|
jackie
|
Geplaatst op 22-06-2008, 16:56 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Okee ik denk ik zet hem er maar op. Ik weet dat Havanka hem graag wou lezen, maar ik heb ook geen zin om me kamer op te ruimen dus ff type(A) DUS HIER IS HIJ DAT HET VERVOLG VAN YERA,
YERA EN YESSAT!
ik hoop dat jullie het leuk vinden, tel me pleace
Hoofdstuk 1
Yera woonde nu al een maand bij Yessat en Daina. Al 3 weken had ze met Yessat. Ze voelde zich gewoon heel prettig. Ze vertrouwde hem volledig. Hij was eigenlijk een deel van haar geworden. Het was hier anders dan in het palijs, maar ze was het al aardig gewent. Het was hier heerlijk. Ze kon hier gewoon zichzelf zijn. Ze hoefde niet op te letten met wat ze deed, of zich aan de regeltjes van haar vader te houden. Het enige waar ze op moest letten was dat niemand haar mocht zien. Intussen waren de zoektochten naar haar opgegeven. Waarschijnlijk dacht iedereen dat ze was vermoordt, toch moest ze voorzichtig zijn. Als iemand haar zag, zouden ze niet rusten tot ze haar gevonden hadden, dat zei Yessat tenminste. Toch zou ze het liefst nog een keer haar zusjes willen zien. Ze miste hun heel erg. Ze waren altijd een deel van haar geweest. Nu mocht ze hun niet meer zien, nooit meer. Nu ze aan haar zusjes dacht, dacht ze ook aan Gavatel. Ze wist niet waarom maar toch vertrouwde ze hem ook heel erg. Hij was nu samen met Daina, het zusje van Yessat en haar beste vriendin. Yera had wel heel erg het gevoel dat hij heel erg op haar lette en beschermde. Ze vond het niet erg, maar soms werd ze er gewoon gek van. Hij bleef altijd maar bij haar in de buurt. Maar toch bleef ze hem vertrouwen, net als Yessat en Daina. Ze glimlachte, ze was heel blij dat ze toch voor hun had gekozen. In het begin had ze heel erg getwijfeld, was het wel de goede keuze. Kon ze niet beter bij haar familie blijven. Maar nu wist ze het zeker, het was de goede keuze. In gedachte zwom ze verder. Toen ze aan de rand van het dorp kwam zuchtte ze. Ze vond het heel jammer dat ze niet buiten het dorp mocht omen. Het liefst zwom ze door de velden, maar dat hadden ze haar verboden, ze hadden gezegd dat het voor haar eigen veiligheid was. Toch zou ze graag een keer met de andere mee gaan. Die gingen een keer in de week even weg. Maar zelfs dat vonden ze niet goed. Dat vond Yera wel erg streng ze waren er dan toch bij wat ze deed?
Ze dacht niet alleen aan zulke dingen. Ze dacht ook vaak aan wat haar vader had gezegd: Maar ik heb hem nu weer terug, want.” War betekende het toch, wat moest ze daar toch mee. Daardoor dacht ze steeds meer aan haar broer. Als het waar was wat haar vader zei, dan leefde hij nog! Dan was hij waarschijnlijk weer gevangen genomen. Dan zat hij weer in het geheime kamertje van haar vader, maar ze had het niet gezien. Ze zuchtte wat was het toch ingewikkeld. Het liefst wou ze er naar toe gaan, kijken of hij er was en hem mee nemen. Maar ze mocht hier niet weg. Misschien deed ze dat ook wel stiekem, ooit…
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 11-08-2008, 14:32 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
hoofdstuk 2
Yera zwom alleen door het dorp, in het begin werd ze nog verbaast nagekeken, toen kon niemand haar nog. Nu waren ze eraan gewend dat ze hier ook woonde. Toen ze Meranka tergen kwam begroette ze haar vrolijk, ze was intussen een hele goede vriendin van Yera geworden. Met Havadith kon ze het minder vinden, ze wist niet waarom maar ze bleef gewoon kortaf. Meranka haalde haar uit haar gedachte:
“Heey meis, hoe gaat het,”
“Ja goed met jou,” antwoordde ze.
Meranka glimlachte. “Ook goed, waar ga je heen,” vroeg ze.
Yera haalde haar schouders op. “Ik weet eigenlijk nog niet, ik kijk nog wel, jij?”
De glimlach op het gezicht van Meranka werd groter. “ik ga naar het onderzeese bos, ga je anders mee. Het is niet ver weg van het dorp,”
Yera zuchtte. “Kan niet, ik mag het dorp niet uit weet je nog,” zei ze verdrietig.
Meranka haalde haar schouders op. “Yessat, Gavatel en Daina zijn er niet. Ze zijn weet ik het waar heen of wat doen. Kom gewoon mee ze zien het toch niet,”
Voor Yera antwoordt kon geven, werd ze al mee getrokken door Daina. Eigenlijk vond ze het niet erg. Ze wou wel eens wat anders zien dat het dorp, en nu had ze de kans. Dus zo snel mogelijk zwom ze toch met Daina mee, naar het onderzeese bos.
Yera was nog nooit in een onderzeese bos geweest. Haar ouders vonden het te gevaarlijk, zelf vond ze dat maar onzin, daarom was ze vooral blij dat Meranka haar had meegenomen. Samen zwommen ze door het veld heen, ze hadden toch niks anders te doen. Meranka liet haar alle mooie plekjes zien die ze maar wist, Yera keek haar ogen uit. Toch wou ze ook zelf even om verkenning, maar dat liet ze niet weten. Zo was het ook leuk, en ze had minder kans om te verdwalen. Bij Meranka kon ze bijna al haar problemen kwijt. Ze merkte niet dat Meranka naar haar keek. “Yera, wat is er, zit je ergens mee. Je mist je familie zeker,” Zei ze zachtjes. Geschrokken keek Yera op. Ze had de vraag wel gehoord, maar ze wist het gewoon niet. Tuurlijk ze miste haar moeder en zusjes. Maar haar vader, ze wist het niet. Hij had veel bij haar kapot gemaakt, maar het was toch haar vader. Bezorgt keek Meranka naar Yera. Die keek terug, er blonken tranen in haar open. “Ik weet het niet Mer, ik weet het niet. Natuurlijk, ik mis mijn moeder en zusjes,” ze stopte even om de tranen weg te vegen,” maar mijn vader, ik weet het niet hij heeft veel kapot gemaakt. Vroeger heeft gij me weleens geslagen en laatst zelfs opgesloten. Maar het is toch mijn vader.” Voorzichtig sloeg Meranka een arm om haar heen, ze begon een steeds grotere hekel aan die vent te krijgen…
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 13-08-2008, 19:44 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
hoofdstuk 3
Het was al donker, Yera en Meranka waren nog steeds in het onderzee bos. Ze waren de tijd helemaal vergeten. Ze zaten de hele tijd te praten. Yera voelde zich erg opgelucht nu ze eindelijk over haar vader had kunnen praten. Yera keek geschrokken om zich heen.
“Mer, ik denk dat we beter terug kunnen gaan. Het wordt al donker, straks weten ze dat ik weg ben. Als dat gebeurd zit ik echt in de problemen.,” zei ze zachtjes. Meranka knikte, ze wilde niet dat Yera in de problemen kwam door haar. Samen zwommen ze terug. Ineens stopte Yera met zwemmen. Met grote ogen keek ze voor zich uit.
“Yera, wat is er,”
“Niks, wacht even, ik ben zo terug,
“Voor Meranka antwoordt kon zegen was ze al weg.
Verbaast keek Meranka haar na wat zou er aan de hand zijn, moest ze haar achter na gaan? Misschien was het wel verstandiger. Ze twijfelde nog even, maar ze zwom toch achter Yera aan. Opeens hield Yera stil, Meranka zwom bijna tegen haar aan. Verbaast keek ze om Yera heen, Wat was er? Maar toen ze zag waar Yera naar keek, wou ze dat ze het nooit had gezien. Troostend sloeg ze een arm om Yera heen, maar die duwde haar arm weg. Meranka keek haar geschrokken aan, maar Yera reageerde niet, ze keek verslagen naar wat er voor hun gebeurde. Ze kon het niet meer aan. Waarom moest dit haar overkomen. Snel draaide ze zich om en zwom zeg, ze wou het niet meer zien, ze kón het niet meer aanzien. Ze wist niet waar ze heen zwom, maar ze moest hier weg. Hoe kon zo het hooit zo lopen, hoelang was ze dit al bezig. Ze wist het niet, ze wou het niet weten. Ze had naar haar vader moeten luisteren, maar ze was eigenwijs, nu kon ze niks meer, ze wou niks meer, ja ze wou wel wat, ze wou naar huis, maar haar vrienden in het palijs, als ze hier maar weg kon.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 17-08-2008, 13:40 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
bedankt voro je reactie, hier eerste deel nieuw hoofdstuk kort maar wil je nei tlaten wachten
Hoofdstuk 4
Meranka keek boos naar haar zus, maar die zag haar niet. Boos zwom ze er naar toe en tikte Havadith op haar schouder.
“Havadith, hoe kan je! En jij Yessat, hoe kan je Yera dit aandoen. Dat had ik nooit van je verwacht.,” riep ze boos. Ze kon er iet tegen dat Yessat Yera pijn deed door met haar zus vreemd te gaan. Met Havadith nog wel. Woedend keek ze hun aan, maar Yessat haalde zijn schouders op.
“Zolang Yera er maar niet achter komt, dan kan het me niets schele,” daarna draaide hij zich om, sloeg zijn arm om Havadith heen. Samen zwommen ze zo weg, terwijl Meranka hun woedend na keek.
Yera was huilend in slaap gevallen. Ze kan het nog niet geloven dat Yessat haar dit had aangedaan. Nu snapte ze wel waarom ze niet buiten het dorp mocht komen. Zo kon hij die Havadith natuurlijk aflebberen. Zou ze had hem nu door en wou hem nooit meer zien. Eigenlijk wou ze nu terug naar het palijs, maar dat kon niet. Ze werd overal gezocht, en haar vader zou haar zeker weer opsluiten. Maar naar het dorp terug , wou ze ook niet. Ze wou gewoon alleen zijn, dan kon niemand haar pijn doen. Daarom wou ze in het onderzeese bos blijven, lekker alleen!
Yessat was het hele dorp al drie of vier keer rond gezwommen. Gavatel werd er gek van.
“Yes rustig, waarom zwem je nou als een gek rond,” vroeg hij geërgerd.
Yessat wierp hem een dodelijke blik toe en mompelde iets.
“Wat zei je,”
Yessat zuchtte boos en zei “Yera is weg oké, ik kan haar nergens vinden.”
Gavatel keek hem geschrokken aan. “Dus je wil zeggen dat ze niet meer is het dorp is,” zei hij boos en bezorgt. Yessat keek naar de grond en knikte.
“Sinds wanneer!”
Yessat slikte, “Ik kon haar gister avond al niet vinden,” hij keek op , maar gavatel was al weg.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 17-08-2008, 14:41 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
vanka zoals belooft zet ik het vervolg van Hoordstuk vierer ook vandaag nog op, hier is het dan
Toen hij het hoorde was hij gelijk weg gezwommen. Hij wist niet wat Yessat had gedaan, maar hij moest haar vinden. Ze wist niet half hoe belangrijk ze voor hem was, maar dat zou hij haar vertellen. Eerst moest hij haar zien te vinden. Ze had hem ooit verteld dat ze graag een keer naar het onderzeese bos wou. Misschien, als hij geluk had, was ze daar. Hij hoopte van wel, want hij wou haarniet kwijt. Niet weer. Zo snel als hij ko zwom hij er heen. Hij wist niet waar hij moest beginnen, maar begon gelijk met zoeken. Hij zocht achter elk hoopje wier, maar kon haar niet vinden
Na uren zoeken had hij haar nog steeds niet gevonden. Verslagen ging hij zitten op een rots. Waar zou ze toch zijn. Hoe diep hij ook nadacht, hij wist het niet, hij wist gewoon niet hoe hij haar moest vinden. Hij slikte, zijn gevoel zei dat ze dicht in de buurt was, heel dicht zelfs. Maar waar, stil luisterde hij naar de geluiden om zich heen. In de verte klonk een stem. Hij was warm en gevoelig, ver maar toch dichtbij. Als je goed luisterde hoorde je er tranen doorheen…
ik weet dat je me zoekt,
Maar je kan hier niet komen,
Je wilt bij me in de buurt zijn,
Maar mij doet het alleen maar pijn
In gedachte ben ik bijme,
Maar ga nooit naar me opzoek
Je wilt bij me zijn,
Maar Het doet me alleen maar pijn…
Het klonk prachtig. Al zijn problemen vergat hij als het weren even, met geslote ogen luisterde hij naar het liedje, dat zich keer op keer herhaalde, maar elke keer weer mooier klonk.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 18-08-2008, 13:43 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Nieuw stuk hoe het afloopt ik weet het gnegnegne(6)
hoofdstuk 5
Voorzichtig zwom Yera door het onderzeese bos. Ze wist niet wat ze moest doen en was het veld maar gaan verkennen. Ze had het gevoel dat er nog iemand in het veld was, in de buurt. Dat het een bekende was, daarom deed ze extra voorzichtig, ze wou niet betrapt worden. Toch wou ze weten wie het was, daarom zwom ze langzaam verder. Als ze voorzichtig was kon ze er misschien achter komen, ze zou het erop wagen .Waarschijnlijk was diegene achter het struikje, waar ze nu voorstond. Voorzichtig verstopte ze zich achter een plant en schoof een paar bladeren opzij. Ze voelde zich boos worden, wat kwam hij hier doen. Hij mest haar zeker van Yessat zoeken, nou zeker niet dat hij haar ging vinden! Dan nam hij heer zeker mee terug, nou ze ging niet meer terug, nooit meer! Yessat had het helemaal verpest, en het er zelf naar gemaakt. Langzaam begon ze te zingen, ze wist niet waarom, maar het moest gewon. Ze bedacht het liedje terplekken.
ik weet dat je me zoekt,
Maar je kan hier niet komen,
Je wilt bij me in de buurt zijn,
Maar mij doet het alleen maar pijn
In gedachte ben ik bij me,
Maar ga nooit naar me opzoek
Je wilt bij me zijn,
Maar Het doet me alleen maar pijn…
Eigenlijk was het liefje voor Yessat bedoeld, maar Gavatel was ook goed. Ze zong het nog een paar keer. Toen ze naar Gavatel keek, zag ze dat hij genoot, maar het kon haar niks schelen, eigenlijk kon niks haar meer schelen. Tot nu toe had iedereen haar verdriet gedaan. Ze was het allemaal zat. Het liefst ging ze naar het palijs, of beter, een ander deel van de oceaan, daar een nieuw leven beginnen. Maar ze wist bijna zeker dat, dat niet ging ze werd overal gezocht.
Achter zich hoorde ze iets bewegen. Ze draaide zich om, en keek recht in het gezicht van Gavatel. Ze was zo in gedachte, dat ze was gestopt met zingen. Ook had ze Gavatel niet meer n de gaten gehouden. Als versteend keek ze hem aan. Wat zou hij nu met haar doen, haar terug brengen naar het dorp? Waarschijnlijk wel, ze kon alleen maar gespannen afwachten.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 18-08-2008, 20:00 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hoofdstuk 6
Yera keek weg van Gavatel. Hij had haar niet meegenomen naar het dorp, ze waren nog steeds in het onderzeese bos en Yera zat op de steen waar Gavatel net zat. Hij had haar net gedwongen te zeggen waarom ze weg wad gegaan, maar ze had nog geen antwoord gegeven. Waarom moest hij zet zo nodig weten, het ging hem niks aan.
“Nou,” drong hij aan en Yera zuchtte. Ze wou het niet vertellen, maar hij bleef er naar vragen. Misschien kon ze beter gewoon antwoordt geven. Misschien ging hij dan weer weg. Ze haalde diep adem en gooide het er in een keer uit, terwijl de tranen in haar ogen stonden:
“YessatisvreemdgegaanmetHavadith!”
Gavatel keek haar vreemd aan. “Wat zei je, ik verstond er niets van,” mompelde hij.
Yera zuchtte, “Yessat. Is. Vreemd. Gegaan. Met. Havadith.” Ze durfde hem niet aan te kijken, daardoor zag ze niet dat Gavatel haar met open mond aankeek.
“Hij is WAT!” zei Gavatel woedend. Yera knikte en keek nog steeds naar de grond. Gavatel keek woest en pakte haar pols vast.
“Kom mee, ik laat mijn zusje niet playen!” riep hij woest.
Ze keek hem verbaast aan, maar hij schudde zijn hoofd. “Laat, ik zeg het later, eerst gaan we naar Yessat toe,” voor ze er iets tegen in kon brengen trok hij haar mee, terug naar het dorp.
Al snel kwamen ze bij het dorp. Yessat zwom gelijk naar haar toe.
“Gelukkig schat, je mankeert niks. Ik was zo ongerust,” hij wou haar omhelzen, maar Gavatel hield hem tegen en keek hem met samengeknepen ogen aan.”HOE DURF JE! JE HEBT MIJN ZUSJE GEPLAYD EN PIJN GEDAAN. NOGSTEEDS DURF JE HAAR SCHAT TE NOEMEN, WIE DENK JE WELNIET DAT JE BENT. IK WIL NIET DAT JE NOG BIJ HAAR IN DE BUURT KOMT!” riep hij woest.
Yessat keek hem geschrokken aan, “Hoe weet je dat..” vroeg Yessat geschrokken.
Gavatel keek hem woest aan en zei kil. “Ze heeft je zelf met Havadith gezien!”
Meranka kwam aanzwemmen en omhelsde Yera. Yessat keek haar boos aan. “Je hebt het haar zeker verteld.” Maar Meranka schudde haar hoofd.
“Ik zei toch, ze heeft het zelf ze zien!” Yessat keek verbaast
“Was ze erbij?” vroeg hij verbaast.
Yera knikte en keek hem niet aan.
“Ik heb je verboden buiten het dorp te komen!” riep hij boos. Yera wou wat terug zeggen, maar Gavatel was haar voor.
“We hadden het over jou, niet over haar! Waarom heb je haar pijngedaan!” Gavatel keek zijn vriend woest aan. Yessat slikte en keek naar de grond. Hij wist het antwoord eigenlijk niet. Maar dat vertelde hij niet tegen Gavatel. Het was wel zijn zusje, ook al wist ze dat niet. Hij zou hem echt niet zo snel vergeven. Dat doet hij ook niet als Gavatel zoiets bij zijn zusje, Daina, deed. Daarom bleef hij maar naar de grond staren.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
lieke
|
Geplaatst op 19-08-2008, 14:33 |
|
Berichten: 2717
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Meer schrijven tis Zo mooi. p vmeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meermeer meer meer meer meer
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
"That went well" -'Expecto Patronum' 'Lily? After all those years?' 'Always' - 'You have your mother's eyes' |
|
|
jackie
|
Geplaatst op 20-08-2008, 13:43 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
HIER HET NIEUWE HOOFDSTUK, BEDANKT VOOR DE REACTIES IK HOOP DAT JULLIE HET WAT VINDEN, (REACTIES ZIJN ALTIJD WELKOM, (POSITIEF EN NEGATIEF))
hoofdstuk 7
Verslagen zat Yera op haar kamertje. Gavatel had haar net uitgelegd dat hij haar broer was, maar toch wou ze hier weg. Dat komt omdat ze Yessat hier elke dag zag. Het zou haar alleen maar meer pijn doen, vooral omdat ze hem bijna elke dag zag. Daarom had ze haar beslissing genomen, ze zou vannacht weggaan. Ze zou naar het andere gebied van de oceaan gaan. Daar kon niemand haar, daar werd ze niet gezocht en Yessat was daar niet. Maar onderweg daarheen moest ze heel erg oppassen. In dit gebied werd ze overal gezocht door de soldaten van haar vader, als ze werd betrapt werd ze terug gebracht naar het palijs, daar moest ze echt niet aan denken.
Ze zat te denken, over hoe laat ze weg zou gaan, maar toen ging de kamer deur open. Geschrokken keek ze op, naar diegene die in de deuropening stond.
“Meis wat is er gebeur!” zei ze geschrokken en snel zwom ze naar Daina toe.
Daina schudde haar hoofd.
“Geave, Gavatel,” snikte ze. Yera keek haar met grote ogen aan. Geave was de nicht van Meranka en Havadith.
“Is hij met haar vreemd gegaan?” zei ze geschrokken
Daina knikte verdrietig. Boos keek Yera om zich heen.
“Dain, heb je het uitgemaakt, dat moet je wel doen hoor,” dat laatste zei ze toen Daina haar hoofd schudde.
“I-ik was gel-gelijk we-weg gezwommen,” snikte ze. Yera zuchtte.
“Dain, ik ben zo terug, blijf even hier,” Daina knikte en Yera zwom weg. Gavatel was heel boos geweest toen Yessat vreemd ging, maar nu deed hij het zelf ook! Dat pikte ze niet, en dat zou ze hem laten zien ook!
Gavatel zat samen met Yessat en nog een paar mensen bij de rand van het dorp.
“GAVATEL!” riep ze boos.
Verbaast keek hij haar aan.
“Yera, wat is er,” vroeg hij verbaast.
“Hoe durf je Daina dit aan te doen, je werd boos toen Yessat het bij mij deed, maar zelf doe je het nu ook!” zei ze woedend. Hij keek haar verbaast aan.
“En kijk niet zo verbaast. JE BENT VERDOMME VREEMD GEGAAN MET GEAVE! Nou, ze wil niks meer met je te maken hebben, ze maakt het uit!” riep ze boos. Ze zwom weer weg, ze had echt zeen zin in die mensen. Gavatel keek haar als versteend na, hij had niet gedacht dat ze er achter zouden komen.
Yera was weer terug op haar kamer, en zag dat Daina in slaap was gevallen op haar bed. Ze glimlachte. Ze zou vannacht wel extra voorzichtig en stil zijn.
Vermoeit liet ze zich naar Daina op het bed vallen, ze moest over een uur of twee weer op, dus kon ze beter gaan slapen. Ze moest er eigenlijk nog niet aan denken, maar hoe kon ze hier anders ooit weg? Voorzichtig kroop ze onder het wierlaken.
Ze wist dat ze te zenuwachtig was om in slaap te kunnen komen, zou het haar wel lukken? Met die gedachte viel ze wonder boven wonder toch nog in slaap…
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
jackie
|
Geplaatst op 22-08-2008, 21:18 |
|
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht
|
Hoofdstuk 8
Gillend werd Yera wakker. Gelijk sloeg ze haar handen voor haar mond. Angstig keek ze naar Daina, maar gelukkig was ze niet wakker geworden. Heel voorzichtig klom ze uit bed. Ze keek nog even naar Daina. Gelukkig bleef ze gewoon doorslapen. Nu moest Yera heel stil zijn. Doordat Daina bij haar was, had ze niks kunnen apart leggen om mee te nemen. Dat moest ze nu allemaal gaan doen. Daarom moest ze ook heel stil zijn. Ze kon het niet erbij hebben dat Daina ook nog wakker zou worden. Stil zwom ze naar de kast, ze moest nog een topje uitzoeken om nu aan te toen. Ze trok er een paar uit te kast, maar kon niks geschikts vinden. Toen ze de halve kast leeg had getrokken, had ze uiteindelijk een leuk topje uitgekozen. De rest van haar kleren deed ze in de tas die ze had uitgekozen om mee te nemen op zeis, waarheen ze geen idee had. Ook al haar sierraden deed ze in de tas, de sierraden had Yessat bij haar vader gejat, om ze terug aan haar te geven. Ze keek haar kamer rond, wat moest ze nog meer hebben? Opeens bleef haar blik hangen op de staartriemen, die mocht ze natuurlijk ook niet vergeten. Snel deed ze,ze ook in haar tas. Nog een keer keek ze haar kamer rond. Nee, ze was niks vergeten. Zachtjes zwom ze naar de deur, nog een keer keek ze met tranen in haar ogen de kamer rond, ze zou deze kamer en alle mensen nooit meer zien. Eigenlijk zou ze het hier missen, maar ze kon het niet hebben dat ze Yessat elke dag zou zien. Terwijl ze haar kamer nog een keer rond keek zag ze dat er niks mis was. Snel zwom ze naar beneden om pen en walhiel te halen. Ze moest nog wel een briefje schrijven, anders zouden ze haar gaan zoeken.
Toen ze het eindelijk had gevonden schreef ze snel een briefje.
lieve Daina, en de anderen,
Je zal wel denken, ik vind Yera niet, maar een briefje hoe kan dat nou? Nou dat zal ik je vertellen. Ik kan er gewoon tegen. Ik wil niet ergens zijn waar ik me niet (meer) thuis voel. Ik voel me sinds Yessat is vreemd gegaan zo anders, alsof ik hier nier meer thuis hoor. Ik weet het niet, daarom ga ik opzoek naar een nieuwe plaats, waar ik gewoon opnieuw kan beginnen. Ik ga dus niet terug naar het palijs, daar kennen ze me en kan ik niet opnieuw beginnen. Zoek me niet en ga niet achter me aan, ik red me wel echt waar. Ik hoop dat het jullie ( de meeste dan) goed gaat.
groetjesYera
Langzaam zwom ze naar boven om haar spullen op te halen en het briefje neer te leggen.
Toen ze terug kwam in haar kamer, zwom ze langzaam naar het bed toe. Ze merkte niet dat er iets anders was, en legde het briefje op het bed neer. Ze wou weer richting de deur zwemmen, maar iets pakte haar pols vast en trok haar terug. Toen ze van de ergste schrik was keek ze angstig om. Achter haar zat Daina, ze had haar hand vast, en keek haar hoopvol aan.
“Wat is er,” zei Yera zachtjes.
“Ik ga met je mee, je mag me niet alleen achter laten. Ik wil niet bij Gavatel blijven, hij zal me aan de relatie blijven herinneren. Dat wil ik niet ik wel geen leven bij hem in de buurt. En ik had het vermoede dat je niet zou blijven vanwege Yessat, dus ben ik naar jou toe gegaan, pleace laat me meegaan” smeekte ze zachtjes.
Yera zuchtte en knikte. “Ga stil je spullen pakken, we moeten opschieten, straks worden ze nog wakker,” zei ze zachtjes.
Daina keek haar blij aan en pakte haar spullen. Intussen veranderde Yera sommige dingen aan het briefje, zodat ze wisten dat ze er samen vandoor gingen.
Toen ze eindelijk klaar waren, zwommen ze zo snel mogelijk weg, weg van de jongens die hun harten hadden gebroken.
OJA, VOLGEND STUKJE PAS BIJ MINSTENS 3 REACTIES, DUS REAGEREN MAAR 
Dit bericht is gewijzigd op 22-08 21:20.
|
|
meld dit bericht aan een moderator
|
|
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen |
|
|
|
|
|
|
Yera en Yessat - 1
