mimi?’ hakkelde havanka. Mimi keek naar een jongen die een eind verderop zat. Ze leek bijzonder geïnteresseerd in hem. ‘Mimi,’ siste havanka harder. Mimi keek haar zusje nijdig aan en vroeg: ‘Wat?’ ‘Is dat niet…,’ begon havanka wijzend op de man met het vettige zwarte haar en de haakneus. Mimi snakte hoorbaar naar adem. ‘Severus!’ riepen de meiden direct. ‘Watte?’ vroeg meridith verbaasd. ‘Dat…. Nee,’ bracht mimi uit. ‘Werkt die kwal hier?’ vroeg havanka nijdig. ‘Kennen jullie hem?’ vroeg suus geïnteresseerd. ‘Ja,’ zeiden havanka en mimi hopeloos. Havanka pakte een propje uit haar zak en gooide die naar Matthew. Matthew keek zijn zusje storend aan. ‘Waarom heb je niet verteld dat hij hier les geeft!’ siste havanka schril. ‘Dat probeerde ik te verdringen,’ zei Matthew. ‘Wat doet het ertoe?’ vroeg jackie die er niets van begreep. ‘Je… snapt het niet,’ zei havanka. Ze meed de blikken van haar vriendinnen. ‘Hij is niet erg vriendelijk en dat gaan we nog merken geloof me.’ Mimi knikte heftig. ‘Waar kennen jullie hem van dan?’ vroeg jackie. ‘Hij is een vriend van mn vader,’ mokte havanka. ‘En sinds kort,’ begon mimi. Havanka gaf haar een nijdige blik en mimi hield direct haar mond. ‘Wat?’ vroeg suus. ‘Laat maar,’ mompelde mimi. ‘Daar komen jullie vanzelf wel achter.’ Jackie suus en meridith lieten het erbij en keken naar de man met de lange witte baard die op was gestaan.
‘Ik wil even melden dat het verboden bos voor iedereen verboden is. Verder wil ik jullie nog niet lastigvallen. Geniet van het eten en straks kunnen we allemaal in ons heerlijk warme bed stappen.’ Zodra hij dat had gezegd spreidde hij zijn armen en vulde de schalen zich met heerlijk eten.
‘Fantastisch!’ riepen de meiden en ze begonnen aan te vallen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
Dobby never meant to kill anyone..Dobby only meant to maim or seriously injure |
|
|
The Perfect Harmonie: The Guardians - 1
