|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 25-10-2008, 15:07 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
BEDANKT VOOR DE REACTIES, EN NEE LIEKE, GEWOON 3 REACITES ALLEEN KOMT HET DAN WAT SNELLER. HIE RIS HET DAN(a)WHAHA
Hoofdstuk 14
Angstig schoot Yera overeind en keek om zich heen. Ze haalde opgelucht adem. Gelukkig was het allemaal maar een droom. Ze wou met haar handen over haar hoofd wrijven, maar kwam tot de ontdekking dat dat niet kon. Verbaast keek ze naar beneden. Een harde gil ontsnapte haar mond, waardoor de deur met een ruk werd open getrokken. In de deuropening was Yessat te zien.
“Yessat, je moet me helpen. Ik zit vast gebonden en heb geen idee hoe ik los moet komen,” zei ze angstig. Een duivelse grijns sloop op het gezicht van Yessat.
“Ik denk niet dat ik je los kan maken Prinses. Kijk, ik zou wel willen, met alle liefde. Maar DH heeft u gevangen genomen en ter dood veroordeeld. Kijk ik zou u graag geholpen hebben, maar je heb mij alleen gelaten. En daarbij is de wil van DH wet. Met open mond keek Yera naar Yessat, maar keek al snel weg, vanwege de tranen in haar ogen.
“En wie mag HD dan wel niet zijn,” vroeg ze zachtjes. De tranen waren in haar stem hoorbaar, en Yessat kreeg bijna medelijden met haar.
“HD is de hogere baas, en iedereen die niet van het koningshuis komt, is onder leiding van hem. Hij regelt alle zaken en zorgt voor zijn mensen. Hij zorgt heel goed voor zijn mensen, maar niet goed voor zijn vijanden. HD is de afkorting van Hogere Daina. Hogere Daina, heeft alleen wel besloten dat de eer aan haar is om jou te onthoofden. Hoge Daina, of beter gezegd mijn zusje Daina is de baas en leider van de Liaci’s!” besloot hij grijnzend. De mond van Yera viel open. Dat kon je niet menen.
“Dat zou Daina nooit doen,” fluisterde Yera vol afschuw, maar Yessat grijnsde alleen maar erger.
“Denk je dat echt? Denk je nou echt dat ook maar iemand iets om je heeft gegeven. Heb je ooit durven denken dat h et geen opzet was dat ik met je kreeg en jij en Daina weg gingen. Denk je nou echt dat je je ooit als vriendin heb gezien.” Vroeg hij gemeen, terwijl er tranen in de ogen van Yera ontstonden. “maar meisje toch, dan moet ik je teleurstellen. Ik heb met opzet met je gekregen en weggehaald bij je familie. Denk je nou echt dat ik maar iets om je geef! Ben je nou echt zo naïef. Asjeblieft zeg. Je weet dat ik iedereen van het koningshuis haat, en je denkt dat ik ook maar 1 uitzondering maak! Het enige wat ik wil is zelf de baas zijn over de 7e zeeën! En als ik jou vader uit de weg heb geruimd, dan houd niemand me meer tegen. Jou zusjes zal ik met mijn eigen handen de nek om draaien, of nee ze gaan mijn slaafjes worden terwijl je ouders dat allemaal uit hun cel toe moeten zien! Maar eerst gaan mijn lieve zusje Hoge Daina jou vermorden!” hij grijnsde kil, terwijl hij weer weg zwom. Bij de deur draaide hij zich nog om. “Straks bij zonsondergang ga jij je noodlot krijgen!” met een hysterisch lach zwom hij weg.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 16-11-2008, 17:23 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
OKE, IK ZEG HET NOG MAAR EEN KEER, 3 REACTIES :P
MAAR HIER IS HET VOLGENDE HOOFDSTUK
Hoofdstuk 15
De tijd ging voor Yera te langzaam voorbij. Als ze haar toch zo nodig dood wilde, waarom deden ze dat dan niet gelijk. Nu zat ze alleen maar in de stres, bang voor wat er gaat komen. Ze zuchtte. De kettingen sneden in haar polsen. Langzaam droop het bloed over de kettingen heen. Weer zuchtte ze. konden ze, ze niet wat losser doen, nu deed het haar pijn. Ze kon hier toch niet weg. En dan had je dat verhaal over Daina nog, dat geloofde ze echt niet. Daina was een vriendin van haar. Die zou haar nooit vermorden, toch? Ze sloot even haar ogen en deed haar hoofd naar achter. In haar gedachten hoorde ze Yessat weer praten. Had hij dan echt niks om haar hebben gegeven? Dat zou wel verklaren waarom hij was vreemd gegaan. Ze slikte. De tranen stroomde over haar wangen, maar ze trok zich er niks van aan. Hoe kon ze zo stom zijn. Ze trapte met open ogen in zijn val, en ze geloofde alles wat hij zei. Dat was echt te dom van haar. Ze deed haar ogen open, ze waren vol woede. Hoe kon hij haar zo bedriegen. Hoe kon hij haar zo laten vallen. Woedend trok ze aan de touwen, waardoor ze alleen nog maar erger in haar polsen sneden. Een gil ontsnapte haar lippen, gelijk liet ze haar armen weer vallen. Het deed te veel pijn. Weer stroomde haar over haar wangen. Deze keer niet alleen door de woede, maar ook door de pijn en het verdriet. Het verdriet van een gebroken hart, veroorzaakt door de leuke jongen.
Yera moest in slaap zijn gevallen, want ze kon zich niet veel meer herinneren. Maar ineens schrok ze wakker. Boven haar hing het gezicht van Yessat. Even keek hij geschrokken, maar die uitdrukking veranderde al snel in een spottende grijns op zijn domme kop.
“Het is tijd. Tijd voor het einde van onze geliefde Prinses!” grijnsde hij gemeen.
Yera keek weg, maar het liefst gaf ze hem een optater. Zo hard mogelijk.
Langzaam maakte hij haar los. Daardoor moest hij haar handen aanraken. Door die aanraking ging er een schrok haar haar lichaam heen. Dit kon je niet menen, ze was nog steeds verliefd op die jongen die haar wereld had doen instortten. Hij richtte zijn ogen op die van haar, waardoor ze hem recht in de ogen keek. De dolfijntjes in haar buik zwommen weer rond, wat haar een heerlijk gevoel gaf. Maar al snel werd het magische moment verbroken. Hij trok haar ruw mee naar de deur, die hij achter hun. Ze waren te snel naar haar zin in de kamer waar ze blijkbaar moesten zijn. Daar keek Daina minzaam op haar neer, terwijl Yessat haar los liet, en bij haar weg zwom.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 07-02-2009, 21:17 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
hier hetr nieuwe hoofdstuk zeg wat je vind
ps er is weer een klifhanger
hoofdstuk 16
Yera kon het niet laten om haar blik door de kamer te laten gaan. Het was een ronde kamer, met maar een deur, die achter haar was. Haar kans was duidelijk 0.00% ze moest het maar aanvaarden, dit zou haar einden zijn.
“Kom naar voren!” zei Daina met de kilste stem die Yera ooit had gehoord.
Door die stem richtte Yera haar blik weer op Daina, die haar aankeek of ze een stuk vuil was. Op dit moment haatte ze alles aan het meisje voor haar, van het zwarte haar en de hemelsblauwe ogen, tot de zwarte elegante staartvin. Ze kon het nog steeds niet geloven dat ze haar zo had kunnen verraden. Als ze hier ooit uit zo komen dat zou ze er persoonlijk voor zorgen dat Daina’s einde nabij was! Ook al wist ze dat dat nooit zou gebeuren
“Kom naar voren!” herhaalde de stem, waardoor Yera weer uit haar gedachten werd gehaald.
Ze snoof, maar bleef waar ze was, zo makkelijk zou ze zich niet overgeven!
Ineens werd ze ruw van achter vastgepakt waardoor ze geschrokken omkeek. Achter haar was Yessat weer gekomen en had haar ruw vastgepakt, terwijl hij haar nu naar voren duwde. Woedend probeerde ze zich los te trekken. Wie dacht hij wel niet dat hij was, haar zomaar vastpakken!
Eindelijk waren ze vlak voor Daina aangekomen en liet Yessat haar los, maar gaf haar wel een duw, waardoor ze nog een stuk naar voren viel. Woeden keek ze achterom naar Yessat, die een vreemde blik ik zijn ogen had. Aan de ene kant was hij vol kilte, maar aan de andere kant iet was ze niet thuis kon brengen op dit moment, het leek verdacht veel op liefde…
“Zo, dus nu zijn we er weer” begon Daina met een kille lach. “dacht je echt, of nee was je echt zo stom om te geloven dat we echt iets om je gaven?” zei ze waarna ze kil lachte.
Toch kon Yera een soort trilling in haar stem horen.
“Hoe naïef kan je zijn!” gilde Daina dit keer weer uit. “oow Gavatel, Yessat gaat vreemd, oow boehoe!” deed ze na met een gemaakte huilstem. “ow wat zie-“ maar midden in haar zin hield ze stil en keek naar iets achter haar.
“ALLEMAAL H ANDEN OMHOOG EN NIET BEWEGEN!” gilde een stem die Yera herkende, maar even niet kon plaatsen.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 14-10-2009, 19:33 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
iedereen: sorry voor het lange wachten, hier het volgende hoofdstuk, enjoy::
Hoofdstuk 17
Yera deed wat er werd gezegd, en kneep haar ogen dicht. Wat moest ze doen, het kon haar redding zijn, maar dat was het waarschijnlijk niet, het leek wel of de hele wereld haar dood wilde.
“Goed zo,” haalde de stem haar uit haar gedachte. Haar armen werden voorzichtig naar achter getrokken.
“Rustig maar schat, er gebeurd je niks, niet zolang ik hier ben!” zei de vertrouwde stem achter haar heel zachtjes in haar oor. Voorzichtig keek ze om. Haar ogen werden groot. Haalikaj keek haar glimlachend aan en trok haar mee. Mee naar de deur, zodat ze weg konden.
Toen ze bij de deur waren, hoorde ze een woedende schreeuw. Yera keek geschrokken om, en zag dat Daina boos achter hun aan zwom. Haalikaj was daar al op voorbereid en smeet de deur in haar gezicht dicht. Ze trok Yera mee naar de uitgang van het gebouw. Ze moesten hier zo snel mogelijk weg komen. Zo snel als ze kon ging Yera met Haalikaj mee.
Na een tijdje te hebben gezwommen, waren ze weer bij het huis van Haalikaj aangekomen. Opgelucht zwom Yera met haar mee naar binnen.
“Ik dacht echt dat ik daar ging sterven,” fluisterde ze zachtjes, terwijl er langzaam een traan over haar wangen liepen. Voor haar zag ze weer alles wat er de laatste tijd was gebeurd. Yessat die vreemd ging, Gavatel, die Daina liet stikken. Daina die samen met Yera wegliep. Hoe ze elkaar kwijt raakte en dat Yera bij Haalikaj terecht kwam. Hoe ze werd ontvoerd en natuurlijk dat Yessat haar had willen laten vermoorden door Daina. De tranen stroomde steeds meer over haar wangen. Ze had ooit verwacht dat ze dat ooit zouden doen. Waarom toch?
“ssht, stil maar,” zei Haalikaj, terwijl ze langzaam over de rug van Yera streek.
Maar Yera leek juist met de minuut verdrietiger en wanhopiger te worden.
“Waarom haat iedereen me toch, eerst mijn vader, en nu hun,” ze snikte nog een keer en zuchtte. Ze wou geen tranen om hun laten, maar ze kon niet anders. Iedereen waarvan ze hield leek haar wel dood te willen hebben.
“Schatje, niemand haat je, wie jou zou haatten, die is gewoon gek,” zei Haalikaj, waarna ze naar de deur zwom. “probeer wat te gaan slapen, dan kunnen we morgen verder praten,” zei ze.
Yera knikte en ging op het bed liggen. Ze keek in gedachte verzonken naar het plafond, waarna ze langzaam in slaap viel.
Dit bericht is gewijzigd op 07-05 21:30.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 15-05-2010, 14:40 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hoofdstuk 18
Langzaam werd Yera wakken en keek rond. Ze zag dat ze weer in haar kamer bij Haalikaj was. De beelden van de dag ervoor verschenen weer voor haar ogen, waardoor er tranen uit haar ogen stroomde, maar ze veegde ze ruw weg. Ze mocht niet meer huilen om hun, dat beloofde ze zichzelf. Ze waren het niet waart. Ze hadden haar geprobeerd te doden, en het ergste was, het was niet de eerste keer. Toch had ze er nog een keer ingetrapt. Kijk ik wat voor zooi ze nu zat! Ze zuchtte en legde zichzelf weer naar beneden. Nooit meer zou ze hun vertrouwen. Het was duidelijk dat deze mensen alleen maar met haar speelde. Maar toch, ze merkte nog steeds hoe haar hart sprong wanneer ze aan Yessat dacht. Waarom, oh waarom moest het zo moeilijk zijn. Ze was smoor verliefd op hem, dat wist ze zeker! Geïrriteerd zwom ze naar de kamer waar er gegeten werd. Daar zag ze Haalikaj al zitten.
“Haalikaj, kan ik met je praten,” vroeg ze, terwijl ze probeerde normaal te klinken.
Ze moest haar gedachte op een rijtje krijgen, en de informatie die Haalikaj had kon daarbij helpen. Ze zag dat Haalikaj naar haar moeder keek. Die gaf een lichte knik, waardoor een zachte opgeluchte zucht over de lippen van Yera kwam. Haalikaj zwom naar haar toe en trok haar mee naar buiten, waar ze samen richting een bankje uit de buurt van de meeste mensen zwommen.
Intussen zwom Yessat heen en weer. Hoe had dit kunnen gebeuren, nu was ze weer ontsnapt! Maar, zei een stemmetje in haar hoofd, eigenlijk vind je het helemaal niet erg dat ze ontsnapt is, je bent er juist blij om, Yessat snoof. Waarom zou hij er blij mee zijn? Ze was een prinses en daarmee een vijand van hun! Maar, zei het irritante stemmetje weer. Ze gaf haar familie en alles voor jullie op, voor jou op. Ze houd van je, net als jij van haar!
“Ik hou niet van haar!” siste hij boos. Het kon gewoon niet zo zijn, dat hij van haar hield.
Daina keek hem verbaast aan. “Wat bedoel je broerlief?”
Yessat schudde zijn hoofd. “niks,” mompelde hij. “ik ga naar buiten, ben zo terug,” voegde hij er aan toe, voordat iemand hem kon stoppen was hij weggezwommen.
De minuten vlogen voorbij in stilte, terwijl Yera en Haalikaj naast elkaar zaten. De tranen liepen over de wangen van Yera. Ze kon het gewoon niet vertellen. Haalikaj sloeg troostend een arm om haar heen.
“je weet dat je het mij kan vertellen toch?” vroeg ze zachtjes, op een lieve toon.
Yera knikte en haalde diep adem.
“het begon een tijdje geleden.” Zei ze langzaam. De tranen waren duidelijk hoorbaar in haar stem. “ik was weggelopen van huis, omdat ik de wereld wou zien. ik wou dat ik het nooit had gedaan. Ik kwam Daina tegen, samen met haar, Yessat en Gavatel gingen we opstap om achter een paar dingen te komen. Ze werden gevangen genomen door de wachters en ik werd terug naar mijn kamer gebracht. Een paar uur later was ik de kerker in geglipt en probeerde ik te praten met Yessat, Daina en Gavatel. De dag er na ontsnapte ze met mijn hulp en ik bleef daar. Ik kwam achter dingen die ik niet mag weten, en nog steeds niet begrijp. Mijn vader heeft me daarvoor vastgebonden. Ik dacht dat ik zou sterven, maar Yessat, Daina en Gavatel kwamen me redden. Ik kwam er achter dat Gavatel mijn broer was en kreeg een relatie met Yessat. Toen een paar dagen geleden, kwam ik achter dat hij vreemdging met een meisje uit het dorp, net als Gavatel deed, die met Daina had. We waren samen weg gegaan daar, en nu heb ik dit weer!” de tranen liepen nu volop over haar wangen, terwijl ze snikkend tegen Haalikaj aanzakte..
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 10-06-2010, 21:37 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
bedankt vor de reacties(K)
Hoofdstuk 19
Yessat zwom door het dorp van de Travia’s. hij moest uitkijken, niemand mocht hem herkennen, dat zou niet veel goeds betekenen omdat hij iemand van de Liaci was. Over ongeveer een week zou den ze weer terug aan, omdat ze meerdere groepen te begeleiden. Hij zuchtte. Als hij straks weer weg ging, wist hij zeker dat hij Yera nooit meer zou zien en nooit meer voor zich kon winnen, als hij dat al kon. Hij baalde er van. Ineens hoorde hij een stem, een bekende stem.
“het begon een tijdje geleden.”
Hij schrok toen hij besefte dat het Yera was. Wat zou ze te zeggen hebben? Voorzichtig zwom hij dichterbij en bleef achter een groepje wier. Hij had hier een goed uitzicht op haar en een ander meisje. Het meisje dat haar had gered, besefte hij. Hij was er blij om, maar wat was ze van Yera? Hij luisterde naar hoe Yera verder sprak.
“ik was weggelopen van huis, omdat ik de wereld wou zien. ik wou dat ik het nooit had gedaan. Ik kwam Daina tegen, samen met haar, Yessat en Gavatel gingen we opstap om achter een paar dingen te komen. Ze werden gevangen genomen door de wachters en ik werd terug naar mijn kamer gebracht. Een paar uur later was ik de kerker in geglipt en probeerde ik te praten met Yessat, Daina en Gavatel. De dag er na ontsnapte ze met mijn hulp en ik bleef daar. Ik kwam achter dingen die ik niet mag weten, en nog steeds niet begrijp. Mijn vader heeft me daarvoor vastgebonden. Ik dacht dat ik zou sterven, maar Yessat, Daina en Gavatel kwamen me redden. Ik kwam er achter dat Gavatel mijn broer was en kreeg een relatie met Yessat. Toen een paar dagen geleden, kwam ik achter dat hij vreemdging met een meisje uit het dorp, net als Gavatel deed, die met Daina had. We waren samen weg gegaan daar, en nu heb ik dit weer!”
Yessat slikte. Bij elk woord dat ze zei, begon hij zich schuldiger te voelen. Uit zijn worden kon hij merken dat ze hem echt leuk vond, net als hij bij haar deed. En hij had het verpest. Wat moest hij doen? Nu hij wist dat ze hem ook echt leuk vond, wou hij haar niet kwijt raken, echt niet. Ze moest bij hem blijven!
Haalikaj streek door het haar van het meisje terwijl ze haar probeerde te troosten. Haar haat en woede voor de mensen waarover ze sprak, werd met de minuut groter. Hoe konden ze Yera dit aandoen. Als er iemand was die het niet verdiende, dan was het Yera wel!
“Ssht, stil maar.” Fluisterde te. Ze tilde het gezicht van het meisje op.
“Yera, ik haat het om dit te zeggen, maar als ze je zo behandelen, zijn ze jou liefde, aandacht en vriendschap niet waart, want ik weet dat ze deel zijn van de mensen die je hadden aangevallen.” Zei ze, terwijl ze het meisje omhelsde.
“kijk hoe ze je hebben behandeld, ze je moet aan je eigen gaan denken, en hun zijn het niet waart om ervan een deel te zijn. Het is het beste als je nieuwe vrienden maakt, vrienden die je wel kan vertrouwen en je geen pijn doen,” zei ze. het deed haar pijn om Yera zo te zien.
Yera keek haar aan. “weet je het zeker, want wie wil er nu bevriend zijn met m ij? Er moet een rede zijn dat ze me zo behandelen,” zei ze onzeker, waardoor Haalikaj haar streng aan keek.
“Natuurlijk ben je het waart, niemand verdient het om zo behandeld te worden, maak niet uit wie ze zijn. En jij al helemaal niet. Yera, jij bent een van de aardigste meerminnen die ik ooit heb ontmoet. Je moet je niet zo laten kleineren!” zei ze toen fel.
Yessat hoorde wat het meisje tegen Yera zei en knikte bij zichzelf. Hij wist niet wie dit meisje was, maar hij was het met haar eens. Kon hij dat maar tegen Yera vertellen, maar ze was bij dat meisje, en die zou hem echt niet in de buurt laten.
Op dat moment zag hij een jongen daar de twee meisjes toe. Zijn ogen bleven te lang op zijn Yera hangen naar zijn zin. Yera werd ook een beetje rood onder zijn staren, iets wat Yessat al helemaal niet beval.
Eindelijk draaide hij zijn ogen naar het andere meisje. “Haalikaj, wie is dit mooie meisje.” Fluisterde hij, waardoor Yera nog roder werd en Yessat zijn ogen samentrok. Hij draaide zijn gezicht weg. Hij was haar al kwijt, dat was zeker.hij luisterde nog maar met een half oor haar het gesprek.
Haalikaj glimlachte.” Honoré, dit is Yera, maar waarom ben je hier?” het gezicht van Honoré werd ineens ernstig.
“ wel, het is, er is gezegd dat ze een Liaci hier in het dorp is!” zei hij toen.
Haalikaj knikte. “Yera wacht hier, dit is het centrum, hier moet je veilig zijn, ik ga helpen zoeken,” zei ze, waarna ze vluchtig wegzwom.
Yera knikte en keek haar vriendin weg zwemmen. Langzaam herhaalde ze de woorden in haar hoofd. Op dat moment voelde ze echter een hand op haar schouder en hoorde een stem; “Nu je toch alleen bent, kunnen we praten?”
als ik geslaagt ben , woensdag krijgen jullie donderdag al een nieuw stuk
Dit bericht is gewijzigd op 10-06 21:37.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 27-06-2010, 17:22 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Sorry, sorry sorry sorry sorry sorry. het is laat ik weet het, maar eigenlijk dacht ik er nie taan, maar hier is een stukje en we zien een gevoelige kant van.... tja zeg me wat je vindt.
Hoofdstuk 20.
De stem was bekent, te bekent, naar de zin van Yera. Ze draaide zich langzaam om en zag hem daar. Ze slikte en keek hem aan.
“Waar zou je eventueel over willen praten Yessat?” vroeg ze langzaam, als er iemand was die ze even niet wou zien, dan was het hem we.
Uit haar ooghoek zag ze dat hij naast haar op het bankje ging zitten, maar hij bleef zwijgen, geen antwoordt geven op haar vraag. Hij leek diep in gedachten.
Stiekem bekeek ze hem. Hij zag er nog steeds even knap uit als anders. Ze slaakte zachtjes een zucht en sloeg haar ogen neer. Waarom moest dit haar nu weer overkomen..
“Yera,” begon Yessat, maar hij hield weer op.
Wat moest hij zeggen? Het was logisch dat ze boos was, maar toch wou hij haar niet verliezen, en dat zou zeker gaan duren. Zijn gezicht verduisterde toen hij aan de jongen van net dacht. Hij was zijn naam nu al kwijt, maar hij probeerde Yera te versieren, dat was duidelijk.
“Wat.” Hoorde hij haar zachte antwoord.
Hij keek naar haar gezicht. Het was zo mooi, lief, zo onschuldig.
“ik, wel… het spijt me,” z ij hij zacht, bijna niet hoorbaar. Het was niks voor hem om zijn excuses aan te bieden , maar voor haar had hij het over.
De ogen van Yera werden groot toen ze dat kleine zinnetje van Yessat hoorde. Het was eigenlijk een van de enige dingen die ze n iet van hem had verwacht. Ze keek hem met grote ogen aan, en ze voelde tanen vullen in haar ogen. Langzaam voelde ze één enkele traan over haar wang stromen. Langzaam zag ze zijn hand haar kant op komen. Voorzichtig voelde ze hem de traan wegvegen, terwijl de hand op haar wang bleef zitten.
“niet huilen,” zei hij, waardoor ze haar ogen neersloeg.
Langzaam tilde hij haar kin op en keek haar aan.
“niet huilen,” herhaalde hij weer. Hij keek haar recht in haar ogen. Ze waren zo onschuldig, zo mooi. Langzaan leunde hij dichterbij, hun lippen enkele centimeters van elkaar. Ze kon zijn adem voelen, maar ze wist niet wat te doen. Ze wilde dit, ze wilde dit zo graag. Hij bleef dicht erbij komen…
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 25-07-2010, 17:10 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Epiloog
Net op het laatste moment draaide Yera haar hoofd weg. De tranen stonden in haar ogen. Ze wilde zo graag, maar ze mocht er niet aan toegeven, nog niet. Hij verraadde haar zo makkelijk, dat ze er van overtuigd was dat hij dat zo weer zo doen.
Ze hoorde een grom uit zijn keel, en keek hem weer aan. ze zag verwarring en woede op zijn gezicht. Ze draaide haar gezicht weg en wou weg zwemmen, maar Yessat hield haar tegen door haar hand te pakken en haar terug te trekken, heel dicht tegen zichzelf aan.
“Wat is er,” fluisterde hij in haar oog. “waarom trek je weg, we hebben dit zo vaak gedaan, waarom nu ineens niet? “zijn stem werd steeds killer, “Vind je soms iemand anders leuk, die jongen van net?” Yessat kneep zijn ogen samen bij deze zin. “je weet toch wel dat je bij mij hoort, bij mij en niemand anders!” zijn stem was zo glad als een aal, maar ze hoorde de dreiging in haar stem.
Ze schudde haar hoofd. “Nee, ik ken hem niet eens maar-”
“Maar waarom trek je dan weg!” onderbrak hij haar, zijn stem was hard.
Yera schudde haar hoofd.
“Door maar wat te praten, is het nog niet goed, Yessat. Hoe weet ik nou of je het echt meent. Je kan wel zeggen dat je mij wilt, maar dat zei je eerst ook, en kijk hoe dat is afgelopen.” Yera haalde diep adem. “Bewijs me eerst dat je me echt wilt, ik kan er niet tegen dat het zo is gelopen.” Daarna zwom ze weg, een huis in, Yessat verslagen achterlatend.
Snel zwom Yessat terug naar hun schuilplaats. Hij wist dat Yera gelijk had, maar toch was hij woest. Ze mocht hem niet afwijzen! Hij zwom naar zijn kamer toe en dacht na. Het was logisch dat ze twijfelde aan hem, maar hij meende het echt met haar, hoe kon hij het haar duidelijk maken?
Zodra ze in het huis van Haalikaj was, liet ze de tranen over haar wangen stromen, hoe kon ze hem nu vertrouwen, hij had haar al zoveel pijn gedaan! En toch wou ze bij hem zijn, ze begreep het niet, wat moest ze doen?
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 05-08-2010, 11:30 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
3e en laatste deel van dit vanhaal is in de maak
stuur me met een pbtje wat je denkt, komt het goed tussen Yera en Yessat, of niet?
het nieuwe verhaal gaat heten: Yera: het leven gaat niet altijd zoals je wilt,
Dit bericht is gewijzigd op 05-08 11:49.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
Yera en Yessat - 3
ik wil meer weten
