Nancyy Geplaatst op 28-02-2008, 14:57
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Dit verhaal schrijf ik met Jacqueline (jackie) en Raveena (Mrs-griffel). Het gaat over drie meisjes die niet weten dat ze heksen zijn. Daar komen ze op hun elfde leeftijd pas achter. Ze zitten nu in groep zeven, en weten nog van niks. Lois Wubben (jackie), Dani Hogeboom (Nancyy), en Sila Groover (Mrs-griffel). Ze zitten bij elkaar in de klas en zijn al hun hele levenlang buurmeisjes van elkaar alleen ze hebben een hekel aan elkaar.

Uiterlijk van de drie vriendinnen:
Lois Wubben: blond lang golvend haar, blauwe ogen, houd van sport (voetbal) en is erg fanatiek.
Dani Hogeboom: rood lang stijl haar, groene ogen, houd van dieren en zit op paardrijden.
Sila Groover: zwart lang krullend haar, bruine ogen, gek op lezen, leren, schrijven en boeken.


Dani, Sila en Lois

Dit bericht is gewijzigd op 13-03 14:22.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 28-02-2008, 17:53
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Vecht die ruzie maar op msn uit of ergens anders, Elke en ik hebben geen ruzie gelukkig..

Lois zat verveeld op haar stoel. Ze had geen zin in de les. Ze wou dat ze bij Jordy en Perry zat. Ze zuchtte. Sinds een paar dagen had ze met Perry. Hij zat in de eerste en was de broer van haar beste vriendin (van de lagere school wand ze haatte hier Dani en Sila nog, die twee konden het ook niet goed vinden.), Daphne. Daphne zat nu naast haar en stootte haar aan. “Na de les komen Perry en Jordy hier heen,” fluisterde ze. Lois knikte. Dan gingen ze wat met een heel groepje doen.

De les was eindelijk afgelopen. Lois en Daphne liepen snel naar buiten. In de verte zagen ze Dani en Sila, allebei met hun eigen vrienden. Lois haalde haar neus op. Wat had ze een hekel aan hun. Ze was blij dat ze over een paar jaar niet meer bij hun in de klas zou zitten. Ze ging waarscheinelijk samen met Daphne naar het ISW toe. Daar zaten hun broers ook. Lois pakte een haarelastiekje en deed haar haar snel in een knot. Verveeld keek ze het schoolplein rond. Aan de anderen kant van het plein zag ze Samantha iemand uitschelde. Samantha was haar nichtje. Ze grinnikte. Zo te zien was het kind als de dood voor Samantha. Samen met Daphne liep ze er naar toe. Er stond al een hele groep. Ze zagen ook Dani en Sila staan.


meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 29-02-2008, 16:41
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Doe effe normnaal!'' riep Dani kwaad. ''Dat doe je toch niet bij iemand die kleiner is als jij! Kun je wel!'' riep Elle de beste vriendin van Dani. ''Wat? Wil je ook een stomp voor je harses? Je zit nog maar in groep zeven hoor! Ik in groep acht! Haha, denk je dat je mij aankunt?'' zei Samantha uitdagend. Dani keek haar woest aan. Hoe kon ze nou iemand ui groep vier slaan? Het jongetje keek Dani dankbaar aan en rende snel met zijn vriendjes weg. ''Waarom sloeg je hem eigenlijk?'' vroeg een jongen die bij Samantha in de klas zat. ''Hij keek een tikkeltje arrogant,'' siste ze terwijl ze om zich heen keek. ''Waar is'ie?'' ''Hij is ervandoor gerend!'' grinnikte een meisje met donkerbruin golvend haar die op het jongetje wees die weg rende van het schoolplein. Samantha gromde. ''En wil jij ook nog een pak slaag?'' vroeg ze uitdagend aan Dani. Dani zag dat Sali lachte. Samantha gaf Dani een por. ''Blijf van haar af!'' schreeuwde Elle. Samantha grinnikte en gaf Dani weer een por. Toen Dani haar nog steeds negeerde gaf ze Dani een schop. ''Au!'' gilde ze. Haar scheenbeen. Het deed hartstikke zeer. Alsof haar spier was dubbelgebogen. Ze voelde tranen opkomen, maar hield die met alle moed tegen. Ze zag alles wazig door haar natte ogen. Ze voog snel met haar mouw de tranen onopgemerkt weg, en zag dat Lois naast Samantha was gaan staan. Dani werd zo boos, zo boos... opeens vloog Samantha de lucht in en hing ze op haar kop aan het klimrek. Andere kinderen lachte Samantha uit, maar haar vriendinnen gilde en keken ongelovig naar Samantha. Lois keek ahar nicht geschrokken aan, en keek toen boos naar Dani. "Wat doe je!'' gilde ze boos. ''Ik doe niets! Ik raak haar niet eens aan!'' zei Dani die er zelf ook niets van begreep. ''Kom, laten we gaan...'' zei Elle en ze trok Dani mee. Bij het fietsenhok aangekomen deed Dani haar sleutel in het slot. ''Raar he, ze vloog ineens in de lucht aan het klimrek...'' mompelde Dani. Elle knikte. Ze stapte beide op de fiets. ''Trek het je niet aan, Samantha is al bijna van onze school af. Wij zitten volgend jaar lekker in groep acht! De oudste van de school, joepie!'' grijnsde Elle. Elle had blond haar tot haar schouders, bruine ogen en zomersproetjes, net als Dani. Elle begreep haar altijd. Dani was nog geen elf. Dat werd ze pas in de zomervakantie. Ze was een late leerling. Lois, Sila en Japhed waren ook late leerlingen. Ze waren alle vier nog elf. ''Ik wou dat ik al elf was,'' zuchtte Dani. ''Hoezo?'' vroeg Elle meteen. ''Nou, dan was ik tenminste niet de kleinste van de klas,'' zei Dani somber. ''Je bent gewoon klein gebouwd,'' lachte Elle. ''El, dat is niet leuk!'' grijnsde Dani. Ze moest er zelf ook om lachen. ''Nou doei!'' riep Elle toen zei naar de Langepadlaan moest en Dani naar de Zuidlaan. ''Tot morgen!'' riep Dani die snel naar haar huis fietste en afstapte. Ze deed haar fiets in de schuur en liep naar binnen.

Sila was ookal thuis. Ze had een jonger broertje van zeven. ''Donny! Don, waar ben je?'' riep Sila. Ze hoorde al snel voetstappen van de trap af komen. ''Wat is er?'' vroeg Don aan haar zus. ''Waar is mam?'' ''Boodschappen doen... ik ga weer boven op mijn Wii, doeg!'' ''Don, heb je wel al iets gegeten?'' zei Sali afkeurend. Don knikte. ''Jaha...'' ''Oké, nou ga maar weer naar boven dan...'' zuchtte Sali grijnzend terwijl ze brood pakte en die met boter smeerde.

Lois zat achter de computer. Piep, Samantha was online.

Samantha da bom (H) zegt:
Haai nichtje van me!
Loisje zegt:
Hoi. Heb je nou ruzie met Dani?
Samantha da bom (H) zegt:
Nou, niet echt ruzie, maar ik mag haar echt niet! Ze zit toch bij jou in de klas?
Loisje zegt:
Ja. Ik mag haar ook niet. Ze wilt altijd de held uithangen...
Samantha da bom (H) zegt:
Een held op sokken zeker!
Loisje zegt:
Ja, haha! :P

Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:01.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 29-02-2008, 17:03
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois grinnikte. Ze kon er niks aan doen, maar mocht Dani niet.
Lois
Maar samanth,, kom je naar buit ik verveel me(A)
Samantha da bom
Oke, dan gaan we met Ronnie, Robiin Jorddy en PerrrY enDaphne zcr?
Lois
Jaaa,,, is goed neem je Roos ook mee, of moest ze weer na blijven, ik zag haar niet buiten
Samantha da bom
dat kintt moest nablijfn {A} maar se is thuis tot zoo(K)

Lois sloot de computer af en ging naar buiten. Een stuk verderop zag ze Jordy en Perry staan. Ze zuchtte. Eerst liep ze naar Samantha en Roos. Daar aangekomen stonden ze al buiten. “louise” riep Roos. Lois zuchtte ze hadden niet voor niets die afkorting verzonnen. “Rozemarijn!” grinnikte Lois. Roos trok een gezicht. Lois lachtte. “Jij begon er mee!” Roos mompelde wat maar zei niks. Lois grinnikte ze liepen naar Ronnie, Robin Jordy en Perry toe. “Ik ga Daphne halen!” riep Lois. Ze keek Perry aan. “thuis” zei hij mompelend. Lois grinnikte oké!” en ze liep weg. Toen ze net de straat uit liep kwam Dani aanlopen.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 29-02-2008, 17:21
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Dani deed net of ze Lois niet zag en liep door naar de dijk. Ze had echt geen zin om de hond uit te laten, want het begon nog eens te regenen ook. ''Ook hallo, buurmeisje!'' zei Lois vol walging en lachend liep ze verder. Dani ergerde zich dood aan haar. Sila en Lois woonde allebei in de Zuidlaan. Het waren haar buurmeisjes, maar jammer genoeg had ze een hekel aan hun allebei. Dani had helemaal niet veel vrienden. Alleen Elle. Ze werd eigenlijk een beetje gepest in de klas. Alleen omdat ze altijd haar mening gaf. Kon zij het helpen dat ze zo eerlijk was! Elle moest vandaag naar de kapper, dus kon ze niet met Elle spelen. Dani liep langs het schoolplein en daar zag ze Samantha en de rest lachen en praten. Snel liep ze voorbij en eindelijk was ze op de dijk, buiten bereik van Samantha en haar vriendengroep. Ze maakte Max los. De hond rende op de dijk en Dani sltenterde erachteraan. Het begon nog harder te regenen. ''Vedomme!'' riep ze.

Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:42.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 29-02-2008, 17:58
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois grinnikte en liep verder naar het huis waar Daphne en Perry met hun ouders woonde. Daphne kwam gelijk naar buiten. Samen liepen ze naar het plein toe, waar de anderen waren. Samantha grinnikte. Daphne en Lois keken hun vragend aan. “We zagen Dani net,” “Ik wil het niet horen!” zei Lois gelijk. De anderen keken haar vragend aan, maar ze gaf geen antwoord. Ze had eigenlijk wel een beetje medelij met haar, maar haar reputatie was wel belangrijker. “Ik ga een stukje lopen,” mompelde ze. De anderen knikte en ze liep weg.

Lois slenterde door de staten. Ze moest even na denken, waar over wist ze niet maar het moest. In de verte zag ze Dani lopen en aan de andere kant Sali. Lois zuchtte. Ze had geen zin hun. Ineens knielde Dani neer. Lois keek verbaast maar liep naar haar toe. ze zag Sali ook die kant op lopen. “Wat is er?” vroeg Lois nieuwsgierig, ze zag in haar ooghoeken Sali ook nieuwsgierig kijken. Dani hield een soort medaillon omhoog. Hij was goud en er stond met zilvere letters DSL door elkaar. De meiden keken elkaar verbaast aan.


Dit bericht is gewijzigd op 29-02 18:03.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 29-02-2008, 18:07
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Ik-ik weet het niet!'' zei Dani geschrokken. Ze trok snel het medalion van zich af en gooid het op de grond in een plas. Tot hun schrik werd het water gif groen. ''Wat doe je nou!'' zei Sila. Ze liep naar het medalion en raapte het van de grond. Ze schudde haar handen af, want die zaten nu onder eht groene spul. ''DSL'' las ze hardop voor. ''Het deed wel zeer,'' zei Dani die over haar borst wreef. ''Vast niet,'' zei Lois en ze griste de ketting uit Sila's handen; ''hé!'' riep Sila maar Lois trok het zich niet aan en deed het medalion om. ''Au''! gilde ze. Ze deed het snel weer af. ''Dani heeft gelijk! Het doet echt zeer...'' zei Lois en er zat een rode plek op haar borst. (Rustig, ze waren nog plat =P) Sila, die altijd heel slim was en altijd achter de boeken zat, pakte het medalion en deed het om Dani, Lois en haar eigen hals. ''Het doet niet zeer,'' grijnsde ze. Lois en Dani keken naar Sila. ''Wat ben je toch ook een boekenwurm,'' zei Lois. Sila en Dani grijnsde. ''Dani, kom je binnen! Het regent heel hard!'' hoorde Dani ahar moeder roepen vanuit de verte. ''Ik moet gaan,'' zei Dani. Ze keek de meiden aan en deed het medalion af. ''Kom Dennis,'' zei ze tegen de hond. Ze rende naar haar huis toe.

Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:04.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 01-03-2008, 14:55
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois slofte terug naar haar vrienden. Ze had het medaillon onder haar trui, maar ze had hem niet om. Op de een of andere manier wist ze dat hij belangrijk was, waarom wist ze niet maar het was nou eenmaal zo. “Ik ga naar huis,” mompelde ze. Zonder op antwoord te wachten liep ze weg. Langzaam liep ze naar huis. Boven haalde ze het medaillon uit haar zak. Ze keek er nog even naar. Het leek of hij licht gaf. Langzaam liet ze haar vingers over de letters gaan. Waarom zouden die er op staan? Misschien, heel misschien kom ik er achter als ik hem open maak. Dacht Lois. Ze zocht naar het slotje en vond hem al snel. Ze zuchtte, je had een hele kleine sleutel nodig. “GVD” mompelde ze boos. Dat had zei weer. Ze zou morgen gaan zoeken, maar voor nu legde ze hem op haar nachtkastje en ging op bed liggen, nadenken wat er toch was.

Dani liep bijna gelijk door, waarom kwam dat medaillon naar haar toe, wat was er toch zo bijzonder aan? Ze zuchtte, ze zat vol vragen. Morgen zou ze er proberen achter te komen nu zou het toch niet lukken.

Sali zuchtte. Ze liep ook maar naar huis, ze had geen zin maar wat moest ze anders. Ze had allang gezien dat er een sleutel in moest, maar kon hem nergens vinden. Ook al mocht ze Lois en Dani niet, ze zouden het met z’n drieën uit vinden, dat wist ze zeker.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 02-03-2008, 20:16
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Die avond zat Dani met haar ouders en haar zus aan tafel. ''...ja, en toen zei ik dus zo: ''zoek het lekker zelf uit!'' en wat dacht je? Toen was ze beledigd en had ze me de hele dag genegeerd. Janna is mijn vriendin dus niet meer he! Ze gaat alleen met me om om af te kijken...'' mopperde Liza, de oudere zus van Dani. ''Lies, ze bedoelde het vast niet zo,'' zuchtte de moeder van Dani. ''Wat ben je stil Daan. Is er iets op school gebeurd?'' vroeg haar moeder. Dani schrok op toen ze haar naam hoorde. ''Uh, nee, niets hoor...'' loog ze. Haar moeder keek haar doordringend aan maar Dani lette niet op haar blik en roerde verder in haar boerenkool. ''Waarom eet je niet?'' vroeg Liza. Dani haalde haar schouders op. ''Geen trek, kan toch...'' Vanuit haar ooghoek zag ze dat haar moeder en Liza elkaar aankeken. ''Voel je je wel lekker? Meestal ben jij degene met alle verhalen...'' grijnsde haar vader die achter de krant vandaan kwam. Dani schoof haar bord weg en ging van tafel. ''Ik heb buikpijn,'' loog ze. En zonder nog iets te zeggen liep ze naar boven, naar de douche. Wat was er met haar? Ze voelde zich zo raar... hoofdpijn en misselijk. Ze deed de kraan open en maakte een kommetje van haar handen, en spoelde dat over haar gezicht. Ze bekeek haarzelf in de spiegel. Ze snapte waarom ze gepest werd. Ze was ook zo lelijk... ze had sproeten en rode haren... waarom was haar zus dan wel zo mooi? Ze had lange blonde golvend goude haren en grote blauwe ogen. Haar zus was vijftien jaar en ze zat in de derde klas. Dani zuchtte en liep naar haar kamer. Ze wou zichzelf niet langer meer bekijken. Daar werd ze toch alleen maar onzeker van. Ze deed haar pyjama vast aan en plofte op haar bed, pakte haar laptop en ging op haar favoriete site waar ze haar online-dagboek had. Een half uurtje later kwam haar moeder binnen. ''Lieverd... gaat het wel goed?'' Dani klapte snel haar laptop dicht. ''Ja hoor mam... alleen hoofdpijn en misselijk. Wil jij de manege voor me afbellen?'' vroeg ze aan haar moeder. Haar moeder knikte. Ze ging naast Dani op bed zitten en streelde door Dani's haar. ''Als er iets is, kun je het altijd zeggen he,'' zei haar moeder. Dani keek haar moeder aan. Zou ze het vertellen? Haar moeder zou het toch niet begrijpen... niemand begrijpt haar. Alleen Elle. Eigenlijk wou Dani naar de manege, amar ze voelde zich echt niet lekker. Ze hield heel veel van dieren. Haar verzorgpony heette Morees. Het was een fjord. Een hele lieve... ''Mam. Eigenlijk wil ik wel naar de manege maar ik heb mijn pyjama al aan.'' ''Maar blijf nu maar thuis. Je ziet ook een beetje pips. Ik zal wel thee voor je maken, goed?'' Dani knikte. Als ze in dit hondenweer naar de manege zou fietsen zou haar moeder toch weer gestrest raken.

Sila was net klaar met eten en vloog meteen de trap op naar boven. Ze was in een heel spannend boek aan het lezen. Ze kon niet stoppen. Het liefst zou ze de hele nacht doorlezen, zo spannend... maar ze voelde zich misselijk. Ze had met moeite haar bord leeg gegeten. Haar broertje zeurt altijd zo. Bemoeial. Waarom eet je je eten niet op? Waarom roer je in je eten? Waarom ben je zo chaggerijnig? Sila zuchtte. Ze ging in haar bureaustoel zitten en begon te lezen. Ondaks het harde getik op de ramen door de regen kon ze zich juist goed concentreren op haar boek.

''Lois, je moet naar voetbal! Opschieten, ik ga dus echt niet wachten hoor...'' zei de broer van Lois. ''Jaha, ik kom al! Doe chill...'' mopperde Lois die haar drinken snel opslokte. Lois rende naar de gang, deed haar jas en haar schoenen aan en keek haar broer geirriteerd aan. ''Kan mam ons niet brengen? Kijk eens wat voor weer het is!'' ''Vraag het haar zou ik zeggen. Ze doet het toch niet,'' zei haar broer Jordy.

Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:05.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 02-03-2008, 20:47
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois zuchtte. “MAAAAAM, wil je ons naar de voetbal brengen?” “Nee, en Jordy, je weet dat je niet mag omdat je huiswerk niet af is!” Jordy mopperde wat maar liep naar boven. Lois zuchtte. Nu moest ze alleen. Daar had ze geen zin in. Misschien konden ze beter verder met het Medaillon. Lois zuchtte. Misschien kon ze na de training bij de die twee trutten langs kon gaan. Ze ging de training echt niet missen voor hun. Ze pakte boven haar spullen, ook stopte ze het medaillon in haar tas. Het leek even tegen te stribbelen. Ze keek er verbaast naar. Maar toch stopte ze het in haar tas, misschien zou Sila het zo weten. “LOIS, je bent al laat!” riep haar moeder. Lois zuchtte. “JAHA!” riep ze boos. Ze sprintte de trap af en ging naar buiten. Lois was aan het eind van de straat toen haar tas uit haar hand werd geblazen. Ze zuchtte. Ze liep er naar toe. Ze zag het Medaillon op de grond liggen en wou hem oppakken. Toen ze weg wou lopen lukte dat niet. Lois zuchtte. Ze zag niet dat het medaillon de oorzaak was. Het gaf een fel licht. Lois bleef stil staan en er kwam een wazige blik in haar ogen. In de verte klonk een engelenkoor.

Dani bleef ineens geschokken zitten. even kreeg ze een wazige blik in haar ogen, maar dat verdween bijna gelijk weer. Ze schudde verwart haar hoofd. Het leek net of er een engelenkoor zong. Haar zus kwam de kamer binnen. Dani ik moet met je spreken. Dani keek haar boos aan. “Wat” zei ze vijandig. Lisa zuchtte. “Dani, wat heb je toch!” riep ze gefrustreerd. Dani zei niks. Opeens werd haar blik weer wazig. In de verte hoorde ze een engelenkoor. Langzaam stond ze op. Ze liep Lisa en haar moeder straal voorbij, die haar verbaast na keken.

Sila zat nog steeds te lezen. Ze sloeg net een bladzijde om. Ergens in de verte hoorde ze een engelenkoor, maar lette daar niet op. Het was al snel verdwenen. Ze zat zo diep in het boek dat ze niet merkte dat haar moeder binnen kwam. “Sali, kan je even helpen met de afwas?” Sila knikte. “Is goed mam.” Ze stond op en liep achter haar moeder aan naar beneden. Toen ze net beneden was hoorde ze het engelenkoor weer. De blik in haar ogen werd wazig. Ze liet de afwas staan en liep naar buiten, haar moeder gaf haar een boze blik, maar ze lette er niet op.

Dani en Sila liepen allebei naar de zelfde plek. Op die plek stond Lois met het medaillon, ze hadden alle drie de zelfde wazige blik in hun ogen en hoorde alle drie het zelfde geluid. Het leek of er een heel engelenkoor zong…


Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:21.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 03-03-2008, 17:27
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Dani?'' vroeg Sila aan Dani. ''Sila?'' Toen had Dani opeens het medalion om haar hals, het brandde tegen haar huid. ''Au!'' kreunde Dani. Sila liep snel naar Dani toe en deed het medalion ook om haar hals. De pijn werd minder. Lois kwam ook aanfietsen met haar sporttas en een zweetband op haar hoofd. Ze keek de twee verbaasd aan maar ging ook onder het medalion door. Toen spleette het emdalion open...
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 03-03-2008, 20:17
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Verbaast keken ze elkaar aan. “Wat is dit,” fluisterde Lois. De anderen keken haar niet wetend aan. Lois wou het medaillon pakken, maar dat lukte niet. Het leek wel of er een soort krachtveld omheen zat. In het medaillon zat een klein elfje. De meiden smakte naar adem. Ze geloofde al jaren niet meer in elven. “Ik ben de elf van hoop en liefde. Er is een groot kwaad, jullie zijn drie meiden die daar tegen moeten vechten. Draag hem met z’n drieën en ik zal jullie helpen.” Het medaillon ging weer dicht en de meiden vielen bewusteloos neer..

Dit bericht is gewijzigd op 03-03 20:20.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 03-03-2008, 20:41
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Dani was de eerste die weer bij kwam. Ze wreef in haar ogen alsof ze niet kon geloven wat er was gebeurd. Het kon gewoon niet! Wie had er dan ook ooit een echte elf gezien? Ze keek naar Sila en Lois. Geschrokken schudde Dani hun wakker. Ze kwamen langzaam bij. Het medalion lag in Sila's handen. Sila snakte anar adem terwijl Dani Lois overeind hielp uit een grote regenplas. ''We moeten hem omstebeurt dragen,'' legde Sila uit. ''Maar waarom? Wat is er aan de hand? Waarom wij?!'' zei Lois wanhopig. Ze was duidelijk in paniek. ''Ja joh, ga lekker schreeuwen! Straks weet de hele wereld het!'' riep Dani geirriteerd. ''Weet jij het dan beter?'' zei Lois kwaad. ''Meiden, meiden! Niet ruzie maken nu, niet echt het goede moment he?'' zei Sila vastberaden. ''Die betweter zal het wel weten,'' gromde Lois kwaad. Sila keek Lois beteuterd aan maar negeerde haar. ''Het is beter als dit tussen ons blijft. Tussen ons drieen.'' ''Maar, maar ik spreek jullie nooit! Ik mag het toch wel aan Elle vertellen?'' vroeg Dani verbaasd. ''Nee! Jij vertelt niks aan Elle, en anders krijg je problemen met mij, begrepen?'' mopperde Lois. Dani knikte. Ze had geen zin in Lois. Sila zuchtte. Ze keek naar het medalion die ze in haar handen had. ''Ik zal wel morgenmiddag uit school naar de bibliotheek gaan...'' zei Sila. Lois en Dani knikte. Het was morgen woensdag, dus dan waren ze lekker om kwart over twaalf uit. ''Gaan jullie mee?'' vroeg Sila. Lois knikte maar Dani zei niks. Ze keken Dani vragend aan. ''Ik had ookal met Elle afgesproken...'' zei Dani zacht. ''Ja, hallo! Denk je dat ik niet liever met Samantha enzo ga? Ik wil echt niet met jullie gezien worden! Dan schaam ik me kapot! Je moet er wel wat voor doen dus Elle zeg je amar af. Het is trouwens toch een dom wicht...'' mokte Lois. ''Praat niet zo over Elle waar ik bij ben!'' zei Dani kwaad. Lois mopperde wat binnendsmonds. Sila zuchtte. ''Genoeg! Hou maar op met dat eeuwige geruzie. Houd het dan nooit op?!'' ''Ik ga, doei,'' zei Dani snel. Ze voelde het soppen in haar schoenen en de regen liep in haar nek. Ze had kippenvel van de kou. ''Ik ook,'' zei Sila. Lois knikte. Ze liepen samen naar de Zuidlaan. Sila liep naar huisnummer 2, Dani huisnummer 4, en Lois huisnummer 6. Ze wuifde en liepen toen naar binnen.

''Ben je zo vroeg thuis?'' vroeg de moeder van Lois verbaasd toen ze doorweekt thuiskwam. ***! Daar had Lois helemaal niet aan gedacht. ''Uh, ja ik... de voetbaltrainer zei dat we beter naar huis konden gaan vanwege het slechte weer,'' was het enige dat in haar op kwam. Jordy keek Lois verbaasd aan. ''Maar we zouden toch binnen trainen? In de sporthal?'' Lois schudde haar hoofd. ''Nee, die kleine koters zaten al in de zaal dus... en voetballen op een nat veld gaat natuurlijk niet, hihihi...'' zei Lois die lachte als een boer als kiespijn. Haar moeder, vader en Jordy keken haar verward aan. Lois sloeg haar ogen ten hemel en rende naar boven. '''k Ga douchen!'' riep ze hen na.

''Leuk dat je me hielp met afwassen!'' mopperde Sila's moeder toen Sila binnenkwam. ''Sorry mam... ik moest gewoon even een frisse neus halen,'' loog Sila. Ze wist dat ze niet mocht liegen, maar het was voor haar eigen bestwil. Dit kon ze niet aan haar moeder vertellen. Ze had eht beloofd. ''Ik ga naar boven,'' zei Sila meteen. Haar moeder knikte en keek haar nog afkeurend aan, maar het deed Sila niets. Ze had wel wat anders aan haar hoofd. Het was inmiddels al kwart voor acht en Sila trok haar pyjama aan en keek uit het raam. Het regende zo hard de laatste paar dagen... ze zal nog wel opzoeken in haar Weer en wind boek waarom het zoveel kan regenen. Maar nu was ze moe. Meteen nadat ze klaar was met tandenpoetsen, kroop ze onder de dekens en viel ze als een blok in slaap...

''Dani! Lieverd! We waren dood ongerust! Bij Elle was je ookal niet! Waar hing je uit?'' vroeg haar moeder toen Dani haar doorweekte jas aan de verwarming hing. ''Ik wou gewoon even naar buiten. Ik was er echt aan toe...'' loog Dani. ''In dit hondenweer?'' vroeg Liza verbaasd. Dani knikte. ''Kan toch. De regendans is anders geel charmant hoor...'' zei Dani kalm terwijl ze haar haren uitwring. ''Wil je voortaan even zeggen waar je heen gaat jongedame?'' vroeg haar meoder afkeurend. ''Ja mam,'' zei Dani. ''Ik ga anar bed. Ben moe,'' zei ze geeuwend. ''Welterusten lieverd,'' zei haar moeder terwijl ze Dani een zoen op haar voorhoofd gaf. ''Terusten,'' mompelde ze. Ze sprintte naar boven. Ze trok haar pyjama aan en poetste haar tanden. Toen ze in bed kroop merkte ze dat ze niet alleen was. Max zat onder haar dekens, de hond. ''Maxie! Welterusten...'' fluisterde ze terwijl ze hem zachtjes aaide. Toen schoot haar iets te binnen, over drie dagen was ze jarig! Hoe kon ze daar nu pas aan denken? En bij die gedachte viel ze in slaap.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 04-03-2008, 19:30
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois kwam onder de douche vandaan. Ze had haar blonde haren gekamd en gevlochten. Ze liep haar kamer binnen en zette de computer aan. ze zuchtte. Eigenlijk had ze nergens zin in. Ze wist niet wat ze moest doen. Wat bedoelde dat ding in het medaillon en was het wel echt, had ze het niet gedroomd? Ze kneep zichzelf, OU, nee ze droomde niet. Ze zuchtte. PLING. Geschrokken keek ze naar de computer. Samantha praatte. Zuchtend schreef ze wat terug, zo begon ze een gesprek.

Samantha da bom (H) zegt:
LOOISJEEE(L)
Lois zegt:
Sgatje,,
Samantha da bom (H) zegt:
Wat was er nouu,, je deeeedd zoo vreemd vndaag?
Lois zegt:
Samanth,, pleacee ik heb egg geen zin hiier iin..
Samantha da bom (H) zegt:
OKeee, rustig,,
Lois zegt:
Maar sgaat,, ik ga afsluiten (K)(L)

En nog voor Samantha iets kon zeggen sloot Lois af. Ze had echt geen zin in haar. Ineens stond Jordy achter haar. “Lois, ik weet zeker dat je loog tegen pa en ma, dus wat is er aan de hand,” zei hij gelijk. Lois zuchtte. “JOrdy, ik loog niet, laat me nu met rust ja!” zei Lois geïrriteerd. Jordy keek haar verbaast aan. “Waarom doe je nou opeens zo afstandig, wat is er nou zusje.” Lois keek hem boos aan. “WEGWEZEN, IK WIL ALLEEN ZIJN!” riep ze ineens boos. Jordy keek haar verbaast aan en liep weg. Ze zuchtte en liet zich op bed vallen. Na een paar minuten viel ze al in slaap.

De volgende ochtend moesten de drie meiden vroeg naar school. Ze keken elkaar niet aan. Dat was intussen gewoonte. Niemand kon zien dat ze samen een geheim hadden: Het Medaillon. Lois zat verveeld in de les, ze zat naast Daphne en praatte de hele tijd. Achter hun zat Dani, die was ook in gesprek. Eigenlijk lette alleen Sali op. Tenminste, dat dachten ze. Eigenlijk was ze bezig met het bedenken wat het medaillon betekende. Onder haar lesboeken lag een ander boek, er stonden allemaal aantekeningen op. “Ik kan het gewoon niet vinden!” mompelde ze de hele tijd.


Dit bericht is gewijzigd op 04-03 20:11.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 04-03-2008, 20:27
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Het was temlijk rustig in de klas. De enige die praatte was de juf. Lois stak haar hand op. ''Ja, Lois?'' vroeg juf Elsbeth vriendelijk. ''Mag ik even naar de wc?'' vroe Lois. De juf knikte en ging verder met haar les. ''Daan, wat is er nou? Je was gister ook opeens weg! Je moeder belde me, ze was heel erg ongerust, dat doe je normaal nooit...'' fluisterde Elle. ''El, ik was gewoon moe. Ik had even zin om naar buiten te gaan...'' zei Dani geirriteerd. Ze zag vanuit haar ooghoek dat Elle haar aan keek, maar Dani keek naar juf Elsbeth en deed alsof ze niets merken. ''Zonder iets te zeggen tegen je ouders?'' ging Elle door. Dani knikte. ''Ik wou gewoon even alleen zijn, that's it Elle, doe nou niet zo moeilijk!'' Elle knikte. Na tien minuten stilte verbrak Elle die weer. '"Je verbergt toch niets iets voor me he? Ja wel. Wat is er? Je weet toch dat je me alles kunt vertellen...'' drong Elle Dani aan. Lois draaide zich om. Zo te zien had ze gehoord wat Elle tegen Dani fluisterde. Lois schudde snel haar hoofd en draaide zich toen snel weer om. ''Elle, ik heb hoofdpijn. Ik had gister ruzie met mijn zus en mijn moeder, daarom liep ik weg. Ik wou gewoon even uit huis, oké?'' zuchtte Dani. Waarom had Elle dan ook altijd alles door? ''Oh, meid... je kon toch ook naar mij toe komen?'' zei Elle, maar toen ze Dani's geirriteerde gezicht zag veranderde ze maar van onderwerp. ''Heel rot voor je... echt... maar weet je! Ik heb goed nieuws. Weet je nog, dat ene puppy die we op Marktplaats zochten? Ik heb mijn moeder omgepraat! Ik krijg een hondje!'' fluisterde Elle bijna hardop. ''Elle, wil je even stil zijn! Of kun jij me vertellen wat de God  van China is?'' Elle werd rood en schudde haar hoofd. Lois en Daphne grinnikte. Juf Elsbeth keek Elle afkeurend aan, en ging toen verder met de saaie les... Dani probeerde blij voor Elle te zijn, maar in de pauze had ze het alleen maar over haar puppy. ''Zal ik hem Truus noemen? Of Miep? Of Treintje! Ja, me moeder houd van die ouderwetse namen...'' Dani concentreerde zich niet op Elle. Ze draaide rondjes op de schommel terwijl Elle hoog in de lucht schommelde.

Lois hing op haar kop op het klimrek. Ze had een lolly in haar mond en hield Sila in de gaten. Sila had een bril opgezet en zat naast Jelissa, haar beste vriendin in een boek te kijken waar allemaal planetenplaatjes in stonden. Alleen zo te zien had Sila haar aandacht er niet bij. Ze frunnikte aan een pluk krullend donker bruin haar. ''Lois? Hoor je me wel?'' vroeg Daphne grijnzend. ''He, wat? Ja, ik verstond je wel...'' mompelde Lois. Daphne grijnsde en begon verder te vertellen.

Na school liepen Dani en Elle naar het fietsenhok. ''Nou, ik moe tnaar de tandarts. Jij gaat zeker paardrijden?'' vroeg Elle terwijl ze haar fietsslot openmaakte. Dani knikte. ''Nou, ik moet links, jij rechts. Doei, tot morgen dan!'' riep Elle. Dani zwaaide en fietste alleen met tegenwind anar huis. Achter haar goorde ze stemmen. Ze keek even snel achterom, en zag dat het Lois en Sila waren. ''Hé, Dani! Daan, wacht even!'' riep Lois. Dani stopte. Lois en Sila kwamen buitenadem naast haar staan. ''Wat?'' vroeg Dani een tikkeltje afwezig. ''Ga je mee naar de bieb?'' vroeg Sila. ''Nou, eigenlijk moet ik paardrijden...'' mompelde Dani terwijl ze naar de grond keek. ''Ja joh! Wat is nou belangrijker? Zo'n stom knol of het medalion?'' vroeg Lois kwaad. Sila zuchtte. ''Mijn paard,'' zei Dani kwaad terug en zonder wat te zeggen fietste ze snel door naar haar huis. Thuisgekomen plofte ze op de bank en dronk ze in een tuig haar glas limonade op die haar moeder al voor haar had ingeschonken. ''Hoi ma,'' zei ze terwijl ze haar glas weer neer zette. ''Lieverd... er is post voor je...'' zei haar moeder geheimzinnig. ''Oh, wil je eht effe aangeven?'' vroeg Dani. Haar moeder knikte. Ze keek even naar de brief, alsof het haar belangrijkste bezit was, en gaf het toen aan Dani. Dani pakte de brief aan. ''Kijk nou hoe ouderwets. Wie maakt er nou zo nog een brief?'' zei Dani grijnzend. Toen begon haar moeder te huilen. ''Ingrid is er iets?'' vroeg haar vader die naar beneden kwam lopen van de trap af. ''Onze dochter! Ik ben zo trots... ze is een heks! Ik wist het wel! Oh, Dani, mijn schattebout!'' zei haar moeder terwijl ze Dani stevig omhelsde. ''Mam! Ik stik zowat! Een... een wat ben ik?'' vroeg ze verbaasd. ''Je bent een heks, liefje... je zuster is geen heks.'' Haar moeder legde uit dat ze een heks was, en op Zweinstein had gezeten, een school voor hekserij en hocus-pocus. ''Maar je vader is een Dreuzel, dus ben jij halfbloed... je buurvrouw, de moeder van Lois, en ook van Sila, zijn ook heksen. We zijn beste vriendinnen, we zaten vroeger alledrie in Ravenklauw op Zweinstein. Maar je zus is dus geen heks, die heeft het van je vader geerfd...'' zei haar moeder blij terwijl ze een traantje wegpinkte. Dani keek ahar nietbegrijpend aan en haar vader grijnsde trots naar haar. ''Bevriend met Danielle (moeder van Lois) en Romay (moeder van Sila)?'' vroeg Dani. Ingrid knikte. ''Oh... dat wist ik niet...'' mompelde Dani. ''Ik wou het ook nog geheim houden. Tot dat de tijd rijp was... en dat is het nu! Je zus is nog op school, ze was laat uit! Maar ze zal ook trots op je zijn, liueverd... nou, maak open! Dani bekeek de envelop, en scheurde de envelop open en haalde de brief eruit. Ze kon het amper lezen omdat het heel erge krulhandschrift was. Maar ze probeerde het hardop voor te lezen.

Zuidlaan 4, slaapkamer van Dani Hogeboom, Engeland

Geachte Mvr. D.Hogeboom,
Ik wil u van harte mededelen dat u bent aangenomen, als leerling op Zweinstein, hogeschool voor hekserij en hocuspocus. U krijgt bij deze brief een lijst met dingen die u zou moeten aanschaffen voor u over de drempel stapt op onze school. Op u eerste dag op Zweinstein worden u en uw klasgenoten van het eerste jaar, in een afdeling gesorteerd, de afdelingen zijn, Ravenklauw, Huffelpuf, Griffoendor en Zwadderich. De Zweinsteinexpres vertrekt op 31 september om 11 uur. We zien u graag, tot op Zweinstein!
Hoogachtend, M. Anderling, Leraar/Plaatsvervangend schoolhoofd.

Ook Lois en Sila hadden de brief ontvangen, en hun moeders zaten met tranen in de ogen op hen te wachten... ''Nou, dan doen we het wel met z'n tweeen. Dani denkt alleen maar aan zichzelf...'' mopperde Lois. ''Nee, dit moeten we met z'n drieen doen. Er staat niks voor niks DSL op. Dani, Sila en Lois! Snap je het dan niet? Dit medalion behoort tot ons!'' legde Sila uit. Lois dacht even na, en knikte toen. ''Je hebt ook altijd gelijk...'' zuchtte ze. Sila grijnsde. ''Ik ga naar de bibliotheek. Nog even verder zoeken...'' zei Sila. Lois knikte. ''Doei,'' zei ze. ''Dag,'' zei Sila en ze fietste door naar de bibliotheek terwijl Lois naar haar huis fietste. Sila kwam aan bij de bieb, zette haar fiets op slot en liep de bibliotheek binnen. ''Dag Sila. Alweer hier?'' vroeg Nadine, de eigenares van de bibliotheek. Ze had korte grijzen haren, in een grote hangende knot, een brilletje dat laag op haar neus hing, en een mantelpakje aan. Ze droeg hoge hakken. Sila knikte. Nadine glimlachte vriendelijk vanachter haar computer en Sila liep vast door naar haar favoriete afdeling: sprookjesboeken. Was er dan geen een boek dat met een medalion te maken had? Ze ging langs de letter M van medalion en zag wel zeven boeken met het woord 'medalion' erop, dus pakte ze al de boeken. Een meisje rond de twaalf keek haar verbaasd aan. Sila lachte even ongemakkelijk, maar concentreerde zich toen weer op zichzelf.



Dit bericht is gewijzigd op 06-03 19:41.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 06-03-2008, 21:28
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois wou net haar huis binnen gaan toen ze Dani zag lopen. Ze zuchtte. Ze konden beter samen naar de bieb gaan. Lois liep op Dina af. Ze pakte haar ruw bij haar arm en trok haar mee. Dani wou protesteren, maar was te verbaast om iets uit te kunnen brengen. Lois liep richting de bieb. Toen ze even naar de andere kant keek, vlak voor ze de bieb in ging, zag ze ineens Samantha staan. Lois slikte en liep snel de bieb in. Ze wist niet zeker of Samantha haar had gezien. Dani zuchtte. “Vertel me nou eens wat we aan het doen zijn!” zei ze boos. “Shtt. We zijn in de bieb, we gaan wat opzoeken over dat medaillon. Dus kom nou maar,” siste ze. Dani haalde haar schouders op en liep achter Lois aan. Ze waren halverwege de weg naar Sila, toen Lois haar naam hoorde. Razend snel draaide ze zich om. “LOIS WUBBEN!” riep een vertrouwde stem. Lois slikte. Ze keek recht in het gezicht van een woedende Samantha. Lois keek Samantha onschuldig aan. Eigenlijk wist ze niet wat ze verkeerd had gedaan. Samantha keek haar met zwarte ogen aan. Haar eerst zo helder blauwe ogen waren nu gif zwart. Ze keek verbaast naar haar nicht. “Samanth, wat is er?” vroeg ze voorzichtig. Op dat moment kwam Sila aanrennen. Toen ze Samantha zag bleef ze geschrokken staan. Even keek ze naar haar en rende toen naar de andere twee toe. Toen Samantha dat zag begon ze te gillen. “BLIJF ALLEMAAL MET JE POTEN VAN MIJN NICHT AF!” gilde ze boos. De anderen keken haar geschrokken aan. Sila bleef gelijk staan en keek angstig naar Samantha. Sila en Dani werden aan de kant gegooid. Verbaast keken ze op. Wat had hun weggeduwd bij Lois? Toen ze naar Samantha keken zagen ze dat ze steeds dichter naar Lois toe liep. Sila en Dani wilde op staan, maar merkte dat ze vast zaten door iets kleverigs. Verbaast keken ze naar de oorzaak. Ze waren op een soort paarsachtig slijm terecht waren gekomen. Sila keek er met grote ogen naar. Geschrokken keek ze naar Samantha. Toen zag ze iets ongewoons. Ze had een klein zwart vlekje op haar hand. Ze slikte. Ze had net gelezen wat dat betekende, maar het was maar een fabeltje, mythe, ongeloofwaardig verhaal. Was het dan toch waar. Dat zou ook verklaren waarom er DSL op stond. Ze wou naar Lois gillen, maar het paarse spul plakte haar mond dicht. Ze keek uit haar ooghoek en zag dat Dani het zelfde over kwam.

Samantha keek kil naar Lois. Ze hief haar hand op. Er was een elektrische schrok die Lois recht in haar hart raakte. Lois keek haar met grote ogen aan. Ze wist zich nog staande te houden. Uit haar ooghoeken zag ze dat Sila en Dani uit alle macht probeerde te ontsnappen aan het paarse slijm, om haar te helpen. Ze moest zich staande weten te houden. Hoe dat wist ze niet maar het moest. Samantha kwam nog steeds dichterbij. Lois slikte. Er kwam nog een schok op haar af, maar deze was nog sterker. Ze zou het niet lang meer houden. Sila had haar hand met het medaillon weten te bevrijden en gooide het medaillon naar Lois toe. Lois schrok, maar ving hem behendig. Het Medaillon gaf een fel licht toen Lois hem om deed. Ze wist niet waarom, maar ze moest het omdoen. Het Medaillon brandde een plek vlak boven haar hart en ze gilde het uit. Samantha lachte kil, maar er was angst in haar lach te horen. Ineens gaven Lois ogen fel goud licht. De anderen keken er verbaast naar. Lois zwaaide een keer met haar arm en het paarse spul was verdwenen. Sila en Dani keken haar dankbaar aan. Dani wou Lois helpen, maar Dani hield haar tegen. “Het is gevaarlijk, ze gebruikt nu de krachten van Het Medaillon. We kunnen niets doen,” fluisterde ze. Dani knikte. Ze keken toe terwijl Lois steeds zwakker werd, werd de vlek op de hand van Samantha steeds groter.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 07-03-2008, 17:12
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

Maar opeens viel Samantha op de grond en een seconde later stond ze op met blauwe ogen. Al het paarse slijm verdween. ''Wat doen jullie hier? Op de grond? In de bibliotheek? Lois?! Met die twee domme meiden?'' vroeg ze verbaasd. Lois zuchtte en haalde het medalion om haar hals vandaan. ''Wat is dat?'' vroeg Samantha. ''Niks,'' zei Sila. ''Dani struikelde net, en wij wouden ahar helpen,'' loog Dani. Samantha knikte maar keek Lois ijzig aan. ''Nou, ik had met Perry en Jordy afgesproken... komen jij en Daph ook nog?'' vroeg Samantha. ''Nee, ik moet zo naar judo...'' zei Lois. Samantha knikte. ''Nou, als je liever in de bibliotheek wilt uithangen... zo ken ik je niet Lois! Je word toch niet zo'n boekennerdje he?'' Lois schudde snel ahar hoofd. ''Tuurlijk niet, ik was hier gewoon toevallig... ik wou Dani in elkaar timmeren,'' zei Lois snel. Bij haar nicht voelde ze zich nooit op haar gemak, en loog ze altijd om stoer te doen. Ookal wou Lois niet liegen, ze deed het evengoed. Het floepte gewoon standaard uit haar mond. Samantha grinnikte. ''Nou veel plezier dan, en ook op judo. Ajus,'' ''doei Sam,'' zei Lois. Samantha keek Sila en Dani nog even van top tot teen aan, en liep toen de bibliotheek uit. Nadine kwam aangelopen. ''Zeg, kan het wat zachter?'' siste ze. De drie meiden knikte. Nadine keek Sila afkeurend aan, en liep toen weer naar haar bureau. Sila hielp Lois overeind en ze trok de twee meiden mee naar de achterste tafel, waar niemend hun zou kunnen horen. ''Meiden, kijk naar dit boek...'' zei Sila. Dani en Lois keken gespannen naar het boek terwijl Sila uitlegde wat het medalion betekende als het het medalion van dit sprookje was. Het boek was oud, dik en onder de stof. Sila veegde wat stof en las hardop: ''Het medalion van de drie heksen.'' ''Wat? Heksen? Zeg, hou op! Ik ben helemaal geen-'' Lois hield haar hand voor Dani's mond. ''Shhht!'' Dani keek Lois geirriteerd aan maar luisterde naar Sila die begon uit te leggen. ''Ik heb inleiding van dit boek gelezen. Het gaat over drie meisjes, dat blijken dus heksen te zijn, en die gaan op hun elfde naar Zweinstein.'' ''Zweinstein? Van Harry Potter? Maar die boeken van Harry Potter kwamen pas in 1998 uit. En dat boek is ik weet niet hoe oud, zoals'ie eruit ziet misschien wel ui 1600...'' mompelde Dani. ''Waarschijnlijk bestaat Zweinstein dan echt! Net als Harry Potter...'' zei Lois. Sila zuchtte en knikte. ''Dit boek is uit het jaar 1560. Al heel oud. Ik snap alleen niet waarom ze dit boek in een normale bibliotheek hebben. Dat vraag ik zo wel aan Nadine... maar even over het sprookje, ik leg het even uit in korte termijn; de drie meiden hebben dan een geheim, het medalion. Alleen in het boek heten de meiden: Sanne, Donja en Liz. Het toevallig is, Donja is de D, van Dani, Liz is de L, van Lois en Sanne de S van mij... de drie heksen waren eerst vijanden, en werden toen vriendinnen. Toen ze elf werden gingen ze dus naar Zweinstein. Ze durfde het medalion niet om te doen, omdat het pijn deed. Maar ze kwamen erachter, dat als je het medalion omdoet in je eentje, dus niet met z'n drieen, maar alleen om ej eigen hals doet, dan brand het litteken op je hart. Daarom doet het de eerste keren zo pijn. Als het eenmaal in je huid is gebrand, doet het niet meer zeer. Als we alledrie het litteken in onze hals hebben, zijn we verbonden met elkaar en kunnen we het medalion openen. Er zit een beschermengel in. Het is een legende van Zweinstein, de toverschool voor hekserij en hocus-pocus.'' legde Sila uit. ''Aaah!'' gilde Lois. Ze liet het litteken zien die in haar hals was er stond op geschreven: DSL. ''Bij jou doet eht dus nu geen pijn meer,'' zei Dani. ''Probeer hem eens om te doen,'' zei Sila. Lois wou tegenstribbelen, maar toen ze de gezichten van Dani en Sila zag deed ze hem maar om. Ze wou niet dat ze merkte dat ze bang was. ''Ik voel niks... ik voel geen pijn,'' zei Lois. Sila grijnsde. ''Nu wij nog...'' zei Dani. Dani greep het medalion en deed hem om. Ze kreunde, maar na twee minuten zei ze dat het niet meer zeer deed. Sila keek nieuwschierig in haar hals. ''Het litteken staat er!'' zei ze opgewonden. Sila nam het medalion over en deed het om. Bij Sila duurde het minderlang, maar het deed wel zeer. Uiteindelijk stond bij haar ook het litteken in haar hals, en konden ze het medalion openen. Er kwam een elf uit.



''Hallo, ik ben Elonah, jullie gids...'' zei een zachte stem. De elf kwam uit het medalion, en was net zo groot als een hand van een volwassene mens. ''Wat bent u? Waarom bent u hier?'' vroeg Sila. Nadine kwam aanlopen. Sila sloeg snel het klepje van het medalion dicht Elonah verdween. ''Dames, laatste keer, mensen hebben last van jullie getetter! Stil, en anders vliegen jullie eruit!'' zei ze schril. ''Uh, Nadine... het spijt ons. Maar mag ik u wat vragen?'' vroeg Sila. Nadine zuchtte en knikte. ''Wat doet dit ouderwetste boek hier? Ik bedoel... de bibliotheek was vorige maand toch opgeknapt en alle oudere boeken weggehaald?'' vroeg ze nieuwschierig. Nadine zuchtte en ging aan tafel zitten bij de drie meiden. ''Toen ik nog jong was, met lang donkerblond golvend haar, en een strakke huid,'' zei Nadine sarcastisch, Sila, Dani en Lois giechelde. Nadine grijnsde en legde uit waarom ze dat boek nog had.

Flashback:
1997
Nadine zat aan haar bureau. het was rustig in de bibliotheek, en het regende buiten harder dan ooit. Ze zag in de verte iemand aankomen lopen. Het liep langzaam. Het kwam dichterbij. Nadine keek nieuwschierig door de ramen, en probeerde te onderschatten wie het was. Meestal had ze vaste klanten in haar bibliotheek, maar hem of ahar kende ze niet. Toen hij dichterbij kwam, zag ze dat het een man was. Een oude man met lange grijze haren en een vreemd pak aan. Het leek net een jurk. Hij had een raar maf hoedje op, en een brilletje op die halve rondjes waren. ''Goedendag meneer, kan ik u helpen?'' vroeg Nadine zo vriendelijk mogelijk ondanks ze die man maar vreemd vond. ''Oh, hallo Nadine...'' zei de doorweekte man. Nadine slikte. ''Hoe-hoe kent u mijn naam?'' vroeg ze verbaasd. De man deed alsof ze haar niet hoorde en haalde een boek onder zijn klets natte gewaad vandaan. ''Wilt u dit boek bij u houden? In u bibliotheek?'' vroeg de man. Nadine nam het boek van hem aan en las de titel hardop voor. ''Het medalion van de drie heksen. Maar waarom? Wat is dit voor boek?'' vroeg Nadine angstig toen ze in het boek bladerde. ''Oh, het is een sprookje... maar ooit zullen hier drie meisjes plaatsvinden voor wie dat boek bestemd is. Ik denk dat ze dat boek hard nodig zullen hebben. Alleen komen ze er niet uit,'' legde de man uit. ''Uw naam?'' vroeg Nadine ijzig. ''Albus Parcival Wolfram Bertus Perkamentus.'' Nadine noteerde het en schreef het op een briefje in haar noteerschrift. ''Oké...'' zei ze een beetje verbaasd. ''Hartelijk dank,'' zei Perkamentus. Nadine knikte. Perkamentus liep weer weg, en buiten verdween hij. Nadine keek verbaasd naar de plek waar Perkamentus was verdwenen en wreef in haar ogen. ''Dit moet een droom zijn...'' ze kneep zichzelf. ''Au! Nee, het is echt...'' mompelde ze. Ze stopte eht boek bij afdeling: sprookjes. Nadine zuchtte en keek door het raam. Ze kon het nog steeds niet geloven. Terwijl de regen kletterde, werd Lois geboren in een huis twee kilometer verder in de Zuidlaan. Sila en Dani waren al geboren...

Dani, Sila en Lois keken Nadine verbaasd aan. ''In dit sprookje staat dat die Perkementus schoolhoofd is van Zweinstein. Nadine, mag ik dit boek lenen?'' vroeg Sila. Nadine grijnsde en knikte. '"Waarschijnlijk bedoelde hij met die meiden jullie.'' Zonder nog iets te zeggen liep ze langs de boekenkasten naar haar bureau. De meiden keken elkaar aan.

Dit bericht is gewijzigd op 07-03 17:13.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 07-03-2008, 19:01
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois zuchtte. “Ik snap er niks mee van, laten we naar mijn huis gaan, dan kunnen we uitzoeken wat er is.” De andere knikte. Sila nam het boek mee, dan konden ze het gebruiken voor hulp. Lois trok hun mee naar binnen. “Gelukkig is Jordy er niet, wand dan had ik echt een probleem!” zei ze opgelucht. Dani knikte. Ze wist, net als Sila, hoe Jordy over hun dacht. Snel liepen ze naar boven en legde het medaillon in het midden. “en.. hoe krijgen we het open?” vroeg Dani. Sila zuchtte. “Misschien moeten we het wel OM doen, met z’n drieën?” vroeg ze sarcasties. Dani grijnsde schaapachtig. Lois schoot in de lach en ging op haar bed zitten. Op haar nachtkastje lag ‘Harry Potter en de relieken van de dood’ ze zuchtte. Ze had het boek al een keer uit, maar had geen zin om over dat medaillon te praten. Ze keek verlangend naar het boek, toen Sila het zag pakte ze het boek en verstopte ze het. Lois keek haar boos aan. “Dat is mijn boek, en ik wil het lezen!” zei ze boos. Sila zuchtte. “Eerst het medaillon!” zei ze streng. Lois zuchtte en knikte. Sila legde de ketting om de nek van de meiden, en ook om haar eigen nek. Het medaillon gaf licht en ging weer open, Elonah kwam tevoorschijn en keek de meiden vragend aan.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 08-03-2008, 10:50
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Hallo dames, ik heb me geloof ik al voorgesteld, is het niet?'' Dani, Sila en Lois konden geen woord uitbrengen... ''ik snap dat jullie verbaasd zijn... dat waren de vorige wachters ook,'' zei het Elonah grijnzend. ''Wachters?'' herhaalde Lois nieuwschierig. ''Ja, jullie zijn de wachters van het medalion.'' De meiden keken elkaar aan. ''Maar waarom wij drieen? Waarom niet gewoon andere meisjes?'' vroeg Dani. ''Omdat het lot jullie heeft gekozen. Omdat ik weet dat ik jullie kan vertrouwen, dat zag ik al toen jullie baby waren...'' zei Elonah dromerig. ''Juist ja. Maar waar dient dit medalion voor? Ik bedoel... wat moeten we ermee?'' Elonah grinnikte. ''Jullie gaan dus dit jaar naar Zweinstein. Op jullie elfde. Sila is twee weken geleden elf geworden. Dani, jij word overmorgen elf, toch?'' Dani knikte schamper. ''Oké, maar ik ga verder... het medalion dient voor bescherming van Zweinstein, en jullie zijn daarom de wachters van Zweinstein. Daarom dragen jullie het medalion, ik zal jullie altijd helpen. Je hoeft me alleen maar open te klappen, want jullie hebben nu het litteken en dat betekent dat je me open kan maken. Dus als er problemen zijn op Zweinstein, dan klap je me open, en dan bescherm en regel ik alles. Jullie hoeven dus in principe niets te doen, tenzij ik jullie hulp nodig heb...'' legde Elonah uit. De meiden knikte. ''Maar  één ding: gebruik het medalion nooit, maar dan ook nooit voor andere gelegenheden. Ik mag alleen Zweinstein beschermen, en niet jullie. Als jullie het medalion wel voor andere dingen gebruiken, dan zullen jullie falen, en alles vergeten wat je nu ziet. En van Zweinstein worden getrapt, en weer een Dreuzel zijn. Willen jullie dat?'' vroeg Elonah zinnig. ''Nee!'' riepen de meiden in koor. Elonah grijnsde. ''Waar moeten we het medalion verstoppen?'' vroeg Sila. ''Jullie moeten het om de beurt dragen.'' Sila knikte. ''Dank u wel, Elonah,'' zei Lois. ''Zeg maar 'je', niet 'u','' grijnsde Elonah. ''Oké,'' zei Lois. Elonah zwaaide en in een fractie van een seconde klapte het medalion dicht. ''Sodeknetter!'' zei Dani. ''Ik heb vanmiddag een brief gehad... dat moest ik jullie nog vertellen. Van Zweinstein! Ik ben aangenomen!'' zei Dani blij. ''Oh, die brief had ik ookal gehad. Ik dacht eerst dat het een geintje was, maar me moeder was vroeger ook een heks. Ze zegt dat onze oma's de vorige wachters van het emdalion waren...'' zei Sila. ''We zouden tegen niemand wat zeggen over het medalion!'' zei Dani boos. ''Hallo, mijn moeder vertelde het zelf aan mij! Ze wist het al! Ik heb niks gezegt. Ik hou me heus wel aan mijn belofte, hoor...'' mompelde Sila. ''Oh, sorry...'' mompelde Dani. ''Nou, ik heb nog geen brief gehad... tenminste,'' zei Lois. Dani en Sila keken haar nieuwschierig aan. Lois rende naar beneden en Sila en Dani rende achter haar aan. ''Kijk! Kijk wat er op de tafel ligt!'' zei Dani. Lois knikte en rende er naar toe. Ze zag ahar naam staan, scheurde de brief open en las hem voor. ''Ja! Ik heb precies dezelfde brief gekregen...'' zei Dani opgelucht nadat Lois de brief had uitgelezen. ''Ja, ik ook...'' zei Sila. De drie meiden lachte en vlogen elkaar om de hals. Daarna stopte ze meteen en keken ze elkaar niet aan... ''Waar zijn je ouders?'' vroeg Dani. ''Te werk,'' mompelde Lois terwijl ze limonade inschonk voor hun drieen. ''Wat doen hun hier?'' vroeg Jordy die binnenkwam. Lois schrok en propte de brief snel in haar broekzak. ''Eh, ik moest voor school een werkstuk maken met hun,'' zei Lois. ''Daarom was je zeker net in de bibliotheek. Sam vertelde het...'' zei Jordy. Lois knikte. ''En waarom moet Daphne dan geen werkstuk maken? Daphne was er net wel.'' Lois werd rood. ''Omdat Daphne volgende week een werkstuk moet maken. We doen het om de beurt in onze klas. Je kent juf Elsbeth wel, ze is altijd heel apart,'' zei Sila grijnzend. Jordy keek haar vol walging aan. ''Iets aan jou gevraagd?'' vroeg hij mokkig. Lois keek Jordy kwaad aan. ''Zo is het wel weer genoeg!'' zei ze boos. Jordy keek ahar verbaasd aan. ''Sta je aan hun kant?'' vroeg hij. Lois schudde haar hoofd. ''Ik sta aan me eigen kant, en nu ophouden met zeuren, dag Jordy.'' Lois gaf Dani en Sila een glas limonade en ze liep naar boven naar haar kamer, Dani en Sila volgde haar. Toen ze in Lois' kamer waren deed Lois de deur op slot. ''Let niet op hem...'' mompelde Lois schamend. ''We snappen het wel...'' zei Sila.


meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 09-03-2008, 14:43
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois knikte dankbaar. Ze had hun nooit gemogen, maar ze waren nu heel aardig. Ze snapte niet dat ze elkaar  ooit hebben gehaat. Lois keek op haar horloge. “Het is al aardig laat, blijven jullie anders slapen. Je moet alleen niet op mijn broer letten.” Dat laatste voegde ze er snel aan toe. Sila en Dani keken elkaar bedenkelijk aan, maar knikte toch. “Is goed,” glimlachtte Sila. Lois keek opgelucht. Op dat moment ging de deur van haar kamer open. Jordy stond boos in de deuropening. “Louise Wubben! Waarom lieg je tegen ons,” riep Jordy boos. Lois kromp in elkaar. “Wat is er?” vroeg ze onschuldig. Jordy kneep zijn ogen toe. “Daphne heeft verteld dat er helemaal niks voor school hoefde gemaakt te worden. Je bent dus gewoon een kleine leugenaar!” zei hij woedend.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 09-03-2008, 14:54
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Wat dan nog? Waarom bemoei jij je altijd met mij?'' zei Lois kwaad. Hoe kan de deur nou open zijn? Ze had hem toch op slot gedaan? Niet goed gedraaid dus. ''Je moet gewoon niet liegen! Vertel me de waarheid!'' schreeuwde Jordy. ''Oké, als je het echt wilt weten, Sila en Dani zijn mijn vriendinnen!'' brulde Lois zo hard dat de kat Noppes helemaal onder Lois' bed vloog. Jordy opende zijn omnd om wat te zeggen, maar er kwam geen gluid uit. ''Ik dacht dat je zo'n hekel aan ze had?'' zei hij zacht. Hij keek Lois teleurgesteld aan. ''Inderdaad, had ja...'' zei Lois. Ze duwde Jordy uit haar kamer en draaide dit keer de deur goed op slot. Ze zuchtte. ''Het is misschien beter als ik thuis blijf slapen,'' zei Dani voorzichtig. Sila knikte. ''Je wilt vast even alleen zijn...'' mompelde Sila. Lois' ogen vulde zich met tranen. Ze wou geen ruzie met Jordy. Maar hoe kon ze nou kiezen als de ene helft van de wereld zei dat ze wel met Dani en Sila moest omgaan, en de andere helft van de wereld zegt van niet... ze wou helemaal niet dat Dani en Sila weg gingen, maar als ze zou gaan praten zou haar stem trillen en dan zou ze in tranen uitbarsten. En dat wou ze niet waar hun bij waren. ''Doei, tot maandag dan maar...'' zei Dani. Sila zwaaide en legde het medalion naast haar neer. Toen Dani de slaapkamerdeur van Lois dichtdeed liepen Sila en Dani naar beneden. Ze deden hun jassen aan en liepen naar buiten. ''Doei,'' zei Sila. ''Doeg,'' mompelde Dani.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
jackie Geplaatst op 09-03-2008, 15:17
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois zuchtte en liet zich op het bed vallen. Ze keek naar het medaillon en smeet hem weg. Ze had nu in niemand zin. Waarom moest haar broer ook op dat moment binnen komen. Ze was blij dat Perry er niet bij was, dan had ze zich al helemaal geschaamd. Ze zuchtte nog een keer. Ze dacht na aan alles wat er de laatste tijd was gebeurd. Waarom moesten ze dan ook dat stomme medaillon vinden, dan was dit alles niet gebeurd. Met die gedachten viel ze in slaap.

Dani liep naar huis. Snel liep ze naar boven. Ze had ergens wel medelijden met Lois. Door die broer snapte ze beter hoe Lois het had.


meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
Nancyy Geplaatst op 09-03-2008, 15:33
user icon
Berichten: 641
gebruiker
Verstuur privé bericht

''Dani, ben jij dat?'' vroeg haar moeder. ''Ja mam!'' riep Dani van boven. Ze hoorde voetstappen de trap op komen. Dani zuchtte. Wat had haar moeder nou weer? ''Lieverd, zullen we morgen inkopen doen?'' vroeg haar moeder die Dani's kamer binnen kwam lopen. ''Inkopen? Maar ik heb vorige week toch net allemaal nieuwe kleren gekocht?'' vroeg Dani verbaasd. ''Nee, gekkie! Voor Zweinstein! Je nieuwe school...'' giechelde haar moeder. ''Oh, dat...'' zei Dani zacht. Ze pakte de brief uit haar la. ''Waar kunnen we in godsnaam een toverstok vandaan halen? En handschoenen van drakenhuid... een effe zwart gewaad...'' mompelde ze. ''Daar zit maar één manier op. Op de Wegisweg,'' zei haar moeder. ''De wát?'' vroeg Dani. ''De Wegisweg. Een toverstad,'' zei haar moeder. Dani keek haar moeder aan alsof ze gek was geworden. ''Juist ja,'' zei ze stom verbaasd.

SIla was het boek aan het doorlezen.
meld dit bericht aan een moderator
Friends forever or not? 
Mrs-griffel Geplaatst op 09-03-2008, 16:58
user icon
Berichten: 1081
gebruiker
Verstuur privé bericht

klop klop - 'Ja?' vroeg Sila vragend. Ze zat op haar bed en propte het boek onder der kussen. De deur ging open. Ze keek naar de spiegel aan de overkant van haar bed en zag dat het medalion over haar shirtje hing. Snel deed ze het in der shirt. 'Mama zegt dat ze morgen met jou naar de winkel gaat en dat andere meisjes ook mee gaan' zei haar broertje. 'Wat voor winkel nou weer?' vroeg Sila verontwaardigt. Hoe komt het toch dat ze zo nerveus is en dat ze zo kil is?. 'Weet ik niet chagerijn! Ik ga naar mama toe hoor' zei Donny. 'Jaja, laat me even met rust goed?' vroeg Sila op der liefst (nagespeeld). 'Okee nou ik ga weer wii'en' zei Donny en liep weg. Dat ging nog maar net op het nippertje dacht ze inderzelf. ze bedacht ineens dat ze Lios wilden bellen om te vragen hoe het met haar ging. En Dani, ze wou weer gauw afspreken want Sila wist niet of ze dit in zo aankon.

Sila liep naar beneden om een kopje thee te maken, ze zou direct daarna gaan leren voor hun So Duits. Maar ook even lezen over hun geheim ze was nog lang niet moe. Ze keek uit haar raam en zag een geen licht meer branden bij haar nieuwe vriendinnen maar toch moest ze even contact hebben. Maar ineens werd er op de deur gebeld 'TINGDONG'. 'Sil, doe jij even open? Het is vast je vader' riep haar moeder van boven die de was aan het ophangen was. Sila liep naar de deur toe en deed de deur open en trof een huilende Lios aan. Lios had rode ogen van het huilen. Sila's moeder kwam naar beneden en zei dat Lios even naar binnen kon komen en maakte ook voor haar een kopje thee. Sila stond heel even in de keuken om keukenrolpapier te halen voor Lios en zag dat het lichtje in Dani haar kamer begon te branden.
meld dit bericht aan een moderator
~ Draco's True Nature (*) 
jackie Geplaatst op 09-03-2008, 17:09
user icon
Berichten: 1053
gebruiker
Verstuur privé bericht

Lois zuchtte. Ze ging aan de tafel zitten en keek naar Sila. “Wat is er gebeurd,”  vroeg Sila zacht. Lois mompelde wat en begon te vertellen: “toen jullie weg waren was ik in slaap gevalle, maar Jordy kwam mijn kamer binnen en sloeg me. Mijn ouders zijn weg, en hij was heel boos dat ik met jou en Dani omgaat! Toen heeft hij me helemaal geslagen, tot ik huilend naar buiten rende.” Vertelde ze snikkend. Sila keek haar geschrokken aan. Lois stroopte haar mouw op en je zag een hele grote blauwe plek over haar hele arm. “Is dit de eerste keer dat hij je slaat?” vroeg Sila. Lois schudde haar hoofd. “Nee, bijna altijd als me ouders er niet zijn,” fluisterde ze.
meld dit bericht aan een moderator
SDenk je echt dat iemand ter wereld zetten je een ouder maakt? Nee! Je bent pas een vader of een moeder als je ook voor het kind kan zorgen 
1 2